ΣΤΟΠ λίγο ... Το θέμα είναι σοβαρό.

[bizeli]

Κάπου να σταματήσουμε μισό λεπτό να σκεφτούμε.
Βλέπουμε παντού στο ίντερνετ ειδήσεις ...ειδήσεις ... ειδήσεις.... νέα που γίνονται viral.
Αυτός έκανε αυτό, αυτός έκανε εκείνο, αυτός είπε αυτό, αυτός είπε εκείνο.

Ποιος τα βγάζει όλα αυτά στη δημοσιότητα;
Πού τα βρίσκουν;
Έχουν το δικαίωμα;
Ποιος τα δημοσιοποιεί;


Και από κάτω στήνονται δικαστήρια κραξίματος.

Δεν σας κούρασε όλο αυτό που συμβαίνει στο ίντερνετ;

[bizeli]

Μήπως περάσαμε λίγο στην εποχή της τρομοκρατίας του ίντερνετ;

Δεν ζούμε πια ελεύθερα.

Έκανες αυτό.
Θα σε διασύρω στα κανάλια, στα social media ... παντού.

Χωρίς στοιχεία, δικάζουμε και καταδικάζουμε κόσμο στο ίντερνετ νομίζοντας ότι εκφράζουμε το κοινό περί δικαίου αίσθημα.
Αλλά μήπως έχει χαθεί λίγο ο έλεγχος;

Οκ από τη μια είναι καλό που υπάρχει κάποιο βήμα να εκφράζεται ο κόσμος και που ζούμε στην εποχή της πληροφορίας και μαθαίνουμε τι γίνεται γύρω μας αλλά μήπως όλο αυτό το χρησιμοποιούμε με λάθος τρόπο;

[bizeli]

Θυμάστε που κάποτε υπήρχε ο Μαρίνος που παρουσίαζε τηλεοπτικά σόου και έλεγε "Λυσσάξτε τσαούσες"

Έχω την πεποίθηση ότι οι ειδήσεις που κυκλοφορούν στο ίντερνετ δεν έχουν σκοπό να πληροφορήσουν απλά τον κόσμο ή να τον κάνουν να σκεφτούν,να προβληματιστούν, να παραδειγματιστούν ή να αλλάξουν στάση ζωής.
Μπορεί να συμβαίνει και αυτό σε δεύτερο χρόνο αλλά ο κύριος σκοπός της δημοσίευσης μιας είδησης στις μέρες μας είναι το παραπάνω που έλεγε ο Μαρίνος στις τσαούσες του.

Βγάζω μια είδηση.
Και τώρα λυσσάξτε από κάτω τσαούσες.

Και αρχίζουν τα σχόλια κραξίματος από κάτω.

[bizeli]

Προσωπικές ιστορίες ανθρώπων βγαίνουν στο ίντερνετ (από ποιον άραγε και με ποιο δικαίωμα;) και από κάτω το αιμοδιψές κοινό είναι έτοιμο να κατασπαράξει τους ενόχους κρίνοντας από άμβωνος.
Διψάμε για αίμα, για εκτόνωση.

Νομίζουμε ότι εκφράζουμε το κοινό περί δικαίου αίσθημα αλλά για να το κάνεις αυτό πρώτα πρέπει να έχεις αναπτυγμένο το αίσθημα του δικαίου αλλά στην πραγματικότητα είμαστε τόσο τυφλωμένοι και το χειρότερο είναι ότι έχουμε πλήρη άγνοια της κατάστασης στην οποία έχουμε υποπέσει.

Σαν εκείνο το περιστέρι που κάθεται ανεβασμένο σε μια ταράτσα και σκέφτεται "Ποιον να χέσω σήμερα;"

Έτσι κι εμείς.
Ανοίγουμε το ίντερνετ και σκεφτόμαστε "Ποιον θα στοχοποιήσω σήμερα;"
Κι έτσι αποκτά νόημα η ζωή μας, αισθάνομαστε εμείς οι σωστοί, οι ανώτεροι.
Μας έχει γίνει ηδονή.

Στο άκουσμα μιας δυσάρεστης είδησης φοράνε όλοι το λυπημένο προσωπείο τους και αρχίζουν από κάτω τα e-μοιρολόγια, ενώ στην πραγματικότητα στα @@ τους.
Κάθε είδηση που κυκλοφορεί πλέον στο ίντερνετ αποτελεί μόνο αφορμή για να εκφράσουμε την χαιρεκακία μας.
Στην πραγματικότητα ούτε λυπόμαστε, ούτε νοιαζόμαστε για τον διπλανό μας.

Το ίντερνετ μας έχει εγκλωβίσει και νομίζουμε ότι κάτι κάνουμε με το να γράψουμε δυο τρία πικρόχολα σχόλια.
Αν μας ενδιέφερε, όμως, όντως να αλλάξουμε την ασχήμια του κόσμου δεν θα είχαμε χρόνο να γράφουμε σχόλια.
Θα ήμασταν όλοι εκεί έξω και κάτι θα κάναμε.
Τουλάχιστον να μην είμαστε υποκριτές.

Και να μην παρεξηγηθώ.
Το ίντερνετ είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο.
Αλλά είναι όπως λέμε και για το μαχαίρι.
Ή θα το χρησιμοποιήσεις για να κόψεις μια ντομάτα ή για να σκοτώσεις έναν άνθρωπο.

[bizeli]

Δεν ξέρω αν το έχετε σκεφτεί κι εσείς αλλά εγώ καμιά φορά σκέφτομαι ότι αν υποπέσω σε κάποιο αδίκημα προτιμώ να με δικάσει το πιο αυστηρό δικαστήριο επιβάλλοντας την πιο αυστηρή τιμωρία παρά να βρεθώ στα χέρια της κοινής γνώμης.
Ο θεός να σε φυλάει.

Τουλάχιστον θα έχω μια δίκαιη δίκη.



Κι επιτέλους ας σταματήσουμε και ας ορίσουμε ξανά τι αποτελεί είδηση και ποιος ο σκοπός της δημοσιοποίησης της.
Παλιά τα πράγματα ήταν πιο απλά.
Υπήρχε ένα αστυνομικό δελτίο, λίγη πολιτική και ως εκεί.

Τώρα τι είναι αυτό που γίνεται;

[Λαχουρένιος]

Το τι θα γινει viral το καθοριζουν τα καναλια, οι εφημεριδες, τα μεγαλα ειδησεογραφικα σαιτ και μπλογκ καθως και ιστοσελιδες οπως το FB και το ΥΤ. Ειναι τελειως στο χερι τους το τι θα υπερπροβαλλουν και τι οχι.

Για παραδειγμα η δολοφονια-βιασμος στην Ροδο εγινε σηριαλ για 15 τουλαχιστον ημερες. Καποιες αλλες δολοφονιες πχ η δολοφονια εκεινης της κοπελας απο τον πατερα της ή εκεινου του πιτσιρικα στον Πειραια επαιξαν το πολυ μια βδομαδα και με λιγοτερη ενταση.

Το τι θα υπερπροβαλλουν ειναι θεμα πολιτικης και εμπορικης σκοπιμοτητας.

Οσο για τα σχολια, κανενας πρακτικα δεν χανει τον υπνο του για ανθρωπους που δεν ξερει. Οσοι σχολιαζουν κανουν κομματικη προπαγανδα ή βγαζουν απωθημενα παρα εκφραζουν ειλικρινη στεναχωρια ή αυθεντικες και λογικες σκεψεις.

[bizeli]

Κάτι που ενισχύει την άποψη που ήδη είχα σχετικά με τη δύναμη των social media (με την αρνητική έννοια όμως) είναι το παρακάτω βίντεο που έτυχε να δω, όπου η κ.Σοφία Μουτίδου θίγει ένα σοβαρό θέμα άξιο προς συζήτηση που είναι τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων που δεν διαφωνώ επί της ουσίας με αυτά που λέει αλλά για να δείτε πώς τελικά έχει παγιωθεί μια κατάσταση και θεωρείται κάτι φυσιολογικό... λέει σε κάποια φάση ότι μπορεί ο νόμος να μην είναι στο πλευρό των εργαζομένων αλλά τους προτρέπει όποτε έχουν πρόβλημα με τους εργοδότες τους να εκμεταλλεύονται το βήμα που τους δίνει το ίντερνετ και τα social media.
Ότι τι δλδ;
Τα social media θα υποκαταστήσουν τους νόμους του κράτους και ο ρόλος των δικαστικών και ελεγκτικών αρχών θα περάσει στα χέρια των απλών πολιτών;

Απ' το 5.10 - 6.08

Καταλαβαίνω, βέβαια, η κ. Σοφία Μουτίδου πώς το λέει και προφανώς θέλει να καταδείξει ότι υπάρχει κενό και έλλειψη ελεγκτικών μηχανισμών που διασφαλίζουν τα δικαιώματα των εργαζομένων και ίσως σε μια τέτοια περίπτωση αποδειχθούν χρήσιμα τα social media με το να διασύρεις τον εργοδότη σου για να βρεις το δίκιο σου πάνω στην απόγνωσή σου αφού είσαι απροστάτευτος από το κράτος.

Από την άλλη πλευρά, όμως, η άνεση με την οποία προτρέπει το κοινό της σε αυτές τις τακτικές με κάνει να σκεφτώ πως αυτό το πράγμα μπορεί να ξεφύγει και να περάσουμε σε μια κατάσταση (που ήδη έχουμε περάσει δλδ) όπου θα πάψει να ισχύει κάθε έννοια ιδιωτικότητας και προσωπικών δεδομένων.

Διότι αν δείτε προτρέπει τους θεατές της να δημοσιοποιούν μηνύματα που στέλνει ο άλλος σε προσωπικό λογαριασμό που σημαίνει ιδιωτική συνομιλία.
Που οκ πες αυτό το θέμα που θίγει η κ. Μουτίδου είναι σοβαρό. Τι θα γίνει, όμως, αν αυτό το πράγμα ξεφύγει και ιδιωτικές συνομιλίες βρίσκουν το φως της δημοσιότητας και αρχίζουν και θίγονται πρόσωπα και καταστάσεις;
Στην ουσία αυτό που προτρέπει τους θεατές της η κ. Μουτίδου είναι ο δρόμος του διασυρμού.
Που οκ. Άντε πες εδώ το θέμα είναι σοβαρό και πες ο άλλος δεν έχει άλλη λύση.
Αλλά θα πρότεινε με την ίδια ευκολία η κ. Μουτίδου την ίδια οδό και σε άλλα θέματα και θα μπούμε σε μια διαδικασία ο ένας να απειλεί τον άλλον και να χαθεί μετά κάθε έννοια δικαίου και απλά θα καταδικάζεται κόσμος από τα social media πολλές φορές και αδίκως;

Τέσπα, απλά έτυχε να το δω αυτό το βίντεο και έτυχε να ταιριάζει με τους προβληματισμούς μου πάνω στο θέμα social media και απλά ήταν μια απόδειξη για να σας δείξω πώς έχουν καταντήσει να λειτουργούν αυτά.

[bizeli]

Το τι θα γινει viral το καθοριζουν τα καναλια, οι εφημεριδες, τα μεγαλα ειδησεογραφικα σαιτ και μπλογκ καθως και ιστοσελιδες οπως το FB και το ΥΤ. Ειναι τελειως στο χερι τους το τι θα υπερπροβαλλουν και τι οχι.

Για παραδειγμα η δολοφονια-βιασμος στην Ροδο εγινε σηριαλ για 15 τουλαχιστον ημερες. Καποιες αλλες δολοφονιες πχ η δολοφονια εκεινης της κοπελας απο τον πατερα της ή εκεινου του πιτσιρικα στον Πειραια επαιξαν το πολυ μια βδομαδα και με λιγοτερη ενταση.

Το τι θα υπερπροβαλλουν ειναι θεμα πολιτικης και εμπορικης σκοπιμοτητας.

Οσο για τα σχολια, κανενας πρακτικα δεν χανει τον υπνο του για ανθρωπους που δεν ξερει. Οσοι σχολιαζουν κανουν κομματικη προπαγανδα ή βγαζουν απωθημενα παρα εκφραζουν ειλικρινη στεναχωρια ή αυθεντικες και λογικες σκεψεις.

Λαχουρένιε καταρχάς δεν μιλάω μόνο για ειδεχθείς ειδήσεις που εκεί όσο να ναι είναι κάπως ανθρώπινο να εκφράσεις τον αποτροπιασμό σου.
Μιλάω για παντός τύπου "ειδήσεις". Ο θεός να τις κάνει ειδήσεις.
Και πέρα από αυτό δεν θίγω μόνο το τι πουλάει αλλά κυρίως τη δική μας ευθύνη στο πώς υποδεχόμαστε μια "είδηση".
Πολλές φορές και οι ίδιοι θέλουμε να γίνουμε "είδηση" από τη στιγμή που μας προσφέρεται το βήμα.
Πχ έχεις πρόβλημα με τον τάδε.
Δεν θα απευθυνθείς στις αρμόδιες αρχές αλλά θα γράψεις στο τουιτ ξέρω γω.
Γιατί δεν πας κατευθείαν στις αρχές ρε φίλε και κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλο της κοινής γνώμης που καλείς με το μέρος σου μέσω μηνυμάτων στο facebook και στο τουιτερ;
Για να μαζέψεις κόσμο να κράζουν μαζί σου αφού τους έχεις κατευθύνει πρώτα με τη δική σου προσωπική υποκειμενική ματιά;

Και οκ. Ως κάποιον βαθμό είναι θεμιτός και αυτός ο τρόπος σε κάποιες περιπτώσεις. Άντε οκ.
Αλλά το πράγμα έχει ξεφύγει.
Κάθε πικραμένος δημοσιοποιεί το προσωπικό του πρόβλημα, διαμορφώνει την άποψη της κοινής γνώμης και από κάτω τα πρόβατα τού συμπαραστέκονται χωρίς να ξέρουν όλη την ιστορία που δεν τους αφορά κιόλας.

Και στα φόρουμς.
Τα νήματα που ανοίγονται είναι νήματα κραξίματος.
Άλλο παίρνω ένα περιστατικό ως αφορμή για να πάει η συζήτηση παραπέρα ώστε να προκύψουν χρήσιμα συμπεράσματα και άλλο "Αυτός έκανε αυτό ... κράξτε".

[vallon]

άρτος και θεάματα,
πανάρχαια συνταγή
άρτος με τη μορφή επιδομάτων και θεάματα ... πολλά
το ιντερνετ , τα social media, η τουβού ; τα μμε, τα περιοδικά (θυμηθείτε τι πάταγο είχε κάνει κάποτε το κλικ του κωστόπουλου, τυχαίο;)
είναι τα σύγχρονα θεάματα. Διαμορφώνουν κουλτούρα, συνειδήσεις, τάσεις και ενοχές στη σύγχρονη κοινωνία παγκόσμια.
Τι δεν καταλαβαίνετε;

[bizeli]

άρτος και θεάματα,
πανάρχαια συνταγή
άρτος με τη μορφή επιδομάτων και θεάματα ... πολλά
το ιντερνετ , τα social media, η τουβού ; τα μμε, τα περιοδικά (θυμηθείτε τι πάταγο είχε κάνει κάποτε το κλικ του κωστόπουλου, τυχαίο;)
είναι τα σύγχρονα θεάματα. Διαμορφώνουν κουλτούρα, συνειδήσεις, τάσεις και ενοχές στη σύγχρονη κοινωνία παγκόσμια.
Τι δεν καταλαβαίνετε;

Γιατί ρίχνετε το βάρος μόνο στα ΜΜΕ λες και οι αποδέκτες δεν έχουν καμιά ευθύνη;
Ωραία βγαίνει μια "είδηση".
Εσύ τι κάνεις;
Ψαρώνεις κατευθείαν;
Δεν έχεις καμιά ευθύνη εσύ στο πώς θα αντιδράσεις απέναντι στην είδηση;
Τι είσαι άβουλο ον;


Και άντε παλιά ήταν πιο ανυποψίαστος ο κόσμος.
Τώρα;

Και ξαναλέω.
Δεν μιλάω μόνο για τα ΜΜΕ παλιάς κοπής.

Τώρα πλέον εμείς είμαστε τα ΜΜΕ αφού κι εμείς έχουμε πρόσβαση να απευθυνόμαστε στο ευρύ κοινό και να διαμορφώνουμε συνειδήσεις είτε με θετικό είτε με αρνητικό τρόπο.