Ιταλική μαφία

[Τσακαλι]

3 Ιουλίου 2009

Ρομπέρτο Σαβιάνο. Ο τύπος είναι 30 χρονών. Όταν το έγραψε το βιβλίο ήταν 26. Από τότε ζει υπό στρατιωτική προστασία, έχει ένα "συμβόλαιο" για τη ζωή του, δεν έχει φίλους, φοβάται για την οικογένειά του, κρύβεται και μάλλον αυτό θα συνεχιστεί για όσο καιρό του επιτραπεί. Κατά τα άλλα, έχει γίνει παγκοσμίως γνωστός, είναι πλούσιος (αλλά δεν ξέρει που να φάει τα λεφτά του), είναι από τους πιο περιζήτητους για μια συνέντευξη και το βιβλίο είχε ήδη πουλήσει το 2008 2,5 εκατομμύρια αντίτυπα, έχει βραβευθεί, έχει γίνει ταινία, με χρυσούς Φοίνικες και τέτοια.



What's the fuss all about?



Όποιος ξεκινήσει να το διαβάσει, θα καταλάβει ήδη από τις πρώτες σειρές ότι πήρε το μπλε χάπι. Μπαίνεις σε ένα matrix, από το οποίο ακόμα και ο πιο γνώστης ή ο πιο μπλαζέ τύπος δε γίνεται να μην φρικάρει. Οι πληροφορίες ρέουν τόσο φυσιολογικά, τόσο εξωφρενικά απλά και λογικά, που απορείς πως δεν τα βλέπουν όλοι τόσο καιρό. Ο Σαβιάνο δεν είναι απλώς ένας insider, που καταδίδει, που φανερώνει μηχανισμούς και μικροκαταστάσεις. Δεν είναι ένας φωτογράφος του National Geographic, ένας περαστικός, ένας παρατηρητής. Σου δίνει την εντύπωση του ανθρώπου που ματώνει βλέποντάς τα, που πονάει, συμπονάει θύτες και θύματα, αναγνωρίζοντας την αχόρταγη κι ακόρεστη ανθρώπινη φύση.

Όπως και να 'χει, ανοίγεται μπροστά σου ένας Κόσμος, ένα Σύστημα, που λέει και ο ίδιος, που δεν ήρθε από τα βουνά ή το Υπερπέραν. Είναι μια διάσταση της ζωής, που χτίζεται ιστό με τον ιστό, εδώ και δεκαετίες και έχει παγιωθεί, έχει πακτωθεί για την ακρίβεια, βρίσκεται μέσα μας είτε το θέλουμε είτε όχι. Αυτή είναι πιστεύω όλη η ουσία του.



Μπερδεμένα ακούγονται, έτσι;; Μα το θέμα φαίνεται πολύ απλό αρχικά. Για τη Μαφία δε μιλάει;;

Καταρχήν δεν αναφέρεται η λέξη γιατί κανείς δε τη χρησιμοποιεί. Δεν υπάρχει Μαφία στην Ιταλία, παρά μόνο στη φαντασία των απ'έξω. Υπάρχουν οι Οργανώσεις, η Κόζα Νόστρα στη Σικελία, η Ντραγκέτα, η Καμόρρα στη Νάπολη κτλ και φυσικά οι Φατρίες, οι Οικογένειες. Το
ίδιο ισχύει και με τη λέξη Νονός. Χρησιμοποιήθηκε μόνο όταν άρχισαν να παίζονται οι ταινίες του Χόλυγουντ. Μέχρι τότε η λέξη που χρησιμοποιούσαν όταν αναφερόντουσαν στον αρχηγό ή κάποιο μέλος της Οργάνωσης ήταν ο Κουμπάρος (ρε τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει!!).
Αφού όμως έγιναν γνωστοί από τις ταινίες όλοι αυτοί οι όροι, τότε άρχισαν να αντιγράφονται από τους μπος και τους συνεργάτες τους (εδώ είναι που κολλάει η ζωή που αντιγράφει την τέχνη κοκ).

Ξεκινάει λοιπόν ο τύπος αυτός, που μάλλον θα παραμείνει ο μοναδικός στην Ιστορία, ένα "ταξίδι στην οικονομική αυτοκρατορία και στο όνειρο για κυριαρχία της Καμόρρα". Και από που ξεκινάει, αν έχεις το θεό σου;;; Από την Ιταλική μόδα, τα ρούχα υψηλής ραπτικής και τους Κινέζους!!! Αναλύει την ταυτόχρονη γιγάντωση του Κινέζικου εμπορίου και των εισαγωγών του μέσω του λιμανιού της Νάπολης, πως τα "κινέζικα" βαφτίζονται Yves-St-Lorrain, Armani, Versace, Valentino, με κόστος των 20-30 ευρώ και μετά ξαμολιούνται στα "σαλόνια" και στις "γκαλερί" με ανυπολόγιστα κέρδη της τάξης των 1000-2000%. Και μήπως δεν τα είδα αυτά τα τρελά νούμερα στο Μιλάνο;; Ή στα outlet;
Οι άνθρωποι της Καμόρρα χειρίζονται τα πάντα, ό,τι μπορεί να πουληθεί από την Κίνα και είναι η κερκόπορτα της Ε.Ε., για να διεισδύσει όλο εκείνο το φθηνής παραγωγής υλικό, που καταρράκωσε και την Ευρωπαϊκή Παραγωγή. Με αντίτιμο φυσικά, μερικές εκατοντάδες εκατομύρια €.
Οι πληροφορίες όπως είπα δεν αναλώνονται στον πρόχειρο απολογισμό, όπως κάνω εγώ εδώ, ή στον άστοχο εντυπωσιασμό, αλλά με σαφήνεια και απλά μαθηματικά, αποκωδικοποιούν μια Επιχείρηση. Αυτό είναι το Σύστημα της Καμόρα. Μια καλοστημένη επιχείρηση, με συγκεκριμένους στόχους και μέσα. Με τη συμμετοχή όλων των κατοίκων φτωχών περιοχών, που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα και περιθάλπονται για δεκαετίες από το Σύστημα, που ανέλαβε το ρόλο που θα έπρεπε να είχε το Κράτος. Το Σύστημα είναι Εργοδότης, Προστάτης, Σύμβουλος, Θρησκεία, Ιδεολογία, ο Θεός ο ίδιος. Τα Πάντα όλα.
Άρα να τι είναι αυτό που ονομάζεται εδώ και χρόνια "Κρατικός Μηχανισμός"-βλ.προηγούμενα post.
http://oudenoida.blogspot.com/2009/06/blog-post_16.html (Περί Μιλάνου)
http://oudenoida.blogspot.com/2009/06/blog-post_25.html (Περί εργολάβων και διαπλεκομένων) 8)


Και μετά τα ρούχα, μιλάει για το τεράστιο βασίλειο των ναρκωτικών. Το μεγάλο αγκίστρι. Εδώ γίνεται το τρελό φαγοπότι. Η ανθρωπότητα ολόκληρη υποκλίνεται με τρεμάμενα χέρια και θολωμένο μυαλό σε μια σύριγγα και σε ένα κουτί χάπια. Γενιές και γενιές, δεσμευμένες, εξαρτημένες, αγκιστρωμένες και κατεστραμμένες. Και ποιοί είναι οι ουσιαστικοί ψαράδες, οι διακινητές;; Τα βαποράκια;; Οι μικροέμποροι, που συλλαμβάνονται για χάρη της δημοσιότητας, ώστε να δείξουν τα ΜΜΕ τις "επιτυχίες" της Αστυνομίας;;; ΌΧΙ ΒΕΒΑΙΑ!!!
Οι μπος, που κατευθύνουν τα προϊόντα από το Αφγανιστάν και την Κολομβία, έως τα Βαλκάνια (Αλβανία, Μαυροβούνιο) και μετά στα σπίτια μας, στο σώμα μας, δεν είναι παρά μεγαλοεπιχειρηματίες. Με παραστατικά, για δική τους χρήση, με ωραιότατο κύκλωμα διακινητών, πραματευτάδων, δοκιμαστών, και φυσικά πάνω απ'όλα με τη ΣΥΝΝΕΝΟΗΣΗ με ΟΛΟΥΣ τους ελεγκτικούς και διωκτικούς μηχανισμούς (Αστυνομίες, Λιμενικά, ΣΔΟΕ, Δίωξη, Υπουργεία, Κυβερνήσεις, Οργανισμούς...). Είναι εκείνοι οι μεγαλοέμποροι, που τους θαυμάζεις για το πρακτικό μυαλό τους και την εφευρετικότητά τους, ξεχνώντας τι πουλάνε, που τους βρίσκεις να έχου πλοκάμια σε όλες τις εκφάνσεις της "νόμιμης" κοινωνικοοικονομικοπολιτικής ζωής. Από τα απλά Δημοτικά και Νομαρχιακά Συμβούλια, τα Εμπορικά Επιμελητήρια, τις Αρχές Δίωξης, έως τα Υπουργεία και τις Κυβερνήσεις, που κατορθώνουν και επιτυγχάνουν Διακρατικές συμφωνίες, με μοναδικό στόχο το περισσότερο υπερκέρδος από τα εκατομμύρια των ναρκο-θανάτων. Ακούσατε εσείς σε όλες αυτές τις συζητήσεις για τη "λαθρομετανάστευση" τη λέξη Ναρκωτικά;;; Κι αν όχι, γιατί λέτε εσείς ;;;; Ψάξτε-βρείτε και ξεστραβωθείτε πως συνδέονται αυτά. Εγώ το μόνο που θα πω είναι ότι οι ΔΡΟΜΟΙ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΙΟΥ είναι οι ίδιοι εδώ και αιώνες από την εποχή του Μάρκο Πόλο. Κι αν παλιά έρχονταν μόνο μετάξι και πυρίτιδα, τώρα έρχεται μαζικά η ανθρώπινη δυστυχία, για να μοιραστεί με τον υπόλοιπο πληθυσμό. Και η δυστυχία είτε έχει πρόσωπο είτε έχει κόκκους άσπρης σκόνης είναι η ίδια κι απαράλλαχτη. Είναι αυτή που δίνει δύναμη στο δουλέμπορο, στον έμπορο ναρκωτικών, στο λαθρέμπορο όπλων, στο μεγαλέμπορο των ΠΑΝΤΩΝ. Ο Κόσμος ανεβάζει το Σύστημα και το Σύστημα ταϊζει τον Κόσμο.

http://oudenoida.blogspot.no/2009/05/blog-post_26.html






η συνέντευξη του στον Γκάζμεντ Καπλάνι

Τι είναι τελικά το «Γομόρρα»; Δημοσιογραφική έρευνα, μυθοπλασία, μαρτυρία;

Θεωρώ το βιβλίο μου μυθιστόρημα... Προσπάθησα να γράψω ένα βιβλίο που να συνδυάσει την αφηγηματική δύναμη με τα πραγματικά στοιχεία της έρευνας για την Καμόρα. Δεν ήθελα να γράψω ένα ωραίο βιβλίο. Ήμουν τρομακτικά φιλόδοξος. Έγραψα ένα βιβλίο για να αλλάξω τα πράγματα. Ήθελα να σπάσω την σιωπή, να προκαλέσω αγανάκτηση στους αναγνώστες μου. Εδώ που τα λέμε, μακάρι να είχα γράψει απλά ένα ωραίο βιβλίο. Θα ζούσα πολύ καλύτερα σήμερα...

Πως ορίζεις την Καμόρα;

Μια εγκληματική οργάνωση-επιχείρηση. Σε είκοσι χρόνια τα θύματα της τρομοκρατίας στην Ιταλία ήταν 600. Τα θύματα της Καμόρα τα τελευταία είκοσι χρόνια ήταν 4000. Η ιταλική Μαφία «απορροφά» όλη την προσοχή των διεθνών και εγχώριων ΜΜΕ και έτσι η Καμόρα μένει συνήθως στο σκοτάδι.

Γιατί οι νονοί της Καμόρα ενοχλήθηκαν τόσο πολύ από το «Γομόρρα»;

Για πρώτη φορά η Καμόρα έγινε κύριο θέμα συζήτησης στην Ιταλία και διεθνώς. Ακριβώς αυτό που φοβούνται...

Οι New York Times σε αποκάλεσαν «Σάλμαν Ράσντι της Ιταλίας»…

Ο Ράσντι κινδυνεύει για αυτά που έγραψε. Εγώ κινδυνεύω επειδή με διαβάζουν. Εάν το βιβλίο μου είχε πουλήσει δέκα χιλιάδες αντίτυπα δεν θα έτρεχε τίποτα. Το πρόβλημα άρχισε όταν το βιβλίο έφθασε τα εκατό χιλιάδες αντίτυπα… Εγώ δεν αποκαλύπτω άγνωστα πράγματα στο βιβλίο. Οι νονοί ανησυχούν επειδή αυτά που γράφω τα διαβάζουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι. Ανησυχούν γιατί «σκαλίζω» τις νόμιμες δραστηριότητές τους. Γιατί πρόκειται για παντοδύναμους επιχειρηματίες… Όταν θέτω το ερώτημα γιατί η συγκεκριμένη οικογένεια κερδίζει πάντα τους διαγωνισμούς για κατασκευές δρόμων στη Καμπάνια (σ.σ. περιοχή της Νότιας Ιταλίας όπου βρίσκεται και η Νάπολη), εκεί για αυτούς αρχίζουν οι μπελάδες. Και όχι μόνο για αυτούς…

Ποιες είναι οι κύριες δραστηριότητες της Καμόρα σήμερα;

Πολλές. Εκβιάζει και πουλά προστασία στους εμπόρους, ελέγχει τις παράνομες χωματερές όπου θάβονται τα τοξικά απόβλητα της Βόρειας Ιταλίας κυρίως, ελέγχει σημαντικό μερίδιο από το εμπόριο όπλων και την αγορά της πορνείας. Σήμερα, πάντως, οι κύριες δραστηριότητές της είναι οι οικοδομικές επιχειρήσεις και το εμπόριο κοκαΐνης. Ο πόλεμος που ξέσπασε στη Βόρεια Νάπολη πριν από τέσσερα χρόνια, ανάμεσα σε διάφορες φράξιες της Καμόρα, είχε να κάνει με τον έλεγχο της αγοράς της κοκαΐνης. Μιλάμε για έναν πόλεμο που διέρκεσε σχεδόν δυο χρόνια, με τέσσερεις πέντε δολοφονίες κάθε μέρα...

Για τι ποσότητες κοκαΐνης μιλάμε;

Πριν λίγες μέρες μαθεύτηκε ότι η οικογένεια Ντι Λάουρο που έλεγχε την Βόρεια Νάπολη, εισήγαγε στη πόλη πέντε τόνους κοκαΐνης το μήνα…

Το μήνα;

Μάλιστα...

Και πως μπαίνει στη Νάπολη;

Η διαδρομή είναι: Νότια Αμερική, Αφρική, Δυτικά Βαλκάνια, Ιταλία, Νάπολη. Όχι από το λιμάνι, εκείνο είναι κατάλληλο μόνο για παράνομα εμπορεύματα. Τη κοκαΐνη την φέρνουν σε μικρά λιμάνια της Νότιας Ιταλίας, για να μην τραβήξουν την προσοχή. Πολύ συχνά χρησιμοποιούσαν οχήματα μεταφοράς απορριμμάτων. Ποιος φαντάζεται ότι ένα όχημα για σκουπίδια μεταφέρει κοκαΐνη;…

(Εκείνη τη στιγμή περνούν δυο Ιταλοί καραμπινιέροι που τον αναγνωρίζουν. Μας διακόπτουν ευγενικά, τον χαιρετούν και του ζητούν αυτόγραφο. Ο Σαβιάνο βγάζει το στυλό του και υπογράφει. Οι καραμπινιέροι τον ευχαριστούν και απομακρύνονται…)

…έτσι λοιπόν φθάνει η κοκαΐνη στη Νάπολη και από εκεί μοιράζεται σε όλη την Ευρώπη. Και στην Ελλάδα...

Στην Ελλάδα;

Την κοκαΐνη στην Ελλάδα την ελέγχουν αποκλειστικά οι ναπολιτάνικες οικογένειες της Καμόρα. Υπάρχει μια δικαστική έρευνα στην Ιταλία, που διεξάγεται αυτή τη στιγμή και αφορά τον τρόπο που ο νονός Ραφαέλε Αμπινάντε προμήθευε την Ισπανία και την Ελλάδα με κοκαΐνη και Έκστασι. Όταν λέω Ελλάδα εννοώ κυρίως τα τουριστικά νησιά. Ξέρω, π.χ., ότι στη Μύκονο η κοκαΐνη φθάνει κάθε χρόνο μέσω της οικογένειας των Μαρανέζι. Η Ελλάδα είναι αποκλειστικό πεδίο των ναπολιτάνικων οικογενειών της Καμόρα και κανείς δεν τολμά να ανακατευτεί. Αυτό που θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον για την Ελλάδα, θα ήταν να ερευνηθούν οι διαδρομές του μαύρου χρήματος που επενδύεται και ξεπλένεται εκεί από την Καμόρα...


Τότε η Καμόρα δεν είναι απλά ένα φαινόμενο της Νότιας Ιταλίας…

Η Καμόρα είναι μια από τις πιο παγκοσμιοποιημένες οργανώσεις. Οι ρίζες της είναι στη Νάπολη, στη Καμπάνια αλλά τα χρήματά της τα ξεπλένει ενδύοντας στην Βόρεια Ιταλία, στην Ιρλανδία, στην Ισπανία, στην Γερμανία, στη Γαλλία, στην Ανατολική Ευρώπη και πιο πέρα ακόμα, στη Κίνα, στη Ταιβάν παντού… Η Καμόρα είναι σήμερα η πιο δυνατή ιταλική επιχείρηση στον κόσμο. Τα «έσοδά» της είναι τρεις φορές περισσότερα από εκείνα της Fiat… Από τα ναρκωτικά που διακινεί μόνο στη Νάπολη η Καμόρα βγάζει δυο δις. ευρώ το χρόνο…

Ποια είναι η ευρωπαϊκή χώρα που προτιμά περισσότερα η Καμόρα;

Η Ισπανία. Ξεπλένουν το μαύρο χρήμα επενδύοντας κυρίως στην τουριστική βιομηχανία και αγοράζοντας ακίνητα. Τη Costa del Sol ( σ.σ. «Ακτή του Ηλίου», μια από τις πιο γνωστές τουριστικές περιοχές της Ισπανίας), οι νονοί την αποκαλούν Costa Nostra («Η δική μας ακτή»)...

Η Καμόρα δηλαδή έπιασε αμέσως το νόημα της παγκοσμιοποίησης…

Έχω ακούσει μια τηλεφωνική επικοινωνία ανάμεσα σε ένα μέλος της Καμόρα και τους αρχηγούς του την ημέρα που έπεσε το Τείχος του Βερολίνου. Ο καμορίστας βρισκόταν στο Ανατολικό Βερολίνο και έλεγε στους αρχηγούς του: «τι να κάνω; Εδώ δεν υπάρχει τίποτα». Εκείνοι του απαντούν: «αγόραζε». Και εκείνος πάλι: «Μα τι να αγοράσω; Δεν υπάρχει τίποτα». Οι αρχηγοί του δίνουν την τελευταία εντολή: «αγόραζε, αγόραζε, αγόραζε!»... Όταν ο Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας, ο Ατζέλιο Τσάμπι, κάλεσε τους Ιταλούς επενδυτές να πάνε να επενδύσουν στη Κίνα η Καμόρα βρισκόταν ήδη εκεί από δέκα χρόνια, επενδύοντας και αγοράζοντας φέτες της κινεζικής αγοράς. Η Καμόρα και η Μαφία πρόλαβαν ακόμα και τους πιο δυνατούς επενδυτές. Αγόρασαν αποθήκες όπλων και φάρμες στην Ρουμανία, χαλυβουργεία στη Ρωσία, επένδυσαν στη Πολωνία. Ένας από τους αρχινονούς της Καμόρα, ο Φραντσέσκο Σκιαβόνε, συνελήφθη στη Πολωνία από όπου διεύθυνε τις επιχειρήσεις του στη Ρουμανία…

Καμόρα και Μαφία ξέρουν να αξιοποιήσουν τον καπιταλισμό…

Εγώ θεωρώ πως δεν έγινε καπιταλιστική η μαφία. Έγινε μαφιόζικος ο καπιταλισμός. Σήμερα έχουν τιναχθεί στον αέρα οι κανόνες της αγοράς. Ο κυρίαρχος κανόνας είναι: «ο,τι μου δίνει κέρδος είναι καλό». Αυτό είναι και το μότο της Μαφίας...

Η αφήγησή σου είναι στο πρώτο πρόσωπο. Έχεις γνωρίσει νονούς της Καμόρα;

Έχω μεγαλώσει με αυτούς τους ανθρώπους… Μεγάλωσα στη Καζέρτα και μετακόμισα στις Ισπανικές Συνοικίες στη Νάπολη. Και τα δυο «φρούρια» της Καμόρα…

Πως είναι ένας νονός της Καμόρας, βίαιος, αμόρφωτος;

Βίαιος ναι, αμόρφωτος όχι. Έχω γνωρίσει νονούς που ήταν αρκετά καλλιεργημένοι… Ο Ραφαέλε Λουμπράνο, ένας από τους πιο ξακουστούς αρχινονούς, τον σκότωσαν το 2002, έχει γράψει δυο ποιητικές συλλογές. Ένα από αυτά κέρδισε το βραβείο «Πάπα Ιωάννη ΧΧΙΙΙ». Ο Ραφαέλε Κούτολο γράφει εδώ και χρόνια ποιήματα, τα οποία δεν είναι καθόλου άσχημα. Ο Τζουζέπε Μίσο γράφει αξιόλογη πεζογραφία. Τα βιβλία του τα βρίσκεις σε όλα τα μεγάλα ιταλικά βιβλιοπωλεία και κάνουν καλές πωλήσεις. Προσωπικά τον σιχαίνομαι αλλά πρέπει να παραδεχτώ ότι δεν γράφει άσχημα. Ο Λουίτζι Τζουλιάνο, γνωστός αρχινονός στη Νάπολη, έχει γράψει στοίχους για τα τραγούδια του Τζίτζι Ντ’Αλέσσιο. Ο Φραντσέσκο Σκιαβόνε είναι μεγάλος θαυμαστής του Βοναπάρτη. Όταν τον συνέλαβαν στη βίλλα του βρήκαν σπάνιες μονογραφίες του Βοναπάρτη. Ζωγραφίζει επίσης και ήταν τόσο ερωτευμένος με τον εαυτό του που σε πίνακες του Ιησού που είχε ζωγραφίσει στη θέση του προσώπου του Ιησού είχε ζωγραφίσει το δικό του…

Με τον Θεό πως τα πάνε οι νονοί;

Οι περισσότεροι είναι θρησκόληπτοι. Θεωρούν τους εαυτούς τους αμαρτωλούς αλλά πιστεύουν ότι οι αμαρτίες τους είναι απόρροια της τραγικότητας του ρόλου τους. Ξέρουν ότι το να σκοτώσεις αποτελεί αμαρτία αλλά πιστεύουν ότι ο Θεός δεν κρίνει τους στρατιώτες. Το ίδιο πιστεύουν και οι Αμερικανοί πεζοναύτες. Οι καμορίστοι θεωρούν ότι σκοτώνουν και σκοτώνονται στον πόλεμο. Όταν σκοτώνουν κάποιον που δεν έχει σχέση με τη Καμόρα, μόνο τότε νιώθουν ότι υπάρχει κάποιο ηθικό πρόβλημα και ζητούν άφεση αμαρτιών. Στα μέλη της Καμόρα επικρατεί προπαντός η δεισιδαιμονία. Οι διακινητές συνήθως έχουν μαζί τους τριάντα τρεις δόσεις κοκαΐνης: όσα είναι και τα χρόνια του Ιησού. Τις σακούλες με τη κοκαΐνη, πριν τη μεταφορά, τις «ποτίζουν» πάντα με αγιασμένο νερό… Ένας διακινητής ναρκωτικών τον πρώτο «μισθό» του τον ξοδεύει σε αγιογραφίες…

(Οι σωματοφύλακες του Σαβιάνο μας πλησιάζουν και του κάνουν νόημα ότι είναι ώρα να φύγουν. «Πρέπει να φύγω» μου λέει. «Έχουμε χρόνο μόνο για δυο, το πολύ τρεις ερωτήσεις»…)



Χάρη στο βιβλίο απέκτησες δόξα και έχασες την ελευθερία σου…

Είναι τόσο παράδοξο. Πέτυχα το όνειρό μου, να γίνω γνωστός ως συγγραφέας. Όταν έγραψα το βιβλίο δεν φαντάστηκα ότι θα έπαιρνε τέτοιες διαστάσεις. Θα ήμουν υποκριτής εάν σου έλεγα ότι δεν τρέχει τίποτα. Δεν μετανιώνω για όσα έγραψα αλλά δεν θα ήθελα αυτή την κατάληξη… Γιατί δεν υποφέρω μόνο εγώ, υποφέρει όλη η οικογένειά μου. Αυτό σου δημιουργεί ένα είδος ενοχής…

Φοβάσαι;

Όχι…

Πως είναι μια δική σου συνηθισμένη μέρα;

Για κάθε κίνηση που κάνω πρέπει να συζητήσω με τους σωματοφύλακές μου. Εκείνοι πρέπει να πάνε πριν από μένα, να δουν, να καθαρίζουν το έδαφος που λέμε, και μετά να κινηθώ. Αυτή είναι η ζωή μου είκοσι τέσσερεις ώρες στο εικοσιτετράωρο. Η οικογένειά μου έφυγε από τη Νάπολη, γιατί κινδύνευε άμεσα. Η μοναδική χώρα όπου νιώθω ελεύθερος είναι η γραφή…

Τώρα τι γράφεις;

Κάτι που δεν έχει σχέση με την Καμόρα. Δεν σκοπεύω να γίνω καμοριστολόγος…

Η γραφή σου μου δίνει την εντύπωση ενός ανθρώπου που γράφει βιαστικά…

Δεν μ’αρέσει η μπαρόκ αφήγηση. Μ’αρέσει να είμαι λιτός και ευθύς. Τέτοια ήταν και είναι η ζωή που ζω. Κάποτε, στα γεράματά του, μια νεαρή δημοσιογράφος επισκέφθηκε τον Σελίν και τον ρώτησε «Πόσοι τρόποι υπάρχουν για να γράψει κανείς λογοτεχνία;». Και εκείνος απάντησε: «Μόνο δύο. Ή γράφεις ή φτιάχνεις καρφίτσες για να τρυπήσεις τις μύγες»... Εμένα να τρυπήσω μύγες δεν μ’ενδιαφέρει...

(Οι σωματοφύλακες του κάνουν ξανά νόημα, διακριτικά, ότι πρέπει να φύγουν)

Πόσο άλλαξες μετά από όλα αυτά;

Νιώθω ότι είμαι αυτός που ήμουν πάντα. Συνεχίζω να πάω στο γυμναστήριο για να νιώθω λιγότερη μοναξιά και έχω πάντα την εμμονή να γράψω, να περιγράψω τα σπλάχνα αυτού του κόσμου…

Ο Σαβιάνο μου λέει ότι πρέπει να φύγει τώρα. Δίνουμε τα χέρια και αγκαλιαζόμαστε, όπως αγκαλιάζονται οι άνθρωποι του Νότου. «Θα έρθεις στην Ελλάδα για την παρουσίαση του βιβλίου σου;» τον ρωτάω καθώς φεύγει. «Κατά πάσα πιθανότητα ναι» απαντά. Περπατά βιαστικά. Όπως η γραφή του. Ένας από τους σωματοφύλακες προπορεύεται ενώ ο άλλος τον ακολουθεί. Είναι ώρα να φύγει ξανά μακριά από τη Νάπολη, να επιστρέψει στον κρησφύγετό του...



http://gazikapllani.blogspot.no/2008/05 ... st_24.html

[libre]

Αυτός είναι ξεγραμμενος. Οι φιλοδοξιες του να γινει συγγραφεας με αυτο το θέμα τού γύρισαν μπούμεραγκ. Εκτος αν ειναι τοσο αφελης και πίστευε οτι θα άλλαζε πραγματα. Το ότι υπαρχει μαφία οφειλεται στο γεγομος οτι δεν υπαρχει πολιτική βούληση να την καθαρίσουν. Αν θέλει το κρατος τη διαλύει σε 48 ωρες.

[Μπακάλης]

Το ότι υπαρχει μαφία οφειλεται στο γεγομος οτι δεν υπαρχει πολιτική βούληση να την καθαρίσουν. Αν θέλει το κρατος τη διαλύει σε 48 ωρες.

Σε 4 ώρες! Μια εντολή για μερικές δολοφονίες-εκτελέσεις...

[Perseus]

τομεγαλυτερο χτυπημα η μαφια το δεχτηκε επι Μουσολινι.

Μετα η συνεργασια της Μαφιας με τους Αμερικανους για την προετοιμασια της αποβασης τους εδωσε νεα πνοη.

[Μπακάλης]

τομεγαλυτερο χτυπημα η μαφια το δεχτηκε επι Μουσολινι.

Μετα η συνεργασια της Μαφιας με τους Αμερικανους για την προετοιμασια της αποβασης τους εδωσε νεα πνοη.

Αυτό είναι αλήθεια...η αμερικανική μαφία με ανταλλάγματα προετοίμασε την απόβαση (και παράδοση) στην Σίκελία!

[exomotis]

Ιστορικα ετσι ειναι.
Και ιστορικα επισης τον Κενεντυ η μαφια με τον Χουβερ τον τελειωσανε.

Η μαφια δρουσε στις παρυφες του συστηματος , αλλα τωρα εχει νομιμοτατες επιχειρησεις.
Τις γνωριζε ο Αντρεοτι ολες αφου ηταν ο αρχηγος, και φυσικα ο Καβαλιερε.

[Τσακαλι]

Ο θάνατος του «τραπεζίτη του Θεού»
Ενα αστυνομικό θρίλερ στο οποίο εμπλέκονται η Μαφία, το Βατικανό, δικηγόροι και ιατροδικαστές
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 03/01/1999 00:00
Ο θάνατος του «τραπεζίτη του Θεού»




ΙΟΥΝΙΟΣ 1982. Στη γέφυρα Μπλακφράιαρς, στο Λονδίνο, οι περαστικοί αντικρίζουν ένα μακάβριο θέαμα: στη σκαλωσιά μιας αποβάθρας ένας νεκρός άνδρας κρέμεται από ένα πορτοκαλί σχοινί. Στις τσέπες του υπήρχαν τούβλα. Η αναγνώριση του πτώματος έφερε στην επιφάνεια ένα από τα πιο περίπλοκα αστυνομικά μυστήρια το οποίο παραμένει ως σήμερα άλυτο. Ο νεκρός ήταν ο Ρομπέρτο Κάλβι, ιταλός τραπεζίτης του οποίου το όνομα είχε συνδεθεί μερικές ημέρες πριν από τον θάνατό του με μία από τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες όλων των εποχών. Ο Κάλβι ήταν πρόεδρος της τράπεζας Banco Ambrosiano, της πιο σπουδαίας ιδιωτικής τράπεζας της Ιταλίας, και είχε διασυνδέσεις με το Βατικανό. Το παρατσούκλι του μάλιστα ήταν ο «τραπεζίτης του Θεού». Σήμερα, 16 χρόνια μετά τον θάνατό του, οι ειδικοί προχώρησαν στην τρίτη κατά σειρά εκταφή του πτώματος το οποίο θα υποβάλουν σε μια σειρά εξετάσεις προκειμένου να έχουν μια βέβαιη απάντηση στο ερώτημα που βασανίζει ακόμη την οικογένειά του και τους φίλους του: Ο Κάλβι αυτοκτόνησε ή δολοφονήθηκε;

Οι τρεις προηγούμενες αυτοψίες δεν κατάφεραν να λύσουν το μυστήριο του θανάτου του μία ημέρα από τη στιγμή που ο Κάλβι το έσκασε για το Λονδίνο ώστε να ξεφύγει από την ιταλική δικαιοσύνη. Η γραμματέας του επίσης αυτοκτόνησε πέφτοντας από το παράθυρο του γραφείου της. Αφησε πίσω της το εξής σημείωμα: «Ας είναι καταραμένος ο Κάλβι για τη ζημιά που προκάλεσε στην τράπεζα και στους εργαζομένους της». Οι βρετανοί ιατροδικαστές που εξέτασαν τότε το πτώμα του Κάλβι δήλωσαν ότι δεν υπήρχε η παραμικρή υποψία εγκληματικής ενέργειας και ότι επρόκειτο για αυτοκτονία. Το ίδιο ανακοίνωσαν και οι αστυνομικές αρχές της Βρετανίας. Ο επικεφαλής της έρευνας Μπάρι Τάρμπαν είπε ότι «κανένα από τα στοιχεία που συλλέξαμε δεν μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο Κάλβι δολοφονήθηκε».

* Η τελευταία εκταφή

Ο Κάλβι είχε πολλούς λόγους να βάλει τέλος στη ζωή του. Οδήγησε τη μεγαλύτερη ιδιωτική τράπεζα της Ιταλίας σε χρεοκοπία, η δικαιοσύνη τον κατεδίωκε και οι ισχυροί φίλοι του φαίνεται ότι τον είχαν ξεγράψει. Η Banco Ambrosiano έκλεισε αφού τα χρέη της είχαν φθάσει στο αστρονομικό ποσόν του 1,3 δισ. δολαρίων. Από τη στιγμή που η υπόθεση του θανάτου έκλεισε με το πόρισμα να αναφέρει τη λέξη «αυτοκτονία», η οικογένεια του τραπεζίτη έχασε το δικαίωμα της διεκδίκησης της ασφάλειας ζωής του Κάλβι. Η χήρα του Κάλβι Κλάρα προσέλαβε έναν από τους καλύτερους δικηγόρους της Βρετανίας, τον Τζορτζ Κάρμαν. Ο Κάρμαν είχε υπερασπιστεί τον Τζέρεμι Θορπ, έναν φιλελεύθερο πολιτικό που κατηγορείτο για φόνο και ο οποίος τελικά αθωώθηκε. Ο δικηγόρος άρχισε να ερευνά την υπόθεση, η οποία είχε πολλές οικονομικές και πολιτικές παραμέτρους τις οποίες είχε αγνοήσει η Αστυνομία. Οι αποκαλύψεις άρχισαν να έρχονται η μία μετά την άλλη καθώς το επίσημο ιταλικό κράτος κατέρρεε υπό το βάρος της συνεργασίας του με τη Μαφία. Πέρα από τις έρευνές του, προέκυψαν νέες ενδείξεις που του επέτρεψαν να αμφισβητήσει την ετυμηγορία των αρχών. Τελικά, 16 χρόνια μετά τον θάνατό του, οι ανακρίσεις κάποιων μαφιόζων στη Ρώμη έφεραν νέα στοιχεία στο φως που ανατρέπουν την εκδοχή της αυτοκτονίας.

Η τελευταία εκταφή έγινε με διαταγή του δικαστή Οτέλο Λουπακίνι ύστερα από ισχυρισμούς μαφιόζων που συνεργάζονται με τις αρχές ότι ο Κάλβι έχει δολοφονηθεί. Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις των μαφιόζων, ο τραπεζίτης εκτελέστηκε διότι διέπραξε το μεγαλύτερο έγκλημα κατά της οργάνωσης: πήρε υπέρογκα χρηματικά ποσά για να τα επενδύσει, τα έχασε και δεν μπορούσε να ξεχρεώσει. Μόνο μία τιμωρία θα ήταν αντάξια ενός ανθρώπου που ήξερε τόσα για το ξέπλυμα των χρημάτων που προέρχονταν από το εμπόριο ναρκωτικών και για την προτίμηση της Μαφίας σε λογαριασμούς του Βατικανού που καμία εξουσία δεν μπορεί να αγγίξει.

Μετά τις αποκαλύψεις αυτές η ιταλική δικαιοσύνη κατηγορεί για τον φόνο του Κάλβι τέσσερις μαφιόζους. Ενας από αυτούς είναι ο Φλάβιο Καρμπόνι, εργολάβος οικοδομών από τη Σαρδηνία που ήταν εκείνος ο οποίος κανόνισε τον τρόπο διαφυγής του τραπεζίτη από την Ιταλία στον Λονδίνο λίγες ημέρες πριν από τον θάνατό του. Σύμφωνα με την πολιτική αγωγή, ο Καρμπόνι είχε κανονίσει να πάει ο Κάλβι στα χέρια του Φραντσέσκο ντι Κάρλο, του «Φράνκι του στραγγαλιστή», του συνδέσμου της Μαφίας στο Λονδίνο. Ο Κάλβι πρέπει να στραγγαλίστηκε και εν συνεχεία να μεταφέρθηκε στον Τάμεση, όπου βρέθηκε δεμένος με το σχοινί από τη σκαλωσιά μιας αποβάθρας που βρίσκεται δίπλα στη γέφυρα Μπλακφράιαρς.

Ο Καρμπόνι, που περιμένει να εκδικαστεί η υπόθεση, φαίνεται να είναι ιδιαίτερα ευκατάστατος καθώς έχει υπό την κατοχή του δύο Rolls-Roys, μια Lamborghini και μια Ferrari. Οπως δείχνουν τα στοιχεία, έχει δύο ερωμένες και είναι παντρεμένος. Ηταν ο άνθρωπος που κανόνισε τη μετάβαση του Κάλβι στη βρετανική πρωτεύουσα και του νοίκιασε ένα επιπλωμένο διαμέρισμα στο Τσέλσι, μαζί με τον συνεργό του, ένα λαθρέμπορο καφέ, τον Σιλβάνο Βιτόρ. Μόλις ο Κάλβι μπήκε στην κρυψώνα του, δεν του άρεσε και διεμήνυσε στον Καρμπόνι, ο οποίος τότε ταξίδευε στην Ευρώπη με μία από τις ερωμένες του, να του βρει ένα άλλο διαμέρισμα. Ο Καρμπόνι καθησύχασε τον Κάλβι. Υστερα τα ίχνη του τραπεζίτη χάνονται ως την ανακάλυψη του πτώματός του. Τόσο ο Καρμπόνι όσο και ο Βιτόρ έφυγαν από το Λονδίνο λίγο προτού βρεθεί το πτώμα του Κάλβι.

* Ο τρίτος άνθρωπος

Ο «Φράνκι ο στραγγαλιστής» ισχυρίζεται ότι, όταν πέθανε ο Κάλβι, ήταν στο εξωτερικό και η ιταλική Αστυνομία εικάζει ότι είχε αναθέσει τον φόνο σε ένα συνεργάτη του, τον Βιντσένζο Κασίλο. Ο Κασίλο δεν ανακρίθηκε ποτέ από τις αρχές διότι σκοτώθηκε καθώς κάποιοι είχαν φροντίσει να παγιδεύσουν με βόμβα το αυτοκίνητό του ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Κάλβι. Οι άνθρωποι της Μαφίας θέλησαν να προστατεύσουν κάποιους ισχυρούς με τον θάνατο του Κάλβι. Αρκετοί πιστεύουν ότι το Βατικανό διατηρούσε ανενεργούς λογαριασμούς στη Λατινική Αμερική και συνεργαζόταν με τον τραπεζίτη, ο οποίος είχε αποδεδειγμένα σχέση με τη Μαφία.

Τη σύνδεση της τράπεζας, της Μαφίας και του Βατικανού θα μπορούσε να εξηγήσει ο πρώην αρχιεπίσκοπος Πολ Κάσιμιρ Μαρσίνκους, που φαίνεται να είναι άλλο ένα πρόσωπο-κλειδί. Ο Μαρσίνκους ήταν κάποτε επικεφαλής της Τράπεζας του Βατικανού, η οποία ήταν γνωστή με την επωνυμία Ινστιτούτο Θρησκευτικού Εργου. Είχε γεννηθεί στο Ιλινόι.

Τη δεκαετία του '60 ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο προετοιμάζοντας τις επισκέψεις του Πάπα Παύλου Στ' και συνοδεύοντάς τον ως άτυπος σωματοφύλακας. Το 1960 ο Πάπας τον αντάμειψε για τις υπηρεσίες του κάνοντάς τον επικεφαλής της τράπεζας. Κανένας δεν περίμενε τον διορισμό αυτόν που έκανε τον Μαρσίνκους μια αξιοσέβαστη προσωπικότητα η οποία είχε γνώση για τα οικονομικά του Βατικανού. Υπό την διαχείρισή του η Τράπεζα του Βατικανού, η οποία δεν ελεγχόταν από το κράτος, άρχισε να συνεργάζεται με την Banco Ambrosiano. Οταν η τελευταία κατέρρευσε, τότε αποκαλύφθηκαν οι στενές σχέσεις της με το Βατικανό και ο Μαρσίνκους κατηγορήθηκε από την ιταλική δικαιοσύνη για συμβολή στην απάτη που οδήγησε την τράπεζα σε χρεοκοπία.

Ο Μαρσίνκους παρέμεινε για πέντε χρόνια στη φυλακή αλλά το 1998 το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιταλίας απεφάνθη ότι ο κατηγορούμενος προστατευόταν από το ειδικό καθεστώς της Τράπεζας του Βατικανού και δεν είχαν το δικαίωμα να τον συλλάβουν. Το 1984 το Βατικανό έδωσε στους πιστωτές της Banco Ambrosiano 250 εκατ. δολάρια ως κίνηση καλής θέλησης. Εξι χρόνια αργότερα ο Μαρσίνκους έφυγε από την υπηρεσία του Πάπα και αποτραβήχθηκε στην έρημο της Αριζόνας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κάποτε μάλιστα είπε ότι μπορεί να είναι κακός τραπεζίτης αλλά τουλάχιστον δεν είναι στη φυλακή. Το μόνο βέβαιο για τον αινιγματικό αυτόν άνθρωπο είναι ότι δεν ενεπλάκη στην υπόθεση αυτή για προσωπικό του όφελος. Η αφοσίωσή του στην Εκκλησία ήταν γνωστή σε όλους. Πρέπει να υπάρχει κάποια άλλη εξήγηση για τις οικονομικές ατασθαλίες της Τράπεζας του Βατικανού. Μήπως κάποιοι από τους καρδιναλίους είχαν σχέσεις με τη Μαφία; ή τελικά ο σκοπός ήταν να χρηματοδοτήσει το Βατικανό κάποιες αντικομμουνιστικές οργανώσεις στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπως ήταν η Αλληλεγγύη του Λεχ Βαλέσα στην Πολωνία; Υπό αυτήν την έννοια ο Κάλβι δεν ήταν κακοποιός αλλά ήρωας της σύγχρονης δυτικής δημοκρατίας. Απλώς παρέκαμψε λίγο τους νόμους για να κρύψει κάποιες διαρροές στις ανατολικές χώρες. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Ετσι κι αλλιώς το Τείχος του Βερολίνου έπεσε μέσα στην επόμενη πενταετία.

* Τα νέα στοιχεία

Η ιταλική Δικαιοσύνη δεν φαίνεται να θεωρεί ότι ο Κάλβι ήταν άγιος. Αλλωστε οι λειτουργοί της μπορουν να το αποδείξουν καθώς έχουν στα χέρια τους καταθέσεις από μαφιόζους που συνεργάστηκαν με τις αρχές, οι οποίες περιγράφουν με κάθε λεπτομέρεια πώς εκτελέστηκε ο Κάλβι επειδή δεν μπόρεσε να δώσει πίσω στη Μαφία τα χρήματά της που είχαν επενδυθεί σε φορολογικούς παραδείσους μέσω της Banco Ambrosiano. Ενας από τους μαφιόζους μάλιστα αποκάλυψε ότι, όταν σχεδιαζόταν η δολοφονία του Κάλβι σε μια συνάντηση των μαφιόζων με τον Καρμπόνι στη Σαρδηνία, ήταν παρών και ένα ανώτατο οικονομικό στέλεχος του Βατικανού. Το βέβαιον είναι ότι όσο η έρευνα προχωρεί στη Βρετανία τόσο πυκνώνουν οι ανακρίσεις στην Ιταλία.

Ο Κάλβι πάντως δεν φαίνεται να βρίσκει ησυχία ούτε μετά θάνατον. Το φέρετρό του ξαναείδε το φως της ημέρας και μεταφέρθηκε στη Ρώμη. Οι ειδικοί που θα εξετάσουν τη σορό του Κάλβι θα χρησιμοποιήσουν τεχνικές που θα τους επιτρέψουν να διαπιστώσουν αν υπάρχουν κακώσεις στον λαιμό του που ενδεχομένως να μην είχαν γίνει αντιληπτές από τις προηγούμενες ιατροδικαστικές εξετάσεις.

Οπως ανακοίνωσε ένας από τους δικηγόρους, το πτώμα, που είχε ενταφιαστεί στο χωριουδάκι Ντρέτσο των Αλπεων, είναι σε αρκετά καλή κατάσταση. Θα γίνουν ακόμη και εξετάσεις προκειμένου να διαπιστωθεί αν ο Κάλβι είχε ναρκωθεί πριν από τη δολοφονία του. Ενα άλλο σημείο όπου θα εστιάσουν οι ιατροδικαστές είναι τα χέρια του προς ανεύρεσιν σκόνης από τα τούβλα που βρέθηκαν στην τσέπη του. Αν όντως βρεθεί σκόνη, αυτό σημαίνει ότι ο Κάλβι μάζεψε μόνος του τα τούβλα διότι ήθελε να αυτοκτονήσει.

Ο γιος του Κάρλο Κάλβι δήλωσε ότι η εκταφή ήταν μια πολύ συγκινητική και σκληρή διαδικασία αλλά μπορεί να είναι το πρώτο βήμα που θα οδηγήσει στην αλήθεια, ότι ο πατέρας του δολοφονήθηκε και δεν αυτοκτόνησε. Ενώ η οικογένεια ελπίζει ότι θα έρθουν στην επιφάνεια νέα στοιχεία, πολλοί θεωρούν ότι η εκταφή ήταν άχρηστη και ότι οι νέες έρευνες δεν θα συνεισφέρουν στη διαλεύκανση της υπόθεσης. Ενας από αυτούς είναι ο Μάουρο Μόρι, ένας καθηγητής ιατροδικαστικής στην Ιταλία ο οποίος είναι πεπεισμένος ότι η τεχνολογία δεν θα βοηθήσει την Αστυνομία.


http://www.tovima.gr/world/article/?aid=106594

[Diego]

Είχα διαβάσει πάντως πως αυτή τη στιγμή η πιο επικίνδυνη είναι η Ντραγκέτα επειδή σε αντίθεση με την Καμόρα και την Μαφία δίνει μικρότερο στόχο.