Άκου ανθρωπάκο

[nid de mare]

Ο εικονογράφος William Steig στην έκδοση του 1974, στο βιβλίο του Βίλχελμ Ράιχ “Άκου ανθρωπάκο”, το διάνθισε με κάποια πραγματικά καταπληκτικά σκίτσα. Εμείς τα βρήκαμε κι ενσωματώσαμε λεζάντες από τα αντίστοιχα αποσπάσματα του κειμένου της ελληνικής έκδοσης. Ελπίζουμε να σας αρέσει το ίδιο με μας.



















http://antikleidi.com/2014/11/10/akou-anthropako/

[nid de mare]

http://antikleidi.com/2014/11/10/akou-anthropako/

[nid de mare]

http://antikleidi.com/2014/11/10/akou-anthropako/

[Oresths]

αηδιες

[Adminović]

Ο εικονογράφος William Steig στην έκδοση του 1974, στο βιβλίο του Βίλχελμ Ράιχ “Άκου ανθρωπάκο”,

Πολύ καλό βιβλίο.
Δεν ήξερα ότι υπάρχουν και σκίτσα, το έχω διαβάσει στην έκδοση χωρίς σκίτσα.

[nid de mare]

Κι αυτό που έχω εγώ έκδοσης 2006 του Ιάμβλιχου δεν έχει σκίτσα.
Εντυπωσιακά, πράγματι!

[akirav]

Κι αυτό που έχω εγώ έκδοσης 2006 του Ιάμβλιχου δεν έχει σκίτσα.
Εντυπωσιακά, πράγματι!

Απαραιτητα ειναι...

Ελπιζω να διαβασατε και Δολοφονια του Χριστου.

[nid de mare]

Κι αυτό που έχω εγώ έκδοσης 2006 του Ιάμβλιχου δεν έχει σκίτσα.
Εντυπωσιακά, πράγματι!

Απαραιτητα ειναι...

Ελπιζω να διαβασατε και Δολοφονια του Χριστου.

Όχι, δεν έτυχε! Καλή ευκαιρία όμως να το διαβάσουμε

[nid de mare]

Άκου Ανθρωπάκο - Απόσπασμα

Ξέρεις, Ανθρωπάκο, πως θα ένιωθε ένας αητός άμα έκλωθε αυγά μιας κότας; Αρχικά ο αητός νομίζει ότι θα κλωσσήσει μικρά αετόπουλα που θα μεγαλώσουν. Μα εκείνο που βγαίνει από τα αυγά δεν είναι παρά μικρά κοτόπουλα. Απελπισμένος ο αητός εξακολουθεί να ελπίζει πως τα κοτόπουλα θα γίνουν αητοί. Μα που τέτοιο πράμμα! Τελικά δε βγαίνουν παρά κότες που κακαρίζουν. Όταν ο αητός διαπιστώνει κάτι τέτοιο βρίσκεται στο δίλημμα αν πρέπει να καταβροχθίσει όλα τα κοτόπουλα και τις κότες που κακαρίζουν. Μα συγκρατείται. Κι’ ό,τι τον κάνει να συγκρατηθεί είναι μια μικρή ελπίδα· πως ανάμεσα στα τόσα κοτόπουλα, μπορεί κάποτε να βρεθεί ένα αητόπουλο, ικανό σαν εκείνον τον ίδιο, ένα αητόπουλο που από την ψηλή φωληά του θ’ ατενίζει μακριά κόσμους καινούριους, σκέψεις καινούριες, καινούρια σχήματα ζωής. Μόνο αυτή η ανεπαίσθητη ελπίδα κρατάει το λυπημένο, τον αποξενωμένο αητό από την απόφασή του να φάει όλα τα κοτόπουλα και όλες τις κότες που κακαρίζουν, και που δεν βλέπουν ότι τα κλωσσάει ένας αητός, δεν καταλαβαίνουν ότι ζούνε σ’ ένα ψηλό, απόμακρο βράχο, μακριά από τις υγρές και σκοτεινές κοιλάδες. Δεν ατενίζουν την απόσταση, όπως κάνει ο απομονωμένος αητός. Μόνο καταβροχθίζουν και καταβροχθίζουν, όλο καταβροχθίζουν ό,τι φέρνει ο αητός στη φωλιά.
Ο μοναχός αητός μέχρι σήμερα δεν έχει εγκαταλείψει την ελπίδα. Κι’ εξακολουθεί να κλωσσάει κοτόπουλα.
Δεν θέλεις να γίνεις αητός, Ανθρωπάκο. Γιαυτό σε τρώνε τα όρνεα. Φοβάσαι τους αητούς κι’ έτσι ζεις κοπαδιαστά και κοπαδιαστά εξολοθρεύεσαι. Γιατί μερικά από τα κοτόπουλα σου έχουν κλωσσήσει αυγά όρνεων. Και τα όρνεά σου έχουνε γίνει οι Φύρερ σου ενάντια στους αητούς, τους αητούς που θελήσανε να σε οδηγήσουν σε μακρινότερες, πιο υποσχετικές αποστάσεις. Τα όρνεα σε δίδαξαν να τρως ψοφίμια και ν’ασαι ικανοποιημένος με ελάχιστα σπειριά σιτάρι. Σ’ έμαθαν και να ορύεσαι “Ζήτω, ζήτω, Μέγα Όρνεο!”. Τώρα λιμοκτονείς και πεθαίνεις κι’ ακόμη φοβάσαι τους αητούς που κλωσσάνε τα κοτόπουλά σου.”

[akirav]

Όχι, δεν έτυχε! Καλή ευκαιρία όμως να το διαβάσουμε

Καταθεση ψυχης απο ενα μεγαλο επιστημονα-ανθρωπο,
που κυνηγηθηκε και "λεηλατηθηκε" απο ανθρωπακια.