Νέα γκάφα facebook;

[Katanas]

Κυκλοφορεί σε όλα τα μεγάλα ειδησεογραφικά πρακτορεία η παρακάτω είδηση που συνέβη χτες βράδυ όπου αναφέρεται ότι λάθος στην μηχανή αναζήτησης του facebook έδινε εύκολα την δυνατότητα στους χρήστες να έχουν πρόσβαση σε βίντεο σεξουαλικού περιεχομένου ακόμα και ανηλίκων κοριτσιών.Η είδηση έγινε γνωστή όταν χρήστες του twitter ανάφεραν το λάθος αυτό στο δημοφιλές κοινωνικό δίκτυο.

Facebook apologises for search suggestions of child abuse videos
Searches starting ‘video of’ returned autocomplete suggestions of sexual videos and child abuse content.
Facebook has been forced to apologise after it spent hours suggesting bizarre, vulgar and upsetting searches to users on Thursday night.

The social network’s search suggestions, which are supposed to automatically offer the most popular search terms to users, apparently broke around 4am in the UK, and started to suggest unpleasant results for those who typed in “video of”.

Multiple users posted examples on Twitter, with the site proposing searches including “video of girl sucking dick under water”, “videos of sexuals” and “video of little girl giving oral”. Others reported similar results in other languages.

Even after the offensive search terms stopped being displayed, users still reported odd algorithmic suggestions, seemingly far from what Facebook would normally offer, such as “zodwa wabantu videos and pics” (a South African celebrity) and “cristiano ronaldo hala madrid king video call”.
In a statement, Facebook apologised and said it was investigating the issue: “As soon as we became aware of these offensive predictions we removed them. Facebook search predictions are representative of what people may be searching for on Facebook and are not necessarily reflective of actual content on the platform.

“We do not allow sexually explicit imagery, and we are committed to keeping such content off of our site.”

Search engine autocompletions are a regular source of concern for Silicon Valley. Google has repeatedly faced criticism over the questions it proposes for users, with suggested searches over time including “are jews evil”, “are women evil” and “are muslims bad”.

Last week, Facebook faced international criticism after the Guardian found it running a survey that asked users whether paedophiles should be allowed to proposition children for sexual pictures on the site. Facebook admitted the surveys were a mistake, adding that it has “no intention” of allowing the behaviour.

“We run surveys to understand how the community thinks about how we set policies,” the company’s vice president of product, Guy Rosen, said. “But this kind of activity is and will always be completely unacceptable on FB. We regularly work with authorities if identified. It shouldn’t have been part of this survey. That was a mistake.”
Πηγή:theguardian.com

[Katanas]

Μεγάλοι μπελάδες για το Facebook: Στο Κογκρέσο καλείται να καταθέσει ο Ζάκερμπεργκ
Η 53

Η Επιτροπή Νομικών Υποθέσεων της αμερικανικής Γερουσίας γνωστοποίησε σήμερα ότι κάλεσε τους διευθύνοντες συμβούλους των κολοσσών του Διαδικτύου Facebook Inc, Alphabet Inc and Twitter Inc να καταθέσουν σε μια ακροαματική διαδικασία που θα διεξαχθεί την 10η Απριλίου με αντικείμενο την προστασία των δεδομένων των χρηστών.

Ο γερουσιαστής Τσάρλς Γκράσλεϊ, ο πρόεδρος της επιτροπής, είπε ότι κάλεσε τον CEO του Facebook Μαρκ Ζάκερμπεργκ «να καταθέσει κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας σχετικά με τις παρελθοντικές κα μελλοντικές πολιτικές του Facebook για την προστασία και την παρακολούθηση των προσωπικών δεδομένων των καταναλωτών».

Το Facebook δέχεται πιέσεις από τους διαφημιστές καθώς ο ιστότοπος κοινωνικής δικτύωσης βρίσκεται αντιμέτωπος με τους εξονυχιστικούς ελέγχους της κυβέρνησης μετά τις κατηγορίες ότι εταιρεία συμβούλων είχε πρόσβαση στα προσωπικά δεδομένα 50 εκατομμυρίων χρηστών του Facebook.

Εκπρόσωπος τύπου του Facebook επιβεβαίωσε ότι η εταιρεία έχει παραλάβει την κλήση και την εξετάζει.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

[Γύπας]

Γουστάρω. Ο καπιταλισμός ως άρρωστος οργανισμός παράγει καρκινώματα και τα ξεριζώνει μόνος του και ξανά μανά.

ΖΩΑ ΠΟΥ ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΧΑΤΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΤΕ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΣΑΣ ΕΛΕΙΠΕ. ΝΑ ΜΟΣΤΡΑΡΕΤΕ ΤΗΝ ΚΑΚΟΜΟΙΡΙΑ ΣΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ

Τα πα ξεθ'υμανα γιατι δεν έχω φέησμπουκ και για χρόνια δεν μπόρεσα να καταλάβω αυτήν την ανάγκη.
Και ναι το παραπάνω αφορά όλους του χρήστες φέησμπουκ, μπορείτε να θιχτείτε κανονικά και αναφέρετε τη δημοσίευση να φάω παρατήρηση. Αλλά τι να κάνω; Σας θεωρώ ... τέλος πάντων

[Katanas]

Τι κρύβει το σκάνδαλο της Cambridge Analytica και του Facebook
Προς το παρόν, η παγκόσμια απογοήτευση έχει στραφεί όλη στο Facebook, το οποίο συνεχίζει να αντιμετωπίζει αρνητικά πρωτοσέλιδα σε όλον τον κόσμο. Αλλά τα μεγαλύτερα ερωτήματα εξακολουθούν να επικρέμανται πάνω από τον Λευκό Οίκο.
Του Γιάννη Παπαϊωάννου

Εάν θέλουμε να καταλάβουμε τι πραγματικά σημαίνει όλος αυτός ο θόρυβος τις τελευταίες ημέρες στον τεχνολογικό κόσμο θα πρέπει πρώτα να αναρωτηθούμε εάν γνωρίζουμε τι σημαίνουν οι λέξεις «μηχανή» και «προπαγάνδα». Και τα δύο στοχεύουν τους ανθρώπους για να τους στρατολογήσουν σε μια τακτική ή σε μια ιδέα. Το σκάνδαλο της Cambridge Analytica και του Facebook, λοιπόν, δεν μπορεί να αποτελεί «σοκαριστικό» νέο για κανένα χρήστη του Internet – και, αντικειμενικά, δεν είναι αφού έχουν διεξαχθεί έρευνες και έχουν κατατεθεί δεκάδες μελέτες από καθηγητές πανεπιστημίων πριν καν εκλεγεί ο Ντόναλντ Τραμπ.
Απλά μας κάνει εντύπωση πώς λειτούργησε ένα νέο επίπεδο κοινωνικής μηχανικής, το οποίο σήμερα δεν μπορεί άλλο να κρύψει το αληθινό του πρόσωπο. Επίσης, μας κάνει εντύπωση γιατί εκείνοι που το δημιούργησαν δεν μας ενημέρωσαν από την αρχή τι είναι ικανό να κάνει: να καταγράφει καθημερινά τους ανθρώπους και τις συνήθειές τους, να τους δένει με ένα πανίσχυρο συναισθηματικό λουρί και μετά να μην τους αφήνει να φύγουν.
Αμέσως μετά την νίκη του Τραμπ οι περισσότεροι από εμάς μάθαμε για το φαινόμενο των ψευδών ειδήσεων, για κάποιες φαινομενικά αθώες ή απίστευτες ιστορίες που πέρασαν και χάθηκαν στις ροές του Twitter και του Facebook. Για την ακρίβεια, όλες αυτές οι στοχευμένες διαφημίσεις και τα ψεύτικα νεα ήταν κομμάτι ενός μεγαλύτερου και πιο σκοτεινού αινίγματος: μιας προπαγανδιστικής μηχανής που πλέον είχε μπει σε πλήρη λειτουργία για να χειραγωγήσει τις απόψεις και τις συμπεριφορές των Αμερικανών ψηφοφόρων και να προωθήσει συγκεκριμένες πολιτικές ατζέντες. Πώς όμως;
Χάρη στην αυτοματοποιημένη συναισθηματική χειραγώγηση, μαζί με λεγεώνες από bots, ύπουλες ή σκοτεινές Facebook αναρτήσεις, ερωτηματολόγια και τεστ (ποιο 80's συγκρότημα είστε, ποιο θηλαστικό ζώο είστε, ποιος μεγάλος συγγραφέας είστε, πόσο Χίλαρι Κλίντον είστε – και εδώ απαντάτε μόνο για τα λάθη της) και ένα τεράστιο ψευδο-ειδησεογραφικό δίκτυο μια εταιρεία σαν την Cambridge Analytica ενεργοποίησε μια αόρατη μηχανή που ψάρεψε τα προσωπικά δεδομένα εκατομμυρίων Αμερικανών ψηφοφόρων του Facebook για να χειραγωγήσει την κοινή γνώμη. Κάποιες από αυτές τις τεχνολογίες είχαν χρησιμοποιηθεί μεμονωμένα στο παρελθόν, αλλά όλες μαζί, με τον τρόπο που το έκανε η Cambridge Analytica, λειτούργησαν ως μια σχεδόν αδιαπέραστη μηχανή χειραγώγησης των ψηφοφόρων.
Η Cambridge Analytica ανήκει και ελέγχεται από συντηρητικά και ακροδεξιά συμφέροντα, τα οποία είναι επίσης βαθιά συνδεδεμένα με τη διοίκηση του Τραμπ. Η Ρεβέκκα Μέρσερ, κόρη του δισεκατομμυριούχου Ρόμπερτ Μέρσερ της πλούσιας και ισχυρής οικογένειας, είναι και ιδιοκτήτρια της Cambridge Analytica και ένας από τους μεγαλύτερους χορηγούς της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ. Ο Στιβ Μπάνον, εκτός από ειδικός σύμβουλος σε θέματα διακυβέρνησης και στρατηγικής στο Λευκό Οίκο, είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Cambridge Analytica. Λόγω αυτών των συμμαχιών της, η Cambridge Analytica έχει αρνηθεί να ασχοληθεί με οποιαδήποτε δημοκρατική εκστρατεία.
Αμέσως μετά την εκλογή του Τραμπ υπήρξε ένα έντονο κύμα αναφορών σχετικά με την μηχανή της Analytica – bots, ψευδείς ειδήσεις και microtargeting (η χρήση τεχνικών και στατιστικών μεθόδων από πολιτικά κόμματα και προεκλογικές εκστρατείες για εξόρυξη δεδομένων άμεσου μάρκετινγκ). Αυτό το νέο κύμα οφείλει να σκοτώσει την παραδοσιακή δημοσιογραφία (Τύπος, ραδιόφωνο, τηλεόραση) για να φέρει στον κόσμο κάτι πιο ύπουλο: εξατομικευμένη, προσαρμοσμένη στον καθένα και τελικά εθιστική προπαγάνδα. Ενώ η Silicon Valley πέρασε τα τελευταία δέκα χρόνια χτίζοντας πλατφόρμες (των οποίων ο τελικός στόχος είναι ο ψηφιακός εθισμός), ήρθε στο τέλος ο Τραμπ και οι σύμμαχοί του, έκλεψαν την ιδέα των τεχνολόγων και την εκμεταλλεύτηκαν προς όφελός τους.
Οποιαδήποτε τεχνολογική εταιρεία μπορεί σήμερα να συγκεντρώσει ή να αγοράσει μεγάλα δεδομένα, αλλά η Cambridge Analytica έχει αναπτύξει ένα μοντέλο το οποίο μπορεί να μεταφράζει αυτά τα δεδομένα σε προφίλ προσωπικότητας, να τα χρησιμοποιεί για προβλέψεις, ακόμη και για να αλλάζει συμπεριφορές.
Αυτό το μοντέλο αναπτύχθηκε με τη βοήθεια ενός καθηγητή ψυχολογίας του Κέμπριτζ, o οποίος αντέγραψε την πρωτοποριακή αρχική έρευνα ενός συναδέλφου του - μέσω αμφισβητήσιμων μεθόδων, οι οποίες μάλιστα παραβίαζαν διεθνείς όρους και κανόνες. Αλλά με βάση την προέλευσή της, η Cambridge Analytica ήταν και είναι πάντα έτοιμη να αντιγράψει και να αγοράσει ό,τι δεδομένα χρειάζεται για να επιτύχει τους στόχους της.
Το 2013, ο Δρ. Michal Kosinski, έκανε το διδακτορικό του ως υποψήφιος στο Κέντρο Ψυχομετρίας του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ και κυκλοφόρησε μια πρωτοποριακή μελέτη όπου παρουσίασε ένα νέο μοντέλο που είχε αναπτύξει επί σειρά ετών με τους συναδέλφους του. Η μελέτη με την ονομασία «OCEAN» συσχέτιζε τα «Likes» του Facebook με τις απαντήσεις και τα αποτελέσματα από ένα τυποποιημένο ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιούν οι ψυχολόγοι. Έτσι η ομάδα μπορούσε να εντοπίσει το φύλο, τη σεξουαλικότητα, τις πολιτικές πεποιθήσεις και τα χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου, με βάση μόνο αυτά που του αρέσουν στο Facebook.
Στο περσινό άρθρο με τίτλο «Ο Τραμπ σε ξέρει καλύτερα από τον εαυτό σου» το Ελβετικό Das Magazine είχε μιλήσει με τον Kosinski. «Με 10 απλά Likes, ως είσοδο, το μοντέλο του θα μπορούσε να εκτιμήσει τον χαρακτήρα ενός ατόμου καλύτερα από έναν μέσο συνεργάτη του. Με 70 Likes, θα μπορούσε να «ξέρει» ένα θέμα καλύτερα από έναν φίλο του. Με 150 Likes, το σύστημα τον ήξερε καλύτερα από τους γονείς του. Με 300 Likes, το σύστημα του Kosinski θα μπορούσε να προβλέψει καλύτερα τη συμπεριφορά του ατόμου από τον συνεργάτη του. Με ακόμα περισσότερα Likes θα μπορούσε να υπερβεί αυτό που ένας άνθρωπος νομίζει ότι ξέρει για τον εαυτό του», γράφει το περιοδικό.
Δεν είχε περάσει πολύς καιρός μετά την παρουσίαση της μελέτης του Kosinski όταν τον πλησίασε ένας συνάδελφός του από το Κέμπριτζ, ο ψυχολόγος Aleksandr Kogan, o οποίος ζήτησε να του χορηγήσει άδεια να χρησιμοποιήσει το μοντέλο του στην SCL Elections, μια εταιρεία που υποστήριζε ως ειδικότητά της το χειρισμό των εκλογών και που είναι σημαντικό κομμάτι της SCL Group (Strategic Communications Laboratories), την μητρική της Cambridge Analytica. H προσφορά θα σήμαινε μια σημαντική αποπληρωμή για το εργαστήριο του Kosinki. Ωστόσο, εκείνος αρνήθηκε, ανησυχώντας για τις προθέσεις της επιχείρησης και τις συνέπειες που θα ακολουθούσαν.
Χρειάστηκαν αρκετά χρόνια για τον Kosinski και τους συναδέλφους του να αναπτύξουν αυτό το μοντέλο, αλλά με τις μεθόδους και τα ευρήματά του να υπάρχουν ελεύθερα δεν υπήρχε τίποτα που θα μπορούσε να εμποδίσει την SCL Elections να τα αναπαράγει. Και αυτό ακριβώς έκανε.
Σύμφωνα με έρευνα του Guardian, στις αρχές του 2014, λίγους μόλις μήνες μετά την απόρριψη της προσφοράς από τον Kosinski, η SCL Elections συνεργάστηκε με τον Kogan. Ως μέρος της συνεργασίας ο Kogan πλήρωσε χρήστες της πλατφόρμας Mechanical Turk της Amazon, 1 δολάριο στον καθένα, για να απαντήσουν στο τεστ OCEAN. Μοναδική προϋπόθεση: Για να κάνουν το κουίζ, οι χρήστες έπρεπε να παρέχουν πρόσβαση σε όλα τα δεδομένα του Facebook. Αυτοί ήταν οι πρώτοι 270.000 χρήστες που οικειοθελώς έδωσαν άδεια στο πρόγραμμα να χρησιμοποιήσει τα δεδομένα τους. Βέβαια, τους είπαν ότι τα δεδομένα θα χρησιμοποιηθούν για έρευνα (αν και η εργασία αναφέρθηκε στην Amazon για παραβίαση των Όρων Παροχής Υπηρεσιών της πλατφόρμας). Αυτό, όμως, που πολλοί από τους χρήστες πιθανώς δεν κατάλαβαν είναι το γεγονός ότι ο Kogan μαζί με τα δεδομένα τους αποθήκευε και τα όλα τα δεδομένα των φίλων τους.
Όλα αυτά τα στοιχεία που συλλέχθηκαν από την μελέτη του Kogan βοήθησαν στη γέννηση της Cambridge Analytica, η οποία ξεπήδησε μέσα από την SCL Elections. To όνομα, τουλάχιστον μεταφορικά, ήταν ένα νεύμα για το έργο του Kogan – κι ένα βαθύ σκάψιμο για τον τάφο του έργου Kosinski.
Αυτή η πρόωρη εξέλιξη των δεδομένων των χρηστών ήταν μόνο η αρχή. Ο σπόρος που χρειάστηκε η Analytica για να χτίσει το δικό της μοντέλο ανάλυσης της προσωπικότητας των χρηστών, χωρίς να χρειάζεται να απαντούν στο μακρύ ερωτηματολόγιο του OCEAN.
Για να καταλάβουμε πώς δούλευε όλο αυτό το στιγμιαίο feedback πληροφορίας που πήρε στα χέρια της η Analytica θα πρέπει να είμαστε περισσότερο υποψιασμένοι για το ρόλο των κοινωνικών δικτύων. Δηλαδή, όλα (και όλοι) παίζουν το ρόλο τους μέσα σε αυτό το μεγάλο παιχνίδι. Και οι χρήστες είναι μόνο ο στόχος. Για παράδειγμα, μια συγκεκριμένη ψηφοφόρος στην Πενσυλβάνια έχει κάνει κλικ στη διαφήμιση που επιτίθεται κατά της αμέλειας της Κλίντον να ελέγξει το server των email της; Ναι; Εξυπηρετήστε την με περισσότερο περιεχόμενο σχετικά με αποτυχίες προσωπικής ευθύνης της Κλίντον. Όχι; Το αυτοματοποιημένο σενάριο θα δοκιμάσει ένα διαφορετικό τίτλο, ίσως έναν που παίζει με κάποιο διαφορετικό χαρακτηριστικό προσωπικότητας. Έναν τίτλο που να κεντρίζει περισσότερο την ψηφοφόρο στα θέματα της εξουσίας. Κάτι σαν «Αξιωματούχοι της Υπηρεσίας Πληροφοριών συμφωνούν ότι τα email της Κλίντον έθεσαν σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια της χώρας»
Σε όλο αυτό το παιχνίδι, το μεγαλύτερο ρόλο τον έπαιξαν τα σκοτεινά posts μέσω των λειτουργιών του Facebook, αναρτήσεις που είναι ορατές μόνο σε εκείνους που στοχεύουν. Ή μην μου πείτε πως πιστεύετε ότι όλοι τα βλέπουμε όλα μέσα στο χαοτικό κοινωνικό δίκτυο. Γιατί, με αυτόν τον τρόπο και με βάση την ανταπόκριση των χρηστών στις αναρτήσεις αυτές, η Cambridge Analytica κατάφερε να προσδιορίσει ποια μηνύματα του Τραμπ έκαναν πραγματικά θόρυβο και που. Και αυτές οι πληροφορίες χρησιμοποιήθηκαν για να διαμορφώσουν επίσης το πρόγραμμα ταξιδιών της προεκλογικής εκστρατείας του.
Οι πολιτικοί αναλυτές της Κλίντον, οι οποίοι βασίστηκαν στην παραδοσιακή μέθοδο των δημοσκοπήσεων, γέλασαν όταν προγραμματίστηκαν εμφανίσεις του Τραμπ στο Μίσιγκαν, την Πενσυλβάνια και το Ουισκόνσιν (τρεις πολιτείες που πάντα υποχωρούσαν στους δημοκρατικούς). Όμως, η Cambridge Analytica είχε δει ότι είχαν ένα άνοιγμα βασισμένο σε καταγεγραμμένη δέσμευση από τις θέσεις των χρηστών στο Facebook.
Ήταν αυτά τα μικρά περιθώρια αμφιταλάντευσης στο Μίσιγκαν, την Πενσυλβανία και το Ουισκόνσιν που έδωσαν στον Τραμπ την νίκη.
Επειδή αυτές οι σκοτεινές διαφημίσεις είναι ορατές μόνο στους χρήστες που στοχεύουν, δεν υπάρχει κανένας τρόπος για κάποιον εκτός της Analytica ή του στενού κύκλου του Τραμπ να παρακολουθεί το περιεχόμενο αυτών των διαφημίσεων. Δεν υπήρξε επίβλεψη της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, ούτε κάποια δημόσια κριτική των επιθετικών διαφημίσεων του Τραμπ. Μόνο η γρήγορη κίνηση εκατομμυρίων μεμονωμένων χρηστών που σαρώνουν τα timeline τους στο Facebook.
Αν οι ψευδείς ειδήσεις δημιούργησαν τη γέφυρα για να περάσει αυτό ο νέος αυτοματοποιημένος μηχανισμός πολιτικής προπαγάνδας, τα bots ή τα ψεύτικα προφίλ των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης, έγιναν το πεζικό του: ένας στρατός πολιτικών ρομπότ που χρησιμοποιήθηκε για τον έλεγχο συνομιλιών στα κοινωνικά μέσα, τη σιωπή και τον εκφοβισμό δημοσιογράφων ή όσων τολμούσαν να υπονομεύσουν τα μηνύματά τους.
Όπως στην αληθινή ζωή, έτσι και στην ψηφιακή, όλα τα bots δεν είναι ίσα. Οι απλοί στρατιώτες είναι αυτοματοποιημένοι, τρέχουν για να σπείρουν πανικό, να κάνουν retweets, να χρησιμοποιήσουν συγκεκριμένα hashtags ή να την πέσουν σαν εξελιγμένοι τραμπούκοι με προσβολές και απειλές σε όποιον βρίσκεται απέναντί τους.
Τα πιο εξελιγμένα από αυτά, δεν είναι όλα ψηφιακά. Είναι πιο αναλογικά, λειτουργούν από πραγματικούς ανθρώπους. Πίσω από ψεύτικες ταυτότητες, προσωπικότητες με συγκεκριμένες απόψεις και απαντήσεις σε συγκεκριμένα θέματα, παλεύουν για να αλλάξουν τις ιδέες των άλλων και φυσικά, όλων των φίλων τους. Μέσα στα τόσα εκατομμύρια, είναι σχεδόν απίθανο να ανακαλυφθούν από τα δίκτυα, ειδικά όταν οι λογαριασμοί τους τρεμοπαίζουν ανάμεσα στην λειτουργία και την απενεργοποίηση.
Το περασμένο Σάββατο το Facebook κατέβασε τη σελίδα της Cambridge Analytica, έδιωξε το καρφί που μαρτύρησε πώς η CA κακομεταχειρίστηκε τα δυνητικά δεδομένα από το Facebook για να χτίσει το δικό της ΑΙ προπαγανδιστικό όπλο, και από τότε ξεκίνησε η τρέλα των μαζικών μέσων ενημέρωσης εναντίον του δικτύου (μια φρενίτιδα που οδήγησε και στη συντριβή της μετοχής του) ζητώντας την μεταρρύθμιση των κοινωνικών μέσων. Όμως, η ιστορία δεν είναι καινούργια και ο Mark τα γνώριζε όλα αυτά. Οι συνεχείς αλλαγές στο δίκτυό του τους τελευταίους μήνες δεν έδειχναν παρά μόνο μια αμηχανία για το μεγάλο κακό που μπορούσε να σκάσει από λεπτό σε λεπτό. Και σήμερα εμφανίστηκε για να πει ότι όλα αυτά ξεκίνησαν από ένα λάθος του Facebook.
Δυστυχώς, αυτή είναι η αλήθεια: το Facebook είναι ο βασικός υπεύθυνος για την τροφοδότηση του συστήματος ανάλυσης που επέτρεψε στην Cambridge Analytica και στην εκστρατεία του Τραμπ να είναι στοχευμένες και αποτελεσματικές με ελάχιστο προϋπολογισμό. Ο Τραμπ κέρδισε τις αμφιταλαντευόμενες πολιτείες και το Facebook κέρδισε ένα κρυφό, αλλά σίγουρα απίστευτο, χρηματικό ποσό. Αυτό έγινε. Δεν ήταν ούτε οι Ρώσοι, ούτε κανένας άλλος. Ήταν δύο αμερικανικές εταιρείες που πούλησαν τα δεδομένα τους στην εκστρατεία του Τραμπ, ο οποίος με τη σειρά του τα χρησιμοποίησε για να πείσει τους φιλελεύθερους να μην ψηφίσουν στις πιο κρίσιμες πολιτείες. Αν το καλοσκεφτείς είναι τρομακτικό όσο και πανέξυπνο.
Πηγή: http://www.lifo.gr

[Katanas]

Snapchat is building the same kind of data-sharing API that just got Facebook into trouble

Snapchat is building a way for people to use their Snapchat account to connect with third-party apps. The idea, in theory, would let Snapchat users grant outside companies access to their Snapchat data to help personalize other services.
If that’s the case — and it looks like it is, based on these screenshots Mashable published on Tuesday — it would mean that Snap is building out the same kind of API that just got Facebook into a whole mess of trouble.
You can’t make these things up.
Mashable saw a beta version of Snapchat with a new section called “Connected Apps,” with text that reads, “These apps are connected to your Snapchat account. Choose an app to control what it has access to.”
Snapchat currently has an advertising API so people can buy ads through third-party dashboards, but it doesn’t let people use their Snapchat account on other apps, or help people connect with their Snapchat friends on other platforms.
Facebook does, and has for years. An old version of that API, which allowed outside developers to collect data from users without their consent, is at the center of the company’s entire Cambridge Analytica scandal.
The fact that Snapchat is considering sharing some data with outsiders is interesting in general, but particularly interesting given the recent news about Facebook.
There are a lot more questions than answers about the potential product. For example, what would connecting your Snapchat account to another app actually grant that developer? Would they have access to your contact list or private Snap messages? Would Snapchat let you post back to your account from other services?
A Snap spokesperson declined to comment, and the company is likely thinking a lot about those very questions, given the current climate around privacy sharing.
Hopefully, Snapchat will learn from Facebook‘s mistakes whenever it decides to roll this out.
Until now, Snap has stayed pretty far out of the spotlight when it comes to data collection and user privacy, probably because so many of the interactions on Snap are in private messages. (And many of its users are smartphone natives who may better understand what they’re handing over — or simply not care.) Snapchat doesn’t use private messaging info for ad targeting, and the company claims it does other things to protect user privacy. Its ads API doesn’t give personally identifiable information out to marketers, for example, and ad measurment results are only shared in aggregate, according to a spokesperson.
But Snap is also an advertising company — like Facebook — and it collects a lot of data about its users so it can show them relevant ads. You can read about some of that here.
The fact that it’s considering an API is also a reminder of why Facebook continues to collect this kind of stuff about its own user base, despite the issues it’s facing — if Facebook isn’t going to do it, somebody else will.

https://www.recode.net/2018/3/27/17170552/snapchat-api-data-sharing-facebook

[computersgr]

Το Facebook, το Google και άλλες πλατφόρμες κοινωνικών μέσων, κερδίζουν χρήματα από τη διαφήμιση. Όπως συμβαίνει με όλες τις επιχειρήσεις που στηρίζονται στην διαφήμιση, αυτό σημαίνει ότι οι διαφημιζόμενοι είναι οι πραγματικοί πελάτες, ενώ το κοινό αποτελεί το κύριο προϊόν. Μέχρι την περασμένη δεκαετία, οι πλατφόρμες μέσων μαζικής ενημέρωσης ήταν προσαρμοσμένες στο μοντέλο εκπομπής. Η επιτυχία με τους πελάτες (διαφημιζόμενους) εξαρτάται από την παραγωγή περιεχομένου που θα πετύχει το μεγαλύτερο δυνατό κοινό (προϊόν). Το συναρπαστικό περιεχόμενο ήταν απαραίτητο, διότι το κοινό μπορούσε να επιλέξει από μια ποικιλία μέσων διανομής, από τα οποία κανένα δεν μπορούσε να κρατήσει την προσοχή ενός μεμονωμένου καταναλωτή για περισσότερο από μερικές ώρες. Οι τηλεοράσεις δεν ήταν κινητές. Οι υπολογιστές ήταν κινητοί, αλλά άτεχνοι. Οι εφημερίδες και τα βιβλία ήταν κινητά, εμπεριέχουν τέχνη, αλλά απαιτούν υψηλότερη πνευματική εργασία. Οι κινηματογραφικές αίθουσες ήταν διασκεδαστικές, αλλά άβολες και ακατάλληλες.

Όσο οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης περιόριζαν τις δραστηριότητές τους σε προσωπικούς υπολογιστές, βρίσκονταν σε μειονεκτική θέση. Το περιεχόμενό τους δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί τα παραδοσιακά μέσα και το μέσο παράδοσής τους (Η/Υ), ήταν γενικά χρήσιμος μόνο στο γραφείο. Το πλεονέκτημά τους -ένα πλήθος προσωπικών δεδομένων- δεν ήταν αρκετό για να ξεπεράσει το μειονέκτημα στην εμφάνιση του περιεχομένου. Ως αποτέλεσμα, οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης είχαν μικρότερη πρόσβαση στους διαφημιστικούς προϋπολογισμούς.

Τα έξυπνα τηλέφωνα (smartphones) άλλαξαν πλήρως το διαφημιστικό παιχνίδι. Χρειάστηκαν λίγα μόνο χρόνια για να υπάρξει ένα σύστημα για όλες τις χρήσεις, εύκολα προσβάσιμο δεκάξι ή περισσότερες ώρες κάθε μέρα, για δισεκατομμύρια ανθρώπους. Αυτό οδήγησε τα μέσα ενημέρωσης σε μια μάχη για να διατηρήσουν την προσοχή των χρηστών όσο το δυνατόν περισσότερο. Και πρόσφερε ένα τρομερά επικίνδυνο πλεονέκτημα στο Facebook και την Google έναντι των παραδοσιακών μέσων ενημέρωσης. Με τις απίστευτες δεξαμενές προσωπικών δεδομένων, σε πραγματικό χρόνο από δύο δισεκατομμύρια άτομα, μπορούσαν να εξατομικεύσουν το περιεχόμενο του κάθε χρήστη. Αυτό έκανε ευκολότερο το μονοπώλιο της προσοχής των χρηστών στα SmartPhones και τις πλατφόρμες μοναδικά ελκυστικές για τους διαφημιζόμενους. Γιατί να πληρώσετε μια εφημερίδα με την ελπίδα να τραβήξετε την προσοχή μέρους του κοινού σας, όταν μπορείτε να πληρώσετε το Facebook για να φτάσετε ακριβώς σε αυτούς που επιθυμείτε και σε κανέναν άλλο;

Σε κάθε σύνδεσή σας στο Facebook, υπάρχουν εκατομμύρια μηνύματα (posts) που θα μπορούσε να σας δείξει η πλατφόρμα. Το επιχειρησιακό μοντέλο του, βασίζεται στην χρήση αλγορίθμων που επηρεάζονται από μεμονωμένους χρήστες («φίλους σας») με στόχο να σας εμφανίσει μηνύματα που είναι πιο πιθανό να αντιδράσετε. Στην Wikipedia ο ορισμός του αλγόριθμου είναι «ένα σύνολο κανόνων που ορίζει με ακρίβεια μια ακολουθία λειτουργιών». Οι αλγόριθμοι γενικά είναι ουδέτεροι, στην περίπτωση όμως των πλατφορμών κοινωνικής δικτύωσης, οι αλγόριθμοι σχεδιάζονται με στόχο: το μέγιστο μερίδιο προσοχής σας που βελτιστοποιεί τα κέρδη της πλατφόρμας. Το πετυχαίνουν αυτό, συγκεντρώνοντας-αναλύοντας τα προσωπικά δεδομένα σας και προβλέποντας αυτό που θα σας κάνει να αντιδράσετε πιο έντονα και στη συνέχεια να σας τροφοδοτήσουν με περισσότερο από «αυτό» που αντιδράτε.

Αλγόριθμοι που μεγιστοποιούν την προσοχή μας όμως, δίνουν ένα πλεονέκτημα στα αρνητικά μηνύματα. Οι άνθρωποι αντιδρούν περισσότερο σε εγκεφαλικές εισροές που είναι εγγύτερα με τα πρωτόγονα ένστικτά μας. Ο θυμός και ο φόβος παράγουν μεγαλύτερη αλληλεπίδραση από αυτήν που προσφέρει η χαρά. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι αλγόριθμοι ευνοούν το εντυπωσιακό περιεχόμενο έναντι του φυσιολογικού κοινού περιεχομένου. Φυσικά, αυτό ίσχυε πάντα για τα μέσα ενημέρωσης. Εξ ου και το παλιό δημοσιογραφικό «Το αίμα πουλάει». Αυτό όμως περιοριζόταν στα κλασσικά μέσα ενημέρωσης, στο ότι απευθυνόταν σε όλους ταυτόχρονα και από τους περιορισμούς του τρόπου παράδοσης (μαζική εκπομπή). Δεν ισχύει όμως το ίδιο για τις πλατφόρμες διαδικτύου στα smartphones. Όπου δημιουργήθηκαν δισεκατομμύρια ξεχωριστά κανάλια, καθένα από τα οποία μπορεί να προωθήσει ακόμη περισσότερο την αρνητικότητα και τον εξτρεμισμό χωρίς να αποξενώνει κανέναν. Το αντίθετο, οι πλατφόρμες βοηθούν τους ανθρώπους να αυτο-απομονωθούν σε ξεχωριστές προσωπικές φούσκες (filter bubbles) χωρίς τον κίνδυνο έκθεσης σε νέες ιδέες ή διαφορετικές απόψεις.


Το παρακάτω αποτελεί τμήμα από ελεύθερη μετάφρασηαπό το άρθρο του Roger McNamee από την Washington Monthly (https://computersgr.wordpress.com/2018/01/08/how-to-fix-facebook-before-it-fixes-us/) διαπραγματεύεται την επικίνδυνη λειτουργία, την χειραγώγηση και τον τρόπο λειτουργίας που ακολουθούν όλες οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Το ότι είναι γραμμένο από κάποιον επενδυτή του Facebook που βοήθησε στην γιγάντωσή του το καθιστά σημαντικό και αξίζει την προσοχή και τον χρόνο μας, παρά το μεγάλο μέγεθός του. Καλή ανάγνωση…