Η μια (εντάξει, οχι η ίδια ο παπάρας ο μπαμπάκας της, που έρχεται απ' του χουριόα και παρκάρει τη μαούνα μερσεντές του) θέλει να μου φάει τη θέση στο πάρκινγκ με το έτσι θέλω (ενώ έχει δικιά της), η άλλη αποφάσισε τρία χρόνια μετά την εγκατάστασή της οτι την ενοχλεί ο απορροφητήρας της κουζίνας μου
και δεν μ' αφήνει να μαγειρέψω, η τρίτη ενώ δεν πληρώνει κοινόχρηστα (πληρώνει όποτε θυμάται) μου έχει φάει τα συκώτια με τον "κήπο" (ένα άχρηστο κομμάτι γης με αγριόχορτα στο πίσω μέρος της οικοδομής) για τον οποίο θέλει να πληρώνω εγώ κηπουρούς να το φτιάξουν, και η τέταρτη, ισόβια διαχειρίστρια από δική της βλακεία (ανέλαβε για να προωθήσει την υπόθεση του κήπου, κηπόπληκτη κι αυτή, και έκτοτε κανείς άλλος δεν δέχεται ν' αναλάβει), έρχεται να κάνει παρατήρηση στην άλλη με τον απορροφητήρα, κάθε φορά που καρφώνει μια κορνίζα στον τοίχο της, γιατί "την ενοχλεί ο θόρυβος".Από το δείγμα, αποδεικνύεται για μένα οτι τελικά οι γκόμενες τις δεκαετίας του '90 (τότε που ήταν δηλαδή στα ντουζένια τους οι παραπάνω), πρέπει να είχαν πολλά "λουλούδια" στις τάξεις τους, για να έμειναν στο ράφι σε τέτοιους μεγάλους αριθμούς, και να κατέληξαν να τρώγονται έτσι.
Τί να φταίει?
Ήταν φαντασμένες, ο ένας τους ξύνιζε ο άλλος τους βρώμαγε, μερικές ήταν αφελείς, τα παιδιά που τους λέγανε την αλήθεια δεν τα θέλανε, και έπεφταν με τα μούτρα στον έναν μετά τον άλλον Πονηρόπουλο, που κοίταζαν να τους πουλήσουν παραμύθι για να κάνουν την δουλίτσα τους, και μετά αριβεντέρτσι.
Ομως τα χρόνια περνάνε, και η άτιμη η Φύση είναι ανελέητη, και αν δεν έχεις μυαλό να μαθαίνεις από τα λάθη σου, απλά βγαίνεις από το gene pool, πράγμα που φαίνεται να συνέβη σε αρκετές κοπέλες τις εν λόγω δεκαετίας.
Συμφωνείτε με τα παραπάνω? Έχετε δική σας εικόνα σχετικά μ' αυτές τις παρατηρήσεις?
). 
