Στα αρχαία χρόνια υπήρχε ένας λαός στην Μέση Ανατολή οι Σκύθες.
Οι Σκύθες είχαν σαν έθιμο να τρώνε τους νεκρούς τους ιδιαίτερα τους συγγενείς τους και τον βασιλια τους.
Ο λόγος που καταφεύγαν σε αυτόν τον νεκρόφιλο κανιβαλισμό ήταν η πεποίθηση ότι τρώγοντας τον νεκρό λάμβαναν τις ιδιότητες του.
Για παράδειγμα αν τρώγανε τον νεκρό βασιλιά τότε και αυτοί θα γινόντουσαν δυνατοί ισχυροί και βασιλιάδες.
Αυτό το μακάβριο έθιμο έμεινε μέχρι τις μέρες του Ιησού ενεργό στην Μέση Ανατολή με διάφορες παραλαγές.
Στι μέρες μας η θεία κοινωνία των χριστιανών φέρει αυτά τα χαρακτηριστικά.
Κατά τον Χριστιανισμό η θεία κοινωνία αποτελείται από μέλη του σώματος του νεκρού Ιησού τα οποία συμβολιζονται με τα ψωμάκια σε μπουκιές και το αίμα του Ιησού που συμβολίζεται με το κρασί.
Αυτό το ποτήρι σώματος και αίματος σε μικρές μερίδες ευλογείται και προσφέρεται στους πιστούς προς βρώση για να αποκτήσουν και αυτοί θεοφορικά χαρακτηριστικά. Ο πιστός τρώει σάρκα και πίνει αίμα Ιησού γιατί έτσι τρώγοντας τον θεό του πιστεύει ότι θα γίνει και αυτός θεός.
Η θεία κοινωνία είναι μια απομίμηση του εθίμου των Σκυθών και τίποτα άλλο.... όλη αυτή η διαστροφή έχει περάσει στο φυσιολογικό της σημερινής κοινωνίας σαν να μην τρέχει τίποτα. Άλλωστε ο πιστός δεν βλέπει κρέας και αίμα αλλά κρασί και άρτο. Αίσχος!
.gif)



