Το ερώτημα είναι: Μας πειράζει πολύ; Θα πεθάνουμε;
Γι αυτό τελικά έπρεπε να έχεις καβάντζα τη φιλοσοφία. Κι αν ασπαζόσουν λίγο τον μηδενισμό, τώρα θα την έβγαζες πολύ πιο καθαρή και θα είχες τη δύναμη να σταθείς σε πολύ κόσμο. Τέρμα οι λογικές του ότι ανάβουμε φώτα όπου τα βρούμε, αφήνουμε τις βρύσες να τρέχουν και δε μας νοιάζει, πετάμε σκουπίδια αβέρτα, περιμένουμε την ώρα που θα μπούμε στο ίντερνετ. Ποτάκια, μπαράκια, μαλακισμένα καμάκια και ψωνίσματα, τέλος.
Δεν ξέρω για τους δικούς σας αλλά εμένα η μάνα μου μου έχει περιγράψει την πείνα που τράβηξε 5 έως 10 χρονών στον πόλεμο. Εμάς όμως, μήπως στην μεταπολίτευση μας καλλιεργήθηκε μία χοντροκωλίαση; Μήπως μεγαλώσαμε μαλακισμένα εμείς η γενιά του Ατάρι και δεν μάθαμε πως να μένουμε όρθιοι σε οποιεσδήποτε συνθήκες;
Τα όνειρά μας δεν θα σταματήσουν.
Και επιτέλους θα μάθουμε να επικοινωνούμε χωρίς να χρειάζεται γι αυτό το λόγο να καταναλώνουμε τρελές θερμίδες και ένα σωρό υπηρεσίες. Τέρμα η αλόγιστη κατανάλωση ρε μάγκες. Όποιος έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και στις αξίες του θα παλέψει. Όποιος δεν έμαθε ποτέ να καλύπτει μόνος του τις ανάγκες του αλλά βασιζόταν στην εκμετάλευση του άλλου, ο κάθε τεμπέλης τελικά ασφαλώς και θα ζοριστεί. Και αυτός είναι που φωνάζει τώρα και αντιδρά και αμφισβητεί.
Εμείς ψηφίσαμε γιατί πιστεύουμε ότι υπάρχει και ζωή που δεν είσαι διαρκώς σκυμένος. Αν αποτύχει, εμείς δεν θα δεν νιώσουμε μειωμένοι. Θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε στην ζωή αυτή και θα συνεχίσουμε να παλεύουμε. Δεν μας αφορούν αυτά που σχολιάζετε. Ανίκανα νουδου-πασοκάκια



