Γενικά περί περί Φαγητού και Μαγειρικής!

[Άρης Κλάρας]

Η παλαιότερη κουζίνα της Ευρώπης.
Αναζητώντας τις ρίζες της ελληνικής μαγειρικής.



«Με σταφύλια και κρασί, σταφίδες και σύκα και μέλι, σταρένιο ψωμί και κρίθινα παξιμάδια, κρεμμύδια και σκόρδο, κατσίκι και αρνί, ψάρι και θαλασσινά και χταπόδι και σουπιές, η ελληνική κουζίνα είχε εδραιώσει την γκάμα των υλικών της περισσότερο από τρεις χιλιάδες χρόνια πριν. Και με δεδομένο τον απλό τρόπο παρασκευής που χαρακτήριζε την καλύτερη ελληνική μαγειρική και στην εποχή του Αρχέστρατου και σήμερα, η παλιότερη κουζίνα της Ευρώπης δεν έχασε ποτέ την πρωτότυπη και μοναδική της γεύση».
Andrew Dalby Siren Feasts

Με τη φράση αυτή κλείνει ο Dalby το καινούργιο βιβλίο του, στο οποίο ανιχνεύει την ιστορία της ελληνικής γαστρονομίας από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι τις μέρες μας. Και διαβάζοντας τις 209 πυκνογραμμένες και εξαιρετικά προσεκτικά τεκμηριωμένες σελίδες του, ακόμα και ο πιο κακόπιστος αναγνώστης θα βγάλει το συμπέρασμα, πως η σημερινή ελληνική κουζίνα δεν είναι παρά η συνέχεια και η εξέλιξη της αρχαίας και όχι αποτέλεσμα της οθωμανικής κυριαρχίας.

Θα θελα να σας μεταφέρω τις συζητήσεις Τούρκων γαστρονόμων, οι οποίοι σε συνέδριο που έγινε το 94 στην Κωνσταντινούπολη, κατέβαλαν τεράστιες προσπάθειες να πείσουν τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους ότι κάποια μαγειρική έχουν και αυτοί, και ότι η κουζίνα τους δεν είναι ολόκληρη στηριγμένη στους Έλληνες, τους Πέρσες και τους Άραβες. Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή.
Ο θρίαμβος της επινοητικότητας

Αντίθετα με ό,τι πολλοί πιστεύουν, οι πρόγονοί μας οι αρχαίοι ήταν κατά βάση χορτοφάγοι. Κρέατα έτρωγαν σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις και κυρίως στις μεγάλες θρησκευτικές τελετές και μετά τις θυσίες. Τον υπόλοιπο καιρό τρεφόντουσαν με διάφορους χυλούς από δημητριακά και όσπρια, με ψωμί, λαχανικά, χόρτα κάθε λογής - όπως οι περισσότεροι Έλληνες μέχρι το 1960 - και πολλά ψάρια.

Στα βιβλία του Αθήναιου - συγγραφέα της ρωμαϊκής εποχής που συγκέντρωσε όλα τα κομμάτια τα σχετικά με φαγητά και ποτά από τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς στο έργο του, "Δειπνοσοφιστές" - μέτρησα πάνω από πενήντα διαφορετικά είδη ψωμιών. Τα κρίθινα παξιμάδια που βρίσκουμε ακόμα στη Σαντορίνη, την Κρήτη και άλλα νησιά, ήταν βασική τροφή των προγόνων μας για αιώνες και πέρασαν και σε άλλους λαούς: beskemat αποκαλούνται στα τούρκικα, peskimet στα σερβο-κροατικά και bashmat στα αραβικά.

Δε θα ήταν υπερβολή, αν λέγαμε πως παράδοση ήμασταν σχεδόν χορτοφάγοι εμείς οι Έλληνες, όχι επειδή το διαλέξαμε, αλλά από ανάγκη. Πολλοί από σας, ίσως, θα θυμάστε τον κανόνα διατροφής που ακούγαμε από τις γιαγιάδες, ίσως και τις μανάδες μας: "Κρέας κάθε Κυριακή και κιμά την Πέμπτη".

Η παραδοσιακή μας μαγειρική, που στηρίζεται στα υλικά και όχι στις πολύπλοκες τεχνικές, έπρεπε να εφεύρει πολλούς τρόπους για να χρησιμοποιήσει τα λιγοστά εποχιακά προϊόντα, και να φτιάξει με αυτά φαγητά διαφορετικά μεταξύ τους. Και αυτή η τρομερή επινοητικότητα της ελληνικής κουζίνας είναι - κατά τη γνώμη μου - το κύριο χαρακτηριστικό της.


«Λάχανα»
Πάρτε για παράδειγμα τα χόρτα, άγρια και ήμερα: Τα βράζουμε και τα κάνουμε σαλάτα που την τρώμε, συνήθως, με λαδολέμονο. Ή τα κάνουμε γιαχνί (Κοζάνη), με κρεμμύδι, σκόρδο και ντομάτα (Κρήτη, Κέρκυρα), μερικές φορές και με τραχανά ή ρύζι (π.χ. Κύθηρα), προσθέτοντας ακόμα και τυρί, για να γίνουν φαγητό πιο χορταστικό. Σε πολλά νησιά, τα χόρτα μαζί με κρεμμυδάκι, ανακατεύονται με κουρκούτι και τηγανίζονται για να γίνουν χορτοκεφτέδες. Αν υπάρχει κρέας ή κοτόπουλο, μπορεί να το συμπληρώσουν για να γίνει φρικασέ ή και ντολμάδες, ένα κυριακάτικο γεύμα, ενώ τα χόρτα είναι και η βάση για τις εξαιρετικές χορτόπιτες ή λαχανόπιτες, όπως τις λένε στην Ήπειρο, όπου τα χόρτα γενικά αποκαλούνται "λάχανα", ακριβώς όπως και στην αρχαιότητα.

Οι αρωματικές καυκαλίδες ήταν αγαπημένο χόρτο και των προγόνων μας, και αναφέρονται με το ίδιο ακριβώς όνομα, στα γραπτά του Θεόφραστου και του Αθήναιου. Ο ζοχός - που το αρχαίο του όνομα ήταν "σόγχος" - ήταν και αυτός χόρτο που μάζευαν και έτρωγαν οι πρόγονοί μας και περιλαμβάνεται στα γραπτά του Αντιφάνη και του Θεόφραστου. Οι λαϊκές ονομασίες των χόρτων και των αρωματικών έφτασαν ως εμάς ατόφιες (καυκαλίδες, βλήτα, λάπαθος, κρίταμα κτλ.) ή με μικρές παραφθορές (ο σόγχος έγινε ζοχός, το σίναπυ ή σίνηπυ, σινάπι, ο σκόλυμος έγινε ασκόλυμβρος και σκολύμπρι και το στρύχνον έγινε στύφνο).


«Ιχθύες»
Τη λαϊκή μαγειρική, που στηρίζεται στα ντόπια υλικά, τη βρίσκουμε περίπου ίδια στα προϊστορικά, τα αρχαία και τα βυζαντινά χρόνια. Τα ψάρια, για παράδειγμα - που και αυτών τα περισσότερα ονόματα δεν έχουν αλλάξει από την αρχαιότητα - οι πρόγονοί μας τα μαγείρευαν ακριβώς όπως και εμείς σήμερα: τα έψηναν στη σχάρα, με λάδι και ρίγανη, όπως συμβουλεύει και ο Αρχέστρατος, ο συγγραφέας του πρώτου βιβλίου μαγειρικής, τον 4ο αιώνα π.Χ. Επίσης διαβάζουμε πως τα τηγάνιζαν, αλλά και τα έβραζαν και μετά τους έφτιαχναν "οξυλίπαρον χυμίον", δηλαδή, μια σάλτσα με λάδι και κάτι ξινό, σαν το σημερινό λαδολέμονο.


«Dressing»
Μέχρι να φτάσουν τα λεμόνια στη Μεσόγειο, και ο χυμός από άγουρα φρούτα - σταφύλια, ρόδια κτλ. - χρησιμοποιούνταν για ξινό. Μάλιστα, ο χυμός από ρόδι, που βραζόταν ώσπου να γίνει ένα πηχτό γλάσο, ήταν αργότερα από τα βασικά συστατικά πολλών βυζαντινών φαγητών, κυρίως κρεάτων. Το γλάσο αυτό θα το βρούμε σήμερα στη μαγειρική της Μέσης Ανατολής, της Τουρκίας και της Περσίας. Οι γλυκές και ξινές γεύσεις -μέλι, σταφίδες, ψιλοκομμένα σύκα και ξίδι- ανακατεύονταν στα αρχαία πιάτα. Για να νοστιμίσουν το χυλό, το ψωμί και τα άλλα φαγητά τους, οι αρχαίοι τους έδιναν γεύση με μια σάλτσα,την οποία ονόμαζαν "γάρο" και τη χρησιμοποιούσαν κάπως, όπως σήμερα οι Αμερικανοί χρησιμοποιούν το κέτσαπ. Ο "γάρος" φτιαχνόταν από κολιούς και εντόσθια ψαριών, τα οποία ανακάτευαν με μπόλικο αλάτι, κρασί, ξίδι και μαϊντανό, και τα άφηναν στον ήλιο 2-3 μήνες να υποστούν ζύμωση και να γίνουν μια παχύρρευστη μάζα.

Ο Απίκιος - Ρωμαίος συγγραφέας και καλοφαγάς - που είχε μανία με τα πολύ εκλεκτά φαγώσιμα, τον έφτιαχνε αποκλειστικά με συκώτια από μπαρμπούνια, και βέβαια κόστιζε μια περιουσία. Η σάλτσα αυτή εξακολούθησε να παίζει σημαντικό ρόλο και στη διατροφή των Βυζαντινών. Περιγραφή της παρασκευής της στην οθωμανική πλέον Κωνσταντινούπολη, περιλαμβάνει ο Pierre Belon στο βιβλίο του Observations (1555). Σίγουρα η πολύ γευστική σάλτσα con le sarde (με σαρδέλες, σκόρδο και λάδι) που συνοδεύει την παραδοσιακή μακαρονάδα της Σικελίας, έχει τη ρίζα της στον αρχαίο "γάρο". Μην ξεχνάτε πως η Σικελία ήταν κομμάτι της Μεγάλης Ελλάδας. Οι Σικελοί μάγειρες θεωρούνταν οι καλύτεροι της κλασικής εποχής.

[Άρης Κλάρας]

«Ελαία»
Ως μοναδικό λίπος στο φαγητό τους, οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν, βέβαια, το λάδι. Το λάδι αναφέρεται στα πιο παλιά γραπτά κείμενα, στις πήλινες πλάκες που βρέθηκαν στα παλάτια της Κνωσσού, της Πύλου και των Μυκηνών και χρονολογούνται γύρω στο 15ο αιώνα π.Χ. Το βούτυρο ήταν τελείως άγνωστο στην Ελλάδα μέχρι την οθωμανική κυριαρχία, ενώ χοιρινή γλίνα νοστίμιζε τα παραδοσιακά φαγητά, κυρίως το χειμώνα. Και βέβαια οι αρχαίοι έτρωγαν και ελιές, θλαστές (τσακιστές) και κολυμβάδες (στο λάδι), ακριβώς όπως και εμείς σήμερα.


«Τυρός»
Το τυρί, επίσης, έπαιζε πολύ σημαντικό ρόλο στην καθημερινή διατροφή των αρχαίων και μάλιστα συχνά το χρησιμοποιούσαν σαν καρύκευμα, για να νοστιμίσουν τα φαγητά, περίπου όπως και σήμερα, που το προσθέτουμε στα μακαρόνια ή σε τηγανητά λαχανικά. Διαβάζουμε πως οι Συρακούσιοι - που τους θεωρούσαν εξαιρετικούς μάγειρες - έβαζαν σάλτσα με τυρί στα ψάρια, κάτι που δε βρίσκει καθόλου σύμφωνο τον Αρχέστρατο, "τον πατέρα της μοντέρνας γαστρονομίας", όπως τον αποκαλούν οι Γάλλοι. Πολλά είδη τυριών είχαν οι αρχαίοι και ένα από αυτά ήταν και το καπνιστό, που θα πρέπει να ήταν πολύ διαδεδομένο, γιατί ο Αθήναιος περιγράφοντας ένα ψωμί, λέει πως έμοιαζε με καπνιστό τυρί.


«Ευώδη»
Αλλά και το πιο εκλεκτό και πανάκριβο από τα μανιτάρια, την τρούφα, που οι Γάλλοι και οι Ιταλοί ξεθάβουν με τη βοήθεια ειδικά εκπαιδευμένων σκύλων και γουρουνιών, την ήξεραν και την εκτιμούσαν πολύ οι αρχαίοι πρόγονοί μας. Το "ύδνον", όπως το ονόμαζαν, ο Αθήναιος περιγράφει ότι φυτρώνει και μεγαλώνει μόνο του, μετά τις βροχές του φθινόπωρου σε αμμώδη μάλλον εδάφη. Μας λέει ακόμα για την περίεργη γεύση και τη χαρακτηριστική μυρωδιά του, που μοιάζει με αυτή του κρέατος.

Όσο για καρυκεύματα και μυρωδικά, οι πρόγονοί μας τα χρησιμοποιούσαν σε αφθονία. Πιπέρι, κανέλα, γαρίφαλα και τζίντζερ ήταν μπαχαρικά που τα έφερναν από την Ανατολή. Έχουμε αναφορές για το πιπέρι από τον 5ο π.Χ. αιώνα, αν και στην αρχή μοιάζει να το χρησιμοποιούσαν κυρίως σαν φάρμακο. Τα αρχαία φαγητά, αντίθετα με τα σημερινά δικά μας, είχαν άφθονα μυρωδικά χορταράκια και μπαχαρικά. Πολλά από τα φαγητά που απολαμβάνουμε σήμερα, έχουν τις ρίζες τους στην αρχαιότητα, όπως, παραδείγματος χάριν, ο κεφτές, που βεβαίως δεν είχε αυτό το όνομα, αλλά λεγόταν "μύμα" και περιγραφή του βρίσκουμε στον Αθήναιο: Ήταν, λέει, ψιλοκομμένο κρέας, μαζί με εντόσθια, που του πρόσθεταν πολλά καρυκεύματα και το ζύμωναν με αυτά. Και μάλιστα το αρχαίο κείμενο λέει πως μπορείς να φτιάξεις και "μύμα" με ψάρι.

Ονοματοποιία.
Πολλή συζήτηση γίνεται για τα τούρκικα ή τουρκοφανή ονόματα με τα οποία έφτασαν ως εμάς πολλά ελληνικά φαγητά. Το γεγονός, όμως, δεν πρέπει να μας παραξενεύει. Πολλά καθημερινά πιάτα δεν είχαν όνομα, κι έτσι όταν ενσωματώθηκαν στην οθωμανική κουζίνα, πήραν διάφορους τίτλους, που συνήθως τα περιγράφουν - π.χ. "καπαμά" που σημαίνει "σκεπαστό", ή "ντολμά" που σημαίνει "γεμιστό". Αυτό δε σημαίνει πως οι ντολμάδες είναι και τούρκικη εφεύρεση. Οι αρχαίοι συνήθιζαν να τυλίγουν σε φύλλα συκιάς διάφορα φαγητά, και τα συκόφυλλα στην άλμη ήταν απαραίτητα σε κάθε αρχαίο κελάρι. Από την άλλη μεριά, υπάρχουν περιγραφές για χέλι τυλιγμένο σε φύλλα παντζαριού. Ξέρουμε, επίσης, πως ήταν συνήθεια να κόβουν τα φύλλα των αμπελιών, για να ωριμάσουν καλύτερα τα σταφύλια.

Είναι, λοιπόν, λογικό να υποθέσουμε πως αμπελόφυλλα θα χρησιμοποιήθηκαν στα τυλιχτάρια, τα τελευταία ρωμαϊκά ή τα πρώτα βυζαντινά χρόνια, υποστηρίζει ο Dalby. Ο γλωσσολόγος και ιστορικός Charles Parry είχε χαρακτηρίσει τον τραχανά τροφή, αλλά και λέξη, που κατάγεται από τις ασιατικές στέπες. Η θεωρία του, όμως, ανατρέπεται από τελευταίες μελέτες των Stephen Hill και Antony Bryer στο βιβλίο "Food ίn Antiquity", καθώς και από τον A.Dalby. Οι επιστήμονες αυτοί είναι πεισμένοι, πως ο τραχανάς είναι μάλλον ο τραγός ή τραγανός που περιγράφεται στα "Γεωπονικά" του Γαληνού, και η τουρκική λέξη tarhana προέρχεται από την ελληνική και όχι το ανάποδο.

Στα ελληνιστικά χρόνια, μετά τις κατακτήσεις του μεγάλου Αλεξάνδρου και τις συχνές επαφές των Ελλήνων με την Ανατολή, καθώς και αργότερα, στα βυζαντινά χρόνια, μια ακόμα πιο πλούσια κουζίνα αναπτύχθηκε στα παλάτια της Κωνσταντινούπολης. Το ζαχαροκάλαμο από την Ινδία ήταν γνωστό από τα αρχαία χρόνια, αναφέρεται στα γραπτά του Θεόφραστου, αλλά μόλις την εποχή αυτή άρχισε η κρυσταλλική ζάχαρη να γίνεται πιο προσιτή στους άρχοντες της Πόλης. Ξέρουμε πως οι Βυζαντινοί είχαν αδυναμία στις γλυκιές γεύσεις, τα ανθόνερα, τα γλυκά του κουταλιού και τα σιρόπια. Λάτρευαν επίσης το αυγοτάραχο και το χαβιάρι - μαύρο και κόκκινο - που το χρησιμοποιούσαν και σαν καρύκευμα σε εκλεκτά κρέατα και ψαρικά.

Όταν οι νομάδες - κτηνοτρόφοι Οθωμανοί έγιναν κύριοι της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, υιοθέτησαν και πήραν πολλές ιδέες από την ελληνική μαγειρική παράδοση, όπως και από την περσική και την αραβική. Για παράδειγμα, τα διάφορα βυζαντινά σιρόπια έγιναν "σερμπέτια" στα οθωμανικά παλάτια. Οι μάγειρες του σουλτάνου συχνά πήγαιναν στην Ευρώπη για να μορφωθούν καλύτερα και να δημιουργήσουν καινούργια πιάτα. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως τα πολύ λεπτά φύλλα - τα λεγόμενα του μπακλαβά - είναι οθωμανική εξέλιξη που οφείλεται στην κινεζική επιρροή αλλά και στα αρχαία και μεταγενέστερα λεπτά άζυμα ψωμιά, τα οποία περιέβαλαν τις παλιότερες χωριάτικες πίτες, γλυκές και αλμυρές.

Η εγκατάλειψη της παραδοσιακής μαγειρικής.
Όταν απελευθερωθήκαμε από τους Τούρκους και αρχίσαμε να προσβλέπουμε στην Ευρώπη, βιαστήκαμε να απορρίψουμε τα φαγητά που μας φαινόντουσαν ανατολίτικα, και ας είχαν ελληνικές ρίζες. Εγώ, προσωπικά, ρίχνω μεγάλος μέρος της ευθύνης γι αυτήν την τάση εγκατάλειψης της παραδοσιακής μας μαγειρικής και στον Τσελεμεντέ. Ο τόσο ταλαντούχος μάγειρας που σημάδεψε την κουζίνα μας από την αρχή του αιώνα, όταν πρωτοκυκλοφόρησε το βιβλίο του, προσπάθησε- ντε και καλά- να εξευρωπαΐσει την ελληνική μαγειρική.

Στην εισαγωγή του βιβλίου του παροτρύνει τους μάγειρες να απαλλάξουν τα ελληνικά φαγητά από τα πολλά καρυκεύματα, που όπως πίστευε ήταν αποτέλεσμα της τούρκικης δουλείας. Κι όμως, η μαγειρική των αρχαίων Ελλήνων, όπως και των Βυζαντινών, ήταν γεμάτη καρυκεύματα. Ακούστε τι χρειαζόταν για να μαγειρευτεί ο γλαύκος, ένα είδος θαλάσσιας σαύρας, που τον θεωρούσαν από τα πιο εκλεκτά ψαρικά οι πρόγονοί μας: "Σταφίδες, αλάτι, σιραίον (πετιμέζι), σύλφιο (ένα μυρωδικό που χρησιμοποιείται μόνο στην Ινδία σήμερα), τυρί, θυμάρι, σουσάμι, νίτρο (σόδα), κύμινο (που διαβάζουμε πως το έφερναν από την Αιθιοπία), απήγανο, μέλι, ρίγανη, ξίδι, ελιές, κάπαρη, κάρδαμο και φύλλα συκιάς", όπως γράφει ο Αντιφάνης, τον 4ο αιώνα π.Χ. Αλλά ο Τσελεμεντές αλλιώς φανταζόταν τα πράγματα. Έτσι, σιγά σιγά ξεχάσαμε τα καρυκεύματα, ιδίως στις πόλεις, και τα φαγητά μας κατάντησαν ένα ανούσιο μίγμα ευρωπαϊκής και ανατολίτικης έμπνευσης.

Ευτυχώς, στη βόρεια Ελλάδα, σε πολλά νησιά και σε απομακρυσμένα χωριά, όπου οι οικογενειακές παραδόσεις είναι πιο σημαντικές από τις επιρροές της Αθήνας, και κυρίως στην κουζίνα των προσφύγων της Μικρασίας, διατηρούνται ακόμα οι παλιές ελληνικές γεύσεις. Ο Τσελεμεντές είναι εκείνος που επέβαλε στην κουζίνα μας τη σάλτσα μπεσαμέλ. Η κρούστα του μουσακά, το παστίτσιο και το περίφημο κοτόπουλο μιλανέζα είναι δικές του επινοήσεις.


Ο Τσελεμεντές θέλησε να εξοβελίσει το λάδι από τα παραδοσιακά πιάτα, και το αντικατάστησε με βούτυρο, το οποίο "έδεσε" με αλεύρι. Το αποτέλεσμα είναι η μαγειρική της Περσίας, της Βόρειας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής αλλά και της Τουρκίας να είναι σήμερα πολύ πιο κοντά στα αρχαία και τα βυζαντινά φαγητά, απ ό,τι τα σύγχρονα δικά μας. Και το κακό είναι πως δεν υπάρχουν παρά ελάχιστες καταγραμμένες παραδοσιακές συνταγές.
http://www.athinorama.gr/umami/food/art ... id=2002170

[Άρης Κλάρας]

08/08/2017
Το πιο… τροπικό μπάρμπεκιου αυτού του καλοκαιριού αναμειγνύει κρέας με ανανά.
Ψητό και φρούτο και όποιος ουρανίσκος αντέξει!



Η νέα μόδα στη θερινή σχάρα έχει διχάσει για τα καλά τους κρεατοφάγους, καθώς δεν είναι λίγοι αυτοί που δεν βλέπουν με καλό μάτι τον συνδυασμό κρέατος και τροπικών φρούτων.

Όποιος βέβαια δεν έχει τέτοια θέματα ανάμειξης γεύσεων, τότε το Swineapple θα άξιζε ενδεχομένως μια δοκιμή, όπως ορκίζονται τουλάχιστον τόσοι και τόσοι χρήστες του Instagram που το δοξάζουν.



Ένας ζουμερός ανανάς γεμιστός με χοιρινό και κλεισμένος μέσα σε μπέικον είναι ό,τι πρέπει για το μπάρμπεκιου του καλοκαιριού και το καλό με τη συνταγή είναι πως μπορείς να εξαντλήσεις τη φαντασία σου, καθώς οι παραλλαγές της δίνουν και παίρνουν στα social media.



Την ώρα βέβαια που κάποιοι το παινεύουν ως ό,τι καλύτερο έχει ριχτεί ποτέ πάνω στη θράκα, άλλοι σπεύδουν να το κατακεραυνώσουν: «όποιος σκέφτηκε αυτή την ιδέα έχει εξασφαλισμένη μια θέση στην κόλαση», έγραψε κάποιος στο Twitter…

The Amazing Smoked Swineapple

http://www.smoking-meat.com/may-26-2016 ... swineapple
https://www.google.com/search?q=Swineap ... 52&bih=512

[Άρης Κλάρας]

Αύγουστος 08, 2017
ΗΠΑ: Παιδιά δοκιμάζουν για πρώτη φορά ελληνικό φαγητό και αυτά είναι τα αποτελέσματα.



Ένα καταπληκτικό βίντεο κυκλοφορεί στο διαδίκτυο που δείχνει μικρά παιδιά να δοκιμάζουν ελληνικό φαγητό.
http://www.xorisorianews.gr/%CE%B7%CF%8 ... AC-%CE%B5/
Δείτε το παρακάτω βίντεο για να δείτε τι είπαν τα μικρά.

https://www.youtube.com/watch?v=yPZXwgkRJgo

[Άρης Κλάρας]

20 πράγματα που δεν ξέρατε ότι μπορεί να κάνει ο φούρνος μικροκυμάτων.



Ο φούρνος μικροκυμάτων ανακαλύφθηκε τυχαία, μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Αμερική, μετά από κάποιο
ατύχημα στις μελέτες των ραντάρ που χρησιμοποιούσαν λυχνίες κι από τότε έχει μπει σιγά σιγά στη ζωή μας. Σας παρουσιάζουμε μερικά πράγματα που μάλλον δεν ξέρατε ότι μπορείτε να κάνετε με τα θαυματουργά μικροκύματα.


ΜΠΟΛΑΚΙΑ ΤΥΡΙΟΥ;
Τι θα λέγατε να εντυπωσιάσετε τους καλεσμένους σας την επόμενη φορά με ένα πολύ απλό κόλπο; Πάρτε τριμμένη παρμεζάνα και στρώστε τη σε ένα κομμάτι λαδόκολλα. Βάλτε τη στο φούρνο μικροκυμάτων και ψήστε μέχρι να ροδίσει. Στη συνέχεια, όσο πιο γρήγορα μπορείτε, αναποδογυρίστε τη σε ένα μπολ και βάλτε από μέσα άλλο ένα μπολ. Μόλις κρυώσει, βγάλτε τη λαδόκολλα και θα έχετε ένα τέλεια σχηματισμένο μπολ από παρμεζάνα. Είναι σίγουρο ότι θα μείνουν όλοι με το στόμα ανοικτό!


ΤΕΛΟΣ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ;
Αποφεύγετε να κόβετε κρεμμύδια για να μην σας τσούζουν τα μάτια σας; Ξεχάστε τα δάκρυα και δοκιμάστε αυτό το κόλπο. Κόψτε τις άκρες και βάλτε τα κρεμμύδια στο φούρνο μικροκυμάτων στη μέγιστη ένταση για περίπου 30 δευτερόλεπτα και είστε έτοιμοι! Τέλος τα δάκρυα!


Η ΣΠΙΤΙΚΗ ΚΡΕΜΑ ΚΑΡΑΜΕΛΑΣ (DULCE DE LECHE)
Σας έπιασε ξαφνικά μια έντονη επιθυμία για καρεμέλα αλλά δεν έχετε το χρόνο να την ετοιμάσετε; Αυτό το κόλπο είναι για εσάς. Ξεκινήστε ρίχνοντας συμπυκνωμένο γάλα σε ένα μπολ και βάλτε το στο φούρνο μικροκυμάτων στη μεσαία σκάλα έντασης για δύο λεπτά κάθε φορά, φροντίζοντας να ανακατεύετε στα διαλείμματα. Μετά από περίπου 10 λεπτά θα δείτε ότι έχει πήξει. Βγάλτε τη και χτυπήστε τη με τον αυγοδάρτη. Η κρέμα σας είναι έτοιμη και λαχταριστή!


ΜΠΑΓΙΑΤΙΚΟ ΨΩΜΙ ΣΑΝ ΦΡΕΣΚΟ;
Αναστήστε το μπαγιάτικο ψωμί βάζοντάς το για 10 δευτερόλεπτα στον φούρνο μικροκυμάτων και δείτε το να γίνεται σαν φρέσκο. Το ίδιο μπορείτε να κάνετε και με τις ζύμες και τα ντόνατς.


ΓΙΑ ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΠΟΥ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΧΑΛΑΕΙ;
Το κόκκινο κρασί που έχει αρχίσει να χαλάει μπορεί πολύ εύκολα να γίνει όπως ήταν εάν βάλετε το μισό μπουκάλι σε ένα πυρίμαχο σκεύος και το ζεστάνετε επί 30 δευτερόλεπτα. Δοκιμάστε το και δεν θα το πιστεύετε!


ΕΞΤΡΑ ΧΥΜΟΣ;
Σας αρέσουν οι χυμοί; Εάν θέλετε να γλυτώσετε χρόνο και χρήματα κάνοντας τα πορτοκάλια σας να βγάλουν πιο πολύ χυμό δεν έχετε παρά να τα βάλετε για 30 δευτερόλεπτα στον φούρνο μικροκυμάτων πριν τα στίψετε. Θα δείτε ότι θα βγάλουν τον διπλάσιο χυμό από όσο θα έβγαζαν εάν δεν το είχατε κάνει.


ΞΕΦΛΟΥΔΙΣΤΕ ΜΕ ΑΝΕΣΗ;
Υπάρχουν κάποια λαχανικά που ξεφλουδίζονται πολύ δύσκολα όταν είναι ωμά. Εάν θέλετε να επιταχύνετε τη διαδικασία, μπορείτε να τα βάλετε για 30 δευτερόλεπτα στον φούρνο μικροκυμάτων. Η θερμότητα κάνει τη φλούδα από τις ντομάτες και τις πιπεριές να ζαρώνει και να αφαιρείται πολύ πιο εύκολα.


ΣΠΙΤΙΚΗ ΛΕΜΟΝΑΔΑ ΣΤΟ ΛΕΠΤΟ;
Μπορείτε να φτιάξετε λεμονάδα στο μισό χρόνο με τον φούρνο μικροκυμάτων. Ζεστάνετε ένα φλιτζάνι νερό, ένα μεγάλο κομμάτι από φλούδα λεμονιού και 1-2 κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη στην υψηλή θερμοκρασία του φούρνου για δύο λεπτά μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη και το νερό να βγάζει ατμούς. Ανακατέψετε μέσα το χυμό από τα λεμόνια και είστε έτοιμοι!


ΠΙΚΑΝΤΙΚΟΙ ΞΗΡΟΙ ΚΑΡΠΟΙ;
Ανακατέψτε τους αγαπημένους σας ξηρούς καρπούς με τα μπαχαρικά της αρεσκείας σας για 15 δευτερόλεπτα και αποκτήστε το τέλειο σνακ για τη μπύρα ή το κρασί σας.

[Άρης Κλάρας]

ΜΠΑΓΙΑΤΙΚΑ ΠΑΤΑΤΑΚΙΑ;
Ξεχάσατε να κλείσετε ερμητικά τη σακούλα χθες το βράδυ και τα τσιπς σας μαλάκωσαν; Μην στεναχωριέστε. Βάλτε τα σε μια πετσέτα και ζεστάνετε τα για μικρό χρονικό διάστημα. Η πετσέτα θα απορροφήσει την υγρασία και τα τσιπς θα γίνουν πάλι τραγανά.


ΣΠΙΤΙΚΑ ΠΑΤΑΤΑΚΙΑ;
Εάν πάλι θέλετε να κάνετε τα δικά σας πατατάκια δεν υπάρχει τίποτα πιο εύκολο! Κόψτε τις πατάτες σε πολύ λεπτές φέτες και βάλτε τες στον φούρνο μικροκυμάτων, μειώνοντας σταδιακά τη θερμοκρασία καθώς αυτά ψήνονται και γυρίζοντάς τες. Παρόλο που θα σας πάρει λίγο χρόνο να τις κόψετε εάν δεν έχετε το ειδικό μαντολίνο, αξίζει τον κόπο.


ΕΥΚΟΛΑ ΑΥΓΑ ΠΟΣΕ Η SCRAMBLED;
Εάν το πρωί βιάζεστε αλλά παρόλα αυτά θέλετε να φάτε ένα καλό και θρεπτικό πρωϊνό, μπορείτε να φτιάξετε τα αυγά σας στον φούρνο μικροκυμάτων. Βάλτε τα αυγά σε ένα σκεύος που μπαίνει στα μικροκύματα, προσθέστε αλάτι, πιπέρι και λίγο γάλα και βάλτε τα να ψηθούν για ενάμιση λεπτό, φροντίζοντας να τα ανακατέψετε περίπου στα μισά του χρόνου.


ΞΕΧΑΣΑΤΕ ΝΑ ΜΟΥΛΙΑΣΕΤΕ ΤΑ ΟΣΠΡΙΑ;
Ξεχάσατε να μουλιάσετε τα όσπρια αποβραδίς; Μην πανικοβάλλεστε αδίκως. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να τα βάλετε σε ένα μπολ με λίγη μαγειρική σόδα, να τα καλύψετε με νερό μέχρι πάνω και να τα βάλετε στα μικροκύματα στη μέγιστη θερμοκρασία για 10 λεπτά. Αφήστε τα στη συνέχεια για 30-40 λεπτά και μετά μαγειρέψτε τα κανονικά.


ΚΑΘΑΡΙΣΤΕ ΤΑ ΣΚΟΡΔΑ;
Το καθάρισμα των σκόρδων δεν είναι ούτε εύκολο αλλά ούτε και ευχάριστο. Κερδίστε χρόνο βάζοντάς τα στα μικροκύματα για 15 δευτερόλεπτα σε πλήρη ισχύ. Η θερμότητα θα τα αποξηράνει και το ξεφλούδισμα θα είναι παιχνιδάκι.


ΠΛΟΥΣΙΟ ΑΦΡΟΓΑΛΑ;
Θέλετε να απολαμβάνετε επαγγελματικό καφέ στην άνεση του σπιτιού σας; Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να γεμίσετε μέχρι τη μέση ένα φλιτζάνι με γάλα και να το χτυπήσετε. Μόλις αφρίσει, βάλτε το στο φούρνο μικροκυμάτων επί 30 δευτερόλεπτα. Ο αφρός σας θα διπλασιαστεί σε όγκο και θα ταιριάζει απόλυτα με τον καφέ σας.


ΖΕΣΤΕΣ ΚΟΜΠΡΕΣΕΣ;
Χρειάζεστε άμεσα μια ζεστή κομπρέσα; Βάλτε μια βρεγμένη πετσέτα στα μικροκύματα για ένα περίπου λεπτό σε δυνατή θερμοκρασία και θα έχετε στη στιγμή την ανακούφιση που χρειάζεστε.


ΤΟ ΜΕΛΙ ΣΑΣ ΖΑΧΑΡΩΣΕ;
Κάντε το μέλι σας πάλι ρευστό βγάζοντας το καπάκι και βάζοντάς το στα μικροκύματα σε μεσαία ένταση για 2 λεπτά.


ΑΠΟΞΗΡΑΝΕΤΕ ΤΑ ΜΥΡΩΔΙΚΑ ΣΑΣ;
Εάν θέλετε να έχετε πάντα τα δικά σας αποξηραμένα μυρωδικά ή εάν σας περίσσεψαν και δεν θέλετε να τα πετάξετε, μπορείτε να τα αποξηράνετε στα μικροκύματα. Ο μαιντανός και τα υπόλοιπα μυρωδικά ξεραίνονται πολύ ωραία εάν απλώς τα βάλετε πάνω σε μια πετσέτα και τα σκεπάσετε με ένα φλιτζάνι και τα ζεστάνετε επί 2-4 λεπτά. Μόλις ξεραθούν μπορείτε να τα τρίψετε και να τα φυλάξετε.


ΣΑΣ ΠΕΤΡΩΣΕ Η ΚΑΣΤΑΝΗ ΖΑΧΑΡΗ;
Εάν ανακαλύψατε ότι η καστανή σας ζάχαρη έγινε ένας ομοιόμορφος όγκος, τότε ο φούρνος μικροκυμάτων είναι η λύση στο πρόβλημά σας. Βάλτε μια ελαφρώς βρεγμένη πετσέτα σε ένα κουτί. Προσθέστε τη ζαχαρη και κλείστε πολύ καλά το κουτί με το καπάκι του. Βάλτε το στο φούρνο για 20 δευτερόλεπτα στην υψηλή ένταση και η ζάχαρή σας σώθηκε!


ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ ΚΕΙΚ ΣΤΟ ΦΛΙΤΖΑΝΙ;
Υπάρχουν άπειρες ιδέες για κέικ σε φλιτζάνι που μπορείτε να κάνετε στο φούρνο μικροκυμάτων. Είτε είναι μπράουνις, είτε μηλόπιτα, το διαδίκτυο είναι γεμάτο με συνταγές που μπορείτε να δοκιμάσετε. Και το καλύτερο; Δεν έχει πολύ καθάρισμα και μπορείτε να το καταβροχθίσετε στο λεπτό.


ΚΑΙ ΠΩΣ ΚΑΘΑΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΦΟΥΡΝΟ;
Με όλα αυτά το πιο πιθανό είναι ότι ο φούρνος σας σε κάποια φάση θα λερωθεί. Και ποιος είναι ο ευκολότερος τρόπος να τον καθαρίσετε; Βάλτε βρεγμένα χαρτιά κουζίνας και βάλτε τον να λειτουργήσει στην υψηλή ένταση για 3-5 λεπτά. Η υγρασία από το χαρτί θα εξατμιστεί και θα μαλακώσει τη βρωμιά του φούρνου. Μόλις τελειώσετε, χρησιμοποιήστε τα ίδια χαρτιά για να καθαρίσετε τη βρωμιά. Εάν θέλετε να μυρίζει και ωραία δεν έχετε να βάλετε και ένα λεμόνι μαζί με το χαρτί κουζίνας.
https://www.msn.com/el-gr/foodanddrink/ ... D#image=22

[Άρης Κλάρας]

Καλύτερη κουζίνα παγκοσμίως, νήμα σεξολένιν.

Η κρητικη κουζινα ειναι υπεροχη! Μαρεσει πολυ! Οχι πως την εχω εξαντλησει, αλλα οτι εχω φαει μαρεσει.

Ερωτηση... Εχουν διαφορα οι περιοχες της Κρητης μεταξυ τους ή κανετε ΜΟΝΟ πλακα; Πειτε καποιες διαφορες πλι πλι πλι πλι πλιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιζζζ!

Πέρα από τους αστεϊσμούς, η αλήθεια είναι ότι οι Χανιώτες είναι απόγονοι εβραίων εμπόρων και των σκλάβων που κουβάλησαν από τη Μέση Ανατολή, οπότε δεν είναι ακριβώς κρητικοί, είναι κάτι untermenschen. Αλλά τους ανεχόμαστε γιατί έχουν πλάκα ορισμένες φορές, ιδιαίτερα άμα γούζονται γιατί οι Ηρακλειώτες έχουν τα πάντα και αυτοί τίποτε

Σοβαρά τώρα: ως προς τις κουζίνες, η Κρήτη έχει πολλές διαφορετικές παραλλαγές στην γενικότερη "κρητική" κουζίνα. Καταρχήν υπάρχουν δύο μεγάλες ομάδες, οι ορεινές και οι πεδινές. Στις ορεινές (κουζίνα βοσκών) το κυρίαρχο είναι το αρνίσιο και κατσικίσιο κρέας και τα γαλακτοκομικά. Στις πεδινές, το ελαιόλαδο, το χοιρινό και κουνελίσιο κρέας, τα λαχανικά και τα όσπρια. Κοινό στοιχείο και στις δύο κουζίνες τα άφθονα άγρια χόρτα, που τα λατρεύουν οι κρητικοί ανεξαρτήτως αν από βουνό ή πεδιάδα (πρικόβρουβες και τσόχοι τα πιο κοινά στο νησί). Αυτό που λέμε "μεσογειακή διατροφή", είναι πρακτικά ένα αμάλγαμα από τις κρητικές πεδινές κουζίνες - η ορεινή είναι μάλλον ανθυγιεινή, τίγκα στη χοληστερίνη.

Ως προς τις τοπικές διαφορές... δεν υπάρχει μία Κρητη, υπάρχουν πολλές. Οι Χανιώτες είναι κάτι ψωνισμένοι απολίτιστοι κάφροι, που ζουν στον πιο ευλογημένο τόπο του κόσμου αλλά παραμένουν απολίτιστοι κάφροι παρόλα αυτά Μία λέξη: ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δεν χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο για τα Χανιά.
Το Ρέθεμνος πάλι χωρίζεται στα πεδινά και το Μυλοπόταμο. Τα πεδινά βγάζουν πετσίτες, βαρδινογιάννηδες και κολαούζους. Τα ορεινά βγάζουν αγριοπετσίτες, Ανωγειανούς και Ζωνιανούς. Οι Τελευταίοι είναι πραγματικά ότι πιο σιχαμερό κυκλοφορεί στο νησί, μαζί με τους γεραπετρίτες (αλλά για διαφορετικούς λόγους). Οι Ανωγειανοί είναι η πιο ωραία περίπτωση, πραγματικά συναντάς ανάμεσα τους ότι καλύτερο και ότι χειρότερο έχει η Κρήτη. Είναι και οι πιο καλλιτεχνίζοντας κρητικοί, μαζί με τους σητειακούς.
Οι Ηρακλειώτες της πολης δεν υπάρχουν ως φυλή, διότι το Ηράκλειο είναι η Αθήνα της Κρήτης, έχει μαζέψει κόσμο απ' όλο το νησί και απ' όλη την Ελλάδα, αλλά και αμέτρητους μικρασιάτες πρόσφυγες, οπότε δεν υπάρχουν "ηρακλειώτες". Ο νομός επίσης έχει διαφορές, εντελώς διαφορετικοί οι μεσαρίτες (ότι πιο πετσαράδικο κυκλοφορεί στο Ηράκλειο) και οι πεδιαδίτες (οι πιο πολιτισμένοι, ευφυείς, υψηλού επιπέδου άνθρωποι στο νησί . Το ΛΑσίθι είναι... τέσσερις περιοχές. Το οροπέδιο βγάζει πατάτες και ανθρώπους με μια πολύ χαρακτηριστική τραγουδιστή προφορά, που οι υπόλοιποι κρητικοί τους λένε υποτιμητικά καπράνια. Οι Μεραμπελιώτες είναι παραδόπιστοι νεόπλουτοι και ψωνισμένοι, οι γεραπετρίτες είναι λιγότερο ψωνισμένοι αλλά πολύ πιο παραδόπιστοι (πιστοποιείται νομίζω σημιτική καταγωγή εκ αυτού ) και νεόπλουτοι και απίστευτα συμφεροντολόγοι. Οι Σητειακοί είναι οι καλύτεροι, καλλιτεχνίζοντες, λίγο στον κόσμο τους.

Αυτό είναι ένα μικρό τουρ "Η Κρήτη για τους μη Κρητικούς"

Άμα είσαι ρομαντικός τύπος...

[Άρης Κλάρας]

Πέμπτη, 03 Αύγουστος 2017
Ποιά άγρια χόρτα της ελληνικής γης τρώγονται;



Δείτε στο βίντεο άγρια χόρτα της Ελλάδας που μπορούμε όλοι να τα αναγνωρίσουμε, να τα καταναλώσουμε και να πάρουμε τα ευεργετικά και θρεπτικά συστατικά τους.
http://www.el.gr/war/survival/183-survi ... -trwgontai

https://www.youtube.com/watch?v=p0Dr421iqlQ

https://www.youtube.com/watch?v=AeAyq_RfGQs


13 Αυγ 2017
Οι ευεργετικές ιδιότητες της ρίγανης.


Αποτελεί το πιο δημοφιλές βότανο της Μεσογείου και αποτελεί λατρεμένο μυρωδικό της ελληνικής κουζίνας.

Η ρίγανη είναι πλούσια σε σε β-καροτίνη, σίδηρο, βιταμίνη C, Ε, Κ, μαγνήσιο, ψευδάργυρο, κάλιο, νιασίνη και φώσφορο.Παράλληλα διαθέτει εξαιρετικές ευεργετικές ιδιότητες για τον οργανισμό.

Τα οφέλη της στην υγεία μας:
1. Έχει καταπραϋντική και σπασμολυτική δράση σε πόνους των μυών και σε νοσήματα των πνευμόνων.
2. Δρα κατά των αερίων, του τυμπανισμού, σε εντερικές διαταραχές και τους πόνους στην κοιλιά.
3. Έχει αναλγητική δράση σε οξείς ή χρόνιους ρευματισμούς και σε πόνους των δοντιών.
4. Έχει αποχρεμπτική δράση καθώς ρευστοποιεί τα φλέματα και είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε χρόνια βρογχίτιδα και κοκίτη.
5. Έχει αντισηπτική δράση στους πνευμονικούς οδούς, στη φυματίωση των πνευμόνων και στο άσθμα.
6. Περιέχει πολυάριθμα φυτοθρεπτικά συστατικά, συμπεριλαμβανομένων της θυμόλης και του ροσμαρινικού οξέος, που λειτουργούν ως ισχυρά αντιοξειδωτικά αποτρέποντας το οξειδωτικό στρες στις κυτταρικές δομές σε ολόκληρο το σώμα.
7. Έχει σαράντα δύο φορές μεγαλύτερη αντιοξειδωτική δράση από τα μήλα, τριάντα φορές μεγαλύτερη από τις πατάτες, δώδεκα φορές μεγαλύτερη από τα πορτοκάλια και τέσσερις φορές μεγαλύτερη από τα βατόμουρα..
newsbeast.gr/

[Άρης Κλάρας]

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017
Δείτε τι προστάζει μεταξύ άλλων ο διατροφικός κώδικας της νέας εποχής.
Φάτε ... σκουλίκια, ακρίδες κ.λ.π.!!



Τα πρώτα προϊόντα που θα απευθύνονται σε ανθρώπους και θα έχουν ως βάση τους τα... έντομα, θα είναι διαθέσιμα στα ράφια πολλών σουπερμάρκετ της Ελβετίας από την ερχόμενη εβδομάδα, μετά την αναθεώρηση της νομοθεσίας που αφορά τα τρόφιμα.



Πρόκειται για ένα μπέργκερ εντόμων που περιέχει σκουλήκια των αλεύρων, ρύζι, λαχανικά και μπαχαρικά, αλλά και για ζυμαρικά εντόμων, και πάλι με βάση τα σκουλήκια του αλευριού....
Τα προϊόντα αυτά θα είναι διαθέσιμα από τα καταστήματα της αλυσίδας Coop από την 21η Αυγούστου, σύμφωνα με μια ανακοίνωση που εξέδωσε σήμερα ο όμιλος αυτός.



Όπως εξήγησε μια εκπρόσωπος της Ομοσπονδιακής υπηρεσίας διατροφικής ασφάλειας η Ελβετία είναι η πρώτη χώρα στην Ευρώπη που επιτρέπει την κατανάλωση εντόμων.



Η ελβετική νομοθεσία επιτρέπει από την 1η Μαΐου την κατανάλωση τριών ειδών εντόμων: γρύλων, ακρίδων και σκουληκιών του αλευριού.

[Άρης Κλάρας]

15/08/2017
Ψάρια με σταφίδα και βασιλικό.
Συνταγή από τον Έκτορα Μποτρίνι



Υλικά για 2 άτομα
2 μεγάλες ή 4 μικρές φέτες ψάρι (μαγιάτικο, σφυρίδα, συναγρίδα ή κάποιο σφιχτόσαρκο)
1/2 φλιτζ. ελαιόλαδο
2 ώριμες ντομάτες, τριμμένες
1/2 φλιτζ. φρέσκος ψιλοκομμένος βασιλικός
2 κ.σ. κορινθιακή σταφίδα
2 κ.σ. κουκουνάρια
Αλάτι & πιπέρι

Εκτέλεση
1. Αλατοπιπερώστε τις φέτες ψαριού και βάλτε τις σε ένα πιρέξ.
2. Περιχύστε τις με τη ντομάτα και το λάδι, πασπαλίστε με τον βασιλικό και αλατοπίπερο.
3. Ψήστε το ψάρι σε προθερμασμένο φούρνο στους 180ο για 35΄.