Αρχαιολογικά ευρήματα και Ιστορίες.
-
Άρης Κλάρας
- Extreme poster
- Δημοσιεύσεις: 4284
Αρχαιολογικά ευρήματα και Ιστορίες.
Αυτό το topic είναι για αρχαιολογικές ανακαλύψεις, αρχαίες ιστορίες, μελέτες και θεωρίες. Παραθέτουμε άρθρα, ειδήσεις και δελτία που αφορούν οποιαδήποτε εξέλιξη στο χώρο της σύγχρονης διεθνής αρχαιολογίας.
0 .
-
Άρης Κλάρας
- Extreme poster
- Δημοσιεύσεις: 4284
Re: Αρχαιολογικά ευρήματα και Ιστορίες.
Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017
Βρέθηκε ο τάφος του Πτολεμαίου Ευπάτωρα στην Πάφο.
Ένας πολύ σημαντικός τάφος αρχαίου Έλληνας βασιλέως φαίνεται πως έχει ταυτοποιηθεί από τον αρχιτέκτονα στο Τμήμα Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας, Μιχάλη Λεφαντζή, σε συνεργασία με τον αναπληρωτή καθηγητή Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, Θεόδωρο Μαυρογιάννη και πρόκειται για την τελευταία κατοικία του Πτολεμαίου Ευπάτωρα!
Πρόκειται για τον Θάλαμο 8 στους Τάφους των Βασιλέων στην Πάφο (νεκροταφείο της Πτολεμαϊκής περιόδου), ο οποίος, σύμφωνα με την αρχιτεκτονική μελέτη του συγκεκριμένου χώρου από τον κ. Λεφατζή και την ιστορική τεκμηρίωση από τον κ. Μαυρογιάννη αφορά το μαυσωλείο του Πτολεμαίου Ευπάτωρα (166-152 π.Χ.).Η ταυτοποίηση του συγκεκριμένου Θαλάμου είναι σημαντική αφού πρόκειται για τον πρώτο τάφο αξιωματούχου της Πτολεμαϊκής εποχής της Κύπρου που ταυτοποιείται και δεύτερο γιατί πρόκειται για ένα μοναδικό είδος ταφικού μνημείου, το οποίο δεν φέρει τα πρότυπα ενός οικείου τάφου αλλά είναι ένας τάφος που υποστηρίζει Ναό.
Πρόκειται για συγκλονιστική αρχαιολογική ανακοίνωση διότι πρόκειται για τον πρώτο βασιλικό πτολεμαϊκό τάφο και μάλιστα ο νεκρός ήταν αποθεωμένος βασιλιάς.Δείτε το βίντεο με τις δηλώσεις του Μιχάλη Λεφαντζή:Μετά την Αμφίπολη στους βασιλικούς τάφους της Κύπρου εστιάζεται η νέα έρευνα του αρχιτέκτονα Μιχάλη Λεφαντζή ενώ τους επόμενους μήνες αναμένεται με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον η διακρατική συνεργασία του που αφορά στην αναζήτηση στοιχείων για τον Μέγα Αλέξανδρο στην Αλεξάνδρεια.
Ο αρχιτέκτονας στο Τμήματος Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού όπου έχει και την ευθύνη για την ανασκαφή της Αμφίπολης σε συνεργασία με τον αναπληρωτή καθηγητή Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, Θεόδωρο Μαυρογιάννη ταυτοποίησαν ένα μοναδικό αρχιτεκτονικό μνημείο στην Κύπρο.Πρόκειται για τον Θάλαμο οκτώ στους Τάφους των Βασιλέων στην Πάφο (νεκροταφείο της Πτολεμαϊκής περιόδου), ο οποίος, σύμφωνα με την αρχιτεκτονική μελέτη του συγκεκριμένου χώρου από τον Μιχάλη Λεφαντζή και την ιστορική τεκμηρίωση από τον Θόδωρο Μαυρογιάννη αφορά το μαυσωλείο του Πτολεμαίου Ευπάτωρα (166-152 π.Χ.).
Η ταυτοποίηση του συγκεκριμένου Θαλάμου είναι σημαντική για δύο βασικούς λόγους:Πρώτο, γιατί είναι ο πρώτος τάφος αξιωματούχου της Πτολεμαϊκής εποχής της Κύπρου που ταυτοποιείται και δεύτερο γιατί πρόκειται για ένα μοναδικό είδος ταφικού μνημείου, το οποίο δεν φέρει τα πρότυπα ενός οικείου τάφου αλλά είναι ένας τάφος που υποστηρίζει Ναό.Σε δηλώσεις του ο Μιχάλης Λεφαντζής, επισημαίνει ότι ο συγκεκριμένος θάλαμος και τα κατάλοιπα δείχνουν αρχιτεκτονική ανωδομή που υποστηρίζει Ναό. «Πρόκειται για ένα μοναδικό ταφικό μνημείο που δεν έχω συναντήσει πουθενά αλλού».Είναι εμφανές ότι ο Μιχάλης Λεφαντζής ακολουθεί «ίχνη» μιας αθέατης έρευνας που τον οδηγεί από την Αμφίπολη στην Πάφο και καταλήγει στην Αλεξάνδρεια.
https://www.youtube.com/watch?v=WZZ21-ZGTsg
https://www.youtube.com/watch?v=uSVksnb7kM4
http://www.crashonline.gr/%CF%83%CF%80% ... %81%CE%AD/
Βρέθηκε ο τάφος του Πτολεμαίου Ευπάτωρα στην Πάφο.
Ένας πολύ σημαντικός τάφος αρχαίου Έλληνας βασιλέως φαίνεται πως έχει ταυτοποιηθεί από τον αρχιτέκτονα στο Τμήμα Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας, Μιχάλη Λεφαντζή, σε συνεργασία με τον αναπληρωτή καθηγητή Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, Θεόδωρο Μαυρογιάννη και πρόκειται για την τελευταία κατοικία του Πτολεμαίου Ευπάτωρα!
Πρόκειται για τον Θάλαμο 8 στους Τάφους των Βασιλέων στην Πάφο (νεκροταφείο της Πτολεμαϊκής περιόδου), ο οποίος, σύμφωνα με την αρχιτεκτονική μελέτη του συγκεκριμένου χώρου από τον κ. Λεφατζή και την ιστορική τεκμηρίωση από τον κ. Μαυρογιάννη αφορά το μαυσωλείο του Πτολεμαίου Ευπάτωρα (166-152 π.Χ.).Η ταυτοποίηση του συγκεκριμένου Θαλάμου είναι σημαντική αφού πρόκειται για τον πρώτο τάφο αξιωματούχου της Πτολεμαϊκής εποχής της Κύπρου που ταυτοποιείται και δεύτερο γιατί πρόκειται για ένα μοναδικό είδος ταφικού μνημείου, το οποίο δεν φέρει τα πρότυπα ενός οικείου τάφου αλλά είναι ένας τάφος που υποστηρίζει Ναό.
Πρόκειται για συγκλονιστική αρχαιολογική ανακοίνωση διότι πρόκειται για τον πρώτο βασιλικό πτολεμαϊκό τάφο και μάλιστα ο νεκρός ήταν αποθεωμένος βασιλιάς.Δείτε το βίντεο με τις δηλώσεις του Μιχάλη Λεφαντζή:Μετά την Αμφίπολη στους βασιλικούς τάφους της Κύπρου εστιάζεται η νέα έρευνα του αρχιτέκτονα Μιχάλη Λεφαντζή ενώ τους επόμενους μήνες αναμένεται με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον η διακρατική συνεργασία του που αφορά στην αναζήτηση στοιχείων για τον Μέγα Αλέξανδρο στην Αλεξάνδρεια.
Ο αρχιτέκτονας στο Τμήματος Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού όπου έχει και την ευθύνη για την ανασκαφή της Αμφίπολης σε συνεργασία με τον αναπληρωτή καθηγητή Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, Θεόδωρο Μαυρογιάννη ταυτοποίησαν ένα μοναδικό αρχιτεκτονικό μνημείο στην Κύπρο.Πρόκειται για τον Θάλαμο οκτώ στους Τάφους των Βασιλέων στην Πάφο (νεκροταφείο της Πτολεμαϊκής περιόδου), ο οποίος, σύμφωνα με την αρχιτεκτονική μελέτη του συγκεκριμένου χώρου από τον Μιχάλη Λεφαντζή και την ιστορική τεκμηρίωση από τον Θόδωρο Μαυρογιάννη αφορά το μαυσωλείο του Πτολεμαίου Ευπάτωρα (166-152 π.Χ.).
Η ταυτοποίηση του συγκεκριμένου Θαλάμου είναι σημαντική για δύο βασικούς λόγους:Πρώτο, γιατί είναι ο πρώτος τάφος αξιωματούχου της Πτολεμαϊκής εποχής της Κύπρου που ταυτοποιείται και δεύτερο γιατί πρόκειται για ένα μοναδικό είδος ταφικού μνημείου, το οποίο δεν φέρει τα πρότυπα ενός οικείου τάφου αλλά είναι ένας τάφος που υποστηρίζει Ναό.Σε δηλώσεις του ο Μιχάλης Λεφαντζής, επισημαίνει ότι ο συγκεκριμένος θάλαμος και τα κατάλοιπα δείχνουν αρχιτεκτονική ανωδομή που υποστηρίζει Ναό. «Πρόκειται για ένα μοναδικό ταφικό μνημείο που δεν έχω συναντήσει πουθενά αλλού».Είναι εμφανές ότι ο Μιχάλης Λεφαντζής ακολουθεί «ίχνη» μιας αθέατης έρευνας που τον οδηγεί από την Αμφίπολη στην Πάφο και καταλήγει στην Αλεξάνδρεια.
https://www.youtube.com/watch?v=WZZ21-ZGTsg
https://www.youtube.com/watch?v=uSVksnb7kM4
http://www.crashonline.gr/%CF%83%CF%80% ... %81%CE%AD/
0 .
-
Άρης Κλάρας
- Extreme poster
- Δημοσιεύσεις: 4284
Re: Αρχαιολογικά ευρήματα και Ιστορίες.
01.02.2017
Παρουσιάστηκαν τα μοναδικά ευρήματα της Πλωτινόπολης.
Σε ποια αρχαία ελληνική θέση έχει ανακαλυφθεί το μεγαλύτερο, ίσως, πηγάδι των ρωμαϊκών χρόνων, μέρος ενός μοναδικού στον κόσμο συγκροτήματος υδραυλικής αρχιτεκτονικής, καθώς και μερικά από τα πιο εντυπωσιακά ψηφιδωτά δάπεδα της ίδιας περιόδου;
Το «κουίζ» είναι εύκολο για τους γνώστες των αρχαιολογικών δεδομένων της βορειοανατολικής Ελλάδας ή για όσους παρακολούθησαν την ομιλία του Ματθαίου Κουτσουμανή, αρχαιολόγου στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Ροδόπης, που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στο Ινστιτούτο της Δανίας στην Αθήνα. Η Πλωτινόπολη στον Διδυμότειχο Έβρου κρατά επάξια τα πρωτεία στα παραπάνω, όπως έγινε αντιληπτό από τη διάλεξη του ανασκαφέα της, η οποία δόθηκε στο πλαίσιο του Ρωμαϊκού Σεμιναρίου, της πρωτοβουλίας που στοχεύει στην προώθηση της επιστημονικής έρευνας και γνώσης σχετικά με το ρωμαϊκό παρελθόν στον ελλαδικό χώρο.
«Στη νοτιοανατολική πλευρά του Διδυμοτείχου υψώνεται ένας βραχώδης οχυρός λόφος γνωστός με το όνομα 'Αγία Πέτρα', το ύψος του οποίου είναι 55,90 μέτρα. Στα 1959-60 η επιφανειακή έρευνα του καθηγητή Γεωργίου Μπακαλάκη πάνω και γύρω από τον λόφο επιβεβαίωσε την ταύτιση της θέσης αυτής με την Πλωτινόπολη» ανέφερε ο κ. Κουτσουμανής για την πόλη, που ιδρύθηκε από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Τραϊανό (98-117 μ.Χ.) για να τιμήσει τη γυναίκα του Πλωτίνη και βρίσκεται δυο χιλιόμετρα περίπου από τον Έβρο.
Ο αρχαιολόγος παρουσίασε συνοπτικά το ιστορικό των ερευνών, που ξεκίνησαν ως επιφανειακές τη δεκαετία του 1950, συνεχίστηκαν ως συστηματικές τη δεκαετία του 1970 και στις αρχές του 1980 (οπότε ανακαλύφθηκαν τα πρώτα ψηφιδωτά δάπεδα), για να επαναληφθούν στις επόμενες δεκαετίες. Τα ευρήματα από τις πιο πρόσφατες ανασκαφές, που επαλήθευσαν την παρουσία ενός δημόσιου λουτρού (ή μιας πολυτελούς κατοικίας), είναι ίσως και τα πιο εντυπωσιακά.
Για παράδειγμα, η εύρεση μιας κυκλικής κατασκευής, που αρχικά προβλημάτισε τους ερευνητές ως προς τη χρησιμότητά της. «Δεν ήταν σαφές αν επρόκειτο για θεμέλια κάποιου κυκλικού οικοδομήματος ή για κάποια άλλη κατασκευή που είχε σχέση με το νερό (πηγάδι, δεξαμενή)», ενημέρωσε ο ομιλητής ως προς τις πρώτες σκέψεις σχετικά με την ανακάλυψη, η οποία θα οδηγούσε στον εντοπισμό ενός πηγαδιού, με εσωτερική διάμετρο 2,20 μ. και βάθος που φτάνει μέχρι στιγμής τα 12,67 μ., χωρίς ακόμα να έχει εντοπιστεί ο πυθμένας του.
Ωστόσο, η κατασκευή και το μέγεθος του πηγαδιού δεν ήταν τα μόνα που προκάλεσαν αίσθηση. Στο βόρειο τμήμα του πηγαδιού και σε βάθος 2,5μ. από το σωζόμενο χείλος του εντοπίστηκε άνοιγμα, που οδηγεί σε ορθογώνιο καμαροσκέπαστο θάλαμο, η κύρια είσοδος του οποίου βρέθηκε στη βόρεια στενή πλευρά του. Στην εξωτερική πλευρά της εισόδου αποκαλύφθηκαν δυο τοίχοι (μήκους 3,35 μ. και μέγιστο ύψος 3 μ.) και ανάμεσά τους σκαλοπάτια που οδηγούσαν στο εσωτερικό του θαλάμου.
«Το παραπάνω συγκρότημα (πηγάδι και θάλαμος) έχει σχέση με την υδροδότηση της πόλης και από τον τρόπο κατασκευής του συμπεραίνουμε ότι θα πρέπει να είναι σύγχρονο με την ίδρυσή της (αρχές 2ου αιώνα μ.Χ.). Θα πρέπει να χρησιμοποιούσαν τον θάλαμο για την άντληση του νερού από το πηγάδι. Υποθέτουμε ότι από τα σκαλιά κατέβαινε, έμπαινε στον θάλαμο και οδηγούνταν στο πηγάδι όποιος ήθελε ν' αντλήσει νερό», εξήγησε για το ρωμαϊκό συγκρότημα υδραυλικής αρχιτεκτονικής που όμοιό του δεν έχει βρεθεί πουθενά. Ο ομιλητής δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στα περίφημα ψηφιδωτά δάπεδα, επίσης μοναδικά για τον χώρο της Ελληνικής Θράκης, τα οποία αποτελούσαν, όπως και το υδραυλικό σύστημα, μέρος ενός πολυτελούς κτιρίου, ο χαρακτήρας του οποίου μένει να αποσαφηνιστεί (δημόσιο λουτρό ή ρωμαϊκή έπαυλη).
Μεταξύ των παραστάσεων ξεχωρίζουν μια «ζώνη με πομπική παράσταση 'θαλάσσιου θιάσου', αποτελούμενη από ιχθυοκενταύρους, Θαλάσσιο Ίππο, Νηρηίδες και ερωτιδείς που ιππεύουν δελφίνια», ενώ «στο διάχωρο της κεντρικής παράστασης αποκαλύφθηκε νέος άντρας που αναδύεται μέσα από νερό. Δίπλα στην αντρική μορφή υπάρχει γυναικεία καθιστή. Δυστυχώς το πάνω μέρος της, όπως και αρκετό τμήμα της κεντρικής παράστασης, καταστρέφεται από τους δύο μεταγενέστερους τοίχους των παλαιοχριστιανικών χρόνων. Η γυναίκα κρατά σκήπτρο που καταλήγει σε κεφάλι φιδιού. Μάλλον παριστάνονται ο ποταμός Έβρος και η πόλη» κατέληξε ο ομιλητής. Τα ψηφιδωτά εντοπίστηκαν σε αίθουσα, η συνολική έκταση της οποίας είναι 140 τ.μ., από τα οποία έχουν αποκαλυφθεί τα 90 τ.μ.
Σύμφωνα με τα αρχαιολογικά δεδομένα, ο Τραϊανός ίδρυσε την Πλωτινόπολη στη θέση παλιότερης, μάλλον Θρακικής, πόλης, της οποίας αγνοούμε το όνομα και τα χαρακτηριστικά. Από τα ευρήματα, εκτός από τα παραπάνω, ξεχωρίζει η χρυσή σφυρήλατη προτομή του Σεπτίμιου Σεβήρου, του Ρωμαίου αυτοκράτορα που βασίλεψε από το 193 μέχρι το 211 μ.Χ. Το έργο, που βρέθηκε τυχαία το 1965 κατά την κατασκευή στρατιωτικού χαρακώματος και εκτίθεται στο Μουσείο της Κομοτηνής, έχει ύψος 0,25 μ., ζυγίζει περίπου 1 κιλό και είναι από χρυσάφι 24 καρατιών.
Επίσης, ένα μαρμάρινο ανάγλυφο με παράσταση αλόγου και αναβάτη, του τύπου που οι αρχαιολόγοι ονομάζουν «Ήρωα της Θράκης» ή «Θράκα Ιππέα», εντοπίστηκε στις ανασκαφές που ξεκίνησαν το 1977 ο καθηγητής Γ. Μπακαλάκης και ο αρχαιολόγος Διαμαντής Τριαντάφυλλος. Πρόκειται για θεό, αγνώστου ονόματος, η λατρεία του οποίου ήταν πολύ διαδομένη τα ρωμαϊκά χρόνια στη Θράκη, τη Μικρά Ασία και την Ευρώπη. Ήταν θεός σωτήριος, θεραπευτής ανθρώπων και ζώων, αλλά συγχρόνως καταχθόνιος και ψυχοπομπός. Ίσως πρόκειται για τον μυθικό βασιλιά των Θρακών Ρήσο που, μετά το θάνατό του στην Τροία, λατρεύτηκε ως θεός.
Τα ευρήματα της Πλωτινόπολης χρονολογούνται από τους προϊστορικούς ως τους παλαιοχριστιανικούς χρόνους, δηλαδή από το 5000 π.Χ. ως το τέλος του 6ου αιώνα μ.Χ.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Παρουσιάστηκαν τα μοναδικά ευρήματα της Πλωτινόπολης.
Σε ποια αρχαία ελληνική θέση έχει ανακαλυφθεί το μεγαλύτερο, ίσως, πηγάδι των ρωμαϊκών χρόνων, μέρος ενός μοναδικού στον κόσμο συγκροτήματος υδραυλικής αρχιτεκτονικής, καθώς και μερικά από τα πιο εντυπωσιακά ψηφιδωτά δάπεδα της ίδιας περιόδου;
Το «κουίζ» είναι εύκολο για τους γνώστες των αρχαιολογικών δεδομένων της βορειοανατολικής Ελλάδας ή για όσους παρακολούθησαν την ομιλία του Ματθαίου Κουτσουμανή, αρχαιολόγου στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Ροδόπης, που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στο Ινστιτούτο της Δανίας στην Αθήνα. Η Πλωτινόπολη στον Διδυμότειχο Έβρου κρατά επάξια τα πρωτεία στα παραπάνω, όπως έγινε αντιληπτό από τη διάλεξη του ανασκαφέα της, η οποία δόθηκε στο πλαίσιο του Ρωμαϊκού Σεμιναρίου, της πρωτοβουλίας που στοχεύει στην προώθηση της επιστημονικής έρευνας και γνώσης σχετικά με το ρωμαϊκό παρελθόν στον ελλαδικό χώρο.
«Στη νοτιοανατολική πλευρά του Διδυμοτείχου υψώνεται ένας βραχώδης οχυρός λόφος γνωστός με το όνομα 'Αγία Πέτρα', το ύψος του οποίου είναι 55,90 μέτρα. Στα 1959-60 η επιφανειακή έρευνα του καθηγητή Γεωργίου Μπακαλάκη πάνω και γύρω από τον λόφο επιβεβαίωσε την ταύτιση της θέσης αυτής με την Πλωτινόπολη» ανέφερε ο κ. Κουτσουμανής για την πόλη, που ιδρύθηκε από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Τραϊανό (98-117 μ.Χ.) για να τιμήσει τη γυναίκα του Πλωτίνη και βρίσκεται δυο χιλιόμετρα περίπου από τον Έβρο.
Ο αρχαιολόγος παρουσίασε συνοπτικά το ιστορικό των ερευνών, που ξεκίνησαν ως επιφανειακές τη δεκαετία του 1950, συνεχίστηκαν ως συστηματικές τη δεκαετία του 1970 και στις αρχές του 1980 (οπότε ανακαλύφθηκαν τα πρώτα ψηφιδωτά δάπεδα), για να επαναληφθούν στις επόμενες δεκαετίες. Τα ευρήματα από τις πιο πρόσφατες ανασκαφές, που επαλήθευσαν την παρουσία ενός δημόσιου λουτρού (ή μιας πολυτελούς κατοικίας), είναι ίσως και τα πιο εντυπωσιακά.
Για παράδειγμα, η εύρεση μιας κυκλικής κατασκευής, που αρχικά προβλημάτισε τους ερευνητές ως προς τη χρησιμότητά της. «Δεν ήταν σαφές αν επρόκειτο για θεμέλια κάποιου κυκλικού οικοδομήματος ή για κάποια άλλη κατασκευή που είχε σχέση με το νερό (πηγάδι, δεξαμενή)», ενημέρωσε ο ομιλητής ως προς τις πρώτες σκέψεις σχετικά με την ανακάλυψη, η οποία θα οδηγούσε στον εντοπισμό ενός πηγαδιού, με εσωτερική διάμετρο 2,20 μ. και βάθος που φτάνει μέχρι στιγμής τα 12,67 μ., χωρίς ακόμα να έχει εντοπιστεί ο πυθμένας του.
Ωστόσο, η κατασκευή και το μέγεθος του πηγαδιού δεν ήταν τα μόνα που προκάλεσαν αίσθηση. Στο βόρειο τμήμα του πηγαδιού και σε βάθος 2,5μ. από το σωζόμενο χείλος του εντοπίστηκε άνοιγμα, που οδηγεί σε ορθογώνιο καμαροσκέπαστο θάλαμο, η κύρια είσοδος του οποίου βρέθηκε στη βόρεια στενή πλευρά του. Στην εξωτερική πλευρά της εισόδου αποκαλύφθηκαν δυο τοίχοι (μήκους 3,35 μ. και μέγιστο ύψος 3 μ.) και ανάμεσά τους σκαλοπάτια που οδηγούσαν στο εσωτερικό του θαλάμου.
«Το παραπάνω συγκρότημα (πηγάδι και θάλαμος) έχει σχέση με την υδροδότηση της πόλης και από τον τρόπο κατασκευής του συμπεραίνουμε ότι θα πρέπει να είναι σύγχρονο με την ίδρυσή της (αρχές 2ου αιώνα μ.Χ.). Θα πρέπει να χρησιμοποιούσαν τον θάλαμο για την άντληση του νερού από το πηγάδι. Υποθέτουμε ότι από τα σκαλιά κατέβαινε, έμπαινε στον θάλαμο και οδηγούνταν στο πηγάδι όποιος ήθελε ν' αντλήσει νερό», εξήγησε για το ρωμαϊκό συγκρότημα υδραυλικής αρχιτεκτονικής που όμοιό του δεν έχει βρεθεί πουθενά. Ο ομιλητής δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στα περίφημα ψηφιδωτά δάπεδα, επίσης μοναδικά για τον χώρο της Ελληνικής Θράκης, τα οποία αποτελούσαν, όπως και το υδραυλικό σύστημα, μέρος ενός πολυτελούς κτιρίου, ο χαρακτήρας του οποίου μένει να αποσαφηνιστεί (δημόσιο λουτρό ή ρωμαϊκή έπαυλη).
Μεταξύ των παραστάσεων ξεχωρίζουν μια «ζώνη με πομπική παράσταση 'θαλάσσιου θιάσου', αποτελούμενη από ιχθυοκενταύρους, Θαλάσσιο Ίππο, Νηρηίδες και ερωτιδείς που ιππεύουν δελφίνια», ενώ «στο διάχωρο της κεντρικής παράστασης αποκαλύφθηκε νέος άντρας που αναδύεται μέσα από νερό. Δίπλα στην αντρική μορφή υπάρχει γυναικεία καθιστή. Δυστυχώς το πάνω μέρος της, όπως και αρκετό τμήμα της κεντρικής παράστασης, καταστρέφεται από τους δύο μεταγενέστερους τοίχους των παλαιοχριστιανικών χρόνων. Η γυναίκα κρατά σκήπτρο που καταλήγει σε κεφάλι φιδιού. Μάλλον παριστάνονται ο ποταμός Έβρος και η πόλη» κατέληξε ο ομιλητής. Τα ψηφιδωτά εντοπίστηκαν σε αίθουσα, η συνολική έκταση της οποίας είναι 140 τ.μ., από τα οποία έχουν αποκαλυφθεί τα 90 τ.μ.
Σύμφωνα με τα αρχαιολογικά δεδομένα, ο Τραϊανός ίδρυσε την Πλωτινόπολη στη θέση παλιότερης, μάλλον Θρακικής, πόλης, της οποίας αγνοούμε το όνομα και τα χαρακτηριστικά. Από τα ευρήματα, εκτός από τα παραπάνω, ξεχωρίζει η χρυσή σφυρήλατη προτομή του Σεπτίμιου Σεβήρου, του Ρωμαίου αυτοκράτορα που βασίλεψε από το 193 μέχρι το 211 μ.Χ. Το έργο, που βρέθηκε τυχαία το 1965 κατά την κατασκευή στρατιωτικού χαρακώματος και εκτίθεται στο Μουσείο της Κομοτηνής, έχει ύψος 0,25 μ., ζυγίζει περίπου 1 κιλό και είναι από χρυσάφι 24 καρατιών.
Επίσης, ένα μαρμάρινο ανάγλυφο με παράσταση αλόγου και αναβάτη, του τύπου που οι αρχαιολόγοι ονομάζουν «Ήρωα της Θράκης» ή «Θράκα Ιππέα», εντοπίστηκε στις ανασκαφές που ξεκίνησαν το 1977 ο καθηγητής Γ. Μπακαλάκης και ο αρχαιολόγος Διαμαντής Τριαντάφυλλος. Πρόκειται για θεό, αγνώστου ονόματος, η λατρεία του οποίου ήταν πολύ διαδομένη τα ρωμαϊκά χρόνια στη Θράκη, τη Μικρά Ασία και την Ευρώπη. Ήταν θεός σωτήριος, θεραπευτής ανθρώπων και ζώων, αλλά συγχρόνως καταχθόνιος και ψυχοπομπός. Ίσως πρόκειται για τον μυθικό βασιλιά των Θρακών Ρήσο που, μετά το θάνατό του στην Τροία, λατρεύτηκε ως θεός.
Τα ευρήματα της Πλωτινόπολης χρονολογούνται από τους προϊστορικούς ως τους παλαιοχριστιανικούς χρόνους, δηλαδή από το 5000 π.Χ. ως το τέλος του 6ου αιώνα μ.Χ.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
0 .
-
Άρης Κλάρας
- Extreme poster
- Δημοσιεύσεις: 4284
Re: Αρχαιολογικά ευρήματα και Ιστορίες.
Η Κριμαία μίλησε και φώναξε Ελλάδα.
Γι’ αυτό ο Πούτιν ανέφερε πως η Κριμαία πρέπει να αποκαλείται με το ελληνικό της όνομα «Ταυρίδα».
Μία γιγαντιαία ελληνική προτομή ανακαλύφθηκε από το Κέντρο Πληροφοριών της Κριμαίας.
Ο επικεφαλής της υποβρύχιας μονάδας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών ανέφερε μεταξύ άλλων ότι...
ίσως πρόκειται για την απεικόνιση ενός αρχαίου Έλληνα θεού.
Η προτομή ανάγεται στον 5ο αιώνα, από καλλιτέχνη της Μικράς Ασίας και πρόκειται για το μοναδικό εύρημα τέτοιας σπουδαιότητας που εντοπίστηκε στην βόρεια ακτή της Μαύρης Θάλασσας.
Οι Ρώσοι θα του αποδώσουν την κατάλληλη φροντίδα και προσοχή.
https://www.youtube.com/watch?v=3hoadi8Gl5E
Γι’ αυτό ο Πούτιν ανέφερε πως η Κριμαία πρέπει να αποκαλείται με το ελληνικό της όνομα «Ταυρίδα».
Μία γιγαντιαία ελληνική προτομή ανακαλύφθηκε από το Κέντρο Πληροφοριών της Κριμαίας.
Ο επικεφαλής της υποβρύχιας μονάδας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών ανέφερε μεταξύ άλλων ότι...
ίσως πρόκειται για την απεικόνιση ενός αρχαίου Έλληνα θεού.
Η προτομή ανάγεται στον 5ο αιώνα, από καλλιτέχνη της Μικράς Ασίας και πρόκειται για το μοναδικό εύρημα τέτοιας σπουδαιότητας που εντοπίστηκε στην βόρεια ακτή της Μαύρης Θάλασσας.
Οι Ρώσοι θα του αποδώσουν την κατάλληλη φροντίδα και προσοχή.
https://www.youtube.com/watch?v=3hoadi8Gl5E
0 .
-
Άρης Κλάρας
- Extreme poster
- Δημοσιεύσεις: 4284
Re: Αρχαιολογικά ευρήματα και Ιστορίες.
14.02.2017
Τρεις νέοι αρχαϊκοί τάφοι ανακαλύφθηκαν σε ελαιώνα στην Προύσα.
Τρεις αρχαίοι ταφικοί θάλαμοι της Υστερης Αρχαιότητας ανακαλύφθηκαν σε ελαιώνα στην δυτική επαρχία της Τουρκίας, την Προύσα. Οι ειδικοί εικάζουν ότι η περιοχή ήταν νεκρόπολις-ένα μεγάλο, αρχαίο νεκροταφείο με περίτεχνους ταφικούς θαλάμους.
Ο ελαιώνας είχε δεχθεί «επιδρομή» από αρχαιοκάπηλους -κυνηγούς θησαυρών οι οποίοι είχαν βρει νωρίτερα έναν τάφο και στην προσπάθειά τους να τον ξεθάψουν, κατέστρεψαν το κάλυμμά του, ενδεχομένως σε αναζήτηση χρυσού και άλλων πολύτιμων αντικειμένων που νόμιζαν ότι υπήρχαν μέσα.
Το κάλυμμα των σαρκοφάγων, βάρους 7 τόννων, φέρει μοναδικά ανάγλυφα του θεού Έρωτα μέσα σε λουλούδια λωτού και αναπαραστάσεις με κεφάλια λιονταριών.
Εντός των επομένων ημερών αναμένεται ομάδα ειδικών αρχαιολόγων από την Αγκυρα προκειμένου να ξεκινήσουν οι ανασκαφές.
Τον περασμένο Σεπτέμβριο, αστυνομικοί στη διάρκεια έρευνας για ένα κλεμμένο φορτηγό ανακάλυψαν μία σαρκοφάγο της Υστερης Αρχαιότητας στον ίδιο ελαιώνα.
Επίσης, μία άλλη σαρκοφάγος που ανήκε σε μία βασίλισσα ανακαλύφθηκε στην ίδια περιοχή το 2015. Και αυτή ανήκε στην Υστερη Αρχαιότητα και ζύγιζε 7 τόννους. Και αυτή όμως είχε συληθεί από αρχαιοκάπηλους.
Η περιοχή όπου ανακαλύφθηκαν οι τάφοι είναι η αρχαία Βιθυνία, ρωμαϊκή επαρχία από τον τέταρτο Π.Χ αιώνα. Οι ταφικοί θάλαμοι είχαν επίσης απεικονίσεις μυθολογικών προσώπων, όπως του έλληνα θεού Ερωτα, του Ηρακλή και της Μέδουσας.
https://left.gr/news/treis-neoi-arhaiko ... tin-proysa
Τρεις νέοι αρχαϊκοί τάφοι ανακαλύφθηκαν σε ελαιώνα στην Προύσα.
Τρεις αρχαίοι ταφικοί θάλαμοι της Υστερης Αρχαιότητας ανακαλύφθηκαν σε ελαιώνα στην δυτική επαρχία της Τουρκίας, την Προύσα. Οι ειδικοί εικάζουν ότι η περιοχή ήταν νεκρόπολις-ένα μεγάλο, αρχαίο νεκροταφείο με περίτεχνους ταφικούς θαλάμους.
Ο ελαιώνας είχε δεχθεί «επιδρομή» από αρχαιοκάπηλους -κυνηγούς θησαυρών οι οποίοι είχαν βρει νωρίτερα έναν τάφο και στην προσπάθειά τους να τον ξεθάψουν, κατέστρεψαν το κάλυμμά του, ενδεχομένως σε αναζήτηση χρυσού και άλλων πολύτιμων αντικειμένων που νόμιζαν ότι υπήρχαν μέσα.
Το κάλυμμα των σαρκοφάγων, βάρους 7 τόννων, φέρει μοναδικά ανάγλυφα του θεού Έρωτα μέσα σε λουλούδια λωτού και αναπαραστάσεις με κεφάλια λιονταριών.
Εντός των επομένων ημερών αναμένεται ομάδα ειδικών αρχαιολόγων από την Αγκυρα προκειμένου να ξεκινήσουν οι ανασκαφές.
Τον περασμένο Σεπτέμβριο, αστυνομικοί στη διάρκεια έρευνας για ένα κλεμμένο φορτηγό ανακάλυψαν μία σαρκοφάγο της Υστερης Αρχαιότητας στον ίδιο ελαιώνα.
Επίσης, μία άλλη σαρκοφάγος που ανήκε σε μία βασίλισσα ανακαλύφθηκε στην ίδια περιοχή το 2015. Και αυτή ανήκε στην Υστερη Αρχαιότητα και ζύγιζε 7 τόννους. Και αυτή όμως είχε συληθεί από αρχαιοκάπηλους.
Η περιοχή όπου ανακαλύφθηκαν οι τάφοι είναι η αρχαία Βιθυνία, ρωμαϊκή επαρχία από τον τέταρτο Π.Χ αιώνα. Οι ταφικοί θάλαμοι είχαν επίσης απεικονίσεις μυθολογικών προσώπων, όπως του έλληνα θεού Ερωτα, του Ηρακλή και της Μέδουσας.
https://left.gr/news/treis-neoi-arhaiko ... tin-proysa
0 .
-
Άρης Κλάρας
- Extreme poster
- Δημοσιεύσεις: 4284
Re: Αρχαιολογικά ευρήματα και Ιστορίες.
Πόσο κόστισε η εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου;
Τα οικονομικά του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Μπορεί να έγινε παγκοσμίως γνωστός με την ιδιότητα του ικανού στρατηλάτη, αλλά ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν εξίσου δεινός οικονομολόγος, με ...μάστερ στα οικονομικά του πολέμου, τα οποία δεν προσφέρονταν για αδύναμους «λύτες».
Ο μαθητής του Αριστοτέλη επέδειξε εξαιρετική διαχειριστική ικανότητα, παρότι οι οικονομικοί προϋπολογισμοί των μαχών περιλάμβαναν σε γενικές γραμμές όσα εμπεριέχουν κι εκείνοι των κρατών (και συναρτούνταν άμεσα με αυτούς): μισθολόγια, υγεία και πρόνοια, κατασκευαστικά προγράμματα, ρομήθειες, μεταφορές, μεταρρυθμίσεις φορολογικού συστήματος, έμμεσους φόρους και δωρεές, ακόμη και δημοσιονομικά σκάνδαλα.
Πώς πληρώνονταν οι στρατιώτες και οι εξοπλισμοί του Μεγάλου Αλεξάνδρου; Πόσα βραχυπρόθεσμα δάνεια συνήψε για τις ανάγκες του πολέμου και γιατί απαγόρευσε στις γυναίκες της Εφέσου να φορούν κοσμήματα; Τι δώρο πρόσφερε στους καλεσμένους στον γάμο του και ποια ήταν η τύχη της τεράστιας αποθήκης αρωμάτων της Γάζας;
Απαντήσεις σε αυτά και πολλά ακόμη ερωτήματα εδώσε ο Εφέτης Διοικητικής Δικαιοσύνης Δημήτριος Κωστόπουλος, στο πλαίσιο διάλεξης, με τίτλο «Τα οικονομικά του Μεγάλου Αλεξάνδρου», που διοργανώσε στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Θεσσαλονίκης το 2012.
Ο κ.Κωστόπουλος έδωσε στο ΑΜΠΕ «πρόγευση» των κυριότερων σημείων της ομιλίας.
Στρατιωτικό μισθολόγιο πολλών ταχυτήτων.
Μέχρι το 331 π.Χ., οι κυριότερες δαπάνες του Αλέξανδρου αφορούσαν -μεταξύ άλλων- τα εξής: μισθοδοσία στρατού, συντήρηση εξοπλισμού-πολιορκητικών μηχανών, δημιουργία στόλου, επισιτισμό, μεταφορές και υγειονομική περίθαλψη. Η σημαντικότερη άμεση πολεμική δαπάνη ήταν η μισθοδοσία, το ύψος της οποίας οριζόταν με στρατιωτικό μισθολόγιο: ο στρατός αποτελείτο καταρχήν από Μακεδόνες, οι οποίοι υπηρετούσαν υπέρ πατρίδος, από συμμάχους των ελληνικών πόλεων (εταίρους) και επαγγελματίες μισθοφόρους.
Αν και οι πληροφορίες των ιστορικών πηγών δεν συμφωνούν στο ύψος του μισθού, οι κατά προσέγγιση υπολογισμοί καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι, στην αρχή της εκστρατείας, το ύψος του μισθού του απλού στρατιώτη ανερχόταν (μέσο όρο) σε 1-2 δραχμές ημερησίως.
«Οι δεκαδάρχες ή δεκανείς ελάμβαναν μηνιαίο μισθό 40 δραχμών. Ο μισθός του διμοιρίτη ήταν διπλάσιος και εκείνος των ιππέων διπλάσιος των πεζών. Κατά τον Διόδωρο οι ιππείς λάμβαναν 300 δραχμές μηνιαίως και οι Μακεδόνες φαλαγγίτες 100 δραχμές, ενώ για τους επαγγελματίες μισθοφόρους υπήρχαν και επιπλέον οικονομικά κίνητρα», σημειώνει ο κ.Κωστόπουλος.
Ετήσια δαπάνη μισθοδοσίας 4.000-7.000 τάλαντων.
Τα συνολικά μεγέθη ήταν δυσθεώρητα: αρκεί ν' αναλογισθεί κάποιος ότι το 334 π.Χ. πέρασε το Ελλήσποντο στρατιωτική δύναμη άνω των 35.000 ανδρών, στην οποία πρέπει να προστεθούν 10.000 άνδρες του Παρμενίωνα (που προηγήθηκαν το 336 π.Χ) κι ο στρατός που διατήρησε ο Αλέξανδρος στη Μακεδονία (12.000). Η ετήσια μισθολογική δαπάνη υπολογίζεται ότι ανήλθε σε 4.000-5.000 τάλαντα στο πρώτο έτος της εκστρατείας.
Τα επόμενα έτη δε, αυξήθηκε περαιτέρω, σε περίπου 7000 τάλαντα -χωρίς να συνυπολογίζεται ο στόλος- επειδή ο Αλέξανδρος ενίσχυσε τον στρατό του με μισθοφόρους από τις ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας, ενώ έπρεπε να εγκαθιστά φρουρές σε περιοχές που κατελάμβανε.
Μετά την κατάληψη Σούσων και Περσέπολης και την απόκτηση του Θησαυρού του Δαρείου, οι δαπάνες για μισθοδοσία του στρατού εκτινάχθηκαν: για την εκστρατεία στην Ινδική ο Αλέξανδρος οργάνωσε στρατό 140.000 ανδρών, ενώ κατασκεύασε στόλο τουλάχιστον 150 πλοίων, που έφεραν 3.000-5.000 άνδρες.
Μηχανικοί, γεφυροποιοί και κατασκευαστές κλινών.
Πέραν της μισθοδοσίας, μεγάλες ήταν οι δαπάνες συντήρησης και ανανέωσης πολεμικού υλικού. Ο στρατός του Αλέξανδρου ήταν για την εποχή του μια τεχνολογικά προηγμένη πολεμική μηχανή. Τον στρατό ακολουθούσαν μηχανικοί, οι οποίοι κατασκεύαζαν και συντηρούσαν διάφορες πολεμικές μηχανές και το προσωπικό του πολιορκητικού όρχου, που χειρίζονταν τους «πετροβόλους», τους «ξυλοσυνθέτους πύργους» ή «προβόλους»,τις γνωστές «ελεπόλεις», τους κριούς, τις χελώνες και τα κάτοπτρα. Επίσης, δίπλα στον στρατό πορεύονταν άλλοι τεχνικοί, όπως γεφυροποιοί και κατασκευαστές σκηνών και κλινών.
Μεγάλες δαπάνες απαιτούσε και ο εφοδιασμός, επισιτισμός και μεταφορά, όχι μόνον του στρατού αλλά και των γυναικόπαιδων των οικογενειών των στρατιωτών, προς εξυπηρέτηση των οποίων λειτουργούσε οργανωμένο σώμα μεταφορών και εφοδιασμού.
Εκατό τάλαντα μόνο για φάρμακα, αλλά και πρόνοια για τα παιδιά των πεσόντων.
Συστηματικά οργανωμένη -και για αυτό δαπανηρή- ήταν και η υγιεινομική υπηρεσία του Αλέξανδρου, που περιλάμβανε γιατρούς, βοτανολόγους, φαρμακοποιούς και νοσοκόμους, οι οποίοι ακολουθούσαν την εκστρατεία. Ο Διόδωρος αναφέρει ότι για την εκστρατεία στην Ινδική ο Αλέξανδρος διέθεσε για φάρμακα 100 τάλαντα.
Επίσης, ο Αλέξανδρος δαπανούσε σημαντικά ποσά για αποζημιώσεις στους γονείς και τις οικογένειες των πεσόντων, στις οποίες χορηγούσε βασιλικά κτήματα και φορολογικές απαλλαγές, ενώ ο Ιουστίνος αναφέρει ότι στα ορφανά των πεσόντων συνέχιζε να χορηγεί το μισθό του πατέρα..
«Κατευναστές» ή «στρωματοφύλακες»
Ο πόλεμος δεν απαιτούσε, όμως, μόνο μισθούς, εξοπλισμό και ανεφοδιασμό, ούτε μόνο αποζημιώσεις. Απαιτούσε, κατά τον Αλέξανδρο, γιορτές και πανηγύρεις για την τόνωση του ηθικού του στρατού -και για αυτές, οι δαπάνες ήταν μεγάλες.
Επίσης, οι πολεμικοί προϋπολογισμοί κάλυπταν δαπάνες για μάγειρες, τραπεζοκόμους και σιτοποιούς, ακόμη και για άγνωστες σήμερα ιδιότητες, όπως οι στρωματοφύλακες ή κατευναστές, οι οποίοι φύλαγαν τον Αλέξανδρο και τους στρατηγούς κατά τον ύπνο.
Εξακόσια τάλαντα ετησίως για βασιλικά γεύματα και χορηγίες για παλιννοστούντες.
Δαπανηρότατα ήταν τα βασιλικά γεύματα, για τα οποία ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ο Αλέξανδρος δαπανούσε 600 τάλαντα ετησίως. Επίσης, ιδιαίτερα γενναιόδωρος ήταν ο Αλέξανδρος στις αμοιβές όσων διακρίνονταν ιδιαιτέρως στις μάχες και τις πολιορκίες: κατά τον Διόδωρο, μετά τις νίκες της Ισσού και των Γαυγαμήλων έγιναν δωρεές 3.000 ταλάντων, ενώ για την άλωση των Εκβατάνων, εκτός από τα κοσμήματα διανεμήθηκαν 13.000 τάλαντα.
Μεγάλες ήταν ακόμη οι χορηγίες προς τους παλιννοστούντες. Κατά τον Αρριανό στους Έλληνες συμμάχους, που θέλησαν να παλιννοστήσουν, επιχορηγήθηκαν με 2000 τάλαντα για μισθούς/έξοδα επιστροφής, ενώ όσοι έστερξαν να παραμείνουν έλαβαν τρία τάλαντα έκαστος.
Εξίσου γενναιόδωρος ήταν ο Αλέξανδρος στους παλαίμαχους. Κατά τον Αρριανό, στους Μακεδόνες που λόγω γήρατος ή πάθησης γίνονταν ανίκανοι για πόλεμο, χορηγείτο εκτός από τους μισθούς και ένα τάλαντο, καθώς και τα έξοδα της παλιννόστησης.
Βραχυπρόθεσμα δάνεια για την κάλυψη των αναγκών του πολέμου.
Από πού προέρχονταν όμως τα έσοδα για την κάλυψη όλων αυτών των αναγκών; Κατά την έναρξη της εκστρατείας, κυρίως από τον βασιλικό θησαυρό του Φιλίππου, ενώ σημαντική πηγή εσόδων ήταν τα μεταλλεία της Μακεδονίας, που παρείχαν χρυσό και άργυρο για την κοπή νομισμάτων. Επιπρόσθετα, τα τελωνεία παρείχαν έσοδα από τους δασμούς, στους οποίους προσθέτονταν οι φόροι από τις βασιλικές γαίες.
Σημαντικότερη, όμως, πηγή εσόδων ήταν ο δανεισμός. Κατά τον Πλούταρχο, στα πρώτα έτη της εκστρατείας ο Αλέξανδρος δανείσθηκε βραχυπρόθεσμα 1.460 τάλαντα.
Η δαπάνη των επαγγελματιών μισθοφόρων βάρυνε αποκλειστικά τον βασιλικό θησαυρό, ενώ η δαπάνη του στρατού των Μακεδόνων καλύπτονταν εν μέρει από χορηγίες των ευγενών, τις λεγόμενες λειτουργίες, και εν μέρει από το βασιλικό θησαυρό.
Σε ό,τι αφορά τις δαπάνες του στόλου, ο Αλέξανδρος τις αντιμετώπισε με το θεσμό της τριηραρχίας, κατά τον οποίο ορισμένες πόλεις αναλάμβαναν να συνεισφέρουν ένα αριθμό τριήρεων με τη δαπάνη για το πλήρωμα.
Γιατί οι μικρασιατικές πόλεις κηρύχθηκαν «ασύδοτες»
Σε ότι αφορά την φορολογία, ο Αλέξανδρος δεν επέβαλε φόρους σε βάρος των ελληνικών πόλεων της Μικράς Ασίας, τις οποίες κήρυξε «ασυδότους», επειδή η εκστρατεία του είχε ως σκοπό να τις απαλλάξει από τον φόρο υποτέλειας στον Δαρείο.
Με τις πόλεις που δεν αντιστάθηκαν στην εκστρατεία ο Αλέξανδρος προέβη σε συμφωνία για την καταβολή απ' αυτές της λεγόμενης σύνταξης, ως ομοσπονδιακής εισφοράς σε χρήμα για την αντιμετώπιση των δαπανών του κοινού σκοπού της τιμωρίας του Δαρείου.
Η λεγόμενη «αγγαρεία» και γιατί οι γυναίκες της Εφέσου δεν φορούσαν κοσμήματα.
Στις πόλεις που έδειξαν εχθρική στάση στον Αλέξανδρο και φιλική προς τον Δαρείο ο Αλέξανδρος επέβαλε μονομερώς έκτακτη εισφορά, τη λεγόμενη ζημία, δηλαδή ένα είδος προστίμου, το οποίο ήταν είτε χρηματικό είτε εις είδος, η λεγόμενη αγγαρεία.
Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελεί ο φόρος σε βάρος των Εφεσίων, οι οποίοι αντιστάθηκαν σθεναρά στον Αλέξανδρο. Για την πληρωμή του φόρου απαγορεύθηκε στις γυναίκες της Εφέσου να φορούν κοσμήματα. Το προϊόν, όμως, αυτού του φόρου δεν το καρπώθηκε ο Αλέξανδρος, αλλά διατέθηκε για την ανέγερση ναού της Αρτέμιδος στην Έφεσο.
Αύξηση παρουσίασαν τα έσοδα του Αλεξάνδρου από τους λεγόμενους φόρους επί της συνοικίας, ενώ αυξήθηκαν τα έσοδα από τα νέα μεταλλεία και τελωνεία των χωρών που κυριεύθηκαν.
Πώς η τεράστια αποθήκη αρωμάτων της Γάζας ευαρέστησε στους Μακεδόνες ευγενείς.
Έσοδα προέκυπταν και από την αργυρολογία και την λαφυραγωγωγία, που επιτρέπονταν από το ισχύον δίκαιο του πολέμου, δηλαδή την κάρπωση παντός είδους τιμαλφών, σκευών, ειδών πολυτελείας κτλ.
Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση της πόλης της Γάζας, που ήταν γνωστή ως τεράστια αποθήκη αρωμάτων, τα οποία αργυρολογήθηκαν μετά την άλωσή της. Τα έσοδα αυτά ο Αλέξανδρος τα διένειμε στους Μακεδόνες ευγενείς, όπως δε αναφέρει ο Πλούταρχος, όταν ο Περδίκας του επισήμανε ότι δεν κράτησε τίποτα για τον εαυτό του, ο Αλέξανδρος απάντησε «εγώ κρατώ την ελπίδα».
Οι αμύθητοι θησαυροί των μητροπολιτικών θησαυροφυλακίων του Δαρείου.
Σύμφωνα με τον κ.Κωστόπουλο και παρά τα παραπάνω, μέχρι το 333 π.χ. ο Αλέξανδρος αντιμετώπιζε οικονομική στενότητα. Αργότερα, όμως και ιδίως μετά τη μάχη των Γαυγαμήλων, η κατάσταση άλλαξε άρδην: παραδόθηκαν στον Αλέξανδρο οι αμύθητοι θησαυροί των μητροπολιτικών θησαυροφυλακίων του Δαρείου σε Σούσα και Περσέπολη.
Μετά την κατάλυση του περσικού κράτους, τα γενικά χαρακτηριστικά της φορολογίας άλλαξαν επίσης: αυξήθηκε ο αριθμός των φορολογουμένων καθόσον υποβλήθηκαν σε φόρο οι Πέρσες, οι οποίοι προηγουμένως απαλλάσσονταν ως κυρίαρχοι, ενώ το ίδιο συνέβη και στις νέες πόλεις που κτίσθηκαν από τον Αλέξανδρο. Ο ελληνικές πόλεις της Μ.Ασίας διατήρησαν πάντως την ασυδοσία.
Αυξήθηκε επίσης η φορολογία, ιδίως η έμμεση, διότι αναπτύχθηκε η οικονομική δραστηριότητα και το εμπόριο με την αύξηση του νομίσματος και τη διανομή των περσικών θησαυρών, ενώ τα νέα έργα και οι νέες πόλεις προσήλκυσαν νέους πληθυσμούς.
"Συγχώνευση» φορολογικών και δημοσιονομικών υπηρεσιών.
Ο Αλέξανδρος προέβη σε εκτεταμένη διοικητική μεταρρύθμιση για την οργάνωση της αχανούς αυτοκρατορίας, η οποία περιλάμβανε και μεταρρύθμιση των φορολογικών και δημοσιονομικών υπηρεσιών: Δημιούργησε τέσσερις δημοσιονομικές περιφέρειες, η πρώτη της Αιγύπτου, Λιβύης και Αραβίας, η δεύτερη της εντεύθεν του Ταύρου Μικρασίας, η τρίτη της Φοινίκης, Συρίας και Κιλικίας και η τέταρτη της Βαβυλώνας, Σούσων, Περσίας και Μηδίας. Οι νέες αυτές υπηρεσίες επανδρώθηκαν με πλήθος υπαλλήλων.
Ο «επί των χρημάτων» και τα δημοσιονομικά σκάνδαλα...
Παράλληλα, ο Αλέξανδρος όρισε Προϊστάμενο των Αρμοστών, ως οιονεί Υπουργό Οικονομικών με αρμοδιότητα για όλο το κράτος, φέροντα τον ...εύγλωττο τίτλο «ο επί των χρημάτων».
Πάντως, ούτε τότε έλειψαν τα δημοσιονομικά σκάνδαλα, όπως αυτό του ’ ρπαλου, στον οποίο είχε απονεμηθεί ο τίτλος του «επί των χρημάτων». Αυτός, επωφελούμενος της απουσίας του Αλεξάνδρου στην εκστρατεία της Ινδικής, καταχράστηκε μεγάλα ποσά και για να αποφύγει την τιμωρία κατέφυγε στην Αθήνα.
Ποιοι φόροι επιβάλλονταν.
Οι φόροι που επιβάλλονταν ήταν, καταρχήν, οι άμεσοι επί των ατόμων (πχ, κεφαλικός φόρος και φόρος επιτηδεύματος στους επαγγελματίες, που διακρίνονταν σε επικεφάλαιον και χειρωνάξιον). Επίσης, ήταν οι έμμεσοι φόροι επί της κατανάλωσης, οι οποίοι διαφοροποιούνταν ανά σατραπεία, καθώς και οι δασμοί των τελωνείων, οι οποίοι αυξήθηκαν σημαντικά.
Περαιτέρω, στα ταμεία έμπαιναν τα έσοδα από την ποικιλόμορφη ιδιωτική περιουσία του κράτους, οι έγγειοι πρόσοδοι επί των γαιών, η λεγόμενη δεκάτη, δηλαδή το 10% επί της γεωργικής παραγωγής και ο φόρος των ζώων.
Πέραν των θησαυρών του Δαρείου, θεωρείται ότι από τις 18 σατραπείες εισέρρεαν στο βασιλικό ταμείο 9.000-30.000 τάλαντα ετησίως, ενώ σε αυτά πρέπει να προστεθούν τα έσοδα σε είδος και τα έσοδα από τα μεταλλεία. Μετά την κατάκτηση της Ινδικής προστέθηκαν και οι φόροι αυτής.
Δαπάνες ανοικοδόμησης πόλεων, συγκοινωνιακά και αρδευτικά έργα.
Την περίοδο αυτή άλλαξε και η μορφή των δαπανών, με το κέντρο βάρους να τοποθετείται πλέον σε εκείνες που αφορούσαν τα δημόσια έργα και την ανοικοδόμηση νέων πόλεων. Ο Αλέξανδρος κατασκεύασε πολλούς και μεγάλους ναούς, τόσο για ελληνικές όσο και για ασιατικές θεότητες, ενώ κατασκεύασε πολλά παραγωγικά έργα, όπως συγκοινωνιακά στις Κλαζομενές και τις Ερυθρές, αρδευτικά στον Ευφράτη, αποξηραντικά στην Κωπαϊδα.
Υπολογίζεται ότι οι πόλεις που ίδρυσε ανέρχονταν σε 70, τις οποίες, εκτός από την περιτοίχιση και την πολεοδομία, κόσμησε με δημόσια κτίρια, διαδίδοντας την ελληνική αρχιτεκτονική και τις ελληνικές τέχνες στην ανατολή.
Τι δώρο έλαβαν οι προσκεκλημένοι στον γάμο του Μεγαλέξανδρου;
Σημαντική θέση κατείχαν και οι δαπάνες της βασιλικής αυλής, οι οποίες πλέον των βασιλικών ακολούθων και του προσωπικού, περιελάμβαναν και τα έξοδα για τα συμπόσια και τις γιορτές που ήταν πολύ υψηλά, αφού ο Αλέξανδρος ακολούθησε τη χλιδή των Περσών.
Κατά τη μεγάλη τελετή των 9000 περσομακεδονικών γάμων το 323 π.Χ., στην οποία ο ίδιος παντρεύτηκε την κόρη του Δαρείου, Στάτειρα, κάθε προσκεκλημένος έλαβε δώρο μια χρυσή φιάλη και είδε πληρωμένα τα χρέη του από τον Αλέξανδρο!
Πηγή: ΑΜΠΕ
Τα οικονομικά του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Μπορεί να έγινε παγκοσμίως γνωστός με την ιδιότητα του ικανού στρατηλάτη, αλλά ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν εξίσου δεινός οικονομολόγος, με ...μάστερ στα οικονομικά του πολέμου, τα οποία δεν προσφέρονταν για αδύναμους «λύτες».
Ο μαθητής του Αριστοτέλη επέδειξε εξαιρετική διαχειριστική ικανότητα, παρότι οι οικονομικοί προϋπολογισμοί των μαχών περιλάμβαναν σε γενικές γραμμές όσα εμπεριέχουν κι εκείνοι των κρατών (και συναρτούνταν άμεσα με αυτούς): μισθολόγια, υγεία και πρόνοια, κατασκευαστικά προγράμματα, ρομήθειες, μεταφορές, μεταρρυθμίσεις φορολογικού συστήματος, έμμεσους φόρους και δωρεές, ακόμη και δημοσιονομικά σκάνδαλα.
Πώς πληρώνονταν οι στρατιώτες και οι εξοπλισμοί του Μεγάλου Αλεξάνδρου; Πόσα βραχυπρόθεσμα δάνεια συνήψε για τις ανάγκες του πολέμου και γιατί απαγόρευσε στις γυναίκες της Εφέσου να φορούν κοσμήματα; Τι δώρο πρόσφερε στους καλεσμένους στον γάμο του και ποια ήταν η τύχη της τεράστιας αποθήκης αρωμάτων της Γάζας;
Απαντήσεις σε αυτά και πολλά ακόμη ερωτήματα εδώσε ο Εφέτης Διοικητικής Δικαιοσύνης Δημήτριος Κωστόπουλος, στο πλαίσιο διάλεξης, με τίτλο «Τα οικονομικά του Μεγάλου Αλεξάνδρου», που διοργανώσε στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Θεσσαλονίκης το 2012.
Ο κ.Κωστόπουλος έδωσε στο ΑΜΠΕ «πρόγευση» των κυριότερων σημείων της ομιλίας.
Στρατιωτικό μισθολόγιο πολλών ταχυτήτων.
Μέχρι το 331 π.Χ., οι κυριότερες δαπάνες του Αλέξανδρου αφορούσαν -μεταξύ άλλων- τα εξής: μισθοδοσία στρατού, συντήρηση εξοπλισμού-πολιορκητικών μηχανών, δημιουργία στόλου, επισιτισμό, μεταφορές και υγειονομική περίθαλψη. Η σημαντικότερη άμεση πολεμική δαπάνη ήταν η μισθοδοσία, το ύψος της οποίας οριζόταν με στρατιωτικό μισθολόγιο: ο στρατός αποτελείτο καταρχήν από Μακεδόνες, οι οποίοι υπηρετούσαν υπέρ πατρίδος, από συμμάχους των ελληνικών πόλεων (εταίρους) και επαγγελματίες μισθοφόρους.
Αν και οι πληροφορίες των ιστορικών πηγών δεν συμφωνούν στο ύψος του μισθού, οι κατά προσέγγιση υπολογισμοί καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι, στην αρχή της εκστρατείας, το ύψος του μισθού του απλού στρατιώτη ανερχόταν (μέσο όρο) σε 1-2 δραχμές ημερησίως.
«Οι δεκαδάρχες ή δεκανείς ελάμβαναν μηνιαίο μισθό 40 δραχμών. Ο μισθός του διμοιρίτη ήταν διπλάσιος και εκείνος των ιππέων διπλάσιος των πεζών. Κατά τον Διόδωρο οι ιππείς λάμβαναν 300 δραχμές μηνιαίως και οι Μακεδόνες φαλαγγίτες 100 δραχμές, ενώ για τους επαγγελματίες μισθοφόρους υπήρχαν και επιπλέον οικονομικά κίνητρα», σημειώνει ο κ.Κωστόπουλος.
Ετήσια δαπάνη μισθοδοσίας 4.000-7.000 τάλαντων.
Τα συνολικά μεγέθη ήταν δυσθεώρητα: αρκεί ν' αναλογισθεί κάποιος ότι το 334 π.Χ. πέρασε το Ελλήσποντο στρατιωτική δύναμη άνω των 35.000 ανδρών, στην οποία πρέπει να προστεθούν 10.000 άνδρες του Παρμενίωνα (που προηγήθηκαν το 336 π.Χ) κι ο στρατός που διατήρησε ο Αλέξανδρος στη Μακεδονία (12.000). Η ετήσια μισθολογική δαπάνη υπολογίζεται ότι ανήλθε σε 4.000-5.000 τάλαντα στο πρώτο έτος της εκστρατείας.
Τα επόμενα έτη δε, αυξήθηκε περαιτέρω, σε περίπου 7000 τάλαντα -χωρίς να συνυπολογίζεται ο στόλος- επειδή ο Αλέξανδρος ενίσχυσε τον στρατό του με μισθοφόρους από τις ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας, ενώ έπρεπε να εγκαθιστά φρουρές σε περιοχές που κατελάμβανε.
Μετά την κατάληψη Σούσων και Περσέπολης και την απόκτηση του Θησαυρού του Δαρείου, οι δαπάνες για μισθοδοσία του στρατού εκτινάχθηκαν: για την εκστρατεία στην Ινδική ο Αλέξανδρος οργάνωσε στρατό 140.000 ανδρών, ενώ κατασκεύασε στόλο τουλάχιστον 150 πλοίων, που έφεραν 3.000-5.000 άνδρες.
Μηχανικοί, γεφυροποιοί και κατασκευαστές κλινών.
Πέραν της μισθοδοσίας, μεγάλες ήταν οι δαπάνες συντήρησης και ανανέωσης πολεμικού υλικού. Ο στρατός του Αλέξανδρου ήταν για την εποχή του μια τεχνολογικά προηγμένη πολεμική μηχανή. Τον στρατό ακολουθούσαν μηχανικοί, οι οποίοι κατασκεύαζαν και συντηρούσαν διάφορες πολεμικές μηχανές και το προσωπικό του πολιορκητικού όρχου, που χειρίζονταν τους «πετροβόλους», τους «ξυλοσυνθέτους πύργους» ή «προβόλους»,τις γνωστές «ελεπόλεις», τους κριούς, τις χελώνες και τα κάτοπτρα. Επίσης, δίπλα στον στρατό πορεύονταν άλλοι τεχνικοί, όπως γεφυροποιοί και κατασκευαστές σκηνών και κλινών.
Μεγάλες δαπάνες απαιτούσε και ο εφοδιασμός, επισιτισμός και μεταφορά, όχι μόνον του στρατού αλλά και των γυναικόπαιδων των οικογενειών των στρατιωτών, προς εξυπηρέτηση των οποίων λειτουργούσε οργανωμένο σώμα μεταφορών και εφοδιασμού.
Εκατό τάλαντα μόνο για φάρμακα, αλλά και πρόνοια για τα παιδιά των πεσόντων.
Συστηματικά οργανωμένη -και για αυτό δαπανηρή- ήταν και η υγιεινομική υπηρεσία του Αλέξανδρου, που περιλάμβανε γιατρούς, βοτανολόγους, φαρμακοποιούς και νοσοκόμους, οι οποίοι ακολουθούσαν την εκστρατεία. Ο Διόδωρος αναφέρει ότι για την εκστρατεία στην Ινδική ο Αλέξανδρος διέθεσε για φάρμακα 100 τάλαντα.
Επίσης, ο Αλέξανδρος δαπανούσε σημαντικά ποσά για αποζημιώσεις στους γονείς και τις οικογένειες των πεσόντων, στις οποίες χορηγούσε βασιλικά κτήματα και φορολογικές απαλλαγές, ενώ ο Ιουστίνος αναφέρει ότι στα ορφανά των πεσόντων συνέχιζε να χορηγεί το μισθό του πατέρα..
«Κατευναστές» ή «στρωματοφύλακες»
Ο πόλεμος δεν απαιτούσε, όμως, μόνο μισθούς, εξοπλισμό και ανεφοδιασμό, ούτε μόνο αποζημιώσεις. Απαιτούσε, κατά τον Αλέξανδρο, γιορτές και πανηγύρεις για την τόνωση του ηθικού του στρατού -και για αυτές, οι δαπάνες ήταν μεγάλες.
Επίσης, οι πολεμικοί προϋπολογισμοί κάλυπταν δαπάνες για μάγειρες, τραπεζοκόμους και σιτοποιούς, ακόμη και για άγνωστες σήμερα ιδιότητες, όπως οι στρωματοφύλακες ή κατευναστές, οι οποίοι φύλαγαν τον Αλέξανδρο και τους στρατηγούς κατά τον ύπνο.
Εξακόσια τάλαντα ετησίως για βασιλικά γεύματα και χορηγίες για παλιννοστούντες.
Δαπανηρότατα ήταν τα βασιλικά γεύματα, για τα οποία ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ο Αλέξανδρος δαπανούσε 600 τάλαντα ετησίως. Επίσης, ιδιαίτερα γενναιόδωρος ήταν ο Αλέξανδρος στις αμοιβές όσων διακρίνονταν ιδιαιτέρως στις μάχες και τις πολιορκίες: κατά τον Διόδωρο, μετά τις νίκες της Ισσού και των Γαυγαμήλων έγιναν δωρεές 3.000 ταλάντων, ενώ για την άλωση των Εκβατάνων, εκτός από τα κοσμήματα διανεμήθηκαν 13.000 τάλαντα.
Μεγάλες ήταν ακόμη οι χορηγίες προς τους παλιννοστούντες. Κατά τον Αρριανό στους Έλληνες συμμάχους, που θέλησαν να παλιννοστήσουν, επιχορηγήθηκαν με 2000 τάλαντα για μισθούς/έξοδα επιστροφής, ενώ όσοι έστερξαν να παραμείνουν έλαβαν τρία τάλαντα έκαστος.
Εξίσου γενναιόδωρος ήταν ο Αλέξανδρος στους παλαίμαχους. Κατά τον Αρριανό, στους Μακεδόνες που λόγω γήρατος ή πάθησης γίνονταν ανίκανοι για πόλεμο, χορηγείτο εκτός από τους μισθούς και ένα τάλαντο, καθώς και τα έξοδα της παλιννόστησης.
Βραχυπρόθεσμα δάνεια για την κάλυψη των αναγκών του πολέμου.
Από πού προέρχονταν όμως τα έσοδα για την κάλυψη όλων αυτών των αναγκών; Κατά την έναρξη της εκστρατείας, κυρίως από τον βασιλικό θησαυρό του Φιλίππου, ενώ σημαντική πηγή εσόδων ήταν τα μεταλλεία της Μακεδονίας, που παρείχαν χρυσό και άργυρο για την κοπή νομισμάτων. Επιπρόσθετα, τα τελωνεία παρείχαν έσοδα από τους δασμούς, στους οποίους προσθέτονταν οι φόροι από τις βασιλικές γαίες.
Σημαντικότερη, όμως, πηγή εσόδων ήταν ο δανεισμός. Κατά τον Πλούταρχο, στα πρώτα έτη της εκστρατείας ο Αλέξανδρος δανείσθηκε βραχυπρόθεσμα 1.460 τάλαντα.
Η δαπάνη των επαγγελματιών μισθοφόρων βάρυνε αποκλειστικά τον βασιλικό θησαυρό, ενώ η δαπάνη του στρατού των Μακεδόνων καλύπτονταν εν μέρει από χορηγίες των ευγενών, τις λεγόμενες λειτουργίες, και εν μέρει από το βασιλικό θησαυρό.
Σε ό,τι αφορά τις δαπάνες του στόλου, ο Αλέξανδρος τις αντιμετώπισε με το θεσμό της τριηραρχίας, κατά τον οποίο ορισμένες πόλεις αναλάμβαναν να συνεισφέρουν ένα αριθμό τριήρεων με τη δαπάνη για το πλήρωμα.
Γιατί οι μικρασιατικές πόλεις κηρύχθηκαν «ασύδοτες»
Σε ότι αφορά την φορολογία, ο Αλέξανδρος δεν επέβαλε φόρους σε βάρος των ελληνικών πόλεων της Μικράς Ασίας, τις οποίες κήρυξε «ασυδότους», επειδή η εκστρατεία του είχε ως σκοπό να τις απαλλάξει από τον φόρο υποτέλειας στον Δαρείο.
Με τις πόλεις που δεν αντιστάθηκαν στην εκστρατεία ο Αλέξανδρος προέβη σε συμφωνία για την καταβολή απ' αυτές της λεγόμενης σύνταξης, ως ομοσπονδιακής εισφοράς σε χρήμα για την αντιμετώπιση των δαπανών του κοινού σκοπού της τιμωρίας του Δαρείου.
Η λεγόμενη «αγγαρεία» και γιατί οι γυναίκες της Εφέσου δεν φορούσαν κοσμήματα.
Στις πόλεις που έδειξαν εχθρική στάση στον Αλέξανδρο και φιλική προς τον Δαρείο ο Αλέξανδρος επέβαλε μονομερώς έκτακτη εισφορά, τη λεγόμενη ζημία, δηλαδή ένα είδος προστίμου, το οποίο ήταν είτε χρηματικό είτε εις είδος, η λεγόμενη αγγαρεία.
Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελεί ο φόρος σε βάρος των Εφεσίων, οι οποίοι αντιστάθηκαν σθεναρά στον Αλέξανδρο. Για την πληρωμή του φόρου απαγορεύθηκε στις γυναίκες της Εφέσου να φορούν κοσμήματα. Το προϊόν, όμως, αυτού του φόρου δεν το καρπώθηκε ο Αλέξανδρος, αλλά διατέθηκε για την ανέγερση ναού της Αρτέμιδος στην Έφεσο.
Αύξηση παρουσίασαν τα έσοδα του Αλεξάνδρου από τους λεγόμενους φόρους επί της συνοικίας, ενώ αυξήθηκαν τα έσοδα από τα νέα μεταλλεία και τελωνεία των χωρών που κυριεύθηκαν.
Πώς η τεράστια αποθήκη αρωμάτων της Γάζας ευαρέστησε στους Μακεδόνες ευγενείς.
Έσοδα προέκυπταν και από την αργυρολογία και την λαφυραγωγωγία, που επιτρέπονταν από το ισχύον δίκαιο του πολέμου, δηλαδή την κάρπωση παντός είδους τιμαλφών, σκευών, ειδών πολυτελείας κτλ.
Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση της πόλης της Γάζας, που ήταν γνωστή ως τεράστια αποθήκη αρωμάτων, τα οποία αργυρολογήθηκαν μετά την άλωσή της. Τα έσοδα αυτά ο Αλέξανδρος τα διένειμε στους Μακεδόνες ευγενείς, όπως δε αναφέρει ο Πλούταρχος, όταν ο Περδίκας του επισήμανε ότι δεν κράτησε τίποτα για τον εαυτό του, ο Αλέξανδρος απάντησε «εγώ κρατώ την ελπίδα».
Οι αμύθητοι θησαυροί των μητροπολιτικών θησαυροφυλακίων του Δαρείου.
Σύμφωνα με τον κ.Κωστόπουλο και παρά τα παραπάνω, μέχρι το 333 π.χ. ο Αλέξανδρος αντιμετώπιζε οικονομική στενότητα. Αργότερα, όμως και ιδίως μετά τη μάχη των Γαυγαμήλων, η κατάσταση άλλαξε άρδην: παραδόθηκαν στον Αλέξανδρο οι αμύθητοι θησαυροί των μητροπολιτικών θησαυροφυλακίων του Δαρείου σε Σούσα και Περσέπολη.
Μετά την κατάλυση του περσικού κράτους, τα γενικά χαρακτηριστικά της φορολογίας άλλαξαν επίσης: αυξήθηκε ο αριθμός των φορολογουμένων καθόσον υποβλήθηκαν σε φόρο οι Πέρσες, οι οποίοι προηγουμένως απαλλάσσονταν ως κυρίαρχοι, ενώ το ίδιο συνέβη και στις νέες πόλεις που κτίσθηκαν από τον Αλέξανδρο. Ο ελληνικές πόλεις της Μ.Ασίας διατήρησαν πάντως την ασυδοσία.
Αυξήθηκε επίσης η φορολογία, ιδίως η έμμεση, διότι αναπτύχθηκε η οικονομική δραστηριότητα και το εμπόριο με την αύξηση του νομίσματος και τη διανομή των περσικών θησαυρών, ενώ τα νέα έργα και οι νέες πόλεις προσήλκυσαν νέους πληθυσμούς.
"Συγχώνευση» φορολογικών και δημοσιονομικών υπηρεσιών.
Ο Αλέξανδρος προέβη σε εκτεταμένη διοικητική μεταρρύθμιση για την οργάνωση της αχανούς αυτοκρατορίας, η οποία περιλάμβανε και μεταρρύθμιση των φορολογικών και δημοσιονομικών υπηρεσιών: Δημιούργησε τέσσερις δημοσιονομικές περιφέρειες, η πρώτη της Αιγύπτου, Λιβύης και Αραβίας, η δεύτερη της εντεύθεν του Ταύρου Μικρασίας, η τρίτη της Φοινίκης, Συρίας και Κιλικίας και η τέταρτη της Βαβυλώνας, Σούσων, Περσίας και Μηδίας. Οι νέες αυτές υπηρεσίες επανδρώθηκαν με πλήθος υπαλλήλων.
Ο «επί των χρημάτων» και τα δημοσιονομικά σκάνδαλα...
Παράλληλα, ο Αλέξανδρος όρισε Προϊστάμενο των Αρμοστών, ως οιονεί Υπουργό Οικονομικών με αρμοδιότητα για όλο το κράτος, φέροντα τον ...εύγλωττο τίτλο «ο επί των χρημάτων».
Πάντως, ούτε τότε έλειψαν τα δημοσιονομικά σκάνδαλα, όπως αυτό του ’ ρπαλου, στον οποίο είχε απονεμηθεί ο τίτλος του «επί των χρημάτων». Αυτός, επωφελούμενος της απουσίας του Αλεξάνδρου στην εκστρατεία της Ινδικής, καταχράστηκε μεγάλα ποσά και για να αποφύγει την τιμωρία κατέφυγε στην Αθήνα.
Ποιοι φόροι επιβάλλονταν.
Οι φόροι που επιβάλλονταν ήταν, καταρχήν, οι άμεσοι επί των ατόμων (πχ, κεφαλικός φόρος και φόρος επιτηδεύματος στους επαγγελματίες, που διακρίνονταν σε επικεφάλαιον και χειρωνάξιον). Επίσης, ήταν οι έμμεσοι φόροι επί της κατανάλωσης, οι οποίοι διαφοροποιούνταν ανά σατραπεία, καθώς και οι δασμοί των τελωνείων, οι οποίοι αυξήθηκαν σημαντικά.
Περαιτέρω, στα ταμεία έμπαιναν τα έσοδα από την ποικιλόμορφη ιδιωτική περιουσία του κράτους, οι έγγειοι πρόσοδοι επί των γαιών, η λεγόμενη δεκάτη, δηλαδή το 10% επί της γεωργικής παραγωγής και ο φόρος των ζώων.
Πέραν των θησαυρών του Δαρείου, θεωρείται ότι από τις 18 σατραπείες εισέρρεαν στο βασιλικό ταμείο 9.000-30.000 τάλαντα ετησίως, ενώ σε αυτά πρέπει να προστεθούν τα έσοδα σε είδος και τα έσοδα από τα μεταλλεία. Μετά την κατάκτηση της Ινδικής προστέθηκαν και οι φόροι αυτής.
Δαπάνες ανοικοδόμησης πόλεων, συγκοινωνιακά και αρδευτικά έργα.
Την περίοδο αυτή άλλαξε και η μορφή των δαπανών, με το κέντρο βάρους να τοποθετείται πλέον σε εκείνες που αφορούσαν τα δημόσια έργα και την ανοικοδόμηση νέων πόλεων. Ο Αλέξανδρος κατασκεύασε πολλούς και μεγάλους ναούς, τόσο για ελληνικές όσο και για ασιατικές θεότητες, ενώ κατασκεύασε πολλά παραγωγικά έργα, όπως συγκοινωνιακά στις Κλαζομενές και τις Ερυθρές, αρδευτικά στον Ευφράτη, αποξηραντικά στην Κωπαϊδα.
Υπολογίζεται ότι οι πόλεις που ίδρυσε ανέρχονταν σε 70, τις οποίες, εκτός από την περιτοίχιση και την πολεοδομία, κόσμησε με δημόσια κτίρια, διαδίδοντας την ελληνική αρχιτεκτονική και τις ελληνικές τέχνες στην ανατολή.
Τι δώρο έλαβαν οι προσκεκλημένοι στον γάμο του Μεγαλέξανδρου;
Σημαντική θέση κατείχαν και οι δαπάνες της βασιλικής αυλής, οι οποίες πλέον των βασιλικών ακολούθων και του προσωπικού, περιελάμβαναν και τα έξοδα για τα συμπόσια και τις γιορτές που ήταν πολύ υψηλά, αφού ο Αλέξανδρος ακολούθησε τη χλιδή των Περσών.
Κατά τη μεγάλη τελετή των 9000 περσομακεδονικών γάμων το 323 π.Χ., στην οποία ο ίδιος παντρεύτηκε την κόρη του Δαρείου, Στάτειρα, κάθε προσκεκλημένος έλαβε δώρο μια χρυσή φιάλη και είδε πληρωμένα τα χρέη του από τον Αλέξανδρο!
Πηγή: ΑΜΠΕ
0 .
-
Άρης Κλάρας
- Extreme poster
- Δημοσιεύσεις: 4284
Re: Αρχαιολογικά ευρήματα και Ιστορίες.
Βρέθηκε ο μυθικός θησαυρός του "Κίτρινου Τίγρη"
Περισσότερα από 10.000 χρυσά και ασημένια νομίσματα, ράβδοι χρυσού, κοσμήματα και κειμήλια βρέθηκαν μέσα στον ποταμό Μιν της επαρχίας Σιτσουάν από κινέζους αρχαιολόγους.
Πρόκειται για λάφυρα που φύλασσε ο Ζανγκ Σιανζόγκ (Zhang Xianzhong), ένας αρχηγός ανταρτών του 17ου αιώνα. Ο θησαυρός του παρέμενε άγνωστο μέχρι σήμερα αν ήταν θρύλος ή πραγματικότητα, αναφέρει η γαλλική εφημερίδα Le Figaro.
Τελικώς ο θρυλικός θησαυρός εντοπίστηκε,...
όπως αποκάλυψε στις 20 Μαρτίου το κινεζικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua, στην επαρχία Σιτσουάν της κεντρικής Κίνας, στην κοίτη του ποταμού Μιν. Οι αρχαιολόγοι συνέλεξαν περισσότερα από 10.000 αντικείμενα, ηλικίας 350 ετών.
"Η απογραφή μας περιλαμβάνει μεγάλες ποσότητες χρυσών, ορειχάλκινων και ασημένιων νομισμάτων και αντικειμένων, κοσμημάτων, σιδερένιων όπλων όπως σπαθιά, μαχαίρια και λόγχες" δήλωσε ο διευθυντής του Ινστιτούτου Αρχαιολογικής Έρευνας της Σιτσουάν, Γκαό Νταλούν. "Τα ευρήματα είναι ιδιαίτερα πολύτιμα για την επιστήμη, την ιστορία, την τέχνη αλλά και την έρευνα για την πολιτική, οικονομική, στρατιωτική και κοινωνική ζωή της δυναστείας Μινγκ" προσθέτει ο Λι Μποσιάν, αρχαιολόγος του Πανεπιστημίου του Πεκίνου.
Ο Κίτρινος Τίγρης
Ο Ζανγκ Σιανζόνγκ ή Κίτρινος Τίγρης, όπως ήταν το υποκοριστικό του, ήταν ο αρχηγός μιας από τις εξεγέρσεις χωρικών που ξέσπασαν στην Κίνα μετά τη δεκαετία του 1620 και επέσπευσαν το τέλος της δυναστείας Μινγκ. Η δύναμή του μεγάλωνε όσο η αυτοκρατορία γινόταν όλο και πιο εύθραυστη, μέχρι που ο Ζανγκ Σιανζόνγκ ηγήθηκε μικρού στρατού για να κυβερνήσει την επαρχία Σιτσουάν.
Ωστόσο, νιώθοντας ο ίδιος να χάνει τη δύναμή του, αποφάσισε να εγκαταλείψει την περιοχή και να διαφύγει μαζί με τα λάφυρα από τις λεηλασίες του προς τη γειτονική επαρχία Σαανσί. Οι Μαντζούριοι που εισέβαλαν τότε στην αυτοκρατορία, τον εμπόδισαν, και ο άνδρας δολοφονείται από έναν από τους υπολοχαγούς του το 1647. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο αρχηγός των ανταρτών είχε προσπαθήσει ένα χρόνο πριν από τον θάνατό του να κρύψει όλα τα πλούτη του στη νότια Κίνα, φορτώνοντάς τα σε χίλια πλοία που θα διέσχιζαν στον ποταμό Μιν. Έπειτα από ενέδρα, όλος ο θησαυρός φέρεται να χάθηκε στα νερά.
Οι αρχαιολογικές έρευνες που οδήγησαν στην ανακάλυψη βασίστηκαν σε αυτό τον θρύλο. To 2005 εργάτες βρήκαν επτά ράβδους χρυσού στην όχθη του ποταμού. Πέντε χρόνια μετά, η περιοχή κηρύσσεται προστατευόμενος χώρος. Στη συνέχεια εμπεριστατωμένη μελέτη αναφέρει ότι τα περίφημα πλοία που βυθίστηκαν υπάρχουν πράγματι. Ωστόσο, οι έρευνες δεν άρχισαν αμέσως. Θησαυροθήρες έσπευσαν να βουτήξουν στον ποταμό για να βρουν τον θησαυρό.
Το 2015, 31 άτομα συνελήφθησαν και οι αρχές κατάσχεσαν χιλιάδες χρυσά νομίσματα και αντικείμενα. Τον περασμένο Ιανουάριο, η επαρχία Σιτσουάν αποφάσισε επιτέλους να αρχίσει τις έρευνες και για να μην κάνει τους αρχαιολόγους δύτες, περίμενε την περίοδο της ξηρασίας για να αποστραγγίσει τα νερά του ποταμού και στη συνέχεια να σκάψει σε βάθος πέντε μέτρων.
Θα χρειάζονταν σχεδόν τέσσερις αιώνες για να έρθει στο φως ο μυθικός πλούτος του Ζανγκ Σιανζόνγκ.
Αναρτήθηκε από Κρασοπατήρ στις Σάββατο, Απριλίου 01, 2017
https://www.youtube.com/watch?v=gJFM502CEX4
https://www.youtube.com/watch?v=1mKpEEmXLhc
Περισσότερα από 10.000 χρυσά και ασημένια νομίσματα, ράβδοι χρυσού, κοσμήματα και κειμήλια βρέθηκαν μέσα στον ποταμό Μιν της επαρχίας Σιτσουάν από κινέζους αρχαιολόγους.
Πρόκειται για λάφυρα που φύλασσε ο Ζανγκ Σιανζόγκ (Zhang Xianzhong), ένας αρχηγός ανταρτών του 17ου αιώνα. Ο θησαυρός του παρέμενε άγνωστο μέχρι σήμερα αν ήταν θρύλος ή πραγματικότητα, αναφέρει η γαλλική εφημερίδα Le Figaro.
Τελικώς ο θρυλικός θησαυρός εντοπίστηκε,...
όπως αποκάλυψε στις 20 Μαρτίου το κινεζικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua, στην επαρχία Σιτσουάν της κεντρικής Κίνας, στην κοίτη του ποταμού Μιν. Οι αρχαιολόγοι συνέλεξαν περισσότερα από 10.000 αντικείμενα, ηλικίας 350 ετών.
"Η απογραφή μας περιλαμβάνει μεγάλες ποσότητες χρυσών, ορειχάλκινων και ασημένιων νομισμάτων και αντικειμένων, κοσμημάτων, σιδερένιων όπλων όπως σπαθιά, μαχαίρια και λόγχες" δήλωσε ο διευθυντής του Ινστιτούτου Αρχαιολογικής Έρευνας της Σιτσουάν, Γκαό Νταλούν. "Τα ευρήματα είναι ιδιαίτερα πολύτιμα για την επιστήμη, την ιστορία, την τέχνη αλλά και την έρευνα για την πολιτική, οικονομική, στρατιωτική και κοινωνική ζωή της δυναστείας Μινγκ" προσθέτει ο Λι Μποσιάν, αρχαιολόγος του Πανεπιστημίου του Πεκίνου.
Ο Κίτρινος Τίγρης
Ο Ζανγκ Σιανζόνγκ ή Κίτρινος Τίγρης, όπως ήταν το υποκοριστικό του, ήταν ο αρχηγός μιας από τις εξεγέρσεις χωρικών που ξέσπασαν στην Κίνα μετά τη δεκαετία του 1620 και επέσπευσαν το τέλος της δυναστείας Μινγκ. Η δύναμή του μεγάλωνε όσο η αυτοκρατορία γινόταν όλο και πιο εύθραυστη, μέχρι που ο Ζανγκ Σιανζόνγκ ηγήθηκε μικρού στρατού για να κυβερνήσει την επαρχία Σιτσουάν.
Ωστόσο, νιώθοντας ο ίδιος να χάνει τη δύναμή του, αποφάσισε να εγκαταλείψει την περιοχή και να διαφύγει μαζί με τα λάφυρα από τις λεηλασίες του προς τη γειτονική επαρχία Σαανσί. Οι Μαντζούριοι που εισέβαλαν τότε στην αυτοκρατορία, τον εμπόδισαν, και ο άνδρας δολοφονείται από έναν από τους υπολοχαγούς του το 1647. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο αρχηγός των ανταρτών είχε προσπαθήσει ένα χρόνο πριν από τον θάνατό του να κρύψει όλα τα πλούτη του στη νότια Κίνα, φορτώνοντάς τα σε χίλια πλοία που θα διέσχιζαν στον ποταμό Μιν. Έπειτα από ενέδρα, όλος ο θησαυρός φέρεται να χάθηκε στα νερά.
Οι αρχαιολογικές έρευνες που οδήγησαν στην ανακάλυψη βασίστηκαν σε αυτό τον θρύλο. To 2005 εργάτες βρήκαν επτά ράβδους χρυσού στην όχθη του ποταμού. Πέντε χρόνια μετά, η περιοχή κηρύσσεται προστατευόμενος χώρος. Στη συνέχεια εμπεριστατωμένη μελέτη αναφέρει ότι τα περίφημα πλοία που βυθίστηκαν υπάρχουν πράγματι. Ωστόσο, οι έρευνες δεν άρχισαν αμέσως. Θησαυροθήρες έσπευσαν να βουτήξουν στον ποταμό για να βρουν τον θησαυρό.
Το 2015, 31 άτομα συνελήφθησαν και οι αρχές κατάσχεσαν χιλιάδες χρυσά νομίσματα και αντικείμενα. Τον περασμένο Ιανουάριο, η επαρχία Σιτσουάν αποφάσισε επιτέλους να αρχίσει τις έρευνες και για να μην κάνει τους αρχαιολόγους δύτες, περίμενε την περίοδο της ξηρασίας για να αποστραγγίσει τα νερά του ποταμού και στη συνέχεια να σκάψει σε βάθος πέντε μέτρων.
Θα χρειάζονταν σχεδόν τέσσερις αιώνες για να έρθει στο φως ο μυθικός πλούτος του Ζανγκ Σιανζόνγκ.
Αναρτήθηκε από Κρασοπατήρ στις Σάββατο, Απριλίου 01, 2017
https://www.youtube.com/watch?v=gJFM502CEX4
https://www.youtube.com/watch?v=1mKpEEmXLhc
0 .
-
Άρης Κλάρας
- Extreme poster
- Δημοσιεύσεις: 4284
Re: Αρχαιολογικά ευρήματα και Ιστορίες.
29.03.2017
Η αρχαία Λυγκηστίδα του πλούτου.
Αναζητούσαν αποδείξεις για την ύπαρξή της στην ακριτική Φλώρινα, έστω κι αν οι πηγές ήταν ελάχιστες. Τη βρήκαν θαμμένη κάτω από κοιτάσματα λιγνίτη στις πλούσιες κτερισμένες ταφές εκτενούς νεκροταφείου Αρχαϊκών και Κλασικών χρόνων (6ου-4ου αι. π.Χ.) που έφεραν στο φως τις πρώτες αδιάψευστες μαρτυρίες για την αρχαία Λυγκηστίδα της Aνω Μακεδονίας.
Τα νέα ευρήματα, υψίστης ιστορικής σημασίας, σκιαγραφούν...
την πολιτισμική ταυτότητα του ελληνισμού στο βασίλειο της Λύγκου, τον ενιαίο χαρακτήρα του ελληνικού πολιτισμού στην Aνω Μακεδονία και εμπλουτίζουν τον αρχαιολογικό χάρτη της σύγχρονης δυτικής Μακεδονίας (Καστοριά, Φλώρινα, Κοζάνη, Γρεβενά), στα γεωγραφικά όρια της οποίας κατοικούσαν οι Ορέστες, οι Λυγκηστές, οι Εορδοί, οι Τυμφαίοι και οι Ελιμιώτες.
Αποτελεί μία από τις ανέλπιστες σημαντικές αποκαλύψεις, καθώς, μέχρι πρόσφατα, λόγω έλλειψης δεδομένων, επικρατούσε η λανθασμένη αντίληψη ότι η περιοχή την περίοδο εκείνη ήταν κοινωνικά και πολιτισμικά απομονωμένη, διευκρινίζει η αρχαιολόγος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Φλώρινας (ΕΑΦ), υπεύθυνη της ανασκαφής, Λιάνα Γκέλου. «Οι αναφορές των γραμματειακών πηγών στην αρχαία Λυγκηστίδα είναι ελάχιστες», εξηγεί. «Ελειπαν και τα αρχαιολογικά ευρήματα που θα συμπλήρωναν τις ιστορικές μας γνώσεις για την περιοχή, ιδιαίτερα κατά την περίοδο που προηγήθηκε της ενοποίησης του μακεδονικού κράτους από τον Φίλιππο Β΄».
Τις απαντήσεις έδωσε ιδιωτικό ορυχείο εξόρυξης λιγνίτη στην Αχλάδα (22 χλμ. από την πόλη της Φλώρινας), όπου το ταφικό σύνολο της αρχαίας Λύγκου που αποκάλυψε η αρχαιολογική έρευνα της ΕΑΦ (χρηματοδοτούμενη από τη Λιγνιτωρυχεία Αχλάδας Α.Ε.) αποδεικνύει ότι, παράλληλα με τους Μακεδόνες της Κάτω Μακεδονίας, τα βασίλεια της Ανω Μακεδονίας είχαν εύρωστη οικονομία με υψηλό βιοτικό και πολιτιστικό επίπεδο.
Περισσότερες από 170 ταφές πολεμιστών και γυναικών με όπλα, κοσμήματα και χρυσά ελάσματα, πήλινα και χάλκινα αγγεία, ειδώλια και σκεύη εικονογραφούν τα έθιμα ταφής (όμοια με τα νεκροταφεία της ίδιας περιόδου στη Μακεδονία, Σίνδο, Αιγές, Αρχοντικό Πέλλας, Αιανή), το φύλο των νεκρών, το κοινωνικό και υψηλό επίπεδο από τον 6ο μέχρι και τον 4ο αι. π.Χ. μιας οργανωμένης μακεδονικής κοινωνίας. Οι Λυγκηστές, εξηγεί η κ. Γκέλου, σύμφωνα με τον Στράβωνα, κατάγονται από τους Βακχιάδες, οι οποίοι εκδιώχθηκαν από την Κόρινθο στα μέσα του 7ου αι. π.Χ. Πρώτος βασιλιάς της Λυγκηστίδας (μέσα 5ου αι. π.Χ) είναι ο γιος του Βρομερού, Αρραβαίος Α’, εγγονή του οποίου θεωρείται η Ευρυδίκη, μητέρα του Φιλίππου Β΄».
Δόρατα, ακόντια, σιδερένια ξίφη και μαχαίρια –οπλισμός που υπαινίσσεται ανταγωνισμούς για την κυριαρχία και την κατοχύρωση εδαφικών κτήσεων– όπως δείχνουν οι ταφές, «οπλίζουν» τους πολεμιστές Λυγκηστές στο μεταθανάτιο ταξίδι. Δαχτυλίδια απλά ή με παραστάσεις στη σφενδόνη, σκουλαρίκια, βραχιόλια απλά ή πολύσπειρα, πόρπες και περόνες στα ενδύματα στολίζουν τις γυναίκες εις τα επέκεινα. Χρυσά επιστόμια, χρυσοί ρόδακες και δισκάρια συνδεδεμένα με την έννοια της αθανασίας και αγγεία παραπέμπουν σε δοξασίες για τη μετά θάνατον ζωή.
Επιρροές από τον Νότο
Εξαιρετικής τέχνης πήλινα και χάλκινα αγγεία από ντόπιους τεχνίτες που δέχθηκαν επιρροές από μεγάλα καλλιτεχνικά κέντρα του Νότου (Ιωνίας, Κορίνθου, Αθήνας), εισηγμένα προϊόντα κορινθιακού κεραμικού εργαστηρίου (6ος-5ος αι. π.Χ.) για αρωματικά έλαια και αττικά μελαμβαφή του 5ου και του 4ου αι. π.Χ μαρτυρούν στενές εμπορικές σχέσεις των Μακεδόνων με τα νότια κέντρα (Αθήνα, Κόρινθο), της ανατολικής Ελλάδας και των αποικιών τους. Η ύπαρξη αρχαίου οικισμού στην αριστερή όχθη του Γεροπόταμου ήταν γνωστή ως νεκροταφείο Ρωμαϊκών χρόνων. Οι ταφικές ενεπίγραφες στήλες του 2ου και του 3ου αι. μ.Χ. στο Αρχαιολογικό Μουσείο Φλώρινας και τα νέα αρχαϊκά ταφικά ευρήματα από το τοπικό βασίλειο της Λυγκηστίδας συμπληρώνουν τα κενά της Ιστορίας που έχουν ιδιαίτερη σημασία για την ακριτική Φλώρινα.
Οι μοναδικές αρχαιολογικές μαρτυρίες για τη Λύγκο των Αρχαϊκών και Κλασικών χρόνων θα παρουσιαστούν το πρωί (11.00) της Πέμπτης – πρώτη ημέρα του 30ού τριήμερου επιστημονικού συνεδρίου, με 90 ανακοινώσεις για το αρχαιολογικό έργο στη Μακεδονία και τη Θράκη (9-11 Μαρτίου), στην αίθουσα τελετών του παλιού κτιρίου της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ.
ΓΙΩΤΑ ΜΥΡΤΣΙΩΤΗ
http://www.kathimerini.gr/authors?id=134
Αγγείο-κύπελλο σε σχήμα κεφαλής κριού και ερυθρόμορφη διακόσμηση με φύλλα κισσού στον λαιμό, ένα από τα πολλά ευρήματα υψίστης ιστορικής σημασίας, σε νεκροταφείο Αρχαϊκών και Κλασικών Χρόνων (6ου-4ου αι. π.Χ.) που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στην αρχαία Λυγκηστίδα της Aνω Μακεδονίας. Πρόκειται για μια ανέλπιστη σημαντική αποκάλυψη, καθώς, μέχρι πρόσφατα, λόγω έλλειψης δεδομένων, επικρατούσε η λανθασμένη αντίληψη ότι η περιοχή την περίοδο εκείνη ήταν κοινωνικά και πολιτισμικά απομονωμένη.
To αρχαϊκό νεκροταφείο 6ος-4ος αι. π.Χ. εντοπίστηκε σε ιδιωτικό ορυχείο εξόρυξης λιγνίτη στην Αχλάδα Φλώρινας.
Ευρήματα από το ταφικό μνημείο.
http://krasodad.blogspot.com
Η αρχαία Λυγκηστίδα του πλούτου.
Αναζητούσαν αποδείξεις για την ύπαρξή της στην ακριτική Φλώρινα, έστω κι αν οι πηγές ήταν ελάχιστες. Τη βρήκαν θαμμένη κάτω από κοιτάσματα λιγνίτη στις πλούσιες κτερισμένες ταφές εκτενούς νεκροταφείου Αρχαϊκών και Κλασικών χρόνων (6ου-4ου αι. π.Χ.) που έφεραν στο φως τις πρώτες αδιάψευστες μαρτυρίες για την αρχαία Λυγκηστίδα της Aνω Μακεδονίας.
Τα νέα ευρήματα, υψίστης ιστορικής σημασίας, σκιαγραφούν...
την πολιτισμική ταυτότητα του ελληνισμού στο βασίλειο της Λύγκου, τον ενιαίο χαρακτήρα του ελληνικού πολιτισμού στην Aνω Μακεδονία και εμπλουτίζουν τον αρχαιολογικό χάρτη της σύγχρονης δυτικής Μακεδονίας (Καστοριά, Φλώρινα, Κοζάνη, Γρεβενά), στα γεωγραφικά όρια της οποίας κατοικούσαν οι Ορέστες, οι Λυγκηστές, οι Εορδοί, οι Τυμφαίοι και οι Ελιμιώτες.
Αποτελεί μία από τις ανέλπιστες σημαντικές αποκαλύψεις, καθώς, μέχρι πρόσφατα, λόγω έλλειψης δεδομένων, επικρατούσε η λανθασμένη αντίληψη ότι η περιοχή την περίοδο εκείνη ήταν κοινωνικά και πολιτισμικά απομονωμένη, διευκρινίζει η αρχαιολόγος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Φλώρινας (ΕΑΦ), υπεύθυνη της ανασκαφής, Λιάνα Γκέλου. «Οι αναφορές των γραμματειακών πηγών στην αρχαία Λυγκηστίδα είναι ελάχιστες», εξηγεί. «Ελειπαν και τα αρχαιολογικά ευρήματα που θα συμπλήρωναν τις ιστορικές μας γνώσεις για την περιοχή, ιδιαίτερα κατά την περίοδο που προηγήθηκε της ενοποίησης του μακεδονικού κράτους από τον Φίλιππο Β΄».
Τις απαντήσεις έδωσε ιδιωτικό ορυχείο εξόρυξης λιγνίτη στην Αχλάδα (22 χλμ. από την πόλη της Φλώρινας), όπου το ταφικό σύνολο της αρχαίας Λύγκου που αποκάλυψε η αρχαιολογική έρευνα της ΕΑΦ (χρηματοδοτούμενη από τη Λιγνιτωρυχεία Αχλάδας Α.Ε.) αποδεικνύει ότι, παράλληλα με τους Μακεδόνες της Κάτω Μακεδονίας, τα βασίλεια της Ανω Μακεδονίας είχαν εύρωστη οικονομία με υψηλό βιοτικό και πολιτιστικό επίπεδο.
Περισσότερες από 170 ταφές πολεμιστών και γυναικών με όπλα, κοσμήματα και χρυσά ελάσματα, πήλινα και χάλκινα αγγεία, ειδώλια και σκεύη εικονογραφούν τα έθιμα ταφής (όμοια με τα νεκροταφεία της ίδιας περιόδου στη Μακεδονία, Σίνδο, Αιγές, Αρχοντικό Πέλλας, Αιανή), το φύλο των νεκρών, το κοινωνικό και υψηλό επίπεδο από τον 6ο μέχρι και τον 4ο αι. π.Χ. μιας οργανωμένης μακεδονικής κοινωνίας. Οι Λυγκηστές, εξηγεί η κ. Γκέλου, σύμφωνα με τον Στράβωνα, κατάγονται από τους Βακχιάδες, οι οποίοι εκδιώχθηκαν από την Κόρινθο στα μέσα του 7ου αι. π.Χ. Πρώτος βασιλιάς της Λυγκηστίδας (μέσα 5ου αι. π.Χ) είναι ο γιος του Βρομερού, Αρραβαίος Α’, εγγονή του οποίου θεωρείται η Ευρυδίκη, μητέρα του Φιλίππου Β΄».
Δόρατα, ακόντια, σιδερένια ξίφη και μαχαίρια –οπλισμός που υπαινίσσεται ανταγωνισμούς για την κυριαρχία και την κατοχύρωση εδαφικών κτήσεων– όπως δείχνουν οι ταφές, «οπλίζουν» τους πολεμιστές Λυγκηστές στο μεταθανάτιο ταξίδι. Δαχτυλίδια απλά ή με παραστάσεις στη σφενδόνη, σκουλαρίκια, βραχιόλια απλά ή πολύσπειρα, πόρπες και περόνες στα ενδύματα στολίζουν τις γυναίκες εις τα επέκεινα. Χρυσά επιστόμια, χρυσοί ρόδακες και δισκάρια συνδεδεμένα με την έννοια της αθανασίας και αγγεία παραπέμπουν σε δοξασίες για τη μετά θάνατον ζωή.
Επιρροές από τον Νότο
Εξαιρετικής τέχνης πήλινα και χάλκινα αγγεία από ντόπιους τεχνίτες που δέχθηκαν επιρροές από μεγάλα καλλιτεχνικά κέντρα του Νότου (Ιωνίας, Κορίνθου, Αθήνας), εισηγμένα προϊόντα κορινθιακού κεραμικού εργαστηρίου (6ος-5ος αι. π.Χ.) για αρωματικά έλαια και αττικά μελαμβαφή του 5ου και του 4ου αι. π.Χ μαρτυρούν στενές εμπορικές σχέσεις των Μακεδόνων με τα νότια κέντρα (Αθήνα, Κόρινθο), της ανατολικής Ελλάδας και των αποικιών τους. Η ύπαρξη αρχαίου οικισμού στην αριστερή όχθη του Γεροπόταμου ήταν γνωστή ως νεκροταφείο Ρωμαϊκών χρόνων. Οι ταφικές ενεπίγραφες στήλες του 2ου και του 3ου αι. μ.Χ. στο Αρχαιολογικό Μουσείο Φλώρινας και τα νέα αρχαϊκά ταφικά ευρήματα από το τοπικό βασίλειο της Λυγκηστίδας συμπληρώνουν τα κενά της Ιστορίας που έχουν ιδιαίτερη σημασία για την ακριτική Φλώρινα.
Οι μοναδικές αρχαιολογικές μαρτυρίες για τη Λύγκο των Αρχαϊκών και Κλασικών χρόνων θα παρουσιαστούν το πρωί (11.00) της Πέμπτης – πρώτη ημέρα του 30ού τριήμερου επιστημονικού συνεδρίου, με 90 ανακοινώσεις για το αρχαιολογικό έργο στη Μακεδονία και τη Θράκη (9-11 Μαρτίου), στην αίθουσα τελετών του παλιού κτιρίου της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ.
ΓΙΩΤΑ ΜΥΡΤΣΙΩΤΗ
http://www.kathimerini.gr/authors?id=134
Αγγείο-κύπελλο σε σχήμα κεφαλής κριού και ερυθρόμορφη διακόσμηση με φύλλα κισσού στον λαιμό, ένα από τα πολλά ευρήματα υψίστης ιστορικής σημασίας, σε νεκροταφείο Αρχαϊκών και Κλασικών Χρόνων (6ου-4ου αι. π.Χ.) που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στην αρχαία Λυγκηστίδα της Aνω Μακεδονίας. Πρόκειται για μια ανέλπιστη σημαντική αποκάλυψη, καθώς, μέχρι πρόσφατα, λόγω έλλειψης δεδομένων, επικρατούσε η λανθασμένη αντίληψη ότι η περιοχή την περίοδο εκείνη ήταν κοινωνικά και πολιτισμικά απομονωμένη.
To αρχαϊκό νεκροταφείο 6ος-4ος αι. π.Χ. εντοπίστηκε σε ιδιωτικό ορυχείο εξόρυξης λιγνίτη στην Αχλάδα Φλώρινας.
Ευρήματα από το ταφικό μνημείο.
http://krasodad.blogspot.com
0 .
-
Άρης Κλάρας
- Extreme poster
- Δημοσιεύσεις: 4284
Re: Αρχαιολογικά ευρήματα και Ιστορίες.
14 Απριλίου 2017
Διεκδικεί την επιστροφή ~ Ο δήμαρχος Μήλου ετοιμάζει... σπίτι για την Αφροδίτη.
Πριν από δύο χρόνια και κάτι, ο δήμαρχος της Μήλου Γεράσιμος Δαμουλάκης είχε επισκεφθεί το Μουσείο του Λούβρου για να δει από κοντά την Αφροδίτη της Μήλου.
Αντί όμως να καταβάλει το ποσό του εισιτηρίου, όπως οποιοσδήποτε τυχαίος επισκέπτης, δήλωσε φθάνοντας στο γκισέ:
«Είμαι ο δήμαρχος της Μήλου, δεν δέχομαι να πληρώσω για να μπω στο μουσείο. Ηρθα να δω μόνο ένα και μόνο έκθεμα, την Αφροδίτη της Μήλου, το οποίο ανήκει στο νησί μου». Από το ύφος του ήταν φανερό ότι το εννοούσε. Οι υπεύθυνοι του μουσείου, μετά σύντομη σύσκεψη, αποδέχθηκαν το αίτημα και κάλεσαν τον δήμαρχο και την παρέα του να περάσουν χωρίς να πληρώσουν το προβλεπόμενο αντίτιμο. Οι πόρτες του μουσείου άνοιξαν, η ελληνική αποστολή κατευθύνθηκε στη μεγάλη αίθουσα που φιλοξενεί το διάσημο άγαλμα, έκατσαν λίγο να το κοιτούν με δέος και αποχώρησαν με την υπόσχεση ότι μια μέρα δεν θα χρειάζεται να κάνουν τόσο μεγάλο ταξίδι για να το θαυμάσουν.
Συγκέντρωση υπογραφών
Δυόμισι χρόνια μετά, οι προσπάθειες του δημάρχου Μήλου για επιστροφή του γλυπτού στο νησί εντείνονται, όπως αναφέρει ο ίδιος στην «Καθημερινή».
«Το θέμα με βασανίζει 15 χρόνια (σ.σ. πράγματι η φωτογραφία του στο σάιτ του δήμου έχει φόντο την Αφροδίτη), αλλά τώρα ωρίμασαν οι συνθήκες. Έχουμε πλέον τεκμηριωμένη θέση νομικών ότι όταν το άγαλμα βγήκε από το νησί δεν υπήρξε εμπορική πράξη, αλλά επρόκειτο για πράξη πολέμου. Φορτώθηκε σε πολεμικό πλοίο της Γαλλίας και το πήρε Γάλλος αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού. Ήμασταν σε περίοδο πολέμου», λέει ο κ. Δαμουλάκης. Έχει ήδη συγκροτήσει Επιτροπή Διεκδίκησης, η οποία μεταξύ άλλων θα φροντίσει το σχετικό αίτημα να συγκεντρώσει 1 εκατομμύριο υπογραφές, ώστε να συζητηθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. «Κάποιοι στη Μήλο νόμιζαν ότι κάνω πλάκα, αλλά εγώ πάντα το εννοούσα. Ήδη, όπως λέει, έχουν ξεκινήσει οι εργασίες αναστήλωσης ενός παλιού σχολείου θηλέων στην Πλάκα, την πρωτεύουσα του νησιού, «όπου θα μείνει μόνιμα η Αφροδίτη, που τώρα φιλοξενείται στη Γαλλία» λέει στην «Καθημερινή».
Το γλυπτό, που συμβολίζει τη γυναικεία ομορφιά και θηλυκότητα, είναι σκαλισμένη σε μάρμαρο παριανό, έχει ύψος 2,02 μ. και βάρος 900 κιλά. Χρονολογείται γύρω στο 100 π.Χ. Είχε βρεθεί τέτοιες μέρες το 1820 στο Κλήμα της Μήλου από τον αγρότη Γεώργιο Κεντρωτά, σπασμένο στα δύο. Τα χέρια έλειπαν. Σύμφωνα με μία από τις εκδοχές, ο Γάλλος αξιωματικός Ολιβιέ Βουτιέ που βρισκόταν με το πολεμικό πλοίο «Εσταφέτ» στο λιμάνι για να ξεχειμωνιάσει, αντιλήφθηκε την αξία του αγάλματος. Ενημέρωσε τον πρόξενο της Γαλλίας στη Μήλο, που έσπευσε να το αγοράσει. Το νέο όμως διέρρευσε και στο νησί έσπευσαν και άλλοι επίδοξοι αγοραστές. Καλύτερα παζάρια με τους Οθωμανούς φαίνεται ότι έκαναν οι Γάλλοι, που τελικά έφυγαν με το πολύτιμο «εμπόρευμα». Την 1η Μαρτίου του 1821 ο Γάλλος πρεσβευτής Mαρκήσιος ντε Pιβιέρ δώρισε το άγαλμα στον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο ΙΗ΄, για να τοποθετηθεί στο Λούβρο όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.
http://www.kathimerini.gr/905367/articl ... n-afrodith
Διεκδικεί την επιστροφή ~ Ο δήμαρχος Μήλου ετοιμάζει... σπίτι για την Αφροδίτη.
Πριν από δύο χρόνια και κάτι, ο δήμαρχος της Μήλου Γεράσιμος Δαμουλάκης είχε επισκεφθεί το Μουσείο του Λούβρου για να δει από κοντά την Αφροδίτη της Μήλου.
Αντί όμως να καταβάλει το ποσό του εισιτηρίου, όπως οποιοσδήποτε τυχαίος επισκέπτης, δήλωσε φθάνοντας στο γκισέ:
«Είμαι ο δήμαρχος της Μήλου, δεν δέχομαι να πληρώσω για να μπω στο μουσείο. Ηρθα να δω μόνο ένα και μόνο έκθεμα, την Αφροδίτη της Μήλου, το οποίο ανήκει στο νησί μου». Από το ύφος του ήταν φανερό ότι το εννοούσε. Οι υπεύθυνοι του μουσείου, μετά σύντομη σύσκεψη, αποδέχθηκαν το αίτημα και κάλεσαν τον δήμαρχο και την παρέα του να περάσουν χωρίς να πληρώσουν το προβλεπόμενο αντίτιμο. Οι πόρτες του μουσείου άνοιξαν, η ελληνική αποστολή κατευθύνθηκε στη μεγάλη αίθουσα που φιλοξενεί το διάσημο άγαλμα, έκατσαν λίγο να το κοιτούν με δέος και αποχώρησαν με την υπόσχεση ότι μια μέρα δεν θα χρειάζεται να κάνουν τόσο μεγάλο ταξίδι για να το θαυμάσουν.
Συγκέντρωση υπογραφών
Δυόμισι χρόνια μετά, οι προσπάθειες του δημάρχου Μήλου για επιστροφή του γλυπτού στο νησί εντείνονται, όπως αναφέρει ο ίδιος στην «Καθημερινή».
«Το θέμα με βασανίζει 15 χρόνια (σ.σ. πράγματι η φωτογραφία του στο σάιτ του δήμου έχει φόντο την Αφροδίτη), αλλά τώρα ωρίμασαν οι συνθήκες. Έχουμε πλέον τεκμηριωμένη θέση νομικών ότι όταν το άγαλμα βγήκε από το νησί δεν υπήρξε εμπορική πράξη, αλλά επρόκειτο για πράξη πολέμου. Φορτώθηκε σε πολεμικό πλοίο της Γαλλίας και το πήρε Γάλλος αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού. Ήμασταν σε περίοδο πολέμου», λέει ο κ. Δαμουλάκης. Έχει ήδη συγκροτήσει Επιτροπή Διεκδίκησης, η οποία μεταξύ άλλων θα φροντίσει το σχετικό αίτημα να συγκεντρώσει 1 εκατομμύριο υπογραφές, ώστε να συζητηθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. «Κάποιοι στη Μήλο νόμιζαν ότι κάνω πλάκα, αλλά εγώ πάντα το εννοούσα. Ήδη, όπως λέει, έχουν ξεκινήσει οι εργασίες αναστήλωσης ενός παλιού σχολείου θηλέων στην Πλάκα, την πρωτεύουσα του νησιού, «όπου θα μείνει μόνιμα η Αφροδίτη, που τώρα φιλοξενείται στη Γαλλία» λέει στην «Καθημερινή».
Το γλυπτό, που συμβολίζει τη γυναικεία ομορφιά και θηλυκότητα, είναι σκαλισμένη σε μάρμαρο παριανό, έχει ύψος 2,02 μ. και βάρος 900 κιλά. Χρονολογείται γύρω στο 100 π.Χ. Είχε βρεθεί τέτοιες μέρες το 1820 στο Κλήμα της Μήλου από τον αγρότη Γεώργιο Κεντρωτά, σπασμένο στα δύο. Τα χέρια έλειπαν. Σύμφωνα με μία από τις εκδοχές, ο Γάλλος αξιωματικός Ολιβιέ Βουτιέ που βρισκόταν με το πολεμικό πλοίο «Εσταφέτ» στο λιμάνι για να ξεχειμωνιάσει, αντιλήφθηκε την αξία του αγάλματος. Ενημέρωσε τον πρόξενο της Γαλλίας στη Μήλο, που έσπευσε να το αγοράσει. Το νέο όμως διέρρευσε και στο νησί έσπευσαν και άλλοι επίδοξοι αγοραστές. Καλύτερα παζάρια με τους Οθωμανούς φαίνεται ότι έκαναν οι Γάλλοι, που τελικά έφυγαν με το πολύτιμο «εμπόρευμα». Την 1η Μαρτίου του 1821 ο Γάλλος πρεσβευτής Mαρκήσιος ντε Pιβιέρ δώρισε το άγαλμα στον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο ΙΗ΄, για να τοποθετηθεί στο Λούβρο όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.
http://www.kathimerini.gr/905367/articl ... n-afrodith
0 .
-
Άρης Κλάρας
- Extreme poster
- Δημοσιεύσεις: 4284
Re: Αρχαιολογικά ευρήματα και Ιστορίες.
18/04/2017
Έξι μούμιες ανακαλύφθηκαν σε Φαραωνικό τάφο.
Αρχαιολόγοι τις εντόπισαν στη νότια Αίγυπτο.
Έξι μούμιες, ξύλινες σαρκοφάγοι σε ζωηρά χρώματα, χίλια ταφικά αγαλματίδια: αρχαιολόγοι έκαναν μεγάλες ανακαλύψεις ερευνώντας τάφο της φαραωνικής εποχής στη νότια Αίγυπτο, ανακοίνωσε σήμερα το υπουργείο Αρχαιοτήτων.
Ο τάφος κοντά στην πόλη Λούξορ, που είναι ένα πραγματικό υπαίθριο μουσείο, και στην Κοιλάδα των Βασιλέων, ανήκε κατά τα φαινόμενα στον Ουσερχάτ, έναν εισαγγελέα της 18ης δυναστείας (1550-1295 προ Χριστού), που φέρει τον τίτλο του «δικαστή της πόλης». Ωστόσο ο τάφος είχε χρησιμοποιηθεί εκ νέου μερικούς αιώνες αργότερα επί της 21ης δυναστείας, για να τοποθετηθούν εκεί και άλλες μούμιες, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
«Ήταν έκπληξη που ανακαλύφθηκαν τόσα ευρήματα στο εσωτερικό (του τάφου): σκεύη από άργιλο που φέρουν το όνομα του ιδιοκτήτη του τάφου, σαρκοφάγοι και μούμιες, καθώς και περισσότερα από χίλια 'ουσέμπτι', μικρά ταφικά αγαλματίδια που τοποθετούνταν μέσα στους τάφους, ανακοίνωσε ο υπουργός Αρχαιοτήτων Χάλεντ αλ-Ανάνι κατά τη διάρκεια επίσκεψης στον τάφο που οργανώθηκε για τους δημοσιογράφους. «Ήταν σημαντική ανακάλυψη, η οποία δεν έχει τελειώσει», πρόσθεσε.
«Υπάρχουν σχεδόν έξι μούμιες, αλλά και άλλα ευρήματα που δείχνουν ότι μπορεί μελλοντικά να έχουμε περισσότερα», δήλωσε η Νεβίν ελ-'Αρεφ, εκπρόσωπος του υπουργείου.
Η Αίγυπτος έδωσε πρόσφατα το πράσινο φως στην εκπόνηση διαφόρων αρχαιολογικών σχεδίων με την ελπίδα να δει νέες ανακαλύψεις στον τομέα αυτόν.
http://www.huffingtonpost.gr/2017/04/18 ... ref=greece
http://www.newsbeast.gr/world/arthro/26 ... oniko-tafo
Έξι μούμιες ανακαλύφθηκαν σε Φαραωνικό τάφο.
Αρχαιολόγοι τις εντόπισαν στη νότια Αίγυπτο.
Έξι μούμιες, ξύλινες σαρκοφάγοι σε ζωηρά χρώματα, χίλια ταφικά αγαλματίδια: αρχαιολόγοι έκαναν μεγάλες ανακαλύψεις ερευνώντας τάφο της φαραωνικής εποχής στη νότια Αίγυπτο, ανακοίνωσε σήμερα το υπουργείο Αρχαιοτήτων.
Ο τάφος κοντά στην πόλη Λούξορ, που είναι ένα πραγματικό υπαίθριο μουσείο, και στην Κοιλάδα των Βασιλέων, ανήκε κατά τα φαινόμενα στον Ουσερχάτ, έναν εισαγγελέα της 18ης δυναστείας (1550-1295 προ Χριστού), που φέρει τον τίτλο του «δικαστή της πόλης». Ωστόσο ο τάφος είχε χρησιμοποιηθεί εκ νέου μερικούς αιώνες αργότερα επί της 21ης δυναστείας, για να τοποθετηθούν εκεί και άλλες μούμιες, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
«Ήταν έκπληξη που ανακαλύφθηκαν τόσα ευρήματα στο εσωτερικό (του τάφου): σκεύη από άργιλο που φέρουν το όνομα του ιδιοκτήτη του τάφου, σαρκοφάγοι και μούμιες, καθώς και περισσότερα από χίλια 'ουσέμπτι', μικρά ταφικά αγαλματίδια που τοποθετούνταν μέσα στους τάφους, ανακοίνωσε ο υπουργός Αρχαιοτήτων Χάλεντ αλ-Ανάνι κατά τη διάρκεια επίσκεψης στον τάφο που οργανώθηκε για τους δημοσιογράφους. «Ήταν σημαντική ανακάλυψη, η οποία δεν έχει τελειώσει», πρόσθεσε.
«Υπάρχουν σχεδόν έξι μούμιες, αλλά και άλλα ευρήματα που δείχνουν ότι μπορεί μελλοντικά να έχουμε περισσότερα», δήλωσε η Νεβίν ελ-'Αρεφ, εκπρόσωπος του υπουργείου.
Η Αίγυπτος έδωσε πρόσφατα το πράσινο φως στην εκπόνηση διαφόρων αρχαιολογικών σχεδίων με την ελπίδα να δει νέες ανακαλύψεις στον τομέα αυτόν.
http://www.huffingtonpost.gr/2017/04/18 ... ref=greece
http://www.newsbeast.gr/world/arthro/26 ... oniko-tafo
0 .