"Η ομηρική μάχη" του Κωστή Παπαγιώργη.

[nemo]

Γαλη να το διαβαζα πριν απο καμια δεκαρια χρονια θα μου ηταν πιο χρήσιμο



καλός ο ελ συγγραφέας βρισκει την ουσια αλλα θα τον προτιμούσα με λιγότερες λεξεις

εσενα σου αρεσε; ή το πρότεινες για να ξεστραβωθώ ;

[ΓΑΛΗ]

Γαλη να το διαβαζα πριν απο καμια δεκαρια χρονια θα μου ηταν πιο χρήσιμο



καλός ο ελ συγγραφέας βρισκει την ουσια αλλα θα τον προτιμούσα με λιγότερες λεξεις

εσενα σου αρεσε; ή το πρότεινες για να ξεστραβωθώ ;

Μου άρεσε γιατί επιχειρεί να εξηγήσει/ερμηνεύσει τις διαφορές μεταξύ ομηρικής και σωκρατικής κοσμοθέασης και την επίπτωση που είχε αυτό στην τελική παράδοση του ελληνικού πνεύματος στους δυτικούς διαχειριστές του.

Πιο αναλυτικός σ' αυτό το ζήτημα είναι ο Χάνσον στο βιβλίο του "Ποιος σκότωσε τον Όμηρο".

https://www.politeianet.gr/books/9789603525455-hanson-victor-davis-kaktos-poios-skotose-ton-omiro-194446

Του ιδίου συγγραφέα, έχω διαβάσει επίσης το "Πελοποννησιακός πόλεμος" και το "Δυτικός τρόπος πολέμου".
Πολυσέλιδα δυστυχώς.

Και ο λόγος που πρότεινα τον Παπαγιώργη ήταν επειδή θεωρώ ότι αφ' ενός το βιβλίο του είναι πολύ πιο μικρό (αλλά εστιάζει στα σημαντικά) και δεύτερον επειδή δεν είναι ένας συγγραφέας που μπορεί να χαρακτηριστεί ως ελ από τον κάθε μπάρμπα, που έμαθε τη λέξη "φαντασιακό" και νομίζει ότι απέκτησε τεκμηριωμένη ιστορική ή φιλοσοφική άποψη.

[nemo]

καλως Γαλη ,το ποιος σκοτωσε τον Ομηρο το διαβασα πριν απο χρονια και δεν μου εκανε καμια μια καμια εντυπωση αν δεν το εδωσα καπου θα το ξανακοιταξω μονο και μονο επειδη το λες για καλο
διαβασα και το ππ το δευτερο δεν το θυμαμαι καν

[nemo]

υποψιν αυτα τα θεματα δεν τα κατανοούν ακόμη και χρήστες που τους αρεσει η φιλοσοφια

εσυ εισαι το παραδοξο στα φορουμς και χαρη σε σενα έμαθα πολλά

πριν εγραψα λαθος συγγραφεα ο σωστος ειναι ο JAN KOTT και το βιβλιο λεγεται θεοφάγια

[ΓΑΛΗ]

Δεν νομίζω ότι είμαι παράδοξο.

Απλώς διαχωρίζω τα ποιητικά από τα ιστορικά κείμενα.

[nemo]

Γαλη δεν θυμαμαι ποσες σελιδες για να μας πει οτι ο ομηρος δεν γνωριζε την λεξη σωμα

και μετα αλλες τοσες για να μας πείσει οτι ισως δεν χρειαζοταν γιατι η γλωσσα του ηταν -ειναι πιο πλουσια απο την σημερινη επισης βρισκω και αρκετα "διαμάντια" ισως μια μερα καθισω να τα γραψω
πλούσιο λεξιλόγιο αλλα απο ουσια μηδεν
δεν διαβασα αλλο δικο του βιβλιο- τον κατατάσσω στους αντε λιγο βλακες αν κανω λαθος να με συγχωρέσει ο θεός

και ειναι κριμα γνωστες να παραμένουν απλα σκιές ομιλουντων σωμάτων

και ειναι ξανα κριμα που η ιλιαδα εχει τοσο πολυ πλουτο που και ενας αμόρφωτος σαν και εμενα θα έβρισκε περισσότερα
να περιγράψει ..εχω διαβασει πολλα και σκεφτομαι οτι μονο για τον αγαμεμνων δεν διαβασα κανενας απο οσο ξερω δεν καταπιάστηκε με την ζωη του και θα ηθελα αν ξερεις κατι αναλογο να που το προτεινεις

α και κατι αλλο θεωρω την ιλιαδα τελεια απο ολες τις πλευρες,εσυ τι γνωμη εχεις;

[ΓΑΛΗ]

Θα σου γράψω πιο αναλυτικά το απόγευμα (ελπίζω) γιατί τώρα δεν έχω τον απαραίτητο χρόνο.
Το σίγουρο είναι ότι για την Ιλιάδα έχω πάρα πολύ καλή γνώμη.

[ΓΑΛΗ]

nemo, όλοι αμόρφωτοι είμαστε. Και όσο περισσότερο διαβάζουμε, τόσο καταλαβαίνουμε πόσα δεν έχουμε διαβάσει.

Αλλά προσωπικώς τουλάχιστον, έχω καταλήξει σ' αυτό που μπορεί να μου προσφέρει το διάβασμα ιστορικών ή λογοτεχνικών βιβλίων. Κι αυτό το κάτι είναι η διασαφήνιση μιας εικόνας, που έχω ήδη σχηματίσει και θεωρώ μάλλον απίθανο ν' αλλάξει. Σ' αυτήν την εικόνα, οι αρχαίοι Έλληνες, τα είχαν δει όλα σχετικά με το μεγαλείο και τη μικρότητα της ανθρώπινης φύσης. Και τα απέδωσαν με έπη, με τραγωδίες και μυθολογία σε γραπτά ή προφορικά μεταφερόμενα κείμενα. Εν μέσω αυτού του πλαισίου (δηλαδή της περιρρέουσας πληροφορίας) αναπτύχθηκε και η ελληνική φιλοσοφία. Αν το πλαίσιο ήταν διαφορετικό, αν οι έξωθεν πληροφορίες ήταν λιγότερες, οι Έλληνες φιλόσοφοι δεν θα ήταν αυτοί που υπήρξαν και όλος ο δυτικός πολιτισμός θα ήταν διαφορετικός.

Οπότε, σαφώς και βρίσκω την Ιλιάδα εκπληκτικό κείμενο. Είναι πλήρες γιατί οι συνεχόμενες συγκρούσεις δεν αφορούν μόνον τα αντίπαλα στρατεύματα, αλλά οι "ομηρικές μάχες" λαμβάνουν χώρα και εντός των φιλίων στρατοπέδων θεών και ανθρώπων.

Και βάσει αυτού, δεν είναι τυχαίο ότι στην "ομηρική μάχη" του Παπαγιώργη, μ' αρέσει η σύγκριση που κάνει μεταξύ ομηρικού και σωκρατικού ανθρώπου στο τέλος του βιβλίου. Εκεί εστιάζω.
Επίσης δεν θεωρώ καθόλου τυχαία τα πεζά γράμματα στον τίτλο. Πιστεύω -ή τουλάχιστον θέλω να πιστεύω - ότι είναι μια σημειολογία που μεταφέρει το νόημα της μάχης σε ευρύτερο επίπεδο.


Αναφορικά με τον Αγαμέμνονα, δυστυχώς δεν έχω να προτείνω κάτι. Η καταραμένη ημιμάθεια που αναφέρω παραπάνω.

Υπάρχουν όμως πολλές αναφορές γι' αυτόν στην Ιφιγένεια εν Αυλίδι και Ιφιγένεια εν Ταύροις του Ευριπίδη και στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή.

[nemo]

εχω σκεφτει πολυ πανω στο ζητημα που εστιαζεις ιλιαδα-Σωκρατης-χριστιανισμος πριν απο χρονια και πρεπει να ειναι και το βασικο μπέρδεμα μου ποιος ειναι πραγματικα ο κοσμος μας; ολα αυτα ειναι η απαντηση αλλα εγω αναφερω τον πραγματικο κοσμο, χωρις καμια απο τις εκφανσεις του αυτος που θα(πρεπει?) παραμεινει σαν σταθερη μοναδα.ειμαστε αυτο που δειχνουμε; ή οδευουμε σε αυτο που (θα)ειμαστε πραγματικα;δηλαδη το θεωρω καπως αδιανοητο ο σημερινος ηλιθιος να με απασχολει και μετα απο μερικες χιλιαδες χρονια -αυτονοητο στους ηλιθιους να βαζω και τον εαυτο μου μεσα. αυτον τον καιρο το μυαλο μου ειναι σαν ενα παραγεμισμενο χωριάτικο λουκάνικο οποτε θα επανελθω συντόμως
σχετικα με τις ομηρικες μαχες και στο διαστημα σκεψου λιγο για τον φουκαρά τον αγαμεμνων μηπως θα πρεπει τουλαχιστον να αρχισουμε καπως να συμπαθουμε την πραγματικη "εξουσια"

[Λαχουρένιος]

Οι αρχ. Ελληνες δεν ηταν κλειστομυαλοι βλακες οπως οι σημερινοι, για αυτο και αφομοιωναν ο,τι καλο εβλεπαν.

Οι σημερινοι βλακεντιοι βαζουν τα παιδια να γραφουν εκθεσεις για την ''ξενομανια'' και την μπαραδοση.