Δημοσίευσηαπό Διάδοχος » 05 Νοέμ 2016, 15:02
Προφανώς. Γενικά, πρόκειται για διαφορετικές κοινωνίες, με τα θετικά και τα αρνητικά τους.
Απλά θέλω να καταδείξω την δυτική υποκρισία και τον χιμπατζισμό των καλοθελητών που μας ζάλισαν τ @@ με την κηδεία του Κιμ Τζονγκ Ιλ. Στην Β. Κορέα δεν συμβαίνει κάτι το διαφορετικό, ο πρόεδρος εκεί ακολουθεί τα ασιατικά στερεότυπα, όπως και στην Ρωσία ακολουθήθηκαν και ακολουθούνται τα τσαρικά στερεότυπα. Ας πούμε, η κηδεία του Πούτιν θα κάνει αυτή του Στάλιν να μοιάζει με κηδεία πάρεδρου χωριού. Σε άλλες εποχές, αν δεν υπήρχε άμεση επαφή μας με Ρώσους, ώστε να γίνεται ξεκάθαρο ότι ο τύπος είναι εξαιρετικά αγαπητός και σεβαστός στην ρωσική κοινωνία, και ότι η αντιπολίτευση είναι κάτι παρακμιακοί πουθενάδες πράκτορες των ΗΠΑ που τους κρεμάνε ντενεκεδάκια τα παιδιάκια, όλοι θα μιλούσαν για δικέρατο τέρας που τρώει παιδιά.
Αυτό πάντως που έχει ενδιαφέρον είναι ότι η Β. Κορέα δεν φαντάζει παρίας στα μάτια των άλλων Ασιατών (δεν έχω γνωρίσει ακόμη κανέναν που να λέει αχαχαχα, οι καραγκιόζηδες με τα πυραυλάκια που κλαίνε στις κηδείες όπως με τόση ευκολία κάνει ο μέσος βοθρουμιακός μπαμπουίνος), ακόμη και των Ιαπώνων, αλλά φαντάζει ως ένα μυστηριώδες κράτος, άξιο σεβασμού και φόβου.
Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι μεγάλη μερίδα των Νοτιοκορεατών θαυμάζει την Β. Κορέα, ακόμη και σήμερα είναι τα γενναία και ένδοξα αδέλφια τους, που τους σώζουν την τιμή, για τις πούτσες που έριξαν οι αμερικάνοι ναύτες στις μάνες και τις αδελφές τους, ή για τις εθνικές ταπεινώσεις που δέχθηκαν και ακόμη δέχονται απο τους Ιάπωνες.
Μια παράμετρος η οποία δεν γίνεται καταννοητή στη δύση είναι ο ασιατισμός, το εμείς (ασιατες) και αυτοί (δυτικοί). Πρόκειται μάλιστα και για φιλοσοφικό/ιδεολογικοπολιτικό κίνημα των αρχών του περασμένου αιώνα, που έχει επιρροή μέχρι και σήμερα.
Ας πούμε, ο Ιαπωνικός στρατοκρατισμός του περασμένου αιώνα, εμπεριείχε και αυτή την διάσταση, την δημιουργία μια ασιατικής υπερδύναμης η οποία θα πετούσε έξω τους δυτικούς και θα συναγωνιζόταν την δύση σε παγκόσμιο επίπεδο. Πέρα απο τις σφαγές και τις εκπουτανεύσεις που έκαναν, είχαν και κάποιον θετικό ρόλο. Ας πούμε έδειξαν στους ασιάτες ότι οι δυτικοί μπορούν να χάσουν μάχες, κάτι που ουσιαστικά δημιούργησε τα ένοπλα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα της Νοτιο Ανατολικής Ασίας. Η απαρχή ήταν η ψωλιά που άρπαξαν οι Ρώσοι στην Άπω Ανατολή. Μετά το πρώτο σαρωτικό σοκ και πάγωμα με την επαφή με την δύση, η αντεπίθεση είχε αρχίσει. Ο αγώνας βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη.
0 .
«Και η κουτσή Μαρία είναι εθνικιστές. Δηλαδή σε αυτό το επίπεδο; Εμείς είμαστε όλος ο πλανήτης!»
«Εμείς· οι Aλεξανδρείς, οι Aντιοχείς, οι Σελευκείς, κ’ οι πολυάριθμοι επίλοιποι Έλληνες Aιγύπτου και Συρίας, κ’ οι εν Μηδία, κ’ οι εν Περσίδι, κι όσοι άλλοι. Με τες εκτεταμένες επικράτειες, με την ποικίλη δράσι των στοχαστικών προσαρμογών. Και την Κοινήν Ελληνική Λαλιά ώς μέσα στην Βακτριανή την πήγαμεν, ώς τους Ινδούς. Για Λακεδαιμονίους να μιλούμε τώρα!»
