Η εννοια της ''αριστερας'' στην Ελλαδα

[Λαχουρένιος]

Το θεμα του Μαντη για τις διαφορες των (εξισου ανυπαρκτων κατα τη γνωμη μου) ιδεολογιων της ''αριστερας'' και της ''δεξιας'',εκανε να ψαξω ενα κειμενο πανω στο πως προηλθε ιστορια η εννοια της αριστερας στην Ελλαδα.

Συνοπτικα για οσους βαριουνται να το διαβασουν (ακολουθει λινκ μετα με το πρωτοτυπο κειμενο):

1. Η ''Αριστερα'' ειναι παραγωγο της αναδιπλωσης των κομμουνιστων υπο το βαρος της κρατικης τρομοκρατιας και της ηττας στον εμφυλιο

2. Η αναδιπλωση και ο συμβιβασμος αυτος με το υπαρχον κοινωνικο και οικονομικο καθεστως,κανει την ''αριστερα'' δυσδιακριτη σε σημειο ταυτισης με τα (υπολοιπα) αστικα κομματα,ειδικα σε περιοδους κρισης.

3. Ετσι,η ''αριστερα'' εχει διακριτη παρουσια μονο στο επιπεδο της αισθητικης (δικα μου παραδειγματα:πουκαμισο χωρις γραβατα,''αριστεροι'' τραγουδιστες τυπου Πασχαλιδη,Μποφιλιου κλπ καθως και...

4. στο επιπεδο των ''κοινωνικων'' δικαιωματων,οπου προβαλλει διεκδικησεις ανωδυνες για το συστημα.

Μια προφητικη φραση του κειμενου πανω σε αυτο (γραφτηκε τον Ιουνιο του '14) το τελευταιο,που ειναι επικαιρη....

Είναι η εποχή όπου ο γάμος ομοφυλοφίλων φαντάζει πολύ λιγότερο ριζοσπαστικός ως αίτημα από το δικαίωμα στη στέγαση ή την ιατρική περίθαλψη, γιατί τα δεύτερα έχουν οικονομικό κόστος για το κεφάλαιο, ενώ ο πρώτος απαιτεί μονάχα "ιδεολογικές προσαρμογές" στο αστικό κράτος

Τι είναι η αριστερά; Δέκα παρατηρήσεις

1. "Αριστερά" στην Ελλάδα υπάρχει από το 1951 και την ίδρυση, στο έτος αυτό, της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς. Ως κατηγορία της πολιτικής σκέψης δεν είχε κανένα βάρος στη χώρα στην εποχή πριν τη δεκαετία του 1950. [...]Η προϋπόθεση της γέννησής της, δομικά, ήταν η απαγόρευση του ΚΚΕ μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού, και κατά συνέπεια, η επιβεβλημένη από την κρατική τρομοκρατία αυτολογοκρισία του αυτοπροσδιορισμού ως "κομμουνιστής." Η "αριστερά" γεννιέται κάτω από συνθήκες κρατικής καταστολής ως αμυντική παρονομασία και αυτοπροστατευτική ψευδεπιγραφή.


2. [...]Η "αριστερά" είναι παράγωγο της ουσιαστικής συνθηκολόγησης ενός τμήματος των κομμουνιστών με το νικηφόρο αστικό κράτος.

[...]

4. Επειδή το μέγιστο αίτημα της αριστεράς είναι η "δικαιότερη κατανομή" του καπιταλιστικά συσσωρευμένου πλούτου, η αριστερά είναι φύσει και θέσει με το μέρος της μεταρρύθμισης ενάντια στην επανάσταση.

5. Επειδή οι οικονομικές κρίσεις του κεφαλαίου στενεύουν ασφυκτικά τα περιθώρια ικανοποίησης του αιτήματος της "δικαιότερης κατανομής", η αριστερά, σε τέτοιες περιόδους, δεν έχει κανένα οικονομικό περιεχόμενο διακριτό απ' αυτό των αστικών κομμάτων. Μπορεί να χτίσει τέτοιο περιεχόμενο μόνο σε περιόδους ανάπτυξης των ρυθμών της κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης, υπό την προϋπόθεση όμως ότι υφίστανται μέσα πίεσης τέτοια ώστε να της επιτρέψουν να εμφανίζεται ως "παροχέας" της εργατικής τάξης και "διαπραγματευτής" εκ μέρους της. Μετά την ανατροπή του υπαρκτού σοσιαλισμού όμως δεν υπάρχουν τέτοια μέσα ούτε εκτός περιόδων κρίσης. Συνεπώς, ούτε στο εγγύς διαφαινόμενο μέλλον πρόκειται να αποκτήσει η αριστερά το παραμικρό διακριτό οικονομικό περιεχόμενο ως έννοια.

[...]

7. Η πρώτη βασική σφαίρα στην οποία η αριστερά απέκτησε περιεχόμενο ήταν η αισθητική, σε όλες της τις μορφές. Γι αυτό τον λόγο είναι ακόμα και σήμερα πολύ πιο εύκολο να εντοπίσει κανείς "αριστερό" κινηματογράφο, ποίηση, ζωγραφική, εικονογραφία, ρητορική, κλπ. από ό,τι να εντοπίσει "αριστερό" οικονομικό πρόγραμμα διακριτό από το αστικό οικονομικό πρόγραμμα εν γένει. Μετά το 1960, η αριστερά κατέστη κυρίαρχα μια αισθητική κατηγορία, μια πρόταση για το αισθητικό.

8. Η δεύτερη βασική σφαίρα στην οποία η αριστερά απέκτησε περιεχόμενο, και στην ίδια ακριβώς περίοδο και παράλληλα με την διάχυσή της στο πεδίο της αισθητικής, ήταν τα "κοινωνικά δικαιώματα", νοημένα ως ατομικά δικαιώματα βασισμένα στη "διαφορά" και τη "διαφορετικότητα". [...]

9. Σε περιόδους ύφεσης, οι κατακτήσεις των "κοινωνικών κινημάτων" δεν εξανεμίζονται ακριβώς αλλά αποκαλύπτονται ως οφθαλμαπάτες, καθώς καμία παρέκκλιση από τις αναγκαιότητες της κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης δεν είναι πια εφικτή και τα "κοινωνικά δικαιώματα" είτε αποκαλύπτονται ως άνευ περιεχομένου είτε ως απόλυτα ανώδυνα για το σύστημα ακόμα και στις σκληρότερες περιόδους κοινωνικής καταπίεσης. Είναι η εποχή όπου ο γάμος ομοφυλοφίλων φαντάζει πολύ λιγότερο ριζοσπαστικός ως αίτημα από το δικαίωμα στη στέγαση ή την ιατρική περίθαλψη, γιατί τα δεύτερα έχουν οικονομικό κόστος για το κεφάλαιο, ενώ ο πρώτος απαιτεί μονάχα "ιδεολογικές προσαρμογές" στο αστικό κράτος.

10. Η αριστερά είναι ουσιώδες και οργανικό κομμάτι της "Μεγάλης Αυταπάτης" ενός σημαντικού τμήματος των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων, που έβγαλε εσφαλμένα συμπεράσματα για τη φύση του κεφαλαιοκρατικού συστήματος από την περίοδο στην οποία οι ρυθμοί ανάπτυξης και η πίεση του υπαρκτού σοσιαλισμού επέτρεπαν στο αίτημα για "δικαιότερη κατανομή του κοινωνικού προϊόντος" να έχει ορισμένες --και περιορισμένες-- πρακτικές εκφάνσεις στο επίπεδο του βιοτικού επιπέδου και της καθημερινής ζωής. [...]Εξυπακούεται ότι η όλη συζήτηση περί του τι είναι η "αυθεντική" αριστερά και το ποιο κόμμα εκφράζει ή όχι "αληθινά" κάτι που δεν έχει κανένα πραγματικό οικονομικό περιεχόμενο είναι παρελκυστική εξ αρχής, και ότι ο μόνος στόχος της είναι η διαιώνιση της πολιτικής παράλυσης και ανημπόριας των εργατικών στρωμάτων.

http://leninreloaded.blogspot.gr/2014/0 ... _6471.html

[Μάντης]

Το θεμα του Μαντη για τις διαφορες των (εξισου ανυπαρκτων κατα τη γνωμη μου) ιδεολογιων της ''αριστερας'' και της ''δεξιας'',εκανε να ψαξω ενα κειμενο πανω στο πως προηλθε ιστορια η εννοια της αριστερας στην Ελλαδα.

Συνοπτικα για οσους βαριουνται να το διαβασουν (ακολουθει λινκ μετα με το πρωτοτυπο κειμενο):

1. Η ''Αριστερα'' ειναι παραγωγο της αναδιπλωσης των κομμουνιστων υπο το βαρος της κρατικης τρομοκρατιας και της ηττας στον εμφυλιο

Διαφωνώ.

2. Η αναδιπλωση και ο συμβιβασμος αυτος με το υπαρχον κοινωνικο και οικονομικο καθεστως,κανει την ''αριστερα'' δυσδιακριτη σε σημειο ταυτισης με τα (υπολοιπα) αστικα κομματα,ειδικα σε περιοδους κρισης.
Διαφωνώ.
3. Ετσι,η ''αριστερα'' εχει διακριτη παρουσια μονο στο επιπεδο της αισθητικης (δικα μου παραδειγματα:πουκαμισο χωρις γραβατα,''αριστεροι'' τραγουδιστες τυπου Πασχαλιδη,Μποφιλιου κλπ καθως και...
Διαφωνώ.
4. στο επιπεδο των ''κοινωνικων'' δικαιωματων,οπου προβαλλει διεκδικησεις ανωδυνες για το συστημα.
Διαφωνώ.
Μια προφητικη φραση του κειμενου πανω σε αυτο (γραφτηκε τον Ιουνιο του '14) το τελευταιο,που ειναι επικαιρη....

Είναι η εποχή όπου ο γάμος ομοφυλοφίλων φαντάζει πολύ λιγότερο ριζοσπαστικός ως αίτημα από το δικαίωμα στη στέγαση ή την ιατρική περίθαλψη, γιατί τα δεύτερα έχουν οικονομικό κόστος για το κεφάλαιο, ενώ ο πρώτος απαιτεί μονάχα "ιδεολογικές προσαρμογές" στο αστικό κράτος

Τι είναι η αριστερά; Δέκα παρατηρήσεις

1. "Αριστερά" στην Ελλάδα υπάρχει από το 1951 και την ίδρυση, στο έτος αυτό, της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς. Ως κατηγορία της πολιτικής σκέψης δεν είχε κανένα βάρος στη χώρα στην εποχή πριν τη δεκαετία του 1950. [...]Η προϋπόθεση της γέννησής της, δομικά, ήταν η απαγόρευση του ΚΚΕ μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού, και κατά συνέπεια, η επιβεβλημένη από την κρατική τρομοκρατία αυτολογοκρισία του αυτοπροσδιορισμού ως "κομμουνιστής." Η "αριστερά" γεννιέται κάτω από συνθήκες κρατικής καταστολής ως αμυντική παρονομασία και αυτοπροστατευτική ψευδεπιγραφή.
Διαφωνώ.


2. [...]Η "αριστερά" είναι παράγωγο της ουσιαστικής συνθηκολόγησης ενός τμήματος των κομμουνιστών με το νικηφόρο αστικό κράτος.

[...]
Διαφωνώ.
4. Επειδή το μέγιστο αίτημα της αριστεράς είναι η "δικαιότερη κατανομή" του καπιταλιστικά συσσωρευμένου πλούτου, η αριστερά είναι φύσει και θέσει με το μέρος της μεταρρύθμισης ενάντια στην επανάσταση.
υπεραπλουστευμένο σηκώνει μεγάλη συζήτηση.
5. Επειδή οι οικονομικές κρίσεις του κεφαλαίου στενεύουν ασφυκτικά τα περιθώρια ικανοποίησης του αιτήματος της "δικαιότερης κατανομής", η αριστερά, σε τέτοιες περιόδους, δεν έχει κανένα οικονομικό περιεχόμενο διακριτό απ' αυτό των αστικών κομμάτων. Μπορεί να χτίσει τέτοιο περιεχόμενο μόνο σε περιόδους ανάπτυξης των ρυθμών της κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης, υπό την προϋπόθεση όμως ότι υφίστανται μέσα πίεσης τέτοια ώστε να της επιτρέψουν να εμφανίζεται ως "παροχέας" της εργατικής τάξης και "διαπραγματευτής" εκ μέρους της. Μετά την ανατροπή του υπαρκτού σοσιαλισμού όμως δεν υπάρχουν τέτοια μέσα ούτε εκτός περιόδων κρίσης. Συνεπώς, ούτε στο εγγύς διαφαινόμενο μέλλον πρόκειται να αποκτήσει η αριστερά το παραμικρό διακριτό οικονομικό περιεχόμενο ως έννοια.

[...]
Μπούρδες.

7. Η πρώτη βασική σφαίρα στην οποία η αριστερά απέκτησε περιεχόμενο ήταν η αισθητική, σε όλες της τις μορφές. Γι αυτό τον λόγο είναι ακόμα και σήμερα πολύ πιο εύκολο να εντοπίσει κανείς "αριστερό" κινηματογράφο, ποίηση, ζωγραφική, εικονογραφία, ρητορική, κλπ. από ό,τι να εντοπίσει "αριστερό" οικονομικό πρόγραμμα διακριτό από το αστικό οικονομικό πρόγραμμα εν γένει. Μετά το 1960, η αριστερά κατέστη κυρίαρχα μια αισθητική κατηγορία, μια πρόταση για το αισθητικό.

8. Η δεύτερη βασική σφαίρα στην οποία η αριστερά απέκτησε περιεχόμενο, και στην ίδια ακριβώς περίοδο και παράλληλα με την διάχυσή της στο πεδίο της αισθητικής, ήταν τα "κοινωνικά δικαιώματα", νοημένα ως ατομικά δικαιώματα βασισμένα στη "διαφορά" και τη "διαφορετικότητα". [...]

9. Σε περιόδους ύφεσης, οι κατακτήσεις των "κοινωνικών κινημάτων" δεν εξανεμίζονται ακριβώς αλλά αποκαλύπτονται ως οφθαλμαπάτες, καθώς καμία παρέκκλιση από τις αναγκαιότητες της κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης δεν είναι πια εφικτή και τα "κοινωνικά δικαιώματα" είτε αποκαλύπτονται ως άνευ περιεχομένου είτε ως απόλυτα ανώδυνα για το σύστημα ακόμα και στις σκληρότερες περιόδους κοινωνικής καταπίεσης. Είναι η εποχή όπου ο γάμος ομοφυλοφίλων φαντάζει πολύ λιγότερο ριζοσπαστικός ως αίτημα από το δικαίωμα στη στέγαση ή την ιατρική περίθαλψη, γιατί τα δεύτερα έχουν οικονομικό κόστος για το κεφάλαιο, ενώ ο πρώτος απαιτεί μονάχα "ιδεολογικές προσαρμογές" στο αστικό κράτος.

10. Η αριστερά είναι ουσιώδες και οργανικό κομμάτι της "Μεγάλης Αυταπάτης" ενός σημαντικού τμήματος των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων, που έβγαλε εσφαλμένα συμπεράσματα για τη φύση του κεφαλαιοκρατικού συστήματος από την περίοδο στην οποία οι ρυθμοί ανάπτυξης και η πίεση του υπαρκτού σοσιαλισμού επέτρεπαν στο αίτημα για "δικαιότερη κατανομή του κοινωνικού προϊόντος" να έχει ορισμένες --και περιορισμένες-- πρακτικές εκφάνσεις στο επίπεδο του βιοτικού επιπέδου και της καθημερινής ζωής. [...]Εξυπακούεται ότι η όλη συζήτηση περί του τι είναι η "αυθεντική" αριστερά και το ποιο κόμμα εκφράζει ή όχι "αληθινά" κάτι που δεν έχει κανένα πραγματικό οικονομικό περιεχόμενο είναι παρελκυστική εξ αρχής, και ότι ο μόνος στόχος της είναι η διαιώνιση της πολιτικής παράλυσης και ανημπόριας των εργατικών στρωμάτων.

Δεξιός το έγραψε ;.

http://leninreloaded.blogspot.gr/2014/0 ... _6471.html

[Λαχουρένιος]

Σε πολλα μπορεις να διαφωνησεις στο κειμενο αλλα τα 3 εξης σημεια ειναι απλα γεγονοτα και οχι αποψεις:

1)Οτι στην Ελλαδα (και απ'οσο ξερω και στις υπολοιπες χωρες),η εννοια της αριστερας εμφανιστηκε μεταπολεμικα.Πχ πουθενα δε θα δεις να μιλαει ο Λενιν,ο Μαρξ ή το προπολεμικο ΚΚΕ για αριστερα,δεξια και τα συναφη,παρα μονο ως πτερυγες στο εσωτερικο των κομματων.

2)Οτι τα αριστερα (μη κομμουνιστικα) κομματα ασκησαν πανομοιοτυπη πολιτικη με τα υπολοιπα αστικα,ειδικα σε περιοδους κρισης,πχ ΣΥΡΙΖΑ και αλλα κομματα αυτου του στυλ στην Ευρωπη

3)Ακριβως επειδη η ''αριστερα'' ειναι το ιδιο με τη ''δεξια'' εν τελει,προσπαθει η μια να διαφοροποιηθει απο την αλλη σε επιπεδο αισθητικης,δηλ. στην τεχνη,τη φρασεολογια,το ντυσιμο κλπ.

Τι αλλο ειναι ο Τσιπρας παρα ενας Σαμαρας χωρις γραβατα,ή αναποδα ο Στουρναρας ειναι ενας Βαρουφακης που οδηγει αμαξι αντι για μηχανη.

[exomotis]

Καλη αναλυση για απλοικα μυαλα ανικανα να σκεφτουν , και μαλιστα απολυτα ημιμαθη.

[Λαχουρένιος]

Για εμπλουτισε τις γνωσεις μου στο θεμα:Τι βρακι φοραει ο Αλεξης οταν συναντα τον Σοιμπλε να του τον φορεσει?Δε νομιζω να φοραει τιποτα συντηρητικα ασπρα σωβρακα σαν το Σαμαρα.Ο προοδευτισμος του Αλεξη και η περισταση κανουν αναγκαια τα ροζ στρινγκ.

Τι αριστερος θα ηταν αλλιως.

[Μάντης]

Αυτό που δεν μπορείς να καταλάβεις είναι ότι ο Τσίπρας δεν κοιμάται τα βράδια και προσπαθεί να καθαρίσει τα σκατά που άφησαν οι άλλοι.
Δεν ντρέπεται να πεί έκανα λάθος προσπαθώ.
Δεν έκλεψε την ψήφο.
ΔΕν έφτιαξε μια κυβέρνηση μαιμού.
Πήγε δυό φόρές σε εκλογές.

Ενώ οι άλλοι εκτός από τα χρήματα που έκλεψαν , έκλεψαν και την ψήφο του κόσμου και μετά οι ίδιοι μας έλεγαν να σου θυμίσω λίγα από τα λόγια τους ;........όλα αυτά γίνονται γιατί εσείς φταίτε που μας ψηφίζατε ,
και τα λεφτά μαζί τα φάγαμε , εγώ δεν έχω δεί κανένα να πεινάει , ο Έλληνας είναι τεμπέλης και αγράμματος , η Ελλάδα δεν παράγει δεν έχει βιομηχανία είναι καταδικασμένη να ζεί με δανεικά από την Ε.Ε .....και πολλά άλλα.

Αυτά λέγανε οι ΝΔΣΟΚ όταν ήτανε συνέταιροι στην κυβέρνηση.

Πάρε τώρα την πρώτη μεγάλη μας διαφορά.
Βάζοντας σε μια ζυγαριά ,
την θρασύτητα του απατεώνα κλέφτη με την ταπεινότητα του τίμιου.

Εσύ τα βλέπεις ίσα και όμοια και ψάχνεις να βρεις διαφορές στα εσώρουχα τους.

Εμείς τα βλέπουμε διαφορετικά και άνισα και δεν ψάχνουμε τα βρακιά τους.

[exomotis]

Mα διαβαζεις τι γραφεις ρε μπαγλαμα?
Απο που σε κατεβασανε?

[Μάντης]

Mα διαβαζεις τι γραφεις ρε μπαγλαμα?
Απο που σε κατεβασανε?

?

[exomotis]

Δεν παει σε σενα.

[JVarvatos]

Ουσιαστική ανάλυση, οι μισοί από όσους απάντησαν δεν κάθισαν καν να τη διαβάσουν.