Στη δυτική Ευρώπη οι γερμανικές γλώσσες είναι επικρατέστερες στον Βορρά και οι ρομανικές στον Νότο. Δύο χώρες είναι μεικτές: το Βέλγιο μιλάει μια γερμανική γλώσσα στον Βορρά και μια ρομανική στον Νότο. Στην Ελβετία μιλούν γερμανικά στον Βορρά, ενώ στα δύο άκρα του Νότου ρομανικές γλώσσες. Πλάι τώρα στις τρεις μεγάλες ρομανικές γλώσσες (γαλλικά, ισπανικά, ιταλικά) πρέπει να συμπεριλάβουμε και τα πορτογαλικά, και, οποία έκπληξη, στην ανατολική Ευρώπη τα ρουμανικά. Η χώρα αυτή εκτείνεται βορείως του ποταμού Δούναβη, που συνήθως αποτελούσε το σύνορο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι Ρωμαίοι είχαν επεκτείνει τον έλεγχό τους βόρεια του ποταμού με μια μαζική μετανάστευση στην περιοχή που διήρκεσε εκατό χρόνια, διάστημα όπου η έκθεση στα λατινικά μοιάζει αρκετά σύντομη για να αποτελέσουν τη βάση για τα ρουμανικά. Γεγονός που οδήγησε στην άποψη σύμφωνα με την οποία οι Ρουμάνοι ζούσαν στα νότια του ποταμού, όπου εκτέθηκαν επί μακρόν στη λατινική γλώσσα, και αργότερα μετακινήθηκαν στα βόρεια, μια άποψη διόλου ικανοποιητική για τους Ρουμάνους.
Στο μεγαλύτερο μέρος της κεντρικής και της ανατολικής Ευρώπης οι γλώσσες είναι σλαβικές: στην Πολωνία, την Τσεχία, τη Σλοβακία, τη Βουλγαρία και την πρώην Γιουγκοσλαβία. Αυτό βάζει στον χάρτη τους Σλάβους, που ζούσαν βορειοανατολικά των Γερμανών και εισέβαλαν στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τον έκτο και τον έβδομο αιώνα, εγκαταστάθηκαν δε στα Βαλκάνια.






