Δίλλημα

[Tokyo]

Καλησπερα σε ολους. Θα μπω κατευθειαν στο θεμα. Μου ειπαν προσφατως οτι εχω ενα σοβαρο προβλημα με την καρδια και δεν γινεται τιποτα, θεμα μερικων χρονων. Να το ανακοινωσω στους γονεις μου ή οχι; Μενω μαζι τους την παρουσα στιγμη. Επισης σκεφτομαι να φυγω απο το σπιτι. Και σκεφτομαι να γυρισω πισω σε αυτον που αγαπαω. Να του το πω ή οχι;

[Adminović]

Να το πεις σε όλους όσους ενδιαφέρονται για σένα, αρκεί φυσικά να μην είναι σε κατάσταση που μια στενοχωρη είδηση θα μπορούσε να τους βλάψει.

[bizeli]

Εσένα τι θα σε βοηθούσε να κάνεις; Δεν αισθάνεσαι την ανάγκη αυτό το πρόβλημα να το μοιραστείς με κάποιον ή θα σε βοηθούσε καλύτερα κανείς να μην ξέρει τίποτα;
Μην το κάνεις για τους άλλους. Εσένα σκέψου. Πώς θα ήθελες να το αντιμετωπίσεις όλο αυτό; Μαζί με άλλους ή μόνη σου; Τι θα σε έκανε να αισθανθείς καλύτερα;

Αν και όταν έχουμε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας πρώτον δεν κρύβεται και δεύτερον μπορεί να χρειαστείς βοήθεια. Και αυτό το "δεν γίνεται τίποτα" μπορεί να "γίνεται κάτι" όταν το μοιράζεσαι με άλλους.

Αν σκέφτεσαι να μην τους στεναχωρήσεις, οκ στην αρχή θα είναι το σοκ αλλά μετά θα μπείτε σε μια πορεία να το παλέψετε μαζί. Γιατί τιμωρείς τον εαυτό σου να το περάσεις μόνη σου;

Αυτοί που σε αγαπάνε και ενδιαφέρονται για εσένα θα ήθελαν να το ξέρουν.
Εκτός αν υπάρχει κάποιος άλλος λόγος που δεν θέλεις να το ανακοινώσεις, αν θεωρείς ότι θα κάνει χειρότερα τα πράγματα για κάποιο λόγο.
Αλλά προτεραιότητα έχει η υγεία σου σε αυτή τη φάση και φαντάζομαι όλοι θα θέλουν να σε βοηθήσουν με όποιον τρόπο μπορούν.

[bizeli]

Κι επίσης κανένας δεν ξέρει τι του ξημερώνει. Για όλους μας μπορεί να είναι ζήτημα χρόνων, μηνών ή και ημερών.
Δεν χρειάζεται να το σκέφτεσαι έτσι. Για όλους μας ισχύει αυτό. Απλά εμείς δεν το ξέρουμε (ακόμη).
Ποιος σου το είπε αυτό; Έτσι κοφτά.
Συνήθως οι γιατροί δεν κόβουν τις ελπίδες. Μήπως εσένα σε πήρε λίγο από κάτω;

Δε χρειάζεται να μπεις σε λεπτομέρειες αλλά όλα παλεύονται.

[Tokyo]

Μου ειπαν οτι εχω πνευμονική υπέρταση, κατι μεταξύ καρδιας και πνευμόνων. Και απ οσο ειδα πεθαινει καποιος με αυτο. Γι αυτο και πιστευω οτι δεν γινεται κατι, ίαση δεν υπαρχει. Κανουν μεταμόσχευση αλλα κερδιζεις μονο καμια δεκαετία. Δεν ξερω αν εχω το κουραγιο να τρεχω σε νοσοκομεια και τετοια. Γι αυτο και δεν ξερω αν πρεπει να τους πω ή οχι.

[bizeli]

Μου ειπαν οτι εχω πνευμονική υπέρταση, κατι μεταξύ καρδιας και πνευμόνων. Και απ οσο ειδα πεθαινει καποιος με αυτο. Γι αυτο και πιστευω οτι δεν γινεται κατι, ίαση δεν υπαρχει. Κανουν μεταμόσχευση αλλα κερδιζεις μονο καμια δεκαετία. Δεν ξερω αν εχω το κουραγιο να τρεχω σε νοσοκομεια και τετοια. Γι αυτο και δεν ξερω αν πρεπει να τους πω ή οχι.

Το τι εναλλακτικές έχεις το συζητάς μόνο με τους γιατρούς. Αυτοί θα σε καθοδηγήσουν. Δε θα βγάζεις συμπεράσματα από αυτά που βλέπεις, διαβάζεις ή πιστεύεις από μόνη σου.
Και το ίαση είναι κάτι σχετικό. Πολλές ασθένειες μπορεί να μην έχουν "ίαση" αλλά να υπάρχουν άλλες επιλογές.
Τι θα πει δεν έχεις κουράγιο να τρέχεις στα νοσοκομεία; Και τι θα κάνεις; Θα κάτσεις αβοήθητη και χωρίς να το πεις και σε κανέναν κιόλας; Πρέπει κάποιος γιατρός να σε παρακολουθεί και η οικογένειά σου δίπλα σου.
Ξεπέρασε το πρώτο σοκ, καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο, και βρες το κουράγιο να το αντιμετωπίσεις. Θα αισθανθείς πολύ καλύτερα όταν μπεις σε έναν δρόμο θεραπείας όποιος και να είναι αυτός από το να κάθεσαι να βασανίζεσαι με τις σκέψεις σου.
Αν αισθάνεσαι την ανάγκη επισκέψου και ψυχολόγο αν δεν μπορείς να το σηκώσεις μόνη σου.
Πάντως δε μου φαίνεται πολύ φρόνιμο το δικό σου σενάριο που έχεις στο μυαλό σου.

Γενικά το βλέπεις λίγο λάθος το θέμα. Ξεκινά ένα νέο ταξίδι για σένα κι εσύ αντί να βλέπεις την αρχή του πήγες κατευθείαν στο τέλος.
Κανείς μας δεν ξέρει τι θα γίνει στο μέλλον ούτε πόσο θα ζήσουμε. Ούτε κι εσύ.
Οπότε πάλεψέ το και μην καταδικάζεις τον εαυτό σου με αρνητικές σκέψεις.

Βοήθεια από γιατρό σίγουρα και μίλα σε κάποιον που πιστεύεις εσύ ότι θα σε βοηθούσε σε πρώτη φάση. Έστω σε κάποιον φίλο αν δεν θες ακόμα στους γονείς σου.
Αν και οι γονείς σου πρέπει να μπουν στο πλάνο κάποια στιγμή.
Μην το περνάς μόνη σου όλο αυτό.

[Tokyo]

Απλως δεν ξερω κατα ποσο ειναι σωστο να τους φορτώσω με αυτο, νιωθω τυψεις. Αν τους πω την αληθεια πιστευω πως δεν θ μ αφήσουν να φυγω. Και σκεφτομαι να παω να τον βρω. Αλλα δεν ξερω αν θα αντεξει κι εκεινος ολο αυτο.

[bizeli]

Απλως δεν ξερω κατα ποσο ειναι σωστο να τους φορτώσω με αυτο, νιωθω τυψεις. Αν τους πω την αληθεια πιστευω πως δεν θ μ αφήσουν να φυγω. Και σκεφτομαι να παω να τον βρω. Αλλα δεν ξερω αν θα αντεξει κι εκεινος ολο αυτο.

Καταρχάς θέλεις να πεις τι ηλικία έχεις;
Και κατά δεύτερον. Νομίζω ότι πρέπει να αντιμετωπίσεις τα προβλήματα ένα ένα και με ψυχραιμία.
Προτεραιότητα έχει η υγεία σου. Μην τα μπερδεύεις όλα μαζί. Το τι θα γίνει με τον φίλο σου μήπως να το δεις σε δεύτερη φάση;
Και γενικά μην αγχώνεσαι με μελλοντικά πιθανά σενάρια. Αν γίνει αυτό, αν γίνει το άλλο... ένα ένα.
Πρώτα να γίνουν και μετά θα ασχοληθείς. Μην προτρέχεις.
Μπορεί να μη γίνει και τίποτα από όσα φοβάσαι.

[Tokyo]

29 ειμαι. Ειναι που νιωθω οτι πρεπει να κανω κατι τωρα, γιατι με πιέζει ο χρονος. Γιατι πλησιάζει η ωρα να παω παλι δουλεια. Αλλα θελω να τα παρατησω ολα και να κανω κατι που μ ευχαριστεί. Φοβαμαι και ολους αυτους να τους αντιμετωπίσω. Αλλα και αυτο το προβλημα. Φοβαμαι. Τον πονο. Που δεν αντεχεται πλεον.

[bizeli]

29 ειμαι. Ειναι που νιωθω οτι πρεπει να κανω κατι τωρα, γιατι με πιέζει ο χρονος. Γιατι πλησιάζει η ωρα να παω παλι δουλεια. Αλλα θελω να τα παρατησω ολα και να κανω κατι που μ ευχαριστεί. Φοβαμαι και ολους αυτους να τους αντιμετωπίσω. Αλλα και αυτο το προβλημα. Φοβαμαι. Τον πονο. Που δεν αντεχεται πλεον.

Το να κάνεις κάτι που σε ευχαριστεί δεν σημαίνει ότι πρέπει να γκρεμίσεις όλον τον κόσμο γύρω σου. Μπορείς να τα συνδυάσεις. Και την υγεία σου να βάλεις σε μια σειρά και να τα βρεις με τους γονείς σου και να κάνεις και αυτό που σε ευχαριστεί.
Δες λίγο πιο ψύχραιμα και ήρεμα τα πράγματα.
Θα βρεθεί λύση.

Θα σε βοηθούσε να μιλήσεις με κάποιον ψυχολόγο για να βάλει τις σκέψεις σου σε μια σειρά;
Ποιον πόνο φοβάσαι; Τον ψυχικό ή τον σωματικό;
Οι φόβοι μας φεύγουν μόνο όταν τους αντιμετωπίζουμε. Όχι όταν τους αφήνουμε να υπερτρέφονται.

Σαν συμβουλή θα σου έλεγα να επισκεφθείς έναν ψυχολόγο/ψυχίατρο για να εκφράσεις τις φοβίες σου και όλα όσα σε προβληματίζουν και να σε βοηθήσει να χειριστείς καταστάσεις που αισθάνεσαι ότι δεν μπορείς να σηκώσεις.

Εμείς εδώ δεν είμαστε ειδικοί.
Όλα θα πάνε καλά tokyo. Απλά έχεις θολώσει λίγο. Μίλα με κάποιον ειδικό.