Θα λέγατε ποτέ ψέματα;

[bizeli]

Θα λέγατε ποτέ ψέματα αν είχατε να κερδίσετε κάτι από αυτό;
Θα κατηγορούσατε ποτέ έναν αθώο;
Πόση σημασία έχει για εσάς η αλήθεια σε σχέση με το προσωπικό σας όφελος;
Μέχρι πού είσαστε ικανοί να φτάσετε;

Το βάζω στη φιλοσοφία γιατί είμαι σίγουρη ότι υπάρχουν και φιλοσοφικές προεκτάσεις στο θέμα με την έννοια ότι η "αλήθεια" δεν είναι μόνο μία, τι είναι η "αλήθεια" κτλ

[bizeli]

Πάντως μη βιαστείτε να απαντήσετε ότι "αποκλείεται" και τέτοια.
Γιατί μπορεί να το έχετε κάνει ήδη στη ζωή σας αυτό και να μην το έχετε καταλάβει.

[bizeli]

Ο προβληματισμός αυτός εγέρθηκε και μέσα από περιστατικά της καθημερινότητας (ήσσονος ή μείζονος σημασίας) όπου παρατηρώ η αλήθεια να διαστρεβλώνεται αλλά κυρίως με προβληματίζει η ετυμηγορία των δικαστηρίων βασιζόμενη (και) σε "μαρτυρίες".

[bizeli]

Επίσης, αναρωτιέμαι αν όσοι άνθρωποι λένε την αλήθεια, την λένε επειδή είναι υποστηρικτές της αλήθειας ή επειδή φοβούνται τις επιπτώσεις του ψέματος.

[Spark]

θέμα άσχετο με φιλοσοφία
όλοι οι πολιτικοί είναι ψεύτες και όλοι οι χριστιανοί υποκριτές, είναι και αρκετοί ηλίθιοι.

Ένας 55χρονος, πάει στο γιατρό για εξέταση σπέρματος, κι αυτός τού δίνει ένα βαζάκι άδειο και του λέει να το φέρει με δείγμα. Την άλλη μέρα πάει ο 55χρονος με το βαζάκι άδειο.

+ Τι έγινε; Πού είναι το δείγμα;

– Που να στα λέω γιατρέ μου, πολύ δύσκολα τα πράγματα. Πρώτα δοκίμασα με το δεξί μου χέρι, αλλά τίποτα. Μετά με το αριστερό, αλλά τίποτα.. Μετά δοκίμασα και με τα 2 χέρια, αλλά πάλι τίποτα. Φώναξα την γυναίκα μου, δοκίμασε με το δεξί τίποτα, με το αριστερό τίποτα, δοκίμασε με το στόμα, πάλι τίποτα.

+ Τίποτα; Τι μου λες τώρα;

– Τίποτα σου λέω, τίποτα. Φώναξα και την κόρη μου.

+ Και την κόρη σας;

– Ναι. Τι με τα χέρια, τι με το στόμα, τίποτα! Προσπαθήσανε και οι δύο μαζί. Τίποτα. Ε, μετά αναγκαστήκαμε να φωνάξουμε… και τη γειτόνισσα…

+ Τη γειτόνισσα;

– Ναι την καημένη, την λυπήθηκα, 3 ώρες προσπαθούσε, μια με τα χέρια, μια με το στόμα, αλλά τίποτα.

+ Μα είναι φοβερό αυτό που μου λέτε.

– Ακριβώς γι` αυτό ήρθα γιατρέ. Δώστε μου ένα άλλο βαζάκι, γιατί αυτό δεν ανοίγει με τίποτα!

[Λαχουρένιος]

Θα λέγατε ποτέ ψέματα αν είχατε να κερδίσετε κάτι από αυτό;
Θα κατηγορούσατε ποτέ έναν αθώο;
Πόση σημασία έχει για εσάς η αλήθεια σε σχέση με το προσωπικό σας όφελος;
Μέχρι πού είσαστε ικανοί να φτάσετε;
Το βάζω στη φιλοσοφία γιατί είμαι σίγουρη ότι υπάρχουν και φιλοσοφικές προεκτάσεις στο θέμα με την έννοια ότι η "αλήθεια" δεν είναι μόνο μία, τι είναι η "αλήθεια" κτλ

Εχω πει ψεμματα αλλα δεν θυμαμαι ποτε να εχω ριξει δικες μου ευθυνες σε αλλον. Επισης εξαρταται τι σχεση εχω με τον αλλον και αποφευγω να λεω ψεμματα σε κοντινους μου ανθρωπους.

Για παραδειγμα μου κακοφαινεται πολυ που σε πολλα ζευγαρια παιζει πολυ ψεμα και μαλιστα για σοβαρα ζητηματα. Πχ εχει ο ενας απο τους δυο παραλληλη σχεση και με την κανονικη του σχεση ειναι ολο αγαπες και λουλουδια. Δεν ξερω πως το κανουν αυτο, εμενα μου φαινονται full psycho αυτοι οι ανθρωποι και ειναι παρα παρα πολλοι εκει εξω.

Επίσης, αναρωτιέμαι αν όσοι άνθρωποι λένε την αλήθεια, την λένε επειδή είναι υποστηρικτές της αλήθειας ή επειδή φοβούνται τις επιπτώσεις του ψέματος.

Το δευτερο και αυτο ισχυει για ολα τα ηθικα διλημματα. Ελαχιστοι ειναι ενταξει επειδη το νιωθουν και δεν φοβουνται τις συνεπειες. Αν δεν υπηρχαν οι φυλακες και τα δικαστηρια θα ειχαμε γινει ζουγκλα.

[Λαχουρένιος]

Το βάζω στη φιλοσοφία γιατί είμαι σίγουρη ότι υπάρχουν και φιλοσοφικές προεκτάσεις στο θέμα με την έννοια ότι η "αλήθεια" δεν είναι μόνο μία, τι είναι η "αλήθεια" κτλ

Ειναι ενδιαφερον θεμα και εχει εκτος απο φιλοσοφικες και ψυχολογικες και πολιτικες προεκτασεις.

Συχνα οι ανθρωποι δεν προσαρμοζουμε τις πραξεις μας στην αληθεια, αλλα το αναποδο. Δηλαδη εκ των υστερων δικαιολογουμε τις πραξεις μας ωστε να ειμαστε παντα εμεις οι καλοι, τα θυματα, οι ηρωες κλπ και να νιωθουμε καλα με τον εαυτο μας. Οταν ενας ανθρωπος λεει ψεμματα πολυ συχνα εχει πεισει τον εαυτο του οτι λεει αληθεια.

[nemo]

το ψεμα και η αληθεια εχουν πολλες διακλαδωσεις -δωσε παραδειγματα
μικρος ελεγα ψεμματα στους δικους μου με την αιτια του διαβασματος -δεν με αφηναν να διαβασω εξωσχολικα βιβλια
προτιμουσα να διαβαζω αυτα παρα τα σχολικα και ειχα υφανει δικο μου κωδικα πως να τους ξεγελω
αργοτερα στο τελος του δημοτικου επαψα να λεω το παραμικρο ψεμα και προτιμουσα να λεω αληθειες οσο σκληρες
και αν ηταν φυσικα ποτε δεν με ωφέλησε -εκτος το να κερδιζω την εμπιστοσυνη και να μου λενε τα εσωψυχα τους
φυσικα το να λες αληθειες δεν μενεις μονο σε αυτο αλλα σε κανει και ευκολοπιστο να πιστευεις στην καθε μπουρδα
που σου λενε -και ακομη το εχω αυτο σημερα μετα απο προσωπικο αγωνα καταρθωσα να λεω λιγα ψεμματα
οχι για να κερδισω κατι αλλα να μην πληγωσω καρδιες και επισης επαψα να πιστευω στους ανθρωπους
οταν προκειται για αλτρουισμο ....... επισης ποτε δεν δεχτηκα δωρο οτιδηποτε ειτε απο ανδρα ειτε απο γυναικα
οταν εγινε για πολυ ελαχιστες φορες που επεμειναν και γιατι το θεωρησα υποχρεωση δικια μου να το δεχτω
το εχω χιλιομετανιωσει οποτε δεν δεχομουν απο κανενα τιποτα ουτε ενα τσιγαρο ουτε ενα κερασμα
και πριν λιγο καιρο επαψα και εγω το κερασμα σε οποιονδηποτε τωρα θα κερασω σε λιγους και αγνωστους
εν ολιγοις φοβαμαι οτι εγινα και εγω μιζερος -ενας καθαροαιμος ψευτης δεν ειναι ποτε μιζερος

[nemo]

δεν ειναι μονο το ψεμα καθευτο αλλα η μερικη αληθεια ή η προσαρμογη της προς την εκμεταλλευση

[bizeli]

Εχω πει ψεμματα αλλα δεν θυμαμαι ποτε να εχω ριξει δικες μου ευθυνες σε αλλον. Επισης εξαρταται τι σχεση εχω με τον αλλον και αποφευγω να λεω ψεμματα σε κοντινους μου ανθρωπους.

Το θέμα στις διαπροσωπικές μας σχέσεις είναι να είναι διατεθειμένες και οι δυο πλευρές να δέχονται την αλήθεια. Φαινομενικά όλοι θα συμφωνούσαν με αυτό - ποιος θα ήθελε να ακούει ψέματα από τον άλλον;- αλλά στην πράξη λίγοι είναι αυτοί που μπορούν να αντέξουν την αλήθεια. Έστω τη δική σου αλήθεια.
Πιστεύω ότι πολλές φορές ο λόγος που αποφεύγουμε να λέμε την αλήθεια είναι για να αποφύγουμε συγκρουσιακές καταστάσεις. Αλλά στην τελική το πώς θα διαχειριστεί ο απέναντί μας την αλήθεια και τα συναισθήματά του απέναντι στην αλήθεια είναι δικό του πρόβλημα και όχι δικό μας.

Για παραδειγμα μου κακοφαινεται πολυ που σε πολλα ζευγαρια παιζει πολυ ψεμα και μαλιστα για σοβαρα ζητηματα. Πχ εχει ο ενας απο τους δυο παραλληλη σχεση και με την κανονικη του σχεση ειναι ολο αγαπες και λουλουδια. Δεν ξερω πως το κανουν αυτο, εμενα μου φαινονται full psycho αυτοι οι ανθρωποι και ειναι παρα παρα πολλοι εκει εξω.

Να σου πω την αλήθεια πάνω στο θέμα της απιστίας μεγαλύτερη ευθύνη την έχει ο απατημένος και όχι ο άπιστος και αυτό έχει σχέση με αυτό που σου είπα πιο πάνω. Νομίζω ότι είναι βασανιστικό και δύσκολο για τον άπιστο να ζει και αυτός μέσα στο ψέμα αλλά ο λόγος που δεν οδηγείται στην αποκάλυψη είναι ότι φοβάται την αντίδραση του απατημένου που συνήθως είναι υστερική.
Άσε που για μένα η έννοια "γάμος" κτλ έχει τελείως διαφορετικό χαρακτήρα από αυτό που οι περισσότεροι νομίζουν ή μάλλον δεν το παραδέχονται. Οι περισσότεροι γάμοι/δεσμεύσεις κτλ περισσότερο είναι (ή καταντάν να είναι) μια εμπορική/ επιχειρηματική συμφωνία και ο σύντροφός σου καταντάει να είναι ο co-worker στη ζωή.
Αυτά περί έρωτα και μονογαμίας είναι μάλλον για τους αφελείς.

Το δευτερο και αυτο ισχυει για ολα τα ηθικα διλημματα. Ελαχιστοι ειναι ενταξει επειδη το νιωθουν και δεν φοβουνται τις συνεπειες. Αν δεν υπηρχαν οι φυλακες και τα δικαστηρια θα ειχαμε γινει ζουγκλα.

Στο μυαλό μου η "αλήθεια" είναι προσωποποιημένη. Όταν παραβιάζεται η αλήθεια είναι σαν να πετροβολούν έναν άνθρωπο. Τι θα έκανες μπροστά σε αυτό το θέαμα; Θα το άντεχες;
Έχω αυτήν την εικόνα. Δεν μπορώ να πετροβολούν την αλήθεια ακόμα και ας μην με αφορά.
Σε ό,τι αφορά τις συνέπειες προτιμώ τις συνέπειες της αλήθειας και να αναλάβω τις ευθύνες μου αν έσφαλα παρά τις συνέπειες του ψέματος. Η αλήθεια σε απελευθερώνει, ενώ το ψέμα σε φυλακίζει.
Φυσικά δε τον παίζω άγιος άνθρωπος. Σίγουρα έχω πει ψέματα κι εγώ αλλά νομίζω περισσότερο σε νεαρή ηλικία. Και λόγω ανωριμότητας αλλά κυρίως γιατί πλέον στην ηλικία που είμαι δεν έχω το ίδιο κουράγιο στις διαπροσωπικές μου σχέσεις.
Λειτουργώ με σύνθημα take it or leave it. Έτσι είναι τα πράγματα.Άμα θες δέξου τα άμα θες μην τα δέχεσαι. Δε με ενδιαφέρει να πείσω κάποιον ή οτιδήποτε άλλο.

Τώρα πάμε σε πιο σοβαρές περιπτώσεις.
Στις περιπτώσεις εκείνες που χρειάζεται η παρέμβαση της ελληνικής δικαιοσύνης σε περίπτωση αντιδικίας ανάμεσα σε δυο ανθρώπους ώστε να αποκαλυφθεί η αλήθεια.
Δεν ξέρω κατά πόσο δίκαιες ή άδικες είναι οι ετυμηγορίες των δικαστηρίων βάσει των στοιχείων που τους παρουσιάζονται αλλά επειδή δεν έχω καμιά εμπιστοσύνη στους ανθρώπους, τους θεωρώ ικανούς προκειμένου να κερδίσουν τη δίκη προς όφελός τους να χρησιμοποιήσουν αθέμιτα μέσα ή άλλες δικολαβικές μαλαγανιές.
Θέλω να πιστεύω ότι το δικαστήριο είναι σε θέση να ελέγξει την αξιοπιστία και την εγκυρότητα των στοιχείων και να βγει η αλήθεια στην επιφάνεια ώστε να βγει μια δίκαιη απόφαση.
Πάντως εντύπωση μου προκάλεσε το γεγονός ότι για το δικαστήριο η ψευδομαρτυρία είναι απλά πλημμέλημα που καταδικάζεται με 1 έτος φυλάκιση και η ψευδής καταμήνυση με 1-2 έτη και κάποια χρηματική αμοιβή (αν δεν κάνω λάθος).

Δλδ μπορείς να στείλεις κάποιον αθώο στη φυλακή λέγοντας ψέματα και η ελληνική δικαιοσύνη αντί να του αλλάξει τα πρέκια για την ψευδομαρτυρία, τον αντιμετωπίζει λες και έκανε μια απλή τροχαία παράβαση.
Αφού δεν είναι και πταίσμα πάλι καλά.