ΑΤΑΚΤΗ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

[Αρίστος]

Επειδη ο Ωριωνας αμφισβητησε τις θεσεις μου για την παγκοσμιοποιηση και μου ανεβασε εναν ορισμο της που βρηκε γκουγκλιζοντας για να με βγαλει ασχετο...

του προτεινω να διαβασει το παρακατω αρθρο μου στα ΕΠΙΚΑΙΡΑ που υπαρχει και στο βιβλιο μου...

και να μου πει ηρεμα και χωρις αφρους αν συμφωνει ή διαφωνει με τα λεγομενα.

Το ιδιο βεβαια ισχυει και για ολους τους φορουμιτες.

Ειναι πρωτη φορα που ανεβαζω αρθρο μου απο τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ ονλάιν.



ΑΤΑΚΤΗ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

Οι λόγοι πίσω από την αποτυχία του γιγαντιαίου εγχειρήματος και με αριθμούς

Η Παγκοσμιοποίηση υπήρξε το όνειρο των λαών του πλανήτη μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου που σηματοδότησε το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Το ελεύθερο εμπόριο, οι ανοιχτές αγορές, η ελεύθερη διακίνηση ανθρώπων, η διάδοση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, έδιναν ελπίδες για ανάπτυξη, ευημερία, αύξηση του βιοτικού επιπέδου των λαών και περισσότερη δημοκρατία. Φέτος, 30 χρόνια μετά την πτώση του Τείχους, οι ελπίδες σε μεγάλο βαθμό έχουν διαψευσθεί ενώ αρκετοί λαοί ψηφίζουν ηγέτες που είναι ενάντιοι στην Παγκοσμιοποίηση. Τι έφταιξε και φτάσαμε σε αυτό το σημείο; Που απέτυχε το γιγαντιαίο αυτό εγχείρημα; Ας εντοπίσουμε τις κυριότερες αιτίες.

26 μεγιστάνες κατέχουν την περιουσία του μισού πλανήτη

Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της Οxfam, που ανακοινώθηκε μιά μέρα πριν το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός, η περιουσία των 26 πλουσιότερων ανθρώπων του πλανήτη έφτασε το 2018 να ισούται με τα εισοδήματα 3,8 δισεκατομμυρίων κατοίκων του. Δηλαδή με το φτωχότερο μισό της ανθρωπότητας. Η έκθεση περιείχε ιδιαίτερα ανησυχητικά σημεία για την αύξηση της παγκόσμιας ανισότητας.

Οι δισεκατομμυριούχοι πλούτισαν 12% περισσότερο πέρυσι, βλέποντας συνολική αύξηση 900 δισεκατομμυρίων δολαρίων στις περιουσίες τους (2,5 δισεκατομμύρια την ημέρα). Αντίθετα 3,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι είδαν τα εισοδήματα τους να μειώνονται αθροιστικά κατά 11% ή κατά 500 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα.
Εξοργιστικό είναι ότι ενώ η οικονομική κρίση του 2008 μείωσε τα εισοδήματα των χαμηλότερων τάξεων, ο αριθμός των δισεκατομμυριούχων διπλασιάστηκε από τότε. Άρα τα λεφτά στις περιόδους των οικονομικών κρίσεων δεν χάνονται σε κάποιο πηγάδι αλλά καταλήγουν στις τσέπες λιγοστών.

Ο Τζεφ Μπέζος, πρόεδρος της Amazon και πλουσιότερος άνθρωπος του πλανήτη, είδε την περιουσία του να εκτοξεύεται στα 112 δισεκατομμύρια δολάρια πέρυσι. "Ο προϋπολογισμός της Αιθιοπίας για τη δημόσια υγεία αντιστοιχεί στο 1% της περιουσίας του", σχολίασε δηκτικά η Οxfam.
Την ίδια στιγμή τα χρήματα της αποζημίωσης που θα λάβει η σύζυγος του Τζεφ Μπέζος εξαιτίας του θρυλικού διαζυγίου θα φτάσουν τα 70 δισεκατομμύρια. Ποσό που αν το είχε η Ελλάδα θα είχε γλυτώσει τα μέτρα και από τα τρία μνημόνια θα σχολιάσω εγώ.

Άρα η Παγκοσμιοποίηση απέτυχε να δημιουργήσει ευημερία και αύξηση των εισοδημάτων στους λαούς. Πέτυχε όμως να διευρύνει τις οικονομικές ανισότητες αποδεικνύοντας πως ήταν μύθος η προσδοκία ότι η απόλυτη ελευθεριά των αγορών θα κατάφερνε να λειτουργήσει την οικονομία σαν καλοκουρδισμένο ρολόι που θα ικανοποιούσε όλες τις κοινωνικές τάξεις χωρίς ένα στοιχειώδη κρατικό προστατευτισμό.

Ο εφιάλτης της Χρεοκρατίας: κάθε άτομο χρωστάει 75.695 ευρώ

Σύμφωνα με αναθεωρημένα στοιχεία που ανακοίνωσε το ΔΝΤ τον περασμένο Δεκέμβριο, το παγκόσμιο χρέος ανήλθε στα 161 τρισεκατομμύρια ευρώ στο τέλος του 2017. Το τρομακτικό αυτό ποσό που αφορά αθροιστικά χρέη κρατών και ιδιωτικού τομέα, ισοδυναμεί με το 225% του παγκοσμίου ΑΕΠ για το 2017. Αυτό σημαίνει συμφωνα με το ΔΝΤ πως κάθε άτομο στον πλανήτη επιβαρύνεται με 75.695 ευρώ χρέους, ποσό που είναι 2,5 φορές μεγαλύτερο από το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα. Αυτοί οι αριθμοί παρουσιάζουν με τον πιό ανάγλυφο τρόπο το μέγεθος του προβλήματος της Χρεοκρατίας που συνθλίβει κράτη, κοινωνίες και νοικοκυριά προς όφελος λίγων. Και βέβαια το μεγαλύτερο μέρος αυτών των χρημάτων ποτέ δεν δανείστηκε αλλά είναι τόκοι και τόκοι επί τόκων.

Η πλεονεξία των αγορών λοιπόν που εκδηλώνεται μέσω της Χρεοκρατίας απειλει τον πλανήτη με οικονομικό κραχ. Γιατί όσο μεγαλώνει η ψαλίδα ανάμεσα στο παγκόσμιο χρέος και το παγκόσμιο ΑΕΠ, τόσο θα δημιουργείται μιά μη διαχειρίσιμη παγκόσμια φούσκα. Η οποία νομοτελειακά θα σκάσει αν δεν υπάρξει μιά πλήρης αναμόρφωση του οικονομικού στάτους. Πρέπει το χρήμα να εκπροσωπεί κάτι πραγματικό, όπως την παραγωγική δραστηριότητα και ακόμη να αντιστοιχεί σε κάτι χειροπιαστό, όπως πιχι τον χρυσό. Πρέπει επίσης οι μεγιστάνες του πλούτου να βάλουν το χέρι στην τσέπη, αφενός κουρεύοντας το παγκόσμιο χρέος και αφετέρου χρηματοδοτόντας μεγάλα επενδυτικά προγράμματα για τη μείωση της ανεργίας και την αύξηση της πραγματικής ανάπτυξης και των λαικών εισοδημάτων.

Tέλος για δημοκρατία και ανεξάρτητους ηγέτες

Μπορεί η Παγκοσμιοποίηση να εντάθηκε από τη δημιουργία της Ευρωπαικής Ένωσης με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (1992) αλλά οι βάσεις της είχαν μπει νωρίτερα. Πρώτο βήμα ήταν η δημιουργία της Κοινωνίας των Εθνών μετά τον Α Παγκόσμιο που την αντικατέστησε ο ΟΗΕ μετά τον Β Παγκόσμιο. Ανάμεσα στους υπερεθνικούς οργανισμούς που δρομολογούν την Παγκοσμιοποίηση οπως ο ΟΗΕ, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ, βρίσκονται και οικονομικοί οργανισμοί η τράπεζες που διαμορφώνουν την οικονομική της πολιτική. Πρόκειται για το ΔΝΤ, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, την Παγκόσμια Τράπεζα, την Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ (Federal Reserve) που οι αποφάσεις της συμπαρασύρουν όλες τις Κεντρικές Τράπεζες παγκοσμίως, την Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), την Ευρωπαική Τράπεζα Επενδύσεων και την (ελάχιστα γνωστή αλλά σημαντικότατη) Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών που λειτουργεί σαν μιά τράπεζα για τις Κεντρικές Τράπεζες.

Ολοι αυτοί οι διεθνείς οργανισμοί και ιδιαίτερα οι οικονομικοί η τραπεζικοί έχουν αφαιρέσει κρίσιμες εξουσίες από τις κυβερνήσεις των κρατών. Έχουμε φτάσει στο σημείο ειδικά στη Δύση, οι ηγέτες των διαφόρων χωρών να είναι απλοί διαχειριστές των εντολών των υπερεθνικών οργανισμών. Ουσιαστικά οι ίδιες οι αγορές που προωθούν την Παγκοσμιοποίηση χρησιμοποιούν τους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς για να επιβάλουν την εξουσία τους στα κράτη, εξουσία που συχνά είναι ασφυκτική.

Η εκχώρηση της κρατικής εξουσίας στις αγορές μπορεί να ήταν αναγκαίος όρος για να προχωρήσει η Παγκοσμιοποίηση αλλά στην πορεία φανέρωσε το μεγάλο της μειονέκτημα: την πλεονεξία των ίδιων των αγορών και την περιφρόνηση των λαών και της βούλησης τους. Ουσιαστικά αυτό που κάποτε λέγαμε λαική κυριαρχία σήμερα έχει εκφυλιστεί σε κυριαρχία των αγορών. Οδηγούμαστε λοιπόν στο τέλος της δημοκρατίας και αυτό φαίνεται καταθλιπτικά στις οθόνες των καναλιών που έχουν υποκαταστήσει τα κοινοβούλια φροντίζοντας να προβάλουν τα συμφέροντα των αγορών μέσω των κατάλληλων ομιλητών που λειτουργούν σαν τους θαυματοποιούς υπνωτιστές ενός μαγικού τσίρκου.

Αλλά υπάρχουν ακόμη χειρότερα. Πρόκειται για τους πολέμους που κατευθύνουν οι αγορές ενάντια σε λαούς που έκαναν το λάθος να επιλέξουν ένα ανεξάρτητο ηγέτη. Είδαμε ότι η Σερβία, η Λιβύη και η Συρία επέστρεψαν στη λίθινη εποχή μετά από τέτοιους πολέμους. Είδαμε επίσης το τέλος που βρήκαν οι Μιλόσεβιτς, Καντάφι και παρά λίγο ο Άσαντ αν δεν έσπευδε να τον σώσει ο Πούτιν. Ποιό ήταν το σημαντικότερο κοινό σημείο αυτών των ηγετών; Ότι ήθελαν να είναι ανεξάρτητοι από δάνεια και αγορές. Ιδιαίτερη θλίψη δημιουργεί η καταστροφή της Λιβύης που επί Καντάφι είχε μετατραπεί σε Ελβετία της Αφρικής με ψηλούς μισθούς, μεγάλα επιδόματα ανεργίας, βαθύ κοινωνικό κράτος και οικολογικά οράματα όπως τη μετατροπή της Σαχάρας σε πράσινη χώρα με τεχνητές λίμνες και ανθρωποποίητους ποταμούς. Ένα έργο που θα επεκτεινόταν και σε γειτονικές χώρες λύνοντας το πρόβλημα της έλλειψης νερού και τροφίμων.

Η οργή των δυτικών λαών και ο πολυπολικός κόσμος

Ποιός θα πίστευε πριν την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 ότι θα ερχόταν μιά μέρα που πρόεδρος στις ΗΠΑ θα γινόταν ένας φανατικός εχθρός της παγκοσμιοποίησης, των συγκροτημάτων τύπου και του αμερικάνικου βαθέος κράτους; Ποιός θα διανοούνταν ότι η Βρετανία θα εγκατέλειπε την Ευρωπαική Ένωση; Ποιός θα περίμενε ότι στην Ιταλία θα κυβερνούσαν δύο ευρωσκεπτικιστικά κόμματα; Η ότι ο Γάλλος πρόεδρος θα υποχωρούσε μπροστά στην οργή διαδηλωτών με Κίτρινα Γιλέκα και ευρωσκεπτικιστικά συνθήματα; Ποιός θα πίστευε ότι στη Γερμανία θα εμφανιζόταν ακροδεξιό κόμμα που θα διακήρυττε την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ και θα διεκδικούσε τη δεύτερη θέση από τους Σοσιαλδημοκράτες;
Όλες αυτές οι εξελίξεις που θα φαινόντουσαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας στο μέσο δυτικό πολίτη τα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα, σήμερα όχι απλά είναι σκληρή πραγματικότητα αλλά εγκυμονούν ακόμη μεγαλύτερα σενάρια ρήξης με το πολιτικό και οικονομικό σύστημα που επέβαλαν οι αγορές όταν καθοδηγούσαν την Παγκοσμιοποίηση στις τρεις δεκαετίες μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης.

Μεγάλος πρωταγωνιστής στον πόλεμο αυτό κατά της Παγκοσμιοποίησης είναι λοιπόν οι οργισμένοι δυτικοί λαοί που θεωρούν ότι εξαπατήθηκαν. Tόσο η εργατική τάξη όσο και η μεσαία τάξη μετρούν βαρύτατες απώλειες σε εισοδήματα και χαμένες θέσεις εργασίας. Η μεσαία τάξη μάλιστα τείνει να συρικνωθεί καθώς μικρομεσαίες επιχειρήσεις και βιοτεχνίες αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τη μείωση της κατανάλωσης και κλείνουν.

Δεν είναι μόνο όμως οι θυμωμένοι δυτικοί λαοί που ροκανίζουν τα θεμέλια της Παγκοσμιοποίησης. Είναι και η Ρωσία του Πούτιν που έκανε επίδειξη πλανητικής ισχύος όταν επέβαλε την ατζέντα της στη Μέση Ανατολή. Ενός Πούτιν που σταθερά πολέμησε τις παγκοσμιοποιητικές αξίες και οργανώσεις στη χώρα του. Η Ρωσία του Πούτιν και η Κίνα εφόσον συνεχίσουν τη συνεργασία τους αναπόφευκτα θα έρθει η ημέρα που θα αλώσουν οικονομικά πρώτα και μετά πολιτικά την Ευρωπαική Ένωση. Δέστε για παράδειγμα τι συνέβηκε στην Ιταλία. Οι Κινέζοι αγόρασαν το 65% της θρυλικής εταιρείας ελαστικών Pirelli και οι Ρώσοι το 13%.

Οι γκλομπαλιστές (όρος για τους Παγκοσμιοποιητές) πίστευαν πως ένας μονοπολικός κόσμος με την Αμερική κυρίαρχη υπερδύναμη θα οδηγούσε γρήγορα τον πλανήτη σε μιά μορφή παγκόσμιας διακυβέρνησης. Όμως εμφανίστηκε ένας πολυπολικός κόσμος στον οποίο η Δύση ενδέχεται να χάσει την παντοκρατορία της. Η πρώτη ζώνη ανάπτυξης της οικονομίας και τεχνολογίας ενδέχεται να εδραιωθεί μόνιμα στην Άπω Ανατολή και η Ευρώπη να καταλήξει μιά φτωχή επαρχία.

Ο ρόλος του Ισλάμ

Και βέβαια υπάρχει και το Ισλάμ. Μιά θρησκεία που μπορεί να ηττήθηκε στρατιωτικά στη Μέση Ανατολή όταν το ISIS έχασε στα πεδία των μαχών αλλά κερδίζει στις πολύ πιό αποφασιστικές εκείνες μάχες που λέγονται δημογραφικές. Από τη δεκαετία του 1980 ο πληθυσμός ισλαμικών χωρών σε Ασία και Αφρική έχει διπλασιαστεί η και υπερτριπλασιαστεί σε κάποιες περιπτώσεις ενώ η τάση αυτή θα συνεχιστεί εκρηκτικά τις επόμενες δεκαετίες. Για παράδειγμα η Αίγυπτος που ξεπέρασε τα 100 εκατομμύρια πληθυσμού, στις επόμενες δεκαετίες θα ξεπεράσει και τα 200 εκατομμύρια. Πως να αναχαιτισθεί αυτό όταν το 65% των αιγυπτιακών οικογενειών έχουν 9 παιδιά; Στο Πακιστάν που ο πληθυσμός το 1947 ήταν 32,5 εκατομμύρια, στην απογραφή του 2017 εκτοξεύθηκε στα 207 εκατομμύρια και δεν θα αργήσει πολύ η μέρα που θα ξεπεράσει τα 500 εκατομμύρια. Η Νιγηρία το 2050 θα φτάσει τα 400 εκατομμύρια ξεπερνώντας τον πληθυσμό των ΗΠΑ.

Και που θα κατευθυνθούν τα εκατοντάδες αυτά εκατομμύρια; Προς την Ευρώπη όπου θα δημιουργήσουν ένα φτωχό και ριζοσπαστικό ισλαμικό προλεταριάτο που θα βρεθεί αντιμέτωπο με τις κοσμικές αξίες της Παγκοσμιοποίησης.

Τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Παγκοσμιοποίηση τα παραδέχεται πλέον και ο άνθρωπος που εμφανίστηκε το 1992 ως ο προφήτης του τέλους της ιστορίας. Ο Φράνσις Φουκουγιάμα παραδέχθηκε σε συνέντευξη του στο διαδικτυακό περιοδικό του θινκ τανκ "Ίδρυμα Φρήντριχ Έμπερτ", πως δεν έχει επικρατήσει η αναγκαία συνθήκη που είχε θέσει για το τέλος της ιστορίας, δηλαδή η φιλελεύθερη δημοκρατία που συνδέεται με την οικονομία της αγοράς. Τα "γύρισε" μάλιστα (κατά τη λαική έκφραση) υποστηρίζοντας πως το τέλος της ιστορίας δεν το εννοούσε σαν συμπέρασμα αλλά σαν μιά πορεία. Και εξέφρασε την ανησυχία του για την αντίσταση στην Παγκοσμιοποίηση και τις διεθνείς Ελίτ.

Φυσικά ο Φουκουγιάμα κρύβει τους λόγους της αποτυχίας της Παγκοσμιοποίησης που είναι οι λανθασμένες επιλογές και η έλλειψη οράματος των αχαλίνωτων αγορών. Αντί να δημιουργήσουν τις συνθήκες για ευημερία, ασφάλεια και διεθνή συνεννόηση αντίθετα συσσώρευσαν εξαιτίας της πλεονεξίας τους όλα τα παγκόσμια προβλήματα. Η ένταση των οικονομικών και γεωπολιτικών συγκρούσεων μεταξύ των υπερδυνάμεων θυμίζει τη διεθνή κατάσταση που υπήρχε πριν τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο. Ενώ οι ανισότητες που καλλιέργησαν οι χρηματαγορές και η εκτίναξη του παγκόσμιου χρέους απειλεί με παγκόσμιο κραχ.

Έχουν διάθεση οι μεγάλες οικογένειες του πλανήτη που ελέγχουν το χρήμα και εκπροσωπούν τις αγορές να βάλουν νερό στο κρασί τους; Έχουν σκοπό να μειώσουν λίγο τα κέρδη τους για να κουρέψουν χρέη και να αποκαταστήσουν σε αξιοπρεπές επίπεδο τα εισοδήματα των λαών; Μπορούν να αναζητήσουν μιά διεθνή συνεννόηση με τη Ρωσία και την Κίνα; Μπορούν να τιθασεύσουν τη Γερμανία και να περιορίσουν τη λιτότητα που επιβάλει; Μένει να δούμε αν διαθέτουν αυτό το ένστικτο της προσαρμοστικότητας η θα χαθούν μαζί με τις ιδεοληψίες τους όπως τόσοι και τόσοι αλλαζόνες ηγεμόνες πριν από αυτούς.

Περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ
16/2/2019

.

[denplirono]

τετοιου μεγεθουνς γεγονα λυνονται μονο με εναν τροπο και αυτο δεν ειναι τα λεφτοδεντρα και οι εκτυπωτες χρηματος....αλλα το μπαμ και το μπουμ

[Αρίστος]

Το αρθρο γραφτηκε το Φεβρουαριο του 2019.

Τοτε η παγκοσμιοποιηση ηταν στριμωγμενη σε ολα τα επιπεδα και οι λαοι ειχαν χασει καθε εμπιστοσυνη γι' αυτην.

Τωρα με αφορμη τον κορονοϊό θα προσπαθησει να εκμεταλλευθει το φοβο που γενναει η επιδημια στους λαους για να περασει την αντιδημοκρατικη ατζεντα της.

.

[denplirono]

Το αρθρο γραφτηκε το Φεβρουαριο του 2019.

Τοτε η παγκοσμιοποιηση ηταν στριμωγμενη σε ολα τα επιπεδα και οι λαοι ειχαν χασει καθε εμπιστοσυνη γι' αυτην.

Τωρα με αφορμη τον κορονοϊό θα προσπαθησει να εκμεταλλευθει το φοβο που γενναει η επιδημια στους λαους για να περασει την αντιδημοκρατικη ατζεντα της.

.

θα τους βγει αλλιως γιατι το παιξαν νωρις το χαρτι τους...επρεπε να σπειρουν πρωτα την πεινα παντου με καποιον αλλον πιο ηπιο τροπο και να μην εχει χρονο καποιος να σκεφτει....τωρα με τους πιο πολλους χορτασμενους ακομα, ολοι εχουν πολυ χρονο για να σκεφτουν και να ψαξουν....θα τους βγει αλλιως πιστευω....δεν μπορει μια τηελοραση οσο μπλα μπλα και να κανει να κοψει την μαζα απο το να ψαχνει. αν ομως πεινας, δεν εχει ορεξη για ψαξιμο...βιαστηκαν πολυ

[Αρίστος]

Κι εγω πιστευω οτι τελικα δεν θα τους περασει.

Δεν τους βοηθαει οτι και ο ιος αποδειχθηκε κουτσο αλογο.

Ο Τραμπ δηλωσε οτι απο 1η Μαιου σταματαει την καραντινα.

.

[ΩRIΩNAS7]

Επειδη ο Ωριωνας αμφισβητησε τις θεσεις μου για την παγκοσμιοποιηση και μου ανεβασε εναν ορισμο της που βρηκε γκουγκλιζοντας για να με βγαλει ασχετο...

του προτεινω να διαβασει το παρακατω αρθρο μου
.

Μέχρι εκεί διάβασα.
Δηλαδή ζητάς να μην πιστεύουμε τι λένε οι επιστήμονες και τα βιβλία, που έφερα, αλλά να πιστέψουμε εσένα που εισαι γνωστός για τα click bait αρθρα σου, τις απαντά άστοχες προβλέψεις σου και τις χαρακτηριστικά αίολες θέσεις σου.
Άρα ζητάς Σκοταδισμό.

Λοιπόν για να τελειώνουμε. Ανάμεσα σε εσένα και την επιστημονική κοινότητα διαλέγουμε την επιστημονική κοινότητα.
Είτε σου αρέσει είτε όχι.

[ΩRIΩNAS7]

Παγκοσμιοποιηση αφελη Ωριωνα δεν σημαινει το ιντερνετ κα το παγκοσμιο εμποριο (αυτο υπηρχε και επι αρχαιας Ρωμης) αλλα την παγκοσμια διακυβερνηση που θελουν οι τραπεζες και οι πολυεθνικες. Κατα της παγκοσμιοποιησης ειναι λοιπον οσοι θελουν εθνη-κρατη και εθνικες οικονομιες, οχι οσοι θελουν παγκοσμιο κρατος και μια παγκοσμιοποιημενη οικονομια χωρις κανονες. Τραμπ, Τζονσον και ΠΟυτιν ειναι λοιπον υπερ των εθνων κρατων και κατα της παγκοσμιας διακυβερνησης.

.

Αρίστο δεν έχεις ιδέα γιατί μιλάς. Και επειδή όπως όλοι οι συνομωσιολόγοι έχετε μια φυσική απέχθεια στο διαβασμα, την έρευνα και την μελέτη, δες παρακάτω πως ορίζεται η παγκοσμιοποίηση :

Screenshot_20200416_091236.jpg
Globalization
Από τον/την Gary J. Wells, Robert Shuey, Ray Kiely

Διάβασε και εδώ


Screenshot_20200416_092208.jpg
Measuring Globalisation: Gauging Its Consequences
Από τον/την Axel Dreher, Noel Gaston, Pim Martens

Screenshot_20200416_093415.jpg
Economic Globalisation: Social Conflicts, Labour and Environmental Issues
επεξεργασία από Clement Allan Tisdell, Raj Kumar Sen

How do you define Globalization?
The term Globalization refers to processes of international integration arising from the interchange of world views, products, ideas, and other aspects of culture.

Samer M Barakat,
Applied Science Private University,
Business Administration,
International Management,
Marketing Research,
Strategic Planning
Globalization

Hasan Ali Al-Zu'bi
Amman Arab University
Globalization is a process of interaction and integration among the people, companies, and governments of different nations, a process driven by international trade and investment and aided by information technology. This process has effects on the environment, on culture, on political systems, on economic development and prosperity, and on human physical well-being in societies around the world.
Roland Robertson, professor of sociology at University of Aberdeen, an early writer in the field, defined globalization in 1992 as: the compression of the world and the intensification of the consciousness of the world as a whole.
Sociologists Martin Albrow and Elizabeth King define globalization as: all those processes by which the peoples of the world are incorporated into a single world society.
In The Consequences of Modernity, Anthony Giddens uses the following definition: Globalization can thus be defined as the intensification of worldwide social relations which link distant localities in such a way that local happenings are shaped by events occurring many miles away and vice versa.
The International Monetary Fund (IMF) identified four basic aspects of globalization: trade and transactions, capital and investment movements, migration and movement of people and the dissemination of knowledge. Further, environmental challenges such as climate change, cross-boundary water, air pollution, and over-fishing of the ocean are linked with globalization. Globalizing processes affect and are affected by business and work organization, economics, socio-cultural resources, and the natural environment.
Globalization is deeply controversial, however. Proponents of globalization argue that it allows poor countries and their citizens to develop economically and raise their standards of living, while opponents of globalization claim that the creation of an unfettered international free market has benefited multinational corporations in the Western world at the expense of local enterprises, local cultures, and common people. Resistance to globalization has therefore taken shape both at a popular and at a governmental level as people and governments try to manage the flow of capital, labor, goods, and ideas that constitute the current wave of globalization.
To find the right balance between benefits and costs associated with globalization, citizens of all nations need to understand how globalization works and the policy choices facing them and their societies.

Αυτά είναι η παγκοσμιοποίηση και όχι αυτό που λες εσύ.
Ως αριστερός είμαι υπέρμαχος της παγκοσμιοποίησης, εκτός του οικονομικού τομέα. Δηλαδή δεν είμαι υπέρ να έχει ο Τραμπ τα εργοστάσια του σε Μεξικό και Κίνα, με μισθούς πείνας. Δεν είμαι υπέρ των αγγλικών πολυεθνικών που υποστηρίζει ο Τζονσον, κι οι οποίες έχουν ολόκληρες κοινότητες ανθρώπων σαν δούλους στα εργοστάσιά τους, σε Αφρική και Ασία.

Είμαι υπέρ της παγκοσμιοποίησης όσον αφορά την ελεύθερη διακίνηση, ιδεών, ανθρώπων, τεχνολογίας και γνώσης.
Σε έναν μη παγκοσμιοποιημενο επιστημονικά και κοινωνικά κόσμο ο 19ς, 20ος κι ο 21ος αιώνας, που διανύουμε, θα έμοιαζαν σαν όλους του προηγούμενους. Και εσύ δεν θα είχες αυτές τις συσκευές τεχνολογικής αιχμής, που χρησιμοποιείς για να γράφεις αυτά που γράφεις, αλλά μάλλον θα έβοσκες σε κάνα βουνό πρόβατα. Όπως κι όλοι μας.

Ο Τραμπ και ο Τζονσον είναι παγκοσμιοποιητες. Είναι όμως της παλιάς φουρνιάς. Προφανώς λόγω του οικογενειακό ύ περιβάλλοντος, που γεννήθηκαν και ανατράφηκαν.
Το να μου λες ότι δεν θέλουν "Globalization" αλλά "localization"(μάθε και αυτόν τον όρο τώρα ) είναι απλά αστείο. Αν ηταν υποστηριχτές του localization, θα έκαναν αυτό που σημαίνει αυτός ο ορισμός. Δηλαδή θα εφαρμοζαν την τακτική να πωλούνται τα αγαθά μόνο εκεί που παράγονται.

[Λαχουρένιος]

Μέχρι εκεί διάβασα.
Δηλαδή ζητάς να μην πιστεύουμε τι λένε οι επιστήμονες και τα βιβλία, που έφερα, αλλά να πιστέψουμε εσένα που εισαι γνωστός για τα click bait αρθρα σου, τις απαντά άστοχες προβλέψεις σου και τις χαρακτηριστικά αίολες θέσεις σου.
Άρα ζητάς Σκοταδισμό.

Λοιπόν για να τελειώνουμε. Ανάμεσα σε εσένα και την επιστημονική κοινότητα διαλέγουμε την επιστημονική κοινότητα.
Είτε σου αρέσει είτε όχι.

Δηλαδη πιστευεις περισσοτερο τους επιστημονες απο εναν που εγραφε για τους ατλαντες και οτι στην αρχαιοτητα εγινε πυρηνικος πολεμος? Δεν μπορω να σε καταλαβω.

[ΩRIΩNAS7]

Μέχρι εκεί διάβασα.
Δηλαδή ζητάς να μην πιστεύουμε τι λένε οι επιστήμονες και τα βιβλία, που έφερα, αλλά να πιστέψουμε εσένα που εισαι γνωστός για τα click bait αρθρα σου, τις απαντά άστοχες προβλέψεις σου και τις χαρακτηριστικά αίολες θέσεις σου.
Άρα ζητάς Σκοταδισμό.

Λοιπόν για να τελειώνουμε. Ανάμεσα σε εσένα και την επιστημονική κοινότητα διαλέγουμε την επιστημονική κοινότητα.
Είτε σου αρέσει είτε όχι.

Δηλαδη πιστευεις περισσοτερο τους επιστημονες απο εναν που εγραφε για τους ατλαντες και οτι στην αρχαιοτητα εγινε πυρηνικος πολεμος? Δεν μπορω να σε καταλαβω.

Α ναι. Ξέχασα να τα αναφέρω αυτά

[Αρίστος]

Ναι μονο που εγω που μου λες οτι εχω φυσικη απεχθεια στο διαβασμα εχω μια απο τις μεγαλυτερες βιβλιοθηκες στην Ελλαδα.

Καπου 5 ραφια με βιβλια μονο εχει το τμημα που αναφερεται σε θεματα Παγκοσμιοποιησης.

Και δεν διαβαζω μονο τους αντιπαγκοσμιοποιητες αλλα και τους παγκοσμιοποιητες.

Εχω βιβλια δηλαδη του Κισσινγκερ, του Μπρζεζινσκι, του Σορος, του Ατταλι, του Φουκουγιαμα και αλλων.

.