
έλεγε ο Νακαμούρα που όπως και ο «μέντοράς» του Ίτο ακολουθούσαν τις αρχές του κορυφαίου φυσικού καλλιεργητή και συμπατριώτη τους Μασανόμπου Φουκουόκα ο οποίος παρείχε και παραδοσιακές οδηγίες κατασκευής αρδευτικών καναλιών. Το κίνητρο έδωσαν στον δρ. Νακαμούρα τα παιδιά που έβλεπε να πεθαίνουν από λιμό και αφυδάτωση σε αγροτική περιοχή πληττόμενη από ξηρασία όπου βρισκόταν σε αποστολή. Για τη συνεισφορά του στην ειρήνη και τη διεθνή αλληλοκατανόηση του είχε απονεμηθεί το 2003 το βραβείο Ramon Magsaysay, το αντίστοιχο ασιατικό Νόμπελ. Το 2020 θα έκλεινε σαράντα χρόνια μιας πολύπλευρης εθελοντικής προσφοράς σε Πακιστάν και Αφγανιστάν. Δεν οραματίστηκε μόνο ένα καλύτερο αύριο, επιχείρησε και να το εφαρμόσει έμπρακτα. Ήταν από τους φωτισμένους ανθρώπους που δεν διστάζουν να ρισκάρουν μια άνετη ζωή για να συνδράμουν αφιλοκερδώς άρρωστους, φτωχούς και κατατρεγμένους όπου γης. Η τραγική του απώλεια αποτέλεσε μια ακόμα υπενθύμιση ότι ο πόλεμος στο Αφγανιστάν καλά κρατεί (ένας πόλεμος «χαμηλής έντασης» με μεγάλες περιοχές του υπαίθρου να ελέγχονται από τους τζιχαντιστές που συχνά πραγματοποιούν και ένοπλες ή βομβιστικές επιθέσεις στις μεγάλες πόλεις). Άσχετα που περνά συνήθως πλέον στα «ψιλά» της διεθνούς ειδησεογραφίας, ούτε και θεωρείται επισήμως εμπόλεμη χώρα με συνέπεια οι προερχόμενοι από εκεί πρόσφυγες να μην δικαιούνται κανένα ειδικό καθεστώς προστασίας.
https://www.lifo.gr/now/world/261880/te ... 1575620120
