Ο κλασικός φιλελευθερισμός έχει εστιάσει στην δημιουργία πλούτου που απορρέει από την ελευθερία της αγοράς. Δυστυχώς για μας, απέτυχε να προβλέψει τις ολέθριες συνέπειες της τραπεζοκρατίας και του spread betting (τζόγος πάνω στις οικονομίες των χωρών) που επικρατούν στις μέρες μας.
Ο εφηρμοσμένος φιλελευθερισμός που επικρατεί στις μέρες μας, εμφανίζει πολλά προβλήματα και σηκώνει πολύ κριτική.
Κάποιοι τον αποκαλούν νεοφιλελευθερισμό, αν και αυτός ο όρος πρωτοξεκίνησε σημαίνοντας κάτι εντελώς διαφορετικό και έχει καταλήξει να ενσωματώνει όλα τα τσιτάτα του φιλελευθερισμού της πράξης. Είναι κάτι σαν τον "διάολο" της οικονομίας.
Η διαφορά ενός κλασικού φιλελεύθερου από έναν σοσιαλιστή ή κομμουνιστή, είναι ότι ο πρώτος μπορεί να ασκήσει σκληρή κριτική στο υπάρχον σύστημα, αλλά θεωρεί ότι η λύση δεν είναι η ολική αντικατάστασή του με κρατική εκμετάλλευση των μέσων παραγωγής. Κάτι τέτοιο θα οδηγούσε -σύμφωνα με τον κλασικό "λελέ"- σε ένα ακόμη χειρότερο καθεστώς, το οποίο θα χαρακτηριζόταν από ανελευθερία σε όλους τους τομείς.
Ο φιλελευθερισμός στην οικονομία οδηγεί (αποδεδειγμένα) στη δημιουργία πλούτου. Τα σοσιαλιστικά μοντέλα εστιάζουν κυρίως στη διανομή ενός ήδη υπάρχοντος πλούτου. Ωστόσο προκειμένου να "διανεμηθεί δίκαια" ένας πλούτος, θα πρέπει πρώτα να δημιουργηθεί. Οι σκανδιναβικές χώρες που σήμερα εφαρμόζουν σοσιαλδημοκρατία, έχουν δημιουργήσει τον πλούτο τους με φιλελευθερισμό.
Θέλω ωστόσο να αναφερθώ (και να εστιάσω) στο τι σημαίνει φιλελευθερισμός σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο (διότι αυτή η πτυχή του παραγκωνίζεται στην χώρα μας).
Φιλελευθερισμός, σημαίνει όσο το δυνατόν λιγότεροι νόμοι και κανόνες που να ορίζουν τη ζωή του ανθρώπου. Μία κοινωνία οφείλει να διέπεται από νόμους και κανόνες που να εξασφαλίζουν την εύρυθμη λειτουργία της και όχι από περισσότερους. Η κρατιστική επιβολή όλο και περισσότερων κανόνων και απαγορεύσεων που να ορίζουν τις ζωές μας, οδηγεί σε ανελευθερία.
Το ίδιο ισχύει και σε ιδιωτικό επίπεδο. Μια εταιρία που επιβάλει όλο και περισσότερους κανόνες στους εργαζομένους της, λειτουργεί ανελεύθερα. Εξαιρούνται ασφαλώς, οι κανόνες που εξασφαλίζουν την εύρυθμη λειτουργία της.
Φιλελευθερισμός είναι η πλήρης ελευθερία στην έκφραση και στις επιλογές που κάνει ο κάθε άνθρωπος. Αρκεί ασφαλώς να ενεργεί στα πλαίσια του νόμου. Φιλελευθερισμός ΔΕΝ είναι η λογοκρισία και η επιβολή κανόνων στην έκφραση (είτε συντηρητικών, είτε προοδευτικών).
Φιλελευθερισμός ΔΕΝ είναι η φίμωση και ο περιορισμός της έκφρασης "για έναν καλό σκοπό". Αν οι προθέσεις κάποιου που εκφράζεται ελεύθερα δεν είναι αγνές, αυτός θα κριθεί από την κοινωνία και θα αγνοηθεί όπως του αξίζει. Η ελευθερία του λόγου είναι ισότιμη με όλα τα άλλα ανθρώπινα δικαιώματα.
Η ελευθερία επιλογών είναι επίσης σημαντική. Ο καθένας οφείλει να είναι ελεύθερος στο τι θα κάνει με το σώμα του εφόσον δεν βλάπτει τον πλησίον. Όσον αφορά τον εαυτό του, τελευταία γίνονται συζητήσεις και διαβουλεύσεις για το κατά πόσο πρέπει να επιτρέπεται κάποιος να τον βλάπτει ή όχι. Είναι μεγάλη συζήτηση.
Και βέβαια εξίσου σημαντική είναι η ελευθερία των ενεργειών. Αρκεί ο καθένας μας να ενεργεί στα πλαίσια του νόμου. Εδώ υπάγεται και ο ειρηνικός ακτιβισμός.
Ολη αυτή η ελευθερία στην έκφραση, στις επιλογές και στις ενέργειες είναι καλό να εξασφαλίζεται με πρωτοβουλία των ίδιων των πολιτών μιας κοινωνίας και όχι να επιβάλλεται δια του νόμου. Οι νόμοι θα πρέπει να είναι τέτοιοι που να υποβοηθούν την ελευθερία. Η ελευθερία δεν είναι μια αξία που επιβάλλεται.
Αυτή είναι η άποψή μου για τον κλασικό "λελεδισμό".
