Πολιτικό status quo
Σήμερα κυβερνάται ως ειδική διοικητική περιοχή κατά τον βασικό νόμο του Χονγκ Κονγκ. Υπό τον όρο της σινοβρετανικής κοινής Διακήρυξης, η Κίνα έχει υποσχεθεί ότι το Χονγκ Κονγκ θα έχει έναν σχετικά υψηλό βαθμό αυτονομίας τουλάχιστον έως το 2047 γεγονός που το επιβάλλουν περισσότερο οικονομικοί λόγοι.
Νυχτερινή άποψη του Χονγκ Κονγκ, κοντά στον όρμο Γουαντσάι
Έτσι υπό την πολιτική "μια χώρα, δύο συστήματα", η αυτονομία αφορά το νομικό σύστημα, το νόμισμα, την τελωνειακή πολιτική, τις πολιτιστικές αντιπροσωπείες, τις διεθνείς αθλητικές ομάδες του, τους νόμους μετανάστευσης, ενώ η Κίνα θα αντιπροσωπεύει το Χονγκ Κονγκ διπλωματικά και στρατιωτικά.
Η κυβέρνηση είναι μαριονέτα της Κίνας, αλλά η βουλή είναι εκλεγμένη κατά ένα μεγάλο ποσοστό από τον κόσμο, ενώ άλλο ένα μεγάλο ποσοστό είναι εκλεγμένο από τους εμπορικούς και βιομηχανικούς κλάδους του Χονγκ Κονγκ. Από το ποσοστό που εκλέγει ο κόσμος, οι μισοί είναι φιλικά προσκείμενοι με την κινεζική κυβέρνηση ενώ σχεδόν όλο το ποσοστό των εκπροσώπων του εμπορικού και βιομηχανικού κλάδου είναι φιλικά προσκείμενοι με την κινεζική κυβέρνηση (τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν άλλωστε, η κινέζικη αγορά είναι τεράστια). Κατά συνέπεια, ακόμη και το κοινοβούλιο ελέγχεται από την Κίνα κατά κάποιον τρόπο.
Η αρχή του κακού
Όλα ξεκίνησαν με ένα φόνο. Ένα ζευγάρι πήγε διακοπές στην Ταϊβάν κι εκεί ο σύζυγος σκότωσε την γυναίκα του και επέστρεψε στο Χονγκ Κονγκ. Στο Χονγκ Κονγκ δεν μπορούσε να δικαστεί για τον φόνο, αλλά δεν μπορούσαν να τον εκδώσουν στις αρχές της Ταϊβάν γιατί δεν υπήρχε νομικό πλαίσιο και συμφωνία έκδοσης μεταξύ των δύο μερών. Έτσι προτάθηκε ένα νομοσχέδιο που θα έλυνε αυτό το πρόβλημα, δηλαδή θα επέτρεπε την έκδοση εγκληματιών μεταξύ των δύο μερών. Αυτό όμως άνοιξε το παραθυράκι για την έκδοση εγκληματιών και με την Κίνα, με ό,τι κι αν αυτό συνεπάγεται (έκδοση κατηγορούμενων για πολιτικούς λόγους), γιατί η Ταϊβάν δεν έχει καν εκπρόσωπο στα Ηνωμένα Έθνη και θεωρητικά εκπροσωπείται από την Κίνα, που την θεωρεί αναπόσπαστο κομμάτι της. Έτσι, οι φιλικά προσκείμενοι στην κινεζική κυβέρνηση, εννοείται πως βρήκαν ένα πάτημα για να διευρύνουν το νομικό πλαίσιο. Παρεμπιπτόντως, η Ταϊβάν έχει ανεπίσημες σχέσεις με αρκετά κράτη στον κόσμο και στην Ευρώπη (έχει και πρεσβείες σε μερικά κράτη - καμία στην ΕΕ). Μαντέψτε ποιο κράτος της ΕΕ δεν έχει ανεπίσημες σχέσεις μαζί της (ενώ όλες οι άλλες έχουν - και η Τουρκία έχει)
Αυτό το νομοσχέδιο ξεκίνησε τις ταραχές στο Χονγκ Κονγκ, μιας και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του, κατέβηκε στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί.
