Ο ανθρωπος γεννιεται η γινεται;

[Νεφερτίτη]

Τι πιστευετε;

Παντα με απασχολουσε το ερωτημα αν ο ανθρωπος γεννιεται η γινεται. Μια φιλη μου κοινωνιολογος μου ελεγε οτι ο χαρακτηρας διαμορφωνεται απο το οικογενειακο περιβαλλον και κυριως απο τους γονεις. Παρατηρωντας τον ευατο μου (οσο αντικειμενικα γινεται) μεχρι σημερα πιστευω οτι δεν ισχυει και τοσο. Οι γονεις μου και η αδερφη μου πχ ειναι πολυ εξωστρεφεις ανθρωποι, ενω εγω ειμαι το ακριβως αντιθετο. Τους αρεσει να μιλανε, ενω εγω ειμαι λιγομιλητη και διαφορα αλλα. Ειμαι το ακριβως αντιθετο δηλαδη σαν χαρακτηρας.

[Diogos]

Ωραίο θέμα άνοιξες!
Κατά την γνώμη μου και καθαρά από τις δικές μου εμπειρίες πιστεύω ότι το περιβάλλον παίζει σημαντικότερο ρόλο από τα γονίδια και την κληρονομικότητα. Βέβαια δεν είναι εύκολο να βγάλουμε κάποιους κανόνες και να πούμε είναι αυτό ή δεν είναι, αλλά θαρρώ πώς το περιβάλλον μας είναι πιο καθοριστικός παράγοντας από τα γονίδια, τουλάχιστον σε ότι έχει να κάνει με το χαρακτήρα.
Φυσικά δεν εξετάζω τον παράγοντα τύχη, που και αυτός παίζει κάποιο ρόλο πάντα.

[itteithe]

Πόσοι δεν έχουν ταλαιπωρηθεί με αυτό το ερώτημα κατά τον ρου της ιστορίας και πόσα κινήματα ξεπήδησαν από την απάντηση που προσπάθησαν να δώσουν ορισμένοι φιλόσοφοι;

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να βγάζουμε από την εξίσωση τον βιολογικό παράγοντα, τις γενετήσιες ορμές και τα ένστικτα που οδηγούν τις πράξεις μας και σε ορισμένες περιπτώσεις καθορίζουν τον ίδιο μας τον χαρακτήρα. Θα έλεγα πως η καλύτερη προσέγγιση στο εν λόγω θέμα είναι ο άνθρωπος γεννιέται και γίνεται.

[bizeli]

Ο άνθρωπος σίγουρα γεννιέται.
Το ερώτημα που πρέπει να τεθεί είναι τι είναι αυτό που προσδοκά ο άνθρωπος να γίνει.
Να γίνει τι;
Τι είναι αυτό που περιμένουμε να γίνει;

[Ραν ταν πλαν]

Γεννιέται ως αμετάβλητη ιδιοσυγκρασία.
Ως χαρακτήρας-προσωπικότητα διαμορφώνεται βασικά από τα πρώιμα βιώματα και μεταβάλλεται στην πορεία ανάλογα με το βαθμό αντίληψης, ανάλυσης και σύνθεσης των νέων εμπειριών σύμφωνα με τον τύπο της ιδιοσυγκρασίας του.
Που σημαίνει ότι η συνεχής μεταβλητότητα της προσωπικότητας μας καθορίζει, πέρα από την εξωτερική ομοιότητα μας με τους άλλους, και τη μοναδικότητα μας ως προς τον ειδικό τρόπο που λύνει ο καθένας το υπαρξιακό του πρόβλημα.
Και που αυτή η μοναδικότητα εκφράζεται μέσα από την άπειρη ποικιλία προσωπικοτήτων διαμορφωμένων πάνω στη βάση της θετικής ή αρνητικής αξιοποίησης των εμπειριών, των έμφυτων χαρακτηριστικών και των επίκτητων ικανοτήτων.

[Νεφερτίτη]

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να βγάζουμε από την εξίσωση τον βιολογικό παράγοντα, τις γενετήσιες ορμές και τα ένστικτα που οδηγούν τις πράξεις μας και σε ορισμένες περιπτώσεις καθορίζουν τον ίδιο μας τον χαρακτήρα. Θα έλεγα πως η καλύτερη προσέγγιση στο εν λόγω θέμα είναι ο άνθρωπος γεννιέται και γίνεται.

Καπου εκει καταληγω κι εγω. Ισως παιζει πιο καθοριστικο ρολο το περιβαλλον, αλλα καποια στοιχεια του χαρακτηρα καθοριζονται απο βιολογικους παραγοντες.

[vallon]

Ο χαρακτήρας του ανθρώπου διαμορφώνεται από δύο βασικούς παράγοντες, το επίκτητο και το κληρονομικό.
Πάνω σε όλη αυτή τη υπόθεση εξελίσσεται μια απίστευτη διαμάχη με πολλές προεκτάσεις σχετικά με το μείγμα των ποσοστών.
Οι τελευταίες επικρατούσες απόψεις δείχνουν ότι το επίκτητο υπερνικά το κληρονομικό. Βέβαια εκεί αρχίζουν και μπλέκονται λίγο τα πράγματα.
Ο ανθρώπινη συμπεριφορά μοιάζει , με λίγη φαντασία, σαν ένα ροδάκινο. Η φλούδα είναι οι συμπεριφορές. Το κουκούτσι όμως είναι το συμπαγές , εκείνο που δεν αλλάζει και δεν μπορεί να το κατανοήσει ο άνθρωπος. Είναι οι αρχές. Παράδειγμα η αρχή της αγέλης. Γιατί όταν έχουμε πέντε σουβλατζίδικα στη σειρά, το ένα δίπλα απο το άλλο, όλοι πάνε σωρηδόν σαν κοπάδι σε ένα;
Γιατι αυτή είναι η αρχή της αγέλης, που μεταφέρεται μέσω του dna του ανθρώπου χιλιάδες χρόνια , από την προοριστική εποχή.
Στην εποχή αυτή τα ζώα , οι δεινόσαυροι , έτρεχαν όλα μαζί προς μια κατεύθυνση σαν κοπάδι για να φτάσουν σε ένα ποτάμι να πιουν νερό.
Η συμπεριφορά όμως του ατόμου που ακουμπάει στο επίκτητο είναι δυνατόν να μεταβληθεί. Για παράδειγμα μπορείς να πάρεις κάποιον που τρώει με τα χέρια και να τον μάθεις να τρώει με μαχαίρι και πιρούνι...

[nemo]

Ο άνθρωπος γεννιέται δηλαδή είμαστε παιδιά των γονιών μας Αν κάποιος γονείς καθαρίζει την μύτη του
με ορισμένο τρόπο όταν αφοσιώνεται κοιτάζοντας την οθόνη κατά 99% θα το κανετε και εσείς στην ηλικία του
Είναι αυταπάτη να νομίζουμε οτι μπορούμε να ξεφύγουμε από την δεξαμενή των γονιδίων που έχουμε μέσα μας
δεν ξεφεύγουμε από τα χαρακτηριστικά, μπορούμε όμως μέσω της εκπαίδευσης να αλλοιώσουμε ή οξύνοντας
κάποιες από τις ιδιότητες αυτών Βασικά μου άρεσε το ερώτημα της bizeli το: που μπορούμε να φτάσουμε;

[Ραν ταν πλαν]

Βασικά μου άρεσε το ερώτημα της bizeli το: που μπορούμε να φτάσουμε;

Ως άτομα μέχρι εδώ.



Ως συλλογικότητα δεν ξέρω.

[vallon]

Ο άνθρωπος γεννιέται δηλαδή είμαστε παιδιά των γονιών μας Αν κάποιος γονείς καθαρίζει την μύτη του
με ορισμένο τρόπο όταν αφοσιώνεται κοιτάζοντας την οθόνη κατά 99% θα το κανετε και εσείς στην ηλικία του
Είναι αυταπάτη να νομίζουμε οτι μπορούμε να ξεφύγουμε από την δεξαμενή των γονιδίων που έχουμε μέσα μας
δεν ξεφεύγουμε από τα χαρακτηριστικά, μπορούμε όμως μέσω της εκπαίδευσης να αλλοιώσουμε ή οξύνοντας
κάποιες από τις ιδιότητες αυτών Βασικά μου άρεσε το ερώτημα της bizeli το: που μπορούμε να φτάσουμε;

Θα σου αποδείξω αυτό που γράφω παραπάνω με πολύ απλό τρόπο.

Εάν υποθέσουμε ότι μόλις γεννιέται ένα παιδί, αυτό παραδίδεται σε πιθήκους. Το παιδί μεγαλώνει με πιθήκους χωρίς να βλέπει ανθρώπους ή να έρχεται σε επαφή μαζί τους. Όταν το παιδί μεγαλώσει και συνεχίζει να μην έρχεται σε επαφή με ανθρώπους, τι θα πιστεύει ότι είναι; άνθρωπος ή πίθηκος;