Στην Ελλάδα της κρίσης συνθήκες αλλάζουν, ζωές ανατρέπονται, άνθρωποι βρίσκονται αντιμέτωποι με προβλήματα που ούτε τα φαντάζονταν… Νομίζεις ότι τα ’χεις όλα – ή τουλάχιστον όσα επιθυμούσες. Όμως, μια στιγμή αρκεί για ν’ ανοίξει η κερκόπορτα, απ’ όπου θα τρέξουν να περάσουν οι διαψεύσεις, οι αναποδιές και τα βάσανα. Και τότε αρχίζουν τα ερωτήματα: Θα μπορέσεις να επιστρέψεις; Και ποιο είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσεις; Θ’ αποδεχτείς την ήττα ή θα αγωνιστείς για τη δικαίωση; Στο καινούργιο μυθιστόρημα του Κωνσταντίνου A. Τριανταφυλλάκη συνταξιδεύουμε με ήρωες που βίωσαν την καταστροφή κι αναζητούν το δικαίωμα στο όνειρο μέσ’ από μιαν άλλη ευκαιρία… Οι ιστορίες του βιβλίου γράφτηκαν τα τελευταία δύο χρόνια, βασίστηκαν σε νέες και παλιές εµπειρίες και βιώµατα και πήραν την τελική τους µορφή το καλοκαίρι του 2016 στη Χαλκιδική, τη Σαντορίνη και τη Φολέγανδρο. Το βιβλίο αυτό είναι αφιερωµένο σ’ όλους εκείνους, άντρες και γυναίκες, που δίνουν καθηµερινά, υπό αντίξοες συνθήκες, τον αγώνα τους και επιµένουν µέχρι να κερδίσουν. Αυτοί µας διδάσκουν το πραγµατικό νόηµα της ζωής και την αξία της ύπαρξης.
<>
Συγγραφέας
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Ο Κωνσταντίνος Α. Τριανταφυλλάκης γεννήθηκε στο Ασημένιο Έβρου. Τελείωσε το Γυμνάσιο Διδυμοτείχου. Το 1975 ήρθε στην Αθήνα και σπούδασε στην Πάντειο. Το 1979 εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη για μεταπτυχιακές σπουδές στα Οικονομικά, στις Πολιτικές Επιστήμες (Μaster) και στις Διεθνείς Σχέσεις (Διδακτορικό). Στην Ελλάδα επέστρεψε το 1990. Εργάζεται ως σύμβουλος επιχειρήσεων σε θέματα Μarketing και Επικοινωνίας. Άλλα έργα του συγγραφέα: Αλλιώς τα είχαμε σχεδιάσει... (2012), Ημερολόγια Χαρμολύπης (2014), Μια άλλη ευκαιρία... (2017) τα οποία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις ΙΑΝΟS.
<>
Αξιολογήσεις
Review by Αθηνά Ντάσιου Γιάννου
Επιτέλους, αληθινή λογοτεχνία! είχα καιρό να διαβάσω ελληνική λογοτεχνία που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί συνέχεια των Ελλήνων "κλασικών" διηγηματογράφων, Τερζάκη, ενδεχομένως Ξενόπουλου, Κυριαζή κ.ά. Ο συγγραφέας δεν φοβάται να μιλήσει για την πραγματικότητα όπως είναι, δε φοβάται να χρησιμοποιήσει τη λέξη "Θεός" που πολλοί σύγχρονοι λογοτέχνες την αποφεύγουν σαν κάτι κακό... Ενώ στην καθημερινότητά μας, άλλος λίγο, άλλος πολύ, ασχολούμαστε με τα θεία, εδώ στην Ελλάδα τουλάχιστον, στην χώρα μας, ακόμα πιστεύουμε, ακόμα ελπίζουμε στον Θεό και στον Παράδεισο... Εύγε στον συγγραφέα, που δεν φοβήθηκε να δείξει ότι στην Αθήνα της κρίσης, υπάρχουν άνθρωποι με ευγένεια, με ιδανικά, με προβλήματα, με ελπίδα, με αγάπη, με ανθρωπιά...
Αναφορικά με το ύφος, θα έλεγα ότι ξαφνιάζει ευχάριστα η ροή του κειμένου, το ενδιαφέρον που κορυφώνεται χωρίς να αγχώνει, χωρίς να υπερβάλλει... Προς το τέλος του βιβλίου μόνο, μου φάνηκε η ατμόσφαιρα λίγο γλυκανάλατη, δεν ξέρω γιατί.
Γενικά, συγχαρητήρια στον κ. Τριανταφυλλάκη. Περιμένουμε κι άλλα από έναν συγγραφέα συνεχιστή των μεγάλων.
(Αναρτήθηκε στις 10/12/2017)
