Συζητήσεις για ποια μουσική θέλετε να κάνουμε εδώ μέσα;

[NikosVy]

Τι λέτε;

[Λαχουρένιος]

Ροκ και τζαζ

[bizeli]

Δε γίνεται να συζητάμε για όλα τα είδη της μουσικής;

[NikosVy]

Ροκ και τζαζ

Το πρόσθεσα στις επιλογές.

Αλλά μου έσβησαν όλες οι ψήφοι. Συγγνώμη. Ξαναρχίζουμε παρακαλώ.

Δε γίνεται να συζητάμε για όλα τα είδη της μουσικής;

To πρόσθεσα.

Αλλά όπως έγραψα προηγουμένως μου έσβησαν οι ψήφοι. Να τα ξαναγράψουμε.

[itteithe]

Θα είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, μια εκλαϊκευμένη εισαγωγή πάνω στην αρμονία, αντίστιξη και φούγκα, ώστε να μπούμε στο νόημα για να προχωρήσουμε στα της κλασικής μουσικής και κατ' επέκταση κάθε μεταγενέστερου μουσικού είδους. Αν υπάρχει γνώστης/γνώστρια της μουσικής θεωρίας για να μας κάνει μια τέτοια εισαγωγή, θα παρακολουθούσα με μεγάλη προσοχή το σχετικό νήμα.

Ψήφισα κλασική μουσική.

[NikosVy]

Επειδή εκφράστηκαν 5 διαφορετικές προτιμήσεις με 20% η κάθε μία....

... θέλετε συζητήσεις για μουσική γραμμένη σε πεντάγραμμο και με νότες ή συζητήσεις για μουσική χωρίς πεντάγραμμο και χωρίς νότες;

[Λαχουρένιος]

Επειδή εκφράστηκαν 5 διαφορετικές προτιμήσεις με 20% η κάθε μία....

... θέλετε συζητήσεις για μουσική γραμμένη σε πεντάγραμμο και με νότες ή συζητήσεις για μουσική χωρίς πεντάγραμμο και χωρίς νότες;

Και τα 2! Σοβαρα, ειναι ενδιαφεροντα θεματα αυτα. Δεν μπορω να συνεισφερω γιατι ειμαι ασχετος αλλα με ενδιαφερει να μαθω.

[bizeli]

Επειδή εκφράστηκαν 5 διαφορετικές προτιμήσεις με 20% η κάθε μία....

... θέλετε συζητήσεις για μουσική γραμμένη σε πεντάγραμμο και με νότες ή συζητήσεις για μουσική χωρίς πεντάγραμμο και χωρίς νότες;

Πάνω που ήθελα να ρωτήσω τι ακριβώς θέλεις να συζητάμε.
Γιατί έτσι κι αλλιώς θέματα μουσικής υπάρχουν ήδη προς συζήτηση.
Τι παραπάνω έχεις στο μυαλό σου εσύ;

Εμένα η μουσική μου αρέσει πάρα πολύ αλλά δεν είμαι μουσικός οπότε δεν κατέχω εξειδικευμένες γνώσεις ούτε για να προσφέρω σε μια συζήτηση ούτε και να την κατανοήσω ως αναγνώστης αν γίνεται σε τέτοιο επίπεδο.

Αν, όμως, υπάρχουν άτομα εδώ μέσα που είναι μουσικοί και νιώθουν την ανάγκη να μιλήσουν σε έναν άλλον κώδικα επικοινωνίας που δεν κατέχει το ευρύ κοινό ... ευπρόσδεκτα και αυτά τα νήματα.

[NikosVy]

Δεν είχα δει ούτε στο παλιοφόρουμ (ούτε σε Φόρουμ Βυζαντινής Μουσικής ούτε σε Κιθαραφόρουμ ούτε σε άλλο Φόρουμ της Μουσικής και Στιχουργικής) καμία ουσιαστική συζήτηση για α) το αν μας αρέσει και για ποιο λόγο δεν μας αρέσει συγκεκριμένη κλασσική ή άλλη έντεχνη μουσική ή β) Σχέσης Πολιτικής με Μουσική (πότε η Πολιτική χρησιμοποίησε τη Μουσικής) ή γ) ποια θεωρείται "Ελληνική Μουσική".

Ακόμα και από λογαριασμούς στο Facebook όλων των Ωδείων της Ελλάδας, παρατηρείται σιγή ασυρμάτου πάνω στο θέμα.

Προσπαθούν να σου πασάρουν τα δήθεν αυτονόητα, ότι δηλαδή "εσείς που δεν τα εκτιμάτε, δεν ξέρετε από μουσική, είσαστε τούβλα, ελάτε εδώ να σας μάθουμε εμείς".

Πριν από μερικές μέρες εμείς και ένα ζευγάρι φίλων μου παρακολουθήσαμε την όπερα του Μότσαρτ "Οι Γάμοι του Φίγκαρο". Ο φίλος, πολύ μορφωμένος, ΄μετά είπε ξερά "Δεν μου αρέσει ο Μότσαρτ", η φίλη είπε "Δεν μου άρεσε η παράσταση".

Πολύ σωστά απάντησαν και οι δύο, δικαίωμά τους ήταν. Και εμένα μου αρέσει ο Μότσαρτ, αλλά το συγκεκριμένο λιμπρέτο (υπόθεση και πλοκή που δεν την γράφει συνήθως ο ίδιος ο συνθέτης) νομίζω ήταν για τα μπάζα, κάτι σαν παράσταση στο Δελφινάριο, ενώ η μουσική εξαιρετική. Και ο Μπετόβεν που θαύμαζε τον Μότσαρτ είχε γράψει ότι θα του ήταν αδύνατο να συνθέσει σε τέτοιου χαμηλού επιπέδου λιμπρέτο. Και η Όπερα "Βαλκυρία" του Βάγκνερ που θα παρακολουθήσω αύριο στο Μέγαρο Μουσικής σε αναμετάδοση με γιγαντοοθόνη από τη Ν. Υόρκη, μάλλον θα με κουράσει (5 ώρες), αλλά το κάνω για συγκεκριμένα κομμάτια και λάιτμοτιφς (κομμάτια που επαναλαμβάνονται συχνά σαν συνθήματα με μικρές παραλλαγές) που θέλω να ακούσω. Όλοι έχουμε δικαίωμα να μας αρέσει ή να μη μας αρέσει κάτι ή να μη μας αρέσουν συγκεκριμένα είδη μουσικής. Στην περίοδο της Κατοχής τα ρεμπέτικα τα απαγόρευε ο ΕΛΑΣ, ενώ τα επέτρεπαν οι Χίτες. Επειδή σε μια παράσταση της "Λαίδης Μάκβεθ" του Σοστακόβιτς είχαν βάλει τον Στάλιν σε θεωρείο κοντά στα μπάσα, εκείνος έβαλε την Ακαδημία Μουσικών της ΕΣΣΔ να καταδικάσει τον Σοστακόβιτς ως "μπουρζουά" και "όργανο των καπιταλιστών" (σώθηκε λόγω προσφοράς του σχετικής με την πολιορκία του Λένινγκραντ).

Μήπως έχετε παρατηρήσει ότι πολλές διαφημίσεις χρησιμοποιούν μοτίβα μουσικής που είναι ευχάριστα και ταιριάζουν σε τριμερή ρυθμό, ανάλογο των χτύπων της καρδιάς μας, ή των βάλς; Οι μαύροι σκλάβοι στις αποικίες έκαναν τις δουλειές τραγουδώντας απλά βαρετά μοτίβα που ήταν ακριβώς σαν τους χτύπους της καρδιάς επομένως θα τους βοηθούσε αυτό στη δουλειά. Σαν εισαγωγή μας, μήπως έχει κάποιος κάποια ιδέα πως να αρχίσουμε.

[bizeli]

Δεν είχα δει ούτε στο παλιοφόρουμ (ούτε σε Φόρουμ Βυζαντινής Μουσικής ούτε σε Κιθαραφόρουμ ούτε σε άλλο Φόρουμ της Μουσικής και Στιχουργικής) καμία ουσιαστική συζήτηση για α) το αν μας αρέσει και για ποιο λόγο δεν μας αρέσει συγκεκριμένη κλασσική ή άλλη έντεχνη μουσική ή β) Σχέσης Πολιτικής με Μουσική (πότε η Πολιτική χρησιμοποίησε τη Μουσικής) ή γ) ποια θεωρείται "Ελληνική Μουσική".

Ακόμα και από λογαριασμούς στο Facebook όλων των Ωδείων της Ελλάδας, παρατηρείται σιγή ασυρμάτου πάνω στο θέμα.

Προσπαθούν να σου πασάρουν τα δήθεν αυτονόητα, ότι δηλαδή "εσείς που δεν τα εκτιμάτε, δεν ξέρετε από μουσική, είσαστε τούβλα, ελάτε εδώ να σας μάθουμε εμείς".

Πριν από μερικές μέρες εμείς και ένα ζευγάρι φίλων μου παρακολουθήσαμε την όπερα του Μότσαρτ "Οι Γάμοι του Φίγκαρο". Ο φίλος, πολύ μορφωμένος, ΄μετά είπε ξερά "Δεν μου αρέσει ο Μότσαρτ", η φίλη είπε "Δεν μου άρεσε η παράσταση".

Πολύ σωστά απάντησαν και οι δύο, δικαίωμά τους ήταν. Και εμένα μου αρέσει ο Μότσαρτ, αλλά το συγκεκριμένο λιμπρέτο (υπόθεση και πλοκή που δεν την γράφει συνήθως ο ίδιος ο συνθέτης) νομίζω ήταν για τα μπάζα, κάτι σαν παράσταση στο Δελφινάριο. Και ο Μπετόβεν που θαύμαζε τον Μότσαρτ είχε γράψει ότι θα του ήταν αδύνατο να συνθέσει σε τέτοιου χαμηλού επιπέδου λιμπρέτο. Και στη "Βαλκυρία" του Βάγκνερ που θα παρακολουθήσω αύριο στο Μέγαρο Μουσικής σε αναμετάδοση με γιγαντοοθόνη από τη Ν. Υόρκη, μάλλον θα με κουράσει (5 ώρες), αλλά το κάνω για συγκεκριμένα κομμάτια και λάιτμοτιφς (κομμάτια που επαναλαμβάνονται συχνά σαν συνθήματα με μικρές παραλλαγές) που θέλω να ακούσω. Όλοι έχουμε δικαίωμα να μας αρέσει ή να μη μας αρέσει κάτι ή να μη μας αρέσουν συγκεκριμένα είδη μουσικής. Στην περίοδο της Κατοχής τα ρεμπέτικα τα απαγόρευε ο ΕΛΑΣ, ενώ τα επέτρεπαν οι Χίτες. Επειδή σε μια παράσταση της "Λαίδης Μάκβεθ" του Σοστακόβιτς είχαν βάλει τον Στάλιν σε θεωρείο κοντά στα μπάσα, εκείνος έβαλε την Ακαδημία Μουσικών της ΕΣΣΔ να καταδικάσει τον Σοστακόβιτς ως "μπουρζουά" και "όργανο των καπιταλιστών" (σώθηκε λόγω προσφοράς του σχετική με την πολιορκία του Λένινγκραντ).

Μήπως έχετε παρατηρήσει ότι πολλές διαφημίσεις χρησιμοποιούν μοτίβα μουσικής που είναι ευχάριστα και ταιριάζουν σε τριμερή ρυθμό, ανάλογο των χτύπων της καρδιάς μας, ή των βάλς; Σαν εισαγωγή μήπως έχει κάποιος κάποια ιδέα πως να αρχίσουμε.

Καταρχήν σε τιμάει το γεγονός, που αν και είσαι μουσικός (φαντάζομαι) αναγνωρίζεις το δικαίωμα στους άλλους κάποια είδη μουσικής να αρέσουν και κάποια να μην αρέσουν.
Εγώ, βέβαια, δε θα έλεγα "είδη" μουσικής αλλά συγκεκριμένα κομμάτια που μου αρέσουν ή δε μου αρέσουν. Δεν μπορώ να απορρίψω ένα ολόκληρο είδος μουσικής επειδή έτυχε να ακούσω ένα κομμάτι που δεν μου άρεσε. Κάποιο άλλο μπορεί να μου αρέσει.

Εγώ αυτό που θα ήθελα να πω και δεν ξέρω αν μπορεί να αποτελέσει πάσα για παραιτέρω συζήτηση αλλά τυχαίνει πολλές φορές να ερωτηθώ τι μουσική ακούω.
Εγώ θα χαρακτήριζα τον εαυτό μου "ακουστικό κουβά" που σημαίνει ότι ακούω τα πάντα. Και όταν λέω τα πάντα, εννοώ τα πάντα.

Υπάρχουν πάρα πολλοί όμως που δεν το δέχονται αυτό ειδικά όσοι είναι ταγμένοι φανατικά σε κάποιο είδος μουσικής. Πχ μεταλλάδες, ροκάδες, σκυλάδες, χιπχοπάδες κτλ
Σου λέει για να ακούς τα πάντα δεν ξέρεις από μουσική.

Ποτέ δεν το κατάλαβα αυτό. Τι σημαίνει δεν ξέρω από μουσική; Καλά ότι δεν έχω τεχνικές γνώσεις δεν έχω αλλά αυτιά έχω.
Ακούω μουσική γιατί κάτι με αγγίζει σε αυτό που ακούω. Μπορεί να είναι ένα κομμάτι του Μότσαρτ, μπορεί να είναι και ένα κομμάτι της Πάολα.