Λαχουρένιος έγραψε:Και ο θανατος ομως με την σειρα του σχετιζεται με την μεταφυσικη. Αλλη ηθικη φιλοσοφια οικοδομει ενας υλιστης που πιστευει οτι ο θανατος ειναι το οριστικο τελος, αλλη ενας χριστιανος, αλλη ενας που πιστευει στην μετενσαρκωση και παει λεγοντας.
Μα δε διαφωνούμε επί της ουσίας. Σαφώς και ο θάνατος σχετίζεται με τη μεταφυσική και κατά προέκταση και με την ηθική φιλοσοφία. Εγώ στο "κατά προέκταση" εστίασα. Κι εγώ ακριβώς το ίδιο είπα.
Από τη στιγμή που υπάρχουν τόσες διαφορετικές μεταφυσικές προσεγγίσεις για τον θάνατο, είναι λογικό επόμενο ο καθένας να ορίζει τη ζωή του σε ηθικές βάσεις αναλόγως σε ποια μεταφυσική θεωρία πιστεύει.
Εμένα ξέρεις τι με ανησυχεί περισσότερο σε πρακτική βάση;
Αν όλοι οι άνθρωποι ορίζουν με τον ίδιο τρόπο τη ζωή μεταφυσικά μιλώντας αλλά και ηθικά.
Πχ σε μια δυτική κοινωνία η αφαίρεση μιας ανθρώπινης ζωής είναι ηθικά μεμπτό (πέρα από ποινικά). Τι γίνεται αν βρεθείς σε μια πρωτόγονη φυλή της αφρικής όμως όπου πολύ πιθανά η ζωή ενός ανθρώπου να είναι λιγότερο σημαντική από ένα δέντρο πχ;
Με πιανς;
Λαχουρένιος έγραψε: Αν θα επρεπε να διαλεξω τον πιο σημαντικο κλαδο της φιλοσοφιας θα ελεγα οτι ειναι η μεταφυσικη. Εκεινη οριζει την φυση και τους κανονες του συμπαντος που ζει ο ανθρωπος και υστερα η γνωσιολογια οριζει το πως γνωριζουμε τον κοσμο.
Και πού σου φαίνεται εσένα στην καθημερινότητά σου χρήσιμη η μεταφυσική σε αντίθεση πχ με την ηθική ή την πολιτική φιλοσοφία που ας πούμε διερευνούν θέματα πιο διαχρονικά, πιο κοντά και πιο απτά στα προβλήματα των σύγχρονων κοινωνιών;
Να μην παρεξηγηθώ. Τα ζητήματα που προσεγγίζει η μεταφυσική και η οντολογία και η γνωσιολογία και όλα αυτά είναι άκρως ενδιαφέροντα.
Αλλά δεν είναι να τα δέσεις και σχοινί κορδόνι.
Γιατί είναι αόριστες διαπιστώσεις, υποκειμενικές απόψεις, όχι επιστημονικά αποδεδειγμένες και οι περισσότερες θεωρίες μπορεί να σε τρελάνουν.