bizeli έγραψε:Όποιος θέλει μου απαντάει.
Ποιος θεωρείτε ότι θα μπορούσε να είναι ένας ικανοποιητικός ημερήσιος τζίρος για μια μικρομεσαία επιχείρηση ώστε να ανταποκριθεί στα έξοδά της (ασφαλιστικές εισφορές, φόροι, ενοίκια, εμπόρευμα, ΔΕΚΟ, συντήρηση, μισθούς κτλ) και να της μείνει και κάτι ως κέρδος.
Ας πούμε ότι αυτή η επιχείρηση δεν πουλάει είδη πρώτης ανάγκης που ίσως να έχει κάποια κίνηση (πχ τρόφιμα).
Ας πούμε μια επιχείρηση που πουλάει γυναικείες τσάντες και απασχολεί έναν υπάλληλο.
Πόσες τσάντες πρέπει να πουλήσει την ημέρα για να ανταπεξέλθει στα έξοδά του;
Δεν λέω πόσοι πελάτες θα μπουν στο μαγαζί του αλλά πόσοι από αυτούς θα αγοράσουν κιόλας.
Δε μου βγαίνουν τα κουκιά ρε παιδιά.
Τι να σου απαντήσουμε;
Αυτού του είδους οι μικρές ''επιχειρήσεις'' είναι κινήσεις απελπισίας από ανθρώπους που διαθέτουν ένα μικρό κεφάλαιο και αποφασίζουν να το διαθέσουν στην αγορά εμπορευμάτων, στην πώληση τους και στην αποκόμιση κέρδους από αυτή τη διαδικασία έχοντας την ψευδαίσθηση ότι η θέση τους στην παραγωγική διαδικασία παίζει σημαίνοντα ρόλο ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα περισσότερο από μη απαραίτητους μεσάζοντες.
Βασικά βρίσκονται στην ίδια, ίσως πολλοί και σε χειρότερη, θέση με τους μισθωτούς.
Και αν σκεφτείς ότι δεν παράγουν τίποτα, γιατί η διαμεσολάβηση μεταξύ παραγωγού και καταναλωτή δε θεωρείται παραγωγική διαδικασία αλλά υπό μια έννοια παρασιτισμός, η κυρίως απασχόληση τους είναι το τσουρούτεμα* του φπα και σε περιόδους οικονομικών κρίσεων που πλήττονται πολύ περισσότερο από τους μισθωτούς ως γνήσιοι αντικρατιστές και οπαδοί του οικονομικού φιλελευθερισμού πέφτουν στα γόνατα εκλιπαρώντας το κράτος να τους ελεήσει.
Το δύσκολο ζήτημα με αυτούς είναι να πεισθούν να κατέβουν από το καλάμι και να αντιληφθούν την πραγματική τους θέση μέσα στη λειτουργία και κυκλοφορία χρήματος και εμπορευμάτων.
*Τσουρουτεύω στα Καλαματιανά σημαίνει απαλλοτριώνω.




.gif)