Ξυλογλυπτικη

[Nostalgia]

Πολυ καλο!

[pluton]

Πολυ καλο!

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, δουλειά σε φλούδα δεν μπορείς να κάνεις και κυρίως δεν έχει διάρκεια σίγουρα θα σπάσει με το παραμικρό. Έχει ενδιαφέρον από την άποψη του υλικού που χρησιμοποιείς και την προσοχή που πρέπει να δείξεις κατά την κατασκευή (σκορπάει). Τέλος πάντων όμορφο είναι να το δεις βράδυ με κλειστά φώτα και να βάλεις μόνο ένα κερί από κάτω, κάπως έτσι.

[Nostalgia]

Nα ρωτησω κατι ακομα, κασια σε μπλε χρωμμα και κολλα (εποξικη ισως) βαζουν και στα κενα των ξυλων και βγαζουν το αποτελεσμα της φωτογραφιας;

[pluton]

Nα ρωτησω κατι ακομα, κασια σε μπλε χρωμμα και κολλα (εποξικη ισως) βαζουν και στα κενα των ξυλων και βγαζουν το αποτελεσμα της φωτογραφιας;

Δεν κατάλαβα τι ακριβώς λες;

Η κάσια (αυτή που ξέρω εγώ) βγάζει το χρώμα που σου έδειξα στις φώτο. γιαλοχαρτάρεις όταν στεγνώσει (αν θες ξαναβάζεις κάσια) ξαναγιαλοχαρτάρεις και το αποτέλεσμα παίζει με τα νερά του ξύλου και την απορροφητικότητα σε διαφορετικά σημεία

Τι ακριβώς τώρα θες να κάνεις (δεν είμαι εξπέρ, ερασιτέχνης είμαι). Θες να βάλεις κάσια στα κενά του ξύλου; Αν ναι θα πρέπει να βγάλεις το παλιό χρώμα, η κάσια είναι μπογιά που απορροφά το ξύλο. Η κάσια δίνει παλαιότητα γι αυτό και γίνεται μεγάλη χρήση στο Μοναστηράκι.

[Nostalgia]

[pluton]

Αυτό το υλικό που έριξε στα κενά δημιούργησε το μπλε χρώμα.... μάλιστα εγώ τι θα έκανα (αυτοσχεδιάζω) θα έβαζα κάσια θα το δούλευα να φτιαχτεί η επιφάνεια και μετά θα έριχνα επιλεκτικά την ουσία που φτιάχνει το μπλε... ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΩ ούτε το υλικό που χρησιμοποιεί το γνωρίζω και να σου πω το αποτέλεσμα που έβγαλε με τον συνδυασμό ξύλου και μπλε δεν μου αρέσει (ίσως στα νέα παιδιά να αρέσει... εγώ είμαι πιο παραδοσιακός).

[Chilloutbuddy]

τραγικό είναι το μπλε φωσφοριζέ

εποξικό ρετσίνι είναι, αυτό που το αγοράζεις σε 2 μπουκάλια και τα αναμιγνύεις. Είναι υλικό και με τεράστια αντοχή, μέχρι και στα πλοία το χρησιμοποιούν για να βουλώσουν τρύπες.
Και όταν στεγνώνει είναι καθαρό και λείο σα γυαλί, ή του προσθέτεις χρώμα και το κάνεις ό,τι θέλεις. Επίσης γυαλοχαρτάρεται χωρίς να θαμπώνει, και ενώνεται τέλεια με όλα σχεδόν τα υλικά και ειδικά το ξύλο.
Γενικά όταν στεγνώσει το χειρίζεσαι ακριβώς σαν ξύλο και φτιάχνεις ότι θες από στυλό μέχρι έπιπλα και πατώματα











ωραίο είναι, αλλά ακριβό και λίγο φασαριόζικο.

[pluton]

ΓΟΡΓΟΝΑ ΣΤΟ ΑΚΡΟΠΡΩΡΟ ένα αγαπημένο θέμα σ όλα τα παλιά καράβια.











Μία γοργόνα ξύλινη με καθαρή ματιά
λάμπει από του κύματος το αέναο το χάδι
το χέρι έχει στο μέτωπο και βλέπει μακριά
προς τον ορίζοντα κοιτά,τρυπώντας το σκοτάδι.

Εκείνος που την έπλασε, έχει από χρόνια φύγει
μα άφησε στο έργο του για πάντα την ψυχή του
δεμένη στο ακρόπρωρο μην τύχει και ξεφύγει
να ταξιδεύει η αγάπη του, μαζί με το σκαρί του.

................

[Γύπας]

Απερίγραπτα ρε μλκ!

[pluton]

Το ξυλόγυπτο ακρόπρωρο από το υδραίικο μπρίκι «Άρης» του Ανδρέα Μιαούλη, 19ος αι. Η μορφή του ακροπρώρου παραπέμπει σε χαλκογραφία του Μεγάλου Αλεξάνδρου που εξέδωσε το 1797 ο Ρήγας Βελεστινλής (Εθνικό Ιστορικό Μουσείο).

ΞΑΚΟΥΣΤΑ ΑΚΡΟΠΡΩΡΑ



Οι ναυτικοί, το ακρόπρωρο ήταν η προσωποποιημένη ψυχή του καραβιού. Έδιωχνε το κακό, έδινε δύναμη και προστασία στο πλήρωμα και έφερνε πλούτο και αφθονία αγαθών.


Στην αρχαιότητα αλλά και μετά τα στολίδια του πλοίου, τα παράσημα βρίσκονταν άλλα στην πλώρη και άλλα στην πρύμη και είχαν τη μορφή θεού, ήρωα ή δράκοντα και αργότερα γοργόνες πολεμιστές γυναίκες.

Τα στολίδια αυτά, σκαλιστά ή ζωγραφιστά, ήταν τα διακριτικά του πλοίου, τα εμβλήματα και η προσωποποίησή του. Το πιο σημαντικό βρισκόταν στην πλώρη, από το οποίο έπαιρνε και το όνομά του το πλοίο.

Ήταν το "επίσημο", δηλαδή το διακριτικό σήμα του πλοίου. Το ακρόπρωρο διακρίνεται για την κίνησή του προς τα εμπρός. Παρασύρει το πλοίο στο άνοιγμα της θάλασσας που σχίζει με την κοφτερή του πλώρη.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Πλοίο του Νέλσωνα.



Συγχρόνως η επιθετική του μορφή είναι η προσωποποίηση του πολεμικού πλοίου που κατατροπώνει τον εχθρό. Αλλά και στην περίπτωση της κακοτυχίας, το ακρόπρωρο ακολουθούσε την τύχη του πλοίου. Η ήττα και η αιχμαλωσία του πλοίου χαρακτηρίζεται από την απόσταση του ακροπρώρου και των άλλων στολισμάτων από τον εχθρό. Αυτά είναι τα τρόπαια του νικητή που αφιερώνονται μάλιστα στους ναούς.





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ακρόπρωρο του Λεωνίδα του Χατζηγιάννη Μέξη. Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, Αθήνα.



Σε όλα τα ναυτικά μουσεία παρουσιάζονται ακρόπρωρα όπως πχ στο Ναυτικό και Ιστορικό Μουσείο Γαλαξιδίου υπάρχουν 4 ακρόπρωρα.

Το ακρόπρωρο έγινε αιτία ονομασιών μέχρι και πόλεων το Αργοστόλι λένε ότι είναι παραφθορά της λέξης ακρόπρωρο (υπάρχουν βέβαια και άλλες εκδοχές).




Οι ναυτικές μνήμες είναι συνυφασμένες με κάθε σημείο του Γαλαξιδιού, αποτυπώνονται στα καπετανόσπιτα με τις επιγραφές δίπλα στην πόρτα που γράφουν το όνομα της οικογένειας, στο λιμάνι με τα κάθε λογής σκάφη να αρμενίζουν, αλλά και στα ακρόπρωρα των καραβιών, που στολίζουν ακόμα κάποια σπίτια.