Εκλογές στη Γαλλία

[Adminović]

Αν ο Μακρόν ήταν Έλληνας πολιτικός, ποιο κόμμα -ή πολιτική πρόταση- θα εκπροσωπούσε;

Ποτάμι.

[oldjedi]

Αν ο Μακρόν ήταν Έλληνας πολιτικός, ποιο κόμμα -ή πολιτική πρόταση- θα εκπροσωπούσε;

Ποτάμι.

Μια απο τα ιδια δηλαδη ... αλλο ενα "παιδι" για θεληματα της παγκοσμιοποιημενης ελιτ ...

Ολντ

[Adminović]

Ε, ναι.
Οι Γάλλοι ακόμα δεν έχουν φάει το πολύ χοντρό αγγούρι (έρχεται τώρα με Μακρόν, το μακρόν ).

[ΓΑΛΗ]

Αν ο Μακρόν ήταν Έλληνας πολιτικός, ποιο κόμμα -ή πολιτική πρόταση- θα εκπροσωπούσε;

Ποτάμι.

Κι εγώ αυτό σκεφτόμουν αν μπορείς να συγκρίνεις τον Σηκουάνα με το ρυάκι της ανωκάτω Ραχούλας.

Πέρα από τα αστεία πάντως, η ευρωπαϊκή στροφή σε όλες τις χώρες είναι εντυπωσιακή.

Υπάρχουν φοβερές ομοιότητες μεταξύ των ψηφοφόρων της Λεπέν, του Τράμπ και των μπρεξιστών του UK. Και δεν αναφέρομαι στο ιδεολογικό αλλά στο εργασιακό/ταξικό πλαίσιο. Τα αστικά κέντρα ψήφισαν τους "προοδευτικούς" και οι (πρώην) εργατουπόλεις τους "ακροδεξιούς".

[ВладимирВладимирович]

Πέρα από τα αστεία πάντως, η ευρωπαϊκή στροφή σε όλες τις χώρες είναι εντυπωσιακή.

Σαν να μην υπηρχαν οι πουτσες που εφαγαν
Ο Καμερον
Η Κλιντον
Ο Ρενστι

[oldjedi]

Αν ο Μακρόν ήταν Έλληνας πολιτικός, ποιο κόμμα -ή πολιτική πρόταση- θα εκπροσωπούσε;

Ποτάμι.

Κι εγώ αυτό σκεφτόμουν αν μπορείς να συγκρίνεις τον Σηκουάνα με το ρυάκι της ανωκάτω Ραχούλας.

Πέρα από τα αστεία πάντως, η ευρωπαϊκή στροφή σε όλες τις χώρες είναι εντυπωσιακή.

Υπάρχουν φοβερές ομοιότητες μεταξύ των ψηφοφόρων της Λεπέν, του Τράμπ και των μπρεξιστών του UK. Και δεν αναφέρομαι στο ιδεολογικό αλλά στο εργασιακό/ταξικό πλαίσιο. Τα αστικά κέντρα ψήφισαν τους "προοδευτικούς" και οι (πρώην) εργατουπόλεις τους "ακροδεξιούς".

Μα ειναι φυσικο ... Γινεται ολο και σε περισσοτερους , αντιληπτο πως γ παγκοσμιοποιηση ειναι απλα η μεταφορα του παραγομενου πλουτου απο τα αδυναμα οικονομικα κρατη , προς μια ελιτ η οποια κατοικοεδρευει στα πλουσιωτερα κρατη και η οποια εχει καπελωσει την πολιτικη διοριζοντας , προεδρους , πρωθυπουργους και ολα τα διοικητικα στελεχη , τα οποια γραφουν και υπογραφουν συμφωνιες οι οποιες ειναι συμφερουσες προς αυτη την ελιτ ...

Το διλημμα πλεον δεν ειναι αριστερα , η δεξια , αλλα παγκοσμιοποιηση , εναντιον εθνικου κρατους ...

Ολντ

[Λαχουρένιος]

Καταθλιπτικος ο δευτερος (οπως και ο πρωτος) γυρος στις γαλλικες εκλογες.
Γαλλος Θεωδωρακης εναντιον γαλλιδας Καρατζαφερη. Αν ημουν γαλλος θα προτιμουσα να πεσω απο τον Αιφελ παρα να ψηφισω εναν απο τους δυο.

Την ιδια μαυριλα ειχαν και οι αμερικανικες εκλογες, οπου οι αμερικανοι μαζι με ολο τον πλανητη, φανατιζονταν για τους δυο εκπροσωπους των πετρελαιαδων και του στρατιωτικοβιομηχανικου συμπλεγματος.

Τραγικα ηλιθιοι οσοι ταυτιζονται με τους μεν ή τους δε, περιμενοντας θετικες αλλαγες απο τετοιες εκλογες.

[ΓΑΛΗ]

Αν ο Μακρόν ήταν Έλληνας πολιτικός, ποιο κόμμα -ή πολιτική πρόταση- θα εκπροσωπούσε;

Ποτάμι.

Κι εγώ αυτό σκεφτόμουν αν μπορείς να συγκρίνεις τον Σηκουάνα με το ρυάκι της ανωκάτω Ραχούλας.

Πέρα από τα αστεία πάντως, η ευρωπαϊκή στροφή σε όλες τις χώρες είναι εντυπωσιακή.

Υπάρχουν φοβερές ομοιότητες μεταξύ των ψηφοφόρων της Λεπέν, του Τράμπ και των μπρεξιστών του UK. Και δεν αναφέρομαι στο ιδεολογικό αλλά στο εργασιακό/ταξικό πλαίσιο. Τα αστικά κέντρα ψήφισαν τους "προοδευτικούς" και οι (πρώην) εργατουπόλεις τους "ακροδεξιούς".

Μα ειναι φυσικο ... Γινεται ολο και σε περισσοτερους , αντιληπτο πως γ παγκοσμιοποιηση ειναι απλα η μεταφορα του παραγομενου πλουτου απο τα αδυναμα οικονομικα κρατη , προς μια ελιτ η οποια κατοικοεδρευει στα πλουσιωτερα κρατη και η οποια εχει καπελωσει την πολιτικη διοριζοντας , προεδρους , πρωθυπουργους και ολα τα διοικητικα στελεχη , τα οποια γραφουν και υπογραφουν συμφωνιες οι οποιες ειναι συμφερουσες προς αυτη την ελιτ ...

Το διλημμα πλεον δεν ειναι αριστερα , η δεξια , αλλα παγκοσμιοποιηση , εναντιον εθνικου κρατους ...

Ολντ

Μα δεν υπάρχει πλέον αριστερά για να μπει το δίλημμα. Και συνεπαγόμενα ούτε δεξιά. Υπάρχει απλώς μια συγκεκριμένη δρομολόγηση με αριστερή ή δεξιά παραφιλολογία στα περιφερειακά -πλην εργασιακών σχέσεων- για να κρατηθούν τα ιδεολογικά προσχήματα.

Με αυτό ακριβώς το σκεπτικό, θεωρώ ότι και η κόντρα μεταξύ παγκοσμιοποίησης και εθνικών κρατών είναι το επόμενο ψευτοδίλημμα -που ήδη παίζει- ως άλλοθι. Γιατί ένα κράτος μπορεί να προσδιορισθεί ως εθνικό, μόνον όταν συμμετάσχει επιτυχώς στην παγκόσμια οικονομία και αν μπορεί να χρησιμοποιήσει τις δυνατότητες της τεχνολογίας για να αξιοποιήσει τα δικά του θετικά στοιχεία. Αν απλώς κλείσει σύνορα, δεν είναι εθνικό κράτος, είναι κλουβί.

[Λαχουρένιος]

Μα ειναι φυσικο ... Γινεται ολο και σε περισσοτερους , αντιληπτο πως γ παγκοσμιοποιηση ειναι απλα η μεταφορα του παραγομενου πλουτου απο τα αδυναμα οικονομικα κρατη , προς μια ελιτ η οποια κατοικοεδρευει στα πλουσιωτερα κρατη και η οποια εχει καπελωσει την πολιτικη διοριζοντας , προεδρους , πρωθυπουργους και ολα τα διοικητικα στελεχη , τα οποια γραφουν και υπογραφουν συμφωνιες οι οποιες ειναι συμφερουσες προς αυτη την ελιτ ...

Το διλημμα πλεον δεν ειναι αριστερα , η δεξια , αλλα παγκοσμιοποιηση , εναντιον εθνικου κρατους ...

Ολντ

Δηλαδη το UK και η Γαλλια με υψηλα ποσοστα ευρωσκεπτικιστων ειναι αδυναμα κρατη που τα εκμεταλευονται πλουσιες χωρες?

[oldjedi]

Κι εγώ αυτό σκεφτόμουν αν μπορείς να συγκρίνεις τον Σηκουάνα με το ρυάκι της ανωκάτω Ραχούλας.

Πέρα από τα αστεία πάντως, η ευρωπαϊκή στροφή σε όλες τις χώρες είναι εντυπωσιακή.

Υπάρχουν φοβερές ομοιότητες μεταξύ των ψηφοφόρων της Λεπέν, του Τράμπ και των μπρεξιστών του UK. Και δεν αναφέρομαι στο ιδεολογικό αλλά στο εργασιακό/ταξικό πλαίσιο. Τα αστικά κέντρα ψήφισαν τους "προοδευτικούς" και οι (πρώην) εργατουπόλεις τους "ακροδεξιούς".

Μα ειναι φυσικο ... Γινεται ολο και σε περισσοτερους , αντιληπτο πως γ παγκοσμιοποιηση ειναι απλα η μεταφορα του παραγομενου πλουτου απο τα αδυναμα οικονομικα κρατη , προς μια ελιτ η οποια κατοικοεδρευει στα πλουσιωτερα κρατη και η οποια εχει καπελωσει την πολιτικη διοριζοντας , προεδρους , πρωθυπουργους και ολα τα διοικητικα στελεχη , τα οποια γραφουν και υπογραφουν συμφωνιες οι οποιες ειναι συμφερουσες προς αυτη την ελιτ ...

Το διλημμα πλεον δεν ειναι αριστερα , η δεξια , αλλα παγκοσμιοποιηση , εναντιον εθνικου κρατους ...

Ολντ

Μα δεν υπάρχει πλέον αριστερά για να μπει το δίλημμα. Και συνεπαγόμενα ούτε δεξιά. Υπάρχει απλώς μια συγκεκριμένη δρομολόγηση με αριστερή ή δεξιά παραφιλολογία στα περιφερειακά -πλην εργασιακών σχέσεων- για να κρατηθούν τα ιδεολογικά προσχήματα.

Με αυτό ακριβώς το σκεπτικό, θεωρώ ότι και η κόντρα μεταξύ παγκοσμιοποίησης και εθνικών κρατών είναι το επόμενο ψευτοδίλημμα -που ήδη παίζει- ως άλλοθι. Γιατί ένα κράτος μπορεί να προσδιορισθεί ως εθνικό, μόνον όταν συμμετάσχει επιτυχώς στην παγκόσμια οικονομία και αν μπορεί να χρησιμοποιήσει τις δυνατότητες της τεχνολογίας για να αξιοποιήσει τα δικά του θετικά στοιχεία. Αν απλώς κλείσει σύνορα, δεν είναι εθνικό κράτος, είναι κλουβί.

Και ομως ... Τα διλημματα και οι μικροαποφασεις ειναι καθημερινο συστατικο της ζωης μας ... Το πως επιγραφονται ειναι αλλο θεμα ...Το διλημμα αριστερα-δεξιαδιατηρειται για τα προσχηματα ...
Συμφωνα με τον προσδιορισμο που δινεις , ελαχιστα κρατη μπορουν να ονομαστουν εθνικα ...Η εννοια του εθνικου κρατους δεν περιεχει τα κλειστα συνορα , αλλα τα ελεγχομενα συνορα ...δεν περιεχει την ασυδοσια του διεθνους τραπεζικου συστηματος , αλλα τον ελεγχο του χρηματος και πως αυτο διακινειται ...δεν παιρνει εντολες απο καποια στελεχη τα οποια εχουν ανελθει στην θεση που βρισκονται απο καποια συμφεροντα εξω απο τα δικα του και κανει την δικη του αυτονομη πολιτικη ...ΠΡΙΝ απο την εναρξη της παγκοσμιοποιησης , ΟΛΑ τα κρατη ηταν εθνικα και οι ισορροπιες διατηρουνταν απο τις μεταξυ τους εμπορικες και αμυντικες συμφωνιες ...
Τα κλειστα συνορα ανηκουν σε κουμμουνιστικα/ολοκληρωτικα καθεστωτα , οπως ειναι σημερα η Β.Κορεα και ηταν παλαιοτερα η Αλβανια ...ΔΕΝ εχουν καμμια σχεση με τα δημοκρατικα εκλεγμενα καθεστωτα οπως π.χ της Δανιας , της Σουηδιας , της Νορβηγιας ...

Ολντ