Άνταμ Σμιθ – Η «ξύλινη» γλώσσα ενός «κρυφοκομμουνιστή»!

[break]

Καπιταλισμός με κρατική παρέμβαση είναι ένα μαϊμού σύστημα

Από που βγαίνει αυτό ; Ο Μαρξ όταν έκανε κριτική για τον καπιταλισμό αναφερόταν συνέχεια στον ρόλο του κράτους στο σύτημα. Δεν υπήρξε ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας καπιταλισμός έξω από τον έλεγχο και την παρέμβαση του κράτους (εκτός φυσικά από την φαντασία κάποιον ελάχιστων καουμπόυδων libertarians στο Τέξας που κανείς δεν τους δίνει κανείς σημασία).

Πού είναι λοιπόν αυτός ο μη μαϊμουδμένος καπιταλισμός όταν σε κανένα κράτος δεν έχει υπάρξει και καμία θεωρητική ανάλυση δεν τον αναφέρει ;

Το ότι υπάρχει μία βαλβίδα εκτόνωσης στο καπιταλιστικό σύστημα που η κλασική μαρξιστική ανάλυση δεν φαίνεται να να είχε προβλέψει δεν έχει να κάνει με το ότι το κράτος είναι ένας εξωτερικός παράγοντας που δεν είχε συμπερηληφθεί στην ανάλυση αλλά απλούστατα με το ότι η ανάλυση αυτή ήταν λάθος. Αν η ανάλυση ήταν τόσο οξυδερκής θα είχε προβλέψει ότι το κράτος θα μεσολαβούσε υπερ της κοινωνικής εκτόνωσης και δεν θα το ανακύρηττε ως λακέ της μπουρζουαζίας που θα δρούσε ακόμα και αυτοκτονικά για να προστατεύσει τα συμφέροντά της. Οπως αποδείχθηκε λοιπόν ιστορικά εκ των υστέρων η ανάλυση δεν ήταν τόσο αλάνθαστη όσο θα ήθελαν να πιστεύουν οι οπαδοί της και τον ρόλο που θα έπαιζε το κράτος τον κατάλαβε τελείως λάθος.

[Λαχουρένιος]

Καπιταλισμός με κρατική παρέμβαση είναι ένα μαϊμού σύστημα

Από που βγαίνει αυτό ; Ο Μαρξ όταν έκανε κριτική για τον καπιταλισμό αναφερόταν συνέχεια στον ρόλο του κράτους στο σύτημα. Δεν υπήρξε ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας καπιταλισμός έξω από τον έλεγχο και την παρέμβαση του κράτους (εκτός φυσικά από την φαντασία κάποιον ελάχιστων καουμπόυδων libertarians στο Τέξας που δεν τους δίνει κανείς σημασία).

Πού είναι λοιπόν αυτός ο μη μαϊμουδμένος καπιταλισμός όταν σε κανένα κράτος δεν έχει υπάρξει και καμία θεωρητική ανάλυση δεν τον αναφέρει ;

Το ότι υπάρχει μία βαλβίδα εκτόνωσης στο καπιταλιστικό σύστημα που η κλασική μαρξιστική ανάλυση δεν φαίνεται να να είχε προβλέψει δεν έχει να κάνει με το ότι το κράτος είναι ένας εξωτερικός παράγοντας που δεν είχε συμπερηληφθεί στην ανάλυση αλλά απλούστατα με το ότι η ανάλυση αυτή ήταν λάθος. Αν η ανάλυση ήταν τόσο οξυδερκής θα είχε προβλέψει ότι το κράτος θα μεσολαβούσε υπερ της κοινωνικής εκτόνωσης και δεν θα το ανακύρηττε ως λακέ της μπουρζουαζίας που θα δρούσε ακόμα και αυτοκτονικά για να προστατεύσει τα συμφέροντά της. Οπως αποδείχθηκε λοιπόν ιστορικά εκ των υστέρων η ανάλυση δεν ήταν τόσο αλάνθαστη όσο θα ήθελαν να πιστεύουν οι οπαδοί της και τον ρόλο που θα έπαιζε το κράτος τον κατάλαβε τελείως λάθος.

Θα συμφωνησω οτι ο Μαρξ δεν ειχε εκτιμησει την ικανοτητα του κρατους να ενσωματωσει τον λαο στο συστημα, αλλα η μεσολαβηση του κρατους ως βαλβιδα ασφαλειας στις κοινωνικες εντασεις δεν καταρριπτει την αναλυση του Μαρξ οτι το κρατος ειναι οργανο των καπιταλιστων, αλλα την επιβεβαιωνει.

[Ραν ταν πλαν]

Θα συμφωνησω οτι ο Μαρξ δεν ειχε εκτιμησει την ικανοτητα του κρατους να ενσωματωσει τον λαο στο συστημα, αλλα η μεσολαβηση του κρατους ως βαλβιδα ασφαλειας στις κοινωνικες εντασεις δεν καταρριπτει την αναλυση του Μαρξ οτι το κρατος ειναι οργανο των καπιταλιστων, αλλα την επιβεβαιωνει.

Το κράτος και οι λειτουργίες του έχουν αναλυθεί εξαντλητικά στα έργα των Μαρξ, Ένγκελς και Λένιν, ξεκινώντας από τα βασικά κοινά του γνωρίσματα μέχρι τον ταξικό προσδιορισμό του από τον χαρακτήρα των σχέσεων παραγωγής και τον τρόπο παραγωγής στο σύνολο του, ως υπερδομής της οικονομικής βάσης.
Βασικά όλη η θεωρία του μαρξισμού για το κράτος έχει διατυπωθεί από τον Λένιν στο «Κράτος και επανάσταση.»
Εκεί αναλύεται λεπτομερώς ο ρόλος και η σχέση του κράτους με τον καπιταλισμό σε όλες τις φάσεις της εξέλιξης του, από τον ''υπέροχο κόσμο της απόλυτης ελευθερίας της αγοράς'' του Άνταμ Σμιθ, σε κρατικό καπιταλισμό και σε προμονοπωλιακό καπιταλισμό και αργότερα σε μονοπωλιακό καπιταλισμό μέχρι και την τελική ταύτιση καπιταλισμού και κράτους μέσα από τον μετασχηματισμό του σε κρατικό μονοπωλιακό καπιταλισμό.

[Λαχουρένιος]

Θα συμφωνησω οτι ο Μαρξ δεν ειχε εκτιμησει την ικανοτητα του κρατους να ενσωματωσει τον λαο στο συστημα, αλλα η μεσολαβηση του κρατους ως βαλβιδα ασφαλειας στις κοινωνικες εντασεις δεν καταρριπτει την αναλυση του Μαρξ οτι το κρατος ειναι οργανο των καπιταλιστων, αλλα την επιβεβαιωνει.

Το κράτος και οι λειτουργίες του έχουν αναλυθεί εξαντλητικά στα έργα των Μαρξ, Ένγκελς και Λένιν, ξεκινώντας από τα βασικά κοινά του γνωρίσματα μέχρι τον ταξικό προσδιορισμό του από τον χαρακτήρα των σχέσεων παραγωγής και τον τρόπο παραγωγής στο σύνολο του, ως υπερδομής της οικονομικής βάσης.
Βασικά όλη η θεωρία του μαρξισμού για το κράτος έχει διατυπωθεί από τον Λένιν στο «Κράτος και επανάσταση.»
Εκεί αναλύεται λεπτομερώς ο ρόλος και η σχέση του κράτους με τον καπιταλισμό σε όλες τις φάσεις της εξέλιξης του, από τον ''υπέροχο κόσμο της απόλυτης ελευθερίας της αγοράς'' του Άνταμ Σμιθ, σε κρατικό καπιταλισμό και σε προμονοπωλιακό καπιταλισμό και αργότερα σε μονοπωλιακό καπιταλισμό μέχρι και την τελική ταύτιση καπιταλισμού και κράτους μέσα από τον μετασχηματισμό του σε κρατικό μονοπωλιακό καπιταλισμό.

H κατασταλτικη πλευρα του κρατους ομως οχι τοσο η πλευρα που προσπαθει να ενσωματωσει τον λαο.

Ο Μαρξ δεν νομιζω να εκανε καμια αναφορα στο ζητημα, ο Ενγκελς ισως εγραψε κατι ψιλα προς το τελος της ζωης του. Ο Λενιν ηταν εκεινος που πρωτομιλησε για την εργατικη αριστοκρατια και την δυνατοτητα των ιμπεριαλιστικων χωρων να εξαγοραζουν ενα μερος των εργατων με τα κερδη απο την αποικιακη εκμεταλλευση. Ουτε εκεινος ομως μπορεσε να συλλαβει το τι θα γινοταν μετα τον ΒΠΠ.

Οι Μαρξ, Ενγκελς και Λενιν ηταν ανθρωποι της εποχης τους. Εζησαν σε μια περιοδο (ειδικα οι Μαρξ και Ενγκελς) οπου ολα σχεδον τα αστικα κρατη ηταν απολυτες ή συνταγματικες μοναρχιες και αντιδρουσαν στις εργατικες διεκδικησεις με σφαιρες. Δεν μπορω να τους κατηγορησω που δεν προεβλεψαν το τι εγινε μετα. Δεν ηταν μεντιουμ.