Θα γίνουμε Ρουάντα αν βγούμε απ' το ευρώ!!!!!

[Kauldron]

1) ΔΕΝ θα το κανει καμια πολιτικη βουληση οσο αυτη εκλεγεται απο την θεσμικα δομημενη ανισοτητα του λαου !

Δηλαδή τα κανάλια που πλήττουν την ανισότητα εντός του λαού (δηλαδή βάζουν να φαγώνεται η μια κοινωνική ομάδα με την άλλη), κατηγορώντας κάθε φορά διαφορετικούς, άλλοτε τους ΔΥ, άλλοτε τους φορτηγατζήδες, άλλοτε τους γιατρούς, άλλοτε τους συνταξιούχους, άλλοτε τους φαρμακοποιούς, κλπ, ουσιαστικά αγωνίζονται για να εξομαλυνθούν οι κοινωνικές ανισότητες, και να γίνει το ντού στους μεγαλοεργολάβους (από τους οποίους δεν έχουμε τίποτα να κερδίσουμε, μερικά ψωροδίς μας έχουν φάει, τί να λέμε).

Για το τί μας έχουν φάει κάτσε και υπολόγισε κάθε υπερκοστολόγηση ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ σε νοσοκομεία, εξοπλιστικά, κατασκευές, κάτσε και υπολόγισε χαρισμένα χρέη (εισφορές εργοδότη) χαρισμένα/ανείσπρακτα πρόστιμα, χαράτσια/ΕΝΦΙΑ, γήπεδα (πχ Καραϊσκάκη), χρέη σε ΠΑΕ, ΚΑΕ και άλλα κερατιάτικα, θαλασσοδάνεια σε σταθμούς (που τα πληρώνω εγώ με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών), άθροισέ τα όλα αυτά σ' όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, και μετά κάτσε να μας μιλήσεις για ψίχουλα που δεν φτάνουν ούτε για δυο μήνες συντάξεις.

Και υπολόγισε και αυτό.
Με τα χρήματα που παίρνει ο οποιοσδήποτε συνταξιούχος, ζει. Αυτό σημαίνει οτι παίρνει αγαθά και υπηρεσίες, και από αυτά κινείται η αγορά, και πληρώνονται φόροι, συνεπώς ένα μέρος ξαναγυρνάει στο κράτος, μέσω φόρων και ασφαλιστικών εισφορών. Πέρα από το γεγονός οτι ένα μέρος της σύνταξης είναι ούτως εί άλλως ΔΙΚΑ ΤΟΥ λεφτά, που του κρατήθηκαν από το μισθό του. Τα κερατιάτικα που δίνουμε στους ολιγάρχες πηγαίνουν ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ στην Ελβετία.

[ΓΑΛΗ]

1) ΔΕΝ θα το κανει καμια πολιτικη βουληση οσο αυτη εκλεγεται απο την θεσμικα δομημενη ανισοτητα του λαου !

Δηλαδή τα κανάλια που πλήττουν την ανισότητα εντός του λαού (δηλαδή βάζουν να φαγώνεται η μια κοινωνική ομάδα με την άλλη), κατηγορώντας κάθε φορά διαφορετικούς, άλλοτε τους ΔΥ, άλλοτε τους φορτηγατζήδες, άλλοτε τους γιατρούς, άλλοτε τους συνταξιούχους, άλλοτε τους φαρμακοποιούς, κλπ, ουσιαστικά αγωνίζονται για να εξομαλυνθούν οι κοινωνικές ανισότητες, και να γίνει το ντού στους μεγαλοεργολάβους (από τους οποίους δεν έχουμε τίποτα να κερδίσουμε, μερικά ψωροδίς μας έχουν φάει, τί να λέμε).

Για το τί μας έχουν φάει κάτσε και υπολόγισε κάθε υπερκοστολόγηση ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ σε νοσοκομεία, εξοπλιστικά, κατασκευές, κάτσε και υπολόγισε χαρισμένα χρέη (εισφορές εργοδότη) χαρισμένα/ανείσπρακτα πρόστιμα, χαράτσια/ΕΝΦΙΑ, γήπεδα (πχ Καραϊσκάκη), χρέη σε ΠΑΕ, ΚΑΕ και άλλα κερατιάτικα, θαλασσοδάνεια σε σταθμούς (που τα πληρώνω εγώ με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών), άθροισέ τα όλα αυτά σ' όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, και μετά κάτσε να μας μιλήσεις για ψίχουλα που δεν φτάνουν ούτε για δυο μήνες συντάξεις.

Μα το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Το ότι τα κανάλια ή οι οποιεσδήποτε πολιτικές δυνάμεις προβάλλουν κατά περίπτωση (συμφέροντος) τη μία ή την άλλη φάση ή κρατούν θετική ή αρνητική στάση, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗ ανισότητα, τόσο στην πρακτική όσο και στη θεωρία. Είναι δύο διαφορετικά προβλήματα.

Και υπολόγισε και αυτό.
Με τα χρήματα που παίρνει ο οποιοσδήποτε συνταξιούχος, ζει. Αυτό σημαίνει οτι παίρνει αγαθά και υπηρεσίες, και από αυτά κινείται η αγορά, και πληρώνονται φόροι, συνεπώς ένα μέρος ξαναγυρνάει στο κράτος, μέσω φόρων και ασφαλιστικών εισφορών. Πέρα από το γεγονός οτι ένα μέρος της σύνταξης είναι ούτως εί άλλως ΔΙΚΑ ΤΟΥ λεφτά, που του κρατήθηκαν από το μισθό του. Τα κερατιάτικα που δίνουμε στους ολιγάρχες πηγαίνουν ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ στην Ελβετία.

Ναι, τα κερατιάτικα που δίνουμε στους ολιγάρχες πηγαίνουν όπως είναι στην Ελβετία. Τα κερατιάτικα που φεύγουν για μη ανταποδοτικές συντάξεις με λίγα χρόνια ασφάλισης (γιατί τα "δικά τους" λεφτά είναι ελάχιστο μέρος) από ποιες τσέπες φεύγουν; Και βάσει ποιας λογικής η αγορά μπορεί να κινηθεί μόνον από τα παραπάνω χρήματα του ευνοημένου συνταξιούχου και να μην κινηθεί από τα χρήματα που θα μείνουν στη τσέπη του υπερφορολογημένου; Γιατί να μην υπάρχει ένα ασφαλιστικό σύστημα που θα αποδίδει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι;

Δηλαδή μόνον οι ΔΥ κινούν την αγορά; Οι υπόλοιποι αν πλήρωναν λιγότερους φόρους και λιγότερες εισφορές επί τρίτων/τέταρτων/εκατοστών... δεν μπορούν να την κινήσουν; Κουλοί είναι;

[Kauldron]

Ναι, τα κερατιάτικα που δίνουμε στους ολιγάρχες πηγαίνουν όπως είναι στην Ελβετία. Τα κερατιάτικα που φεύγουν για μη ανταποδοτικές συντάξεις με λίγα χρόνια ασφάλισης (γιατί τα "δικά τους" λεφτά είναι ελάχιστο μέρος) από ποιες τσέπες φεύγουν;

Στο ένα με ρωτάς πού πάνε, στο άλλο με ρωτάς από πού ερχονται.
Και στο σύνολο χάνεις τελείως αυτό που λέω.
Αυτά που παίρνει ένας οποιοσδήποτε συνταξιούχος, ΕΝ ΜΕΡΕΙ επιστρέφουν στο κράτος (μέσω φόρων, εισφορών κλπ). Αυτά που παίρνει ο Λάτσης πηγαίνουν ΟΛΑ στην Ελβετία. Συνεπώς αν κάποιος θέλει να υπολογίσει την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΗΜΙΑ από την μη ανταποδοτική σύνταξη, και από τα κερατιάτικα του Λάτση, στην περίπτωση Λάτση πρέπει να υπολογίσει ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ του ποσού του κερατώματος, ενώ στην περίπτωση της σύνταξης να υπολογίσει ένα ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ ποσό, διότι ένα μέρος επιστρέφει στο κράτος.

Ζημιά και το ένα ζημιά και το άλλο, αλλά το θέμα είναι να γίνει σωστά η εκτίμηση ΠΟΣΗ ζημιά είναι το καθένα. Γιατί κάποιοι βάζουν ντουγρού όλες τις συντάξεις ως ζημιά.

[Λαχουρένιος]

Οι προνομιουχες ομαδες του πληθυσμου (ΔΥ που παιρνουν πολυ περισσοτερα απ'οσα αξιζουν,αντιστοιχοι συνταξιουχοι,κλειστα επαγγελματα κλπ) ουσιαστικα ειναι ομαδες που εχουν εξαγοραστει αμεσα ή εμμεσα απο τη λεγομενη ολιγαρχια,για να υποστηριζουν τις πολιτικες τους.Δεν μπορεις να δεις τους μεν (ολιγαρχες) ξεχωρα απο τους δε (διαφορα λαμογια).

Για αυτο το λογο δεν μπορεις να πολεμησεις τη διαφθορα αν δεν τα βαλεις με την ολιγαρχια και το πολιτικο της προσωπικο,καθως και αν δεν καταργησεις τις συνθηκες που δημιουργουν ολιγαρχες.Δεν εχει να κανει τοσο με το ποσο κοστιζουν οι ολιγαρχες σε σχεση πχ με τους ΔΕΚΟτζηδες,οσο με το οτι οι πρωτοι ειναι η πηγη του προβληματος.

Δεν πιστευω σε αξιολογησεις και σωτηρες απο την Ευρωπη.Χρειαζεται αλλαγη εξουσιας και γκρεμισμα/χτισιμο του ελ. κρατους απ'την αρχη.

Ολες οι χωρες εχουν ολιγαρχια,απλα στην Ελλαδα και σε λιγοτερο ανεπτυγμενες χωρες ειναι πιο εμφανες.Η διαφορα ειναι οτι σε ΗΠΑ και Δ.Ευρωπη:

Α)Η διαφθορα περιοριζεται στα ανωτερα στρωματα,μακρια απο το μεσο πολιτη
Β)Υπαρχει αρκετη πιτα για να φανε οι περισσοτεροι οποτε δεν υπαρχουν γκρινιες
Γ)Οι θεσμοι ειναι πιο ισχυροι σε σχεση με τα μεμονωμενα προσωπα και η εξαγορα γινεται με εμμεσους και πιο αξιοκρατικους τροπους

[Kauldron]

¨Οταν μιλάς για προνομιούχους δεν μπορείς να μιλάς για ΟΛΟΥΣ τους ΔΥ. Υπάρχουν και άνθρωποι που εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, υπάρχουν και άνθρωποι (κυρίως όσοι πέρασαν ΑΣΕΠ) που εργάζονται με 650 ευρώ το μήνα.
Δεν είναι το ίδιο ο Φωτόπουλος με τον νεοδιόριστο δάσκαλο.

[Λαχουρένιος]

Το ξερω,για αυτο εγραψα ''ΔΥ που παιρνουν πολυ περισσοτερα απ'οσα αξιζουν''.
Επισης,οι συνταξεις και η μισθοδοσια των ΔΥ δεν ειναι το συνολο των δαπανων του δημοσιου,οποτε δεν καταλαβαινω το κολλημα του νικ με αυτα τα δυο μονο.
Ας δουμε συνολικα τι ξοδευει το κρατος και που,και μετα μιλαμε αντικειμενικα.

[ΓΑΛΗ]

Μ' αρέσει που πάντα γίνεται σημείο αναφοράς ο νεοδιόριστος δάσκαλος.

Αυτό που υπάρχει είναι η ολιγαρχία των επιχειρηματιών, η ολιγαρχία των "Εργαζομένων" και φυσικά η ολιγαρχία -για την ακρίβεια φεουδαρχία- του κράτους, το οποίο ως απροσδιόριστος γενικός φορέας γενναιόδωρων παροχών και καλών προθέσεων είναι ο ουσιαστικός μονάρχης και ρυθμιστής των πάντων.

Ειλικρινά, πιστεύετε ότι οι παροικούντες εντός των φεουδαρχικών αυτών τειχών, θα ήθελαν πραγματικά να στηθεί ορθολογικά από την αρχή, ακόμα και μετά την πάταξη των ολιγαρχών;

Μήπως τελικά οι ολιγάρχες, εκτός από πραγματικό πρόβλημα αποτελούν και μία παντός καιρού δικαιολογία;

[Χουντολάγνοζ]

Είμαι ο μόνος που μουδιάζει όταν ακούω κάποιον να λέει ότι είναι φιλελεύθερος και ευρωπαϊστής ταυτόχρονα;

[Αρχέλαος]

Οι προνομιουχες ομαδες του πληθυσμου (ΔΥ που παιρνουν πολυ περισσοτερα απ'οσα αξιζουν,αντιστοιχοι συνταξιουχοι,κλειστα επαγγελματα κλπ) ουσιαστικα ειναι ομαδες που εχουν εξαγοραστει αμεσα ή εμμεσα απο τη λεγομενη ολιγαρχια,για να υποστηριζουν τις πολιτικες τους.Δεν μπορεις να δεις τους μεν (ολιγαρχες) ξεχωρα απο τους δε (διαφορα λαμογια).

Για αυτο το λογο δεν μπορεις να πολεμησεις τη διαφθορα αν δεν τα βαλεις με την ολιγαρχια και το πολιτικο της προσωπικο,καθως και αν δεν καταργησεις τις συνθηκες που δημιουργουν ολιγαρχες.Δεν εχει να κανει τοσο με το ποσο κοστιζουν οι ολιγαρχες σε σχεση πχ με τους ΔΕΚΟτζηδες,οσο με το οτι οι πρωτοι ειναι η πηγη του προβληματος.

Δεν πιστευω σε αξιολογησεις και σωτηρες απο την Ευρωπη.Χρειαζεται αλλαγη εξουσιας και γκρεμισμα/χτισιμο του ελ. κρατους απ'την αρχη.

Ολες οι χωρες εχουν ολιγαρχια,απλα στην Ελλαδα και σε λιγοτερο ανεπτυγμενες χωρες ειναι πιο εμφανες.Η διαφορα ειναι οτι σε ΗΠΑ και Δ.Ευρωπη:

Α)Η διαφθορα περιοριζεται στα ανωτερα στρωματα,μακρια απο το μεσο πολιτη
Β)Υπαρχει αρκετη πιτα για να φανε οι περισσοτεροι οποτε δεν υπαρχουν γκρινιες
Γ)Οι θεσμοι ειναι πιο ισχυροι σε σχεση με τα μεμονωμενα προσωπα και η εξαγορα γινεται με εμμεσους και πιο αξιοκρατικους τροπους

Εξαιρετική ανάλυση.
Τόσα σκάνδαλα και φαινόμενα διαφθοράς προκύπτουν σε ένα σωρό χώρες.

Απο εκεί και πέρα,η άρχουσα πολιτική τάξη πάντα παίζει διπλό παιχνίδι στο θέμα του δημοσίου ιδίως σε θέσεις με ισχύ.
Την καλή εποχή προωθείται η αντίληψης πως ο αντίστοιχος εργαζόμενος υπο το δημόσιο στον κομβικό τομέα,μενος αισθάνεται πως αποτελεί μέρος της εξουσίας(ή μπορεί να είναι κατα μερικούς κιόλας),απο την άλλη κατακρίνεται απο μια μερίδα της εργατικής τάξης ως αποξενωμένος ή προνομιούχος.
Έτσι,στα καλά χρόνια η άρχουσα τάξη εξασφαλίζει σχετική ηρεμία με την ίδια την εργατική αριστοκρατία ενίοτε να τρέφει ψευδαισθήσεις,,ενώ στα χρόνια της κρίσης όταν πρέπει να γίνει η ρήξη,ρίχνει το σύνθημα με τα περίφημα ρετιρέ.
Μονά-ζυγά κερδισμένη.

Ανδρέας Παπανδρέου ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως(1980)

"Ας μας αποδείξει ο κύριος Μητσοτάκης ότι τουλάχιστον συντηρείται το εισόδημα των τραπεζικών.Αλλά υπάρχει και άλλο πρόβλημα:ο κύριος Μητσοτάκης προσπάθησε να διαιρέσει το εργατικό κίνημα για να βασιλεύει ή να δικτατορεύει πάνω του.
Το μέγα θέμα όμως δεν είναι αν πάρεις από τον έναν εργαζόμενο για να δώσεις στον άλλο.Το θέμα είναι αν πάρεις απο τα υπερκέρδη του μονοπωλίου και τη νόμιμη ή παράνομη φοροδιαφυγή για να δώσεις στον ελληνικό λαό."


Ανδρέας Παπανδρέου ως πρωθυπουργός(1987)

"Εκείνο που εγώ θεωρώ-και το λέω σαν Έλληνας,όχι σαν πρωθυπουργός-απαράδεκτο είναι οι βιομηχανικοί εργάτες να δίνουν μεγαλύτερη πίστωση χρόνου στην κυβέρνηση από ό,τι αυτό που λέμε "τα ρετιρέ" των εργαζομένων που είναι τι;
Είναι οι δημόσιοι οργανισμοί και οι τράπεζες.Δεν είναι δυνατό,δεν είναι επιτρεπτό,το λέω σαν Έλληνας,να διεκδικούν στα πλαίσια μιας πολιτικής που περιέχει έναν αγώνα για την επιβίωση της χώρας,δεν μπορεί οι υψηλόμισθοι που έχουν τις διακοπές τους,που έχουν τις συντάξεις τους,που έχουν ελεύθερο το ηλεκτρικό,τσάμπα το ηλεκτρικό,δεν μπορεί αυτοί να γονατίσουν την Ελληνική οικονομία"

[Kauldron]

NYT: Η διαφθορά της ελληνικής ολιγαρχίας εμποδίζει την ανάκαμψη
Άρθρο κόλαφος
13:17 | 06 Δεκ. 2012
Τελευταία ανανέωση 17:58 | 06 Δεκ. 2012

Πριν από λίγες ημέρες, η οργάνωση, Διεθνής Διαφάνεια, χαρακτήρισε την Ελλάδα ως την πιο διεφθαρμένη χώρα της Ευρώπης μετά την Βουλγαρία, την Ρουμανία και την Σλοβακία. Υπό το βάρος της οικονομικής κρίσης, η Ελλάδα πιέζεται από την Γερμανία και τους διεθνείς δανειστές της να προβεί σε θεμελιώδεις αλλαγές στο οικονομικό της σύστημα με αντάλλαγμα χρήμα που θα την βγάλει από το αδιέξοδο της χρεοκοπίας. Παρόλα αυτά αποτελεί απορία εάν θα καταφέρουν οι Έλληνες ηγέτες να φέρουν αυτές τις αλλαγές, καθώς τον περασμένο χρόνο αντί να αυξηθεί η διαφάνεια στο κράτος, η χώρα έπεσε κατά δεκατέσσερις θέσεις σε έρευνα για την διαφθορά. Στο πλαίσιο αυτό, η αμερικανική εφημερίδα, New York Times, αφιέρωσε ένα τρισέλιδο άρθρο της περιγράφοντας πως η ολιγαρχία στην Ελλάδα αποτελεί ένα εμπόδιο στην επανάκαμψη.


Στο εκτενές άρθρο της η εφημερίδα σχολιάζει ότι «οι αιτίες για όλα τα προβλήματα της Ελλάδας συχνά αποδίδονται στον δημόσιο τομέα, στους δημοσίους υπαλλήλους, στους συνταξιούχους και στις μη ανταγωνιστικές βιομηχανίες, παραβλέποντας το ρόλο που έχουν παίξει διάφορες ισχυρές οικογένειες, πολιτικοί και μέσα ενημέρωσης, που σε αρκετές περιπτώσεις ανήκουν σε μεγιστάνες. Αυτοί είναι που δημιούργησαν την υπάρχουσα δομή εξουσίας στην Ελλάδα».

Οι σχέσεις ανάμεσα σε αυτή την «ολιγαρχία», τονίζει η εφημερίδα, έχουν ως αποτέλεσμα μια πτώση της ανταγωνιστικότητας που υποσκάπτει την οικονομία αφήνοντας κενό για την δημιουργία καρτέλ για να πλουτίζουν οι ίδιοι.

«Θα είναι ριζοσπαστικό για αυτούς να θέσουν ένα τέρμα σε αυτό που συμβαίνει», δηλώνει ο Κέβιν Φέδερστον, καθηγητής ευρωπαϊκής πολιτικής στο London School of Economics, μιλώντας στους New York Times. «Για αυτούς τους ολιγάρχες», συμπληρώνει ο ίδιος, «είναι ζωτικό να υπάρχει μια στενή σχέση με την πολιτική ηγεσία και τα ΜΜΕ, κάτι που καθιστά το σύστημα ευάλωτο στην διαφθορά. Εάν διατηρηθεί το ίδιο status quo, θα σημάνει απλά την καταστροφή για την Ελλάδα».

«Είχα ένα – δυο λογαριασμούς στην HSBC»

Στο άρθρο συμπεριλαμβάνεται και μια μεγάλη συνέντευξη του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, του προέδρου της Proton Bank, που κατηγορείται για υπεξαίρεση. «Είχα ένα – δυο λογαριασμούς στην HSBC», δηλώνει στον ρεπόρτερ της αμερικανικής εφημερίδας αιτιολογώντας την αναφορά του στην λίστα Λαγκάρντ με τα ονόματα των καταθετών στην ελβετική τράπεζα. «Πρόκειται για νόμιμο, φορολογημένο εισόδημα, που συνολικά αγγίζει τις 60.000 δολάρια», ισχυρίζεται ο ίδιος.

«Είμαι ο αποδιοπομπαίος τράγος. Γιατί εμένα και όχι κάποιον άλλο με μεγαλύτερα προβλήματα; Θα μπορούσα να σας πω χιλιάδες ονόματα αλλά δεν είναι του στυλ μου αυτό», συμπληρώνει στην συνέντευξή του.

Οι New York Times, που και στο παρελθόν είχαν ασχοληθεί εκτενώς με την περίπτωση Λαυρεντιάδη, και σε αυτό το άρθρο ακολουθούν και παρουσιάζουν την πορεία του επιχειρηματία. Στο άρθρο τονίζεται ότι στο διοικητικό συμβούλιο της Omega Bank εκτός από τον ίδιο τον κύριο Λαυρεντιάδη, συμμετείχαν ο πεθερός του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου και ο αδελφός του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου. Σημειώνεται, δε, πως τον Δεκέμβριο του 2004, ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης αγόρασε το πλειοψηφικό πακέτο της Proton Bank η οποία είχε αναπτυχθεί ραγδαία μετά την αγορά της Οmega.

Όταν ο Λαυρεντιάδης κλήθηκε να σχολιάσει εάν η περίπτωση της κρατικοποίησης της Proton Bank, που έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 2011, αποτελεί απόδειξη ενός νομοθετικού συστήματος που λειτουργεί ή ενός που έχει αποτύχει, εκείνος απάντησε ότι «πρόκειται για μια νομοθετημένη αγορά χωρίς κανόνες. Μπορείς να την ερμηνεύσεις όπως σε συμφέρει».

http://tvxs.gr/news/ellada/nyt-i-diafth ... panakampsi

Φταίνε οι συνταξιούχοι!!!!