karhergr έγραψε:Ραν ταν πλαν έγραψε:>
και απέδειξα ότι η γκραμσιανή στρατηγική μεταρρυθμιστικού τύπου που υποστήριζες
οδηγεί σε αδιέξοδο την εργατική τάξη και τον αγώνα της και καθιστά ανέφικτη την κατάκτηση της εξουσίας.
>
Σωστός ο Γκράμσι σε πολλά, αλλά είχε λενινιστικές αγκυλώσεις, πέρα που οι θεωρίες του για το κόμμα, («συλλογικός διανοούμενος» και άλλα τέτοια), δεν μπορούν να σταθούν. Ας είναι. Η πολιτική αντίληψή μας αν θέλουμε να πετύχουμε κάποια πράγματα στην καθημερινότητά μας, πρέπει να είναι κυρίως διαχειριστική και τακτικιστική, δηλαδή να ακολουθούμε «την πολιτική των πραγμάτων», όπως έγραφε ο μεγάλος Εδουάρδος Μπέρνσταϊν.
Μετά την πρόσφατη εμπειρία ''συριζα'' θα περίμενα να έχεις δει τα πράγματα αντικειμενικά.
Αυτά τα ζητήματα τακτικής έχουν λυθεί από το τέλος του 19ου αιώνα και αποδείχτηκε ότι απόψεις που απολυτοποιούν την αστική δημοκρατία, τις παραχωρήσεις και τα ''δικαιώματα'' που δίνονται στην εργατική τάξη οδηγούν μαθηματικά στην περαιτέρω υποδούλωση της.
Ο ''δημοκρατικός σοσιαλισμός'' είναι διαχρονικά το τυράκι στην παγίδα των αστικών μεταρρυθμίσεων
(που δήθεν και μέσω της ανάπτυξης του καπιταλισμού σε δημοκρατική κατεύθυνση, κατά την οπορτουνιστική άποψη, και της δυνατότητας της ειρηνικής ανέλιξης του σε σοσιαλισμό θα οδηγήσουν ως δια μαγείας την εργατική τάξη στην εξουσία αφού πρώτα οι καπιταλιστές θα έχουν εθελουσίως αυτοχειριαστεί
)ώστε ο καπιταλισμός να συνεχίζει απρόσκοπτα τη λειτουργία του.
Όσο κατάκτησε το σοσιαλισμό ο μπερνσταϊνισμός άλλο τόσο θα τον κατακτήσει και ο ''τσιπρισμός'',
''βαρουφακισμός'' και λοιπές συνακόλουθες ''δημοκρατικο-σοσιαλιστικές'' δεξαμενές σκέψης.




