Άνταμ Σμιθ – Η «ξύλινη» γλώσσα ενός «κρυφοκομμουνιστή»!

[Λαχουρένιος]

Oι εκλογες εγιναν για να δωσουν μια επιφαση δημοκρατικης νομιμοποιησης στην παγκοσμια κοινοτητα.

Αυτο αντανακλαται στα ονοματα αυτων των χωρων, Λαικες και οχι Σοσιαλιστικες Δημοκρατιες. Ο ορος ''Λαικη Δημοκρατια'' δεν ειναι καν μαρξιστικος, για προπαγανδιστικους λογους επιλεχθηκε. Oτι να, ειμαστε δημοκρατιες και οχι δικτατοριες του προλεταριατου.

Επισης αντανακλαται και στην διακυβερνηση αυτων των χωρων, δεν κυβερνουσε το ΚΚ μονο του, αλλα το ΚΚ σε συνασπισμο με σοσιαλιστες ή ακομα και με αστικα κομματα, σε ενα ευρυ ''πατριωτικο'' μετωπο. Φυσικα τα αλλα κομματα ηταν διακοσμητικα.

Αυτο φαινεται και απο την πορεια αυτων των χωρων, ενω σε ΕΣΣΔ, Γιουγκοσλαβια, Κουβα κλπ και αλλες χωρες που τα ΚΚ ηταν οντως λαοφιλη, δεν κουνιοταν φυλο, οι ευρωπαικες ΛΔ αντιμετωπιζαν συνεχως προβληματα.

[pan]

Αν έχεις στοιχεία για εκλογές-επίφαση, να την πεις, να την ελέγξουμε συγκεκριμένα κι από τον τύπο της εποχής.
Αλλά αυτά δεν υπάρχουν. Υπάρχει κόσμος που ψηφίζει να καταργηθεί η ανεργία, και καταργείται.
Τους αναγνώρισαν όλοι κανονικά ως δημοκρατικές εκλογές και αναγνώρισαν τις κυβερνήσεις που προέκυψαν. Κι όλες οι εκλογές γίνονται από πλήθος ξένων παρατηρητών και τα πάντα δημοσιεύονται στον παγκόσμιο τύπο τι γίνεται κατά τις εκλογές. Και φυσικά συμμετείχαν και αστικά κόμματα.

Προβλήματα θα έχουμε πάντα. Δεν ξεκίνησε στο σοσιαλισμό να εμφανίζεται το φαινόμενο των προβλημάτων. Στο σοσιαλισμό παρουσιάστηκε το φαινόμενο της συλλογικής λύσης των κοινών προβλημάτων. Οι κομμουνιστές δεν είπαν ότι με κάποιο μαγικό τρόπο θα γίνει ο άνθρωπος αλάνθαστος, αλλά να λύσουμε όλοι μαζί τα προβλήματα μας, που έτσι κι αλλιώς θα παρουσιάζονται κάθε μέρα.

[Λαχουρένιος]

Παν δεν εχω ασχοληθει ιδιαιτερα με το θεμα αλλα για ενα φεγγαρι που το ειχα κοιταξει πεταχτα ειχα δει οτι μονο οι τσεχοσλοβακικες αναγνωριστηκαν ακομα και απο την Δυση ως νομιμες, αλλα ακομα και εκει δεν υπηρξε απολυτη πλειοψηφια των κομμουνιστων.

Ουτως ή αλλως, η νικη σε αστικες εκλογες δεν νομιμοποιει την κρατικοποιηση των ΜΠ ουτε την ΔτΠ. Μια εντολη για διακυβερνηση 3,4,5 κλπ ετων χωρις να μπει χερι στην ιδιωτικη ιδιοκτησια. Οποτε ακομα και αν υπηρξε καθαρη νικη στις εκλογες αυτο δεν νομιμοποιει της ΛΔ με αστικοδημοκρατικα κριτηρια.

Δεν μπορεις να μιλησεις για νομιμοποιηση των σοσιαλιστικων κρατων με ορους αστικων συνταγματων, δηλαδη εκλογες και τα λοιπα, ουτε χρειαζεται. Κομμουνιστες ειμαστε, οχι σοσιαλδημοκρατες.

Οσο για τα προβληματα, αναφερομαι στις αντιδρασεις που υπηρξαν στο εσωτερικο αυτων των χωρων κατα των κομμουνιστων καθως και στο πως τα ιδια τα ΚΚ ειχαν πολλους οπορτουνιστες στις ταξεις τους σε σχεση με ΚΚ αλλων σοσιαλιστικων χωρων.

Διαφωνω και στο οτι υπηρχε συλλογικη αντιμετωπιση των προβληματων αλλα αυτο ειναι αλλο θεμα.

[Λαχουρένιος]

Αυτο που μεταφερεις ειναι η σοβιετικη προπαγανδα που καλως γινοταν για λογους εξ. πολιτικης. Αλλο αυτο ομως και αλλο η ουσια. Εχω παρατηρησει πως πολλοι κομμουνιστες τα μπερδευουν αυτα.

[stavmanr]

Έχουμε όντως γνήσιο καπιταλισμό;
Ή μήπως έχουμε ένα περίεργο σύστημα που κινείται μόνιμα μεταξύ σοσιαλισμού, καπιταλισμού, στρατοκρατίας κλπ;
Σάμπως, ο "καπιταλισμός" δεν θα κατέρρεε αν δεν παρενέβαιναν κάθε τόσο οι πολιτικές επιλογές να προσφέρουν "ανάσες";

Γνήσιο φουλ καπιταλισμό έχουμε. Ο καπιταλισμός με το κράτος να παρεμβαίνει, να ελέγχει και να προσφέρει "ανάσες" είναι ο μοναδικός καπιταλισμός που υπήρξε ποτε και ο μοναδικός που θα υπάρξει.

Το κράτος είναι αναπόσταστο μέρος του καπιταλιστικού συστήματος. Αν ο Μαρξ δεν προέβλεψε ότι το κράτος θα παρεμβαίνει και θα σώζει την κατάσταση τότε δεν προέβλεψε τίποτα. Οι προβλέψεις δεν είναι το είχα προβλέψει "μόνο που". Αν υπάρχει "μόνο που" τότε δεν προέβλεψες τίποτα.

Όταν λέμε ότι το κράτος προσφέρει ανάσες εννοούμε ότι απλά δεν κάνει "μπαμ" να μας πάρει ο διάολος. Όμως, κάθε φορά η κατάσταση είναι χειρότερη και χειρότερη και χειρότερη.
Καπιταλισμός κρατικοδίαιτος είναι μία μορφή ολιγαρχικού "σοσιαλισμού". Να ξεχωρίζουμε τις έννοιες για να μην παρασυρόμαστε σε λάθη...

Δεν ηρθε; Πιστεύεις πραγματικά ότι η "κριση" του 2008-09 ήταν κατι αλλο;
Κάνουμε πως δεν το βλέπουμε επειδή το επαναφέρουμε με ενέσεις σοσιαλισμού...

Το ότι κάποτε θα γίνει κρίση δεν είναι πρόβλεψη. Απλή παρατήρηση είναι. Πάντα υπήρχαν κρίσεις στο παρελθόν άρα λογικά θα υπάρχουν και στο μέλλον.

Τουναντίον, η πρόβλεψη ήταν τόσο πετυχημένη που η Γερμανία οργάνωσε ολόκληρη αμυντική ζώνη στην ΕΕ, μέσα σε 10 χρόνια, για να αναχαιτίσει το κύμα. Ήξεραν ακριβώς πού και πώς θα χτυπήσει, και πώς να το αναχαιτίσουν.
Βλέπεις, το "πάθημα" του 1929 έγινε μάθημα για τους καπιταλιστές.

[break]

Καπιταλισμός κρατικοδίαιτος είναι μία μορφή ολιγαρχικού "σοσιαλισμού". Να ξεχωρίζουμε τις έννοιες για να μην παρασυρόμαστε σε λάθη...

Τώρα παίζουμε το γνωστό παίχνίδι του "δεν είναι πραγματικός κομουνισμός" αλλά με τον καπιταλισμό. Αν καπιταλισμός+κράτος δεν είναι καπιταλισμός αλλά μία μορφή ολιγαρχικού σοσιαλισμού τότε ουδέποτε έχει εφαρμοστεί καπιταλισμός μιας και ουδέποτε έχει υπάρξει καπιταλισμός χωρίς ισχυρό παρεμβατικό κράτος.

Οπότε αν ο καπιταλισμός οπως τον ορίζεις δεν υπάρχει πουθενά γύρω μας ούτε είχε ποτέ υπάρξει σε τι ακριβώς έκανες κριτική ; Οταν λες ότι ο καπιταλισμός έχει το τάδε και το τάδε πρόβλημα σε τι αναφέρεσαι ;

Τουναντίον, η πρόβλεψη ήταν τόσο πετυχημένη που η Γερμανία οργάνωσε ολόκληρη αμυντική ζώνη στην ΕΕ, μέσα σε 10 χρόνια, για να αναχαιτίσει το κύμα. Ήξεραν ακριβώς πού και πώς θα χτυπήσει, και πώς να το αναχαιτίσουν.
Βλέπεις, το "πάθημα" του 1929 έγινε μάθημα για τους καπιταλιστές.

Πρόβλεψη χωρίς χρονικό προσδιορισμό δεν είναι πρόβλεψη. Το κάποτε θα βρέξει δεν είναι πρόβλεψη. Το θα βρέξει άυριο είναι πρόβλεψη.

Ούτε ισχύει ότι η Γερμανία είχε προβλέψει την κρίση του 2009. Κανείς δεν την είχε προβλέψει. Πέτυχε τους πάντες απροετοίμαστους. Το να φυλάς τα ρούχα σου επειδή φοβάσαι κρίση δεν σημαίνει ότι την προέβλεψες αν έρθει.

[pan]

Αυτο που μεταφερεις ειναι η σοβιετικη προπαγανδα που καλως γινοταν για λογους εξ. πολιτικης. Αλλο αυτο ομως και αλλο η ουσια. Εχω παρατηρησει πως πολλοι κομμουνιστες τα μπερδευουν αυτα.

Η ουσία είναι ότι σε εκλογές με αστικά κόμματα και με πλήθος ξένων παρατηρητών που αναγνώρισαν όλοι τις δημοκρατικές διαδικασίες των εκλογών,
οι χώρες αυτές ψήφισαν πλειοψηφικά τους κομμουνιστές.
Και τους έβγαλαν πλειοψηφία, γιατί είπαν ότι αν τους ψηφίσει ο λαός, τα μέσα παραγωγής θα τα απαλλοτριώσουν και θα περάσουν στα χέρια της εργατικής τάξης.

[pan]

Ούτε ισχύει ότι η Γερμανία είχε προβλέψει την κρίση του 2009. Κανείς δεν την είχε προβλέψει. Πέτυχε τους πάντες απροετοίμαστους. Το να φυλάς τα ρούχα σου επειδή φοβάσαι κρίση δεν σημαίνει ότι την προέβλεψες αν έρθει.

Η κρίση μπρέικ δεν προβλέπεται. Καταγράφεται. Και για αυτό ξέρουν όλοι ότι έρχεται -όταν έρχεται- γιατί η μία επιταγή πίσω από την άλλη δεν εξαργυρώνεται και κατ επέκταση η μία επιχείρηση πίσω από την άλλη κλείνει. Όσοι λοιπόν έχουν πρόσβαση στα οικονομικά στοιχεία, μπορούν να την καταγράψουν και με λεπτομέρεια, είτε την πορεία της, είτε την εξελικτική της τάση. Το βάθος της κρίσης μόνο δεν είναι εμφανές στα στοιχεία, γιατί αυτό εξαρτάται κι από μελλοντικές αποφάσεις και δράσεις.

[stavmanr]

Καπιταλισμός κρατικοδίαιτος είναι μία μορφή ολιγαρχικού "σοσιαλισμού". Να ξεχωρίζουμε τις έννοιες για να μην παρασυρόμαστε σε λάθη...

Τώρα παίζουμε το γνωστό παίχνίδι του "δεν είναι πραγματικός κομουνισμός" αλλά με τον καπιταλισμό. Αν καπιταλισμός+κράτος δεν είναι καπιταλισμός αλλά μία μορφή ολιγαρχικού σοσιαλισμού τότε ουδέποτε έχει εφαρμοστεί καπιταλισμός μιας και ουδέποτε έχει υπάρξει καπιταλισμός χωρίς ισχυρό παρεμβατικό κράτος.

Οπότε αν ο καπιταλισμός οπως τον ορίζεις δεν υπάρχει πουθενά γύρω μας ούτε είχε ποτέ υπάρξει σε τι ακριβώς έκανες κριτική ; Οταν λες ότι ο καπιταλισμός έχει το τάδε και το τάδε πρόβλημα σε τι αναφέρεσαι ;

Πολύ σωστή η διαπίστωση, μόνο που δεν παίζουμε παιχνίδια.
Καπιταλισμός με κρατική παρέμβαση είναι ένα μαϊμού σύστημα που απλά χρησιμοποιεί τα σοσιαλιστικά προγράμματα για να ληστεύει τους μη κεφαλαιούχους/προνομιούχους.
Το πρόβλημα του καπιταλισμού, ο οποίος είναι εξ ορισμού το ίδιο ανυπόστατος/απραγματοποίητος με τον κομμουνισμό (ειναι μία ιδέα, μία θεωρία) είναι ότι δεν πιστεύει σε κοινωνίες, σε κράτη, σε λαούς, σε ανθρώπους. Είναι μια δραστηριότητα οικονομικής επιβολής του ισχυρού προς τον αδύναμο. Και φυσικά είναι μία θεωρία που όταν εφαρμόζεται τρώει τις σάρκες της, αφού δεν μπορείς να έχεις ταυτόχρονα καταναλωτές και παραγωγούς τους ίδιους ανθρώπους, όπως στο τέλος καταλήγεις να τους έχεις.
Άλλωστε πώς θα μπορούσες να πουλάς τηλεοράσεις χιλιάδων ευρώ στους ανθρώπους που εσύ ο ίδιος πληρώνεις 3 ευρώ τη μέρα;

Έτσι, ο δήθεν καπιταλισμός είναι ένας "συμβιβαστικός" καπιταλισμός που για να μην αυτοκτονήσει δέχεται την σοσιαλιστική κρατική παρέμβαση. Όμως, η περιδίνιση στο χάος της καπιταλιστικής θεωρίας και πρακτικής συνεχίζεται.

Τουναντίον, η πρόβλεψη ήταν τόσο πετυχημένη που η Γερμανία οργάνωσε ολόκληρη αμυντική ζώνη στην ΕΕ, μέσα σε 10 χρόνια, για να αναχαιτίσει το κύμα. Ήξεραν ακριβώς πού και πώς θα χτυπήσει, και πώς να το αναχαιτίσουν.
Βλέπεις, το "πάθημα" του 1929 έγινε μάθημα για τους καπιταλιστές.

Πρόβλεψη χωρίς χρονικό προσδιορισμό δεν είναι πρόβλεψη. Το κάποτε θα βρέξει δεν είναι πρόβλεψη. Το θα βρέξει άυριο είναι πρόβλεψη.

Ούτε ισχύει ότι η Γερμανία είχε προβλέψει την κρίση του 2009. Κανείς δεν την είχε προβλέψει. Πέτυχε τους πάντες απροετοίμαστους. Το να φυλάς τα ρούχα σου επειδή φοβάσαι κρίση δεν σημαίνει ότι την προέβλεψες αν έρθει.[/quote]
Αυτό λες εσύ. Η ιστορία μας δείχνει ότι κάποιοι ήξεραν πολύ καλά τί έρχεται, με ποια ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά. Το αν θα έρθει σε ένα χρόνο ή σε πέντε έχει ελάχιστη σημασία. Είναι θέμα χαοτικής δραστηριότητας των ανθρώπινων κοινωνιών και δεν μπορεί να προβλεφτεί με ακρίβεια νανοδευτερολέπτου... Μπορεί όμως να προβλεφτεί ότι είναι αναπόδραστο μέσα σε έναν χρονικό ορίζοντα.

[stavmanr]

Ούτε ισχύει ότι η Γερμανία είχε προβλέψει την κρίση του 2009. Κανείς δεν την είχε προβλέψει. Πέτυχε τους πάντες απροετοίμαστους. Το να φυλάς τα ρούχα σου επειδή φοβάσαι κρίση δεν σημαίνει ότι την προέβλεψες αν έρθει.

Η κρίση μπρέικ δεν προβλέπεται. Καταγράφεται. Και για αυτό ξέρουν όλοι ότι έρχεται -όταν έρχεται- γιατί η μία επιταγή πίσω από την άλλη δεν εξαργυρώνεται και κατ επέκταση η μία επιχείρηση πίσω από την άλλη κλείνει. Όσοι λοιπόν έχουν πρόσβαση στα οικονομικά στοιχεία, μπορούν να την καταγράψουν και με λεπτομέρεια, είτε την πορεία της, είτε την εξελικτική της τάση. Το βάθος της κρίσης μόνο δεν είναι εμφανές στα στοιχεία, γιατί αυτό εξαρτάται κι από μελλοντικές αποφάσεις και δράσεις.