Όταν είσαι 41 ...

[Λαχουρένιος]

Και πολλές φορές δεν χρειάζεται να μιλήσεις και καθόλου. Καλό είναι μόνο να ακούς.

[Προέλλην]

εγω μονο γιουτουμπ εκει περναω την ωρα μου βλεποντας εκατονταδες δεξιοτητες
απο ολοκληρο τον πλανητη ...

Νεοταξίτη

[bizeli]

Παιδιά συγγνώμη αλλά θα ήθελα να πω κάτι. Θα ήθελα να καταθέσω δύο διαπιστώσεις στις οποίες έχω καταλήξει.

1. Όσον αφορά το πού έχει καταφέρει να φτάσει κάποιος στη ζωή του πολλοί θα πουν ότι είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων. Και ισχύει.
Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να πέτυχαν γιατί είχαν τα απαραίτητα προσόντα, το κατάλληλο backround από πίσω, τις κατάλληλες διασυνδέσεις, το κατάλληλο οικογενειακό/κοινωνικό/γεωγραφικό περιβάλλον, την οικονομική άνεση, να ήταν τυχεροί κτλ. Ή και να απέτυχαν παρά όλα αυτά.
Επίσης, κάποιοι άνθρωποι μπορεί να μην είχαν όλα αυτά και πάλι να πέτυχαν ή να απέτυχαν. Όπως βλέπετε όλα είναι σχετικά.
Σας έκανα έναν μικρό πρόλογο απλά και μόνο ως πάσα για να σας παρουσιάσω την πρώτη διαπίστωσή μου.
Μην μου αρχίσετε τώρα τι ορίζεις ως επιτυχία κτλ. γιατί βαριέμαι λίγο τώρα και άλλωστε το θέμα μας δεν είναι αυτό.

Λοιπόν, παιδιά έχω καταλήξει στο εξής συμπέρασμα.
Υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων που είναι αυτό που είναι ... γιατί δεν μπορούσαν να είναι κάτι άλλο από αυτό που είναι! Δλδ όταν βλέπω κάποιον άνθρωπο που δεν έχει πετύχει και πολλά στη ζωή του είτε επαγγελματικά είτε προσωπικά είτε οτιδήποτε ... σκέφτομαι για ως εκεί ήσουν.

Και αυτό μου το επιβεβαιώνει ο τρόπος σκέψης του, ο τρόπος λειτουργίας του, ο τρόπος που διαχειρίζεται καταστάσεις, οι αποφάσεις που παίρνει,η κριτική του ικανότητα, η αντίληψή του, η οργανωτικότητά του, η υπευθυνότητά του, η συνέπειά του, η αξιοπιστία του, η καλλιέργειά του κτλ ακόμα και για απλά καθημερινά θέματα. Δεν σας λέω για κάτι πιο σημαντικό.
Οπότε εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι δε φταίει πάντα η άδικη κενωνία αλλά είσαι αυτός που είσαι ... επειδή πολύ απλά είσαι αυτός που είσαι.

Και θα μου πει κάποιος "Για κάτσε ρε μπιζέλι κι εσύ τι νομίζεις ότι είσαι; Μια απλή δασκαλίτσα είσαι".
Αν και το θέμα μας δεν είναι μόνο το επαγγελματικό, αλλά ωστόσο είναι ένας δείκτης, θα του πω "Ναι, για ως εκεί ήμουν".
Θα μπορούσα χρησιμοποιήσω ως δικαιολογία τις οικογενειακές δυσκολίες που αντιμετώπισα, όπου χωρίς αυτές θα μπορούσα να έχω ίσως μια άλλη πορεία πιο πετυχημένη, αλλά παράλληλα ισχύει και "Ναι, για ως εκεί ήμουν".
Περισσότερο επιτυχημένη από κάποιους άλλους και λιγότερο επιτυχημένη από κάποιους άλλους όμως. Το παραδέχομαι. Δεν έχω αυταπάτες.

Τώρα αυτό το παράδειγμα που θα σας πω, ίσως το παρεξηγήσετε, αλλά πολλές φορές βλέπω πχ έναν υπάλληλο σούπερ μάρκετ (χωρίς καμία διάθεση να υποβιβάσω κανένα επάγγελμα ... τυχαίο παράδειγμα ... ούτε ξαναλέω είναι επαγγελματικό το θέμα απλά το παίρνω ως δείκτη) και αν τύχει και γνωρίσω αυτό το άτομο πώς σκέφτεται και συμπεριφέρεται και σε άλλες πτυχές της ζωής του λέω "Μμμμ... για αυτό είσαι υπάλληλος σούπερ μάρκετ και μάλλον θα παραμείνεις έτσι".

Αντιστοίχως το ίδιο μπορεί να σκέφτεται και κάποιος "ανώτερος" από μένα που εγώ δεν θα μπορούσα να φτάσω ποτέ στη δική του θέση. Όπου "θέση" βάλτε οτιδήποτε. Από επάγγελμα μέχρι οποιαδήποτε άλλη προσωπική επιλογή. Έχω αυτογνωσία.
Δυστυχώς (για εμάς) και ευτυχώς (για αυτά τα άτομα) δεν μπορούν να κάνουν αυτή τη σύνδεση. Ή θα τους φταίει κάτι άλλο για την αποτυχία τους ή δεν θα το βλέπουν καν ως αποτυχία. Ζουν ευτυχισμένοι μες στην άγνοιά τους.

[bizeli]

2. Η δεύτερη διαπίστωση που έκανα προέκυψε ως μια προσπάθεια συμφιλίωσης και ενός διαρκούς αγώνα να προσπαθώ να επιβιώσω σε έναν κόσμο ηλιθίων. Ειδικά ένα άτομο όπως εγώ που έχω έναν ιδιαίτερο τρόπο σκέψης. Πιο έξυπνο δεν ξέρω. Αλλά πιο ιδιαίτερο σίγουρα. Βασανίζομαι. Έπρεπε, λοιπόν, να εφεύρω ένα μότο για τον εαυτό μου που να το επαναλαμβάνω, ώστε να μην με αγγίζει τόσο αυτή η ηλιθιότητα. Και όσο γίνεται να καταφέρω να αποδεχτώ την ύπαρξη (όχι τη συνύπαρξη) των ηλιθίων.
Σκέφτηκα, λοιπόν, να λέω
"Δε με ενοχλούν οι ηλίθιοι αρκεί να μην είμαι στη σφαίρα επιρροής τους" που σημαίνει να μην είμαι αποδέκτης (άμεσος ή έμμεσος) των βλακωδών ενεργειών τους.
Πρέπει, λοιπόν, όσο μπορώ να κρατάω αποστάσεις και να είμαι εκτός εμβέλειά τους. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις μπορώ να κάνω κάποιον συμβιβασμό. Αν και ιδανικά δεν θα ήθελα να υπάρχουν καθόλου ηλίθιοι, με ηρεμεί κάπως όμως να το σκέφτομαι έτσι ως μέσο αυτοπροστασίας.

Το μότο μου, όμως χωλαίνει σε αρκετά σημεία.
Πρώτον: Δεν είναι εφικτό να κρατάω πάντα αποστάσεις. Αλλά και να ήταν μπορεί να μην είμαι εγώ στη σφαίρα επιρροής τους αλλά να είναι κάποιος άλλος όμως με τον οποίο άλλον εγώ να σχετίζομαι. Όπως καταλαβαίνετε η αρχική βλακεία ενός ανθρώπου μπορεί να φτάσει ακόμα και στο πιο απομακρυσμένο από αυτόν άνθρωπο μέσω ενός αλυσιδωτού κυματισμού όταν ο ένας βρίσκεται στην εμβέλεια του άλλου και πάει λέγοντας.
Δεύτερον: Με όποιον τρόπο και αν φτάσει η βλακεία σου πάνω μου (είτε απευθείας είτε μέσω ενός τρίτου προσώπου) και μου δημιουργήσει αρνητικές επιπτώσεις, θα μπορούσαμε να κανονίσουμε έναν φιλικό διακανονισμό. Είμαι open σε κάτι τέτοιο αν και θα προτιμούσα να μη γνώριζα καν την ύπαρξή σου. Που σημαίνει να αναλάβεις τις ευθύνες σου και να αποκαταστήσεις/διορθώσεις/αποζημιώσεις την όποια βλάβη μου προκάλεσες.
Τρίτον: Και ερχόμαστε στη τρίτη προβληματική. Αυτό δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Να αναλάβεις δλδ τις ευθύνες σου. Γιατί ο βλάκας δεν καταλαβαίνει ότι είναι βλάκας οπότε δεν αναγνωρίζει και δεν αντιλαμβάνεται την αναστάτωση που προκαλεί στους άλλους αλλά ακόμα και αν την αναγνώριζε θα προσπαθούσε να αποφύγει τις συνέπειες.

Οπότε το μότο μου θέλει λίγο φτιάξιμο. Δεν με καλύπτει απόλυτα. Είναι σαν κάποια διάσημα άλυτα μαθηματικά προβλήματα.
"Δεν με ενοχλούν οι ηλίθιοι αρκεί να μην είμαι στη σφαίρα επιρροής τους"
Πώς θα μπορούσε να συνεχιστεί αυτό το μότο, ώστε να καλύπτει και τις 3 πάνω προβληματικές;


Τελειώνοντας, θα ήθελα να πω ότι αισθάνομαι σαν εκείνο το παιδάκι στην ταινία που έβλεπε νεκρούς ανθρώπους όταν κανένας άλλος δεν τους έβλεπε. I see dead people...
Μόνο που εγώ αντί για dead people βλέπω common sense. Εκεί που κανείς δεν την βλέπει ... την βλέπω μόνο εγώ.
Αυτό είναι το χάρισμά μου νομίζω.
Τι έχετε πάθει όλοι οι υπόλοιποι; Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό. Μιλάμε για απλή λογική.

[bizeli]

Common people ... common sense

[bizeli]

Σήμερα τόση μπούρδα μαζεμένη δεν την άντεξα.
Δεν ήξερα αν έπρεπε να τρομοκρατηθώ, να κλάψω, να χαμογελάσω ή να βάλω τα γέλια.

[Ραν ταν πλαν]

Σε τραπέζωσε κυριακάτικα η πεθερά σου;

[bizeli]

Σε τραπέζωσε κυριακάτικα η πεθερά σου;

Σου προσφέρω τόση πληροφορία και απαντάς με κάτι τόσο ρηχό;

[bizeli]

Κάποτε ήμασταν κι εμείς 20 χρονών

[nemo]

τα διαβασα πολυ γρηγορα οποτε και δεν θα εχω ασφαλη γνωμη 100%
καπου το στραβωνεις το μονο σωστο ειναι οτι αξιζουμε αυτο που εχουμε
παρολο που υπαρχουν πολλες περιπτωσεις που οι ανθρωποι δεν το αξιζουν
θα επανελθω !