Ο πολιτισμός Βίντσα (του Δούναβη)

[Προέλλην]

Βλεπουμε ακομα και σημερα η συνειδηση πολλων ελληνων ειναι κυριως τοπικιστικη. Αυτο ειναι πιο εντονο σε περιοχες της Ελλαδας οπως η Κρητη ή την Μανη. Αυτοι πρωτα νιωθουν κρητικοι και μανιατες και μετα ελληνες.

Δεν μπορω να φανταστω σε μια εποχη χωρις ουτε καν τηλεγραφο και σιδηροδρομο, χωρις υποχρεωτικη βασικη εκπαιδευση, χωρις εθνικιστικο κινημα, να νιωθει ενας ανθρωπος εκεινης της εποχης οτι ανηκει σε κατι ευρυτερο περα απο το χωριο του.

Φυσικά και ένιωθε. Δύο πράγματα τον ακουμπούσαν καθημερινά: η εκκλησία (πνευματικά) και ο αυτοκράτορας (γραφειοκρατικά).

[Λαχουρένιος]

Ένιωθε Ρωμαίος-Χριστιανός.
Στο χωριό του είχε μια εκκλησία όπου πήγαινε κάθε Κυριακή για κύρηγμα.
Στο χωριό του είχε έναν Άρχοντα ο οποίος έκανε τα κουμάντα. Η εξουσία του πήγαζε απο τον διορισμό του απο τον Αυτοκράτορα, ο οποίος με την σειρά του είχε διοριστεί απ τον Θεό.
Ο άρχοντας αυτός, μπορούσε να είναι το οτιδήποτε, απο Αρμένιο, Σύριο, Σλάβο ή Κεντροασιάτη. Το ίδιο και η τοπική φρουρά.
Απο την στιγμή που άλλος έμπαινε στην εκκλησία βαπτισμένος και ήξερε να ψελλίζει 5 κουβέντες στα ελληνικά, ήταν Ρωμαίος.

Χριστιανος σιγουρα, για το ρωμαιος δεν ξερω.

Ή μαλλον, θα αισθανοταν και ρωμαιος αλλα σαν ταυτοτητα θα ηταν πολυ πιο χαμηλα στην ιεραρχηση απ'οτι η σημερινη εθνικη ταυτοτητα ενος ατομου ή η συνειδηση του να ανηκεις σε μια τοπικη κοινωνια.

Φυσικά και ένιωθε. Δύο πράγματα τον ακουμπούσαν καθημερινά: η εκκλησία (πνευματικά) και ο αυτοκράτορας (γραφειοκρατικά).

Ναι αλλα ειναι αλλο απλως να υπακους παθητικα καποιον και να εισαι ενταξει σε καποιες υποχρεωσεις σου απεναντι στο κρατος και αλλο πραγμα η αισθηση οτι ανηκεις σε ενα ευρυτερο συνολο με ιστορια απο πισω του.

Πχ και η σημερινη ΕΕ μας επηρεαζει σε πολλα ζητηματα και αναγνωριζουμε την πρωτοκαθεδρια της Μερκελ και των γερμανων αλλα κανεις δεν νιωθει ευρωπαιος, ή αν νιωθει ειναι μια δευτερευουσα ταυτοτητα.

[Προέλλην]

Ένιωθε Ρωμαίος-Χριστιανός.
Στο χωριό του είχε μια εκκλησία όπου πήγαινε κάθε Κυριακή για κύρηγμα.
Στο χωριό του είχε έναν Άρχοντα ο οποίος έκανε τα κουμάντα. Η εξουσία του πήγαζε απο τον διορισμό του απο τον Αυτοκράτορα, ο οποίος με την σειρά του είχε διοριστεί απ τον Θεό.
Ο άρχοντας αυτός, μπορούσε να είναι το οτιδήποτε, απο Αρμένιο, Σύριο, Σλάβο ή Κεντροασιάτη. Το ίδιο και η τοπική φρουρά.
Απο την στιγμή που άλλος έμπαινε στην εκκλησία βαπτισμένος και ήξερε να ψελλίζει 5 κουβέντες στα ελληνικά, ήταν Ρωμαίος.

Χριστιανος σιγουρα, για το ρωμαιος δεν ξερω.

Ή μαλλον, θα αισθανοταν και ρωμαιος αλλα σαν ταυτοτητα θα ηταν πολυ πιο χαμηλα στην ιεραρχηση απ'οτι η σημερινη εθνικη ταυτοτητα ενος ατομου ή η συνειδηση του να ανηκεις σε μια τοπικη κοινωνια.

Μα γι αυτόν Ρωμαίος δεν σήμαινε απόγονος των αυθεντικών Ρωμαίων (πριν αρχίσουν να μοιράζουν υποκοότητες δατ ιζ). Απλά αυτό που ζούσε με την εκκλησία και τον τοπικό φοροεισπράκτορα και την συμμετοχή του σε αυτό, το ήξερε ως ρωμαϊκότητα.

Φυσικά και ένιωθε. Δύο πράγματα τον ακουμπούσαν καθημερινά: η εκκλησία (πνευματικά) και ο αυτοκράτορας (γραφειοκρατικά).

Ναι αλλα ειναι αλλο απλως να υπακους παθητικα καποιον και να εισαι ενταξει σε καποιες υποχρεωσεις σου απεναντι στο κρατος και αλλο πραγμα η αισθηση οτι ανηκεις σε ενα ευρυτερο συνολο με ιστορια απο πισω του.

Μπορεί να μην ήξερε για τον Ιούλιο ή τον Αέτιο, ήξερε όμως τον Αβράαμ, τον Μωϋσή, τον Αη-Kωνσταντίνο κλπ Αγίους. Αυτή ήταν η ιστορία του και την ήξερε σε έναν κάποιο βαθμό και ο πιο αγράμματος. Κάθε Κυριακή αυτά λέγανε.

[Λαχουρένιος]

Οταν λεω για συνολο εννοω πολιτειακο και εθνικο οχι θρησκευτικο.

[Προέλλην]

Για αίσθηση συνόλου με ιστορία λέγαμε.

[Λαχουρένιος]

Για αίσθηση συνόλου με ιστορία λέγαμε.

Mα εδω συζητουσαμε για εθνικες ταυτοτητες οχι για θρησκειες.

[Τλαξκαλτέκος]

Γεμάτη Αλβανούς η Πελοπόννησος

Δικά μας παιδιά οι Αρβανίτες μας. Γλωσσικοί απόγονοι των αρχαίων Θρακών με τους οποίους συνδεόμαστε από αρχαιοτάτων χρόνων ( Ορφέας, Εύμολπος, Θουκυ κ.λπ. ). Ο Τζάνες Κορωναίος ( 16ος αι. ) έγραφε για τον Μερκούρη Μπούα :

Λοιπόν Ελλήνων εκλογή, περίφραγμα Αλβάνων,
Εις πάν γε πράγμα όμοιε των στρατηγών Ρωμάνων,
Και περιττέ εις την ανδρειάν παρά τον Αχιλλέα,
Φρόνιμε δέ και ξακουστέ παρά τον Οδυσσέα,

Ταξκ, κάτι πιο παλιό απο 15ο αιώνα με αναφορές Βυζαντινών σε ΕΛς, έχεις πρόχειρο;

Αυτό το φυλάω πάντα για τα εκλεχτά φιλαράκια Επιγραφή του 800 μ.Χ. Ένας χριστιανός κουρέας από την Κόρινθο ζητά στην προσευχή του από τον Θεό να προστατεύει την οικογένεια του και τους Έλληνες :

1
☩ ὁ θ(εὸ)ς τῆς̣ δίκης τῆς̣ δικα-

ζούσης, ὀρθ̣ῶς φλα̣[γέλ]ωσον τὰ ’σ̣χρά̣ {²⁶ἐσχρά = αἰσχρά}²⁶.

τοὺς Ἕληνας π̣[ροαι(?)]ρ̣οῦ ποτε κ(αὶ) ἀπώ-

λ̣εσον τοὺς ἐχθ[ροὺς — —]η̣ρου κ(αὶ) Μαρ̣ίνου
5
[— —] υ̣ἱῶν [τοῦ δεῖνος κ]ουρέος. ☩
https://epigraphy.packhum.org/text/179548

Θεέ δίκαιε κριτή, τα κακά καλώς τιμώρησέ τα, πάντα να δείχνεις εύνοια στους Έλληνες και αφάνισε τους εχθρούς τους …

[Προέλλην]

Δικά μας παιδιά οι Αρβανίτες μας. Γλωσσικοί απόγονοι των αρχαίων Θρακών με τους οποίους συνδεόμαστε από αρχαιοτάτων χρόνων ( Ορφέας, Εύμολπος, Θουκυ κ.λπ. ). Ο Τζάνες Κορωναίος ( 16ος αι. ) έγραφε για τον Μερκούρη Μπούα :

Λοιπόν Ελλήνων εκλογή, περίφραγμα Αλβάνων,
Εις πάν γε πράγμα όμοιε των στρατηγών Ρωμάνων,
Και περιττέ εις την ανδρειάν παρά τον Αχιλλέα,
Φρόνιμε δέ και ξακουστέ παρά τον Οδυσσέα,

Ένας Βενετσιάνος λόγιος του 16ου/ύστερης Αναγέννησης, έγραψε ένα αναχρονιστικό στιχάκι για έναν Αλβανό μισθοφόρο και έγιναν οι Αλβανοί ΕΛς;

[Προέλλην]

Ταξκ, κάτι πιο παλιό απο 15ο αιώνα με αναφορές Βυζαντινών σε ΕΛς, έχεις πρόχειρο;

Αυτό το φυλάω πάντα για τα εκλεχτά φιλαράκια Επιγραφή του 800 μ.Χ. Ένας χριστιανός κουρέας από την Κόρινθο ζητά στην προσευχή του από τον Θεό να προστατεύει την οικογένεια του και τους Έλληνες :

1
☩ ὁ θ(εὸ)ς τῆς̣ δίκης τῆς̣ δικα-

ζούσης, ὀρθ̣ῶς φλα̣[γέλ]ωσον τὰ ’σ̣χρά̣ {²⁶ἐσχρά = αἰσχρά}²⁶.

τοὺς Ἕληνας π̣[ροαι(?)]ρ̣οῦ ποτε κ(αὶ) ἀπώ-

λ̣εσον τοὺς ἐχθ[ροὺς — —]η̣ρου κ(αὶ) Μαρ̣ίνου
5
[— —] υ̣ἱῶν [τοῦ δεῖνος κ]ουρέος. ☩
https://epigraphy.packhum.org/text/179548

Θεέ δίκαιε κριτή, τα κακά καλώς τιμώρησέ τα, πάντα να δείχνεις εύνοια στους Έλληνες και αφάνισε τους εχθρούς τους …

Σε 1000 χρόνια ιστορίας, με το λιανοντούφεκο κυνηγάς τις αναφορές

[Προέλλην]

Πελοποννήσιοι