Αγαπημενος αρχαιος ελληνας ή ρωμαιος φιλοσοφος?

[Λαχουρένιος]

Στην σημερινη εποχη η ηδονιστικη και ατομιστικη ηθικη του Επικουρου ισως φαινεται τετριμενη αλλα αν αναλογιστουμε τις συνθηκες της εποχης που εζησε και το πως εχουν τοποθετηθει στα ιδια ζητηματα οι αλλοι φιλοσοφοι τοτε μιλαμε για εναν πολυ πρωτοποριακο φιλοσοφο.

[bizeli]

bizeli, θα ήθελα να ήξερα πού συμβαίνουν όλα αυτά που περιγράφεις, στο εργασιακό σου περιβάλλον, στο δημοτικό;; Δάσκαλοι που δασκαλεύετε είστε εσείς εκεί, για κάτι άλλο; Τύφλα να χει ο Φώσκολος δηλαδή!

Τι που συμβαίνουν; Παντού συμβαίνουν. Σου είπα από την παρέα σου μέχρι τα επαγγελματικά. Σε κάθε διαπροσωπική σχέση.
Δεν είναι φωσκολικά σενάρια αυτά. Είναι νόμοι των πιθανοτήτων. Αν δεν οδηγείς ποτέ έχεις λιγότερες πιθανότητες να τρακάρεις έως μηδαμινές. Όσο πιο συχνά οδηγείς οι πιθανότητες για τρακάρισμα αυξάνονται.
Είσαι περισσότερο εκτεθειμένος. Πώς το λένε;
Ποιος ασχολείται με άτομα που ζουν στην αφάνεια; Αυτοί έχουν μικρότερες πιθανότητες να υποπέσουν σε κάποιο λάθος.
Αυτά που σου ανέλυσα πιο πάνω δεν είναι με αφορμή κάποιο συγκεκριμένο περιστατικό που έγινε πρόσφατα. Είναι δουλειά χρόνων μιας και χρόνια έχω αυτόν τον χαρακτήρα ο οποίος με έχει μπλέξει είτε άθελά μου είτε εν γνώση μου σε διάφορες καταστάσεις που σε αντίθετη περίπτωση δεν θα είχα εμπλακεί και θα είχα την ησυχία μου.
Γιατί σου φαίνονται τόσο απίθανα αυτά τα σενάρια;

Πέρα όμως απ' την πλάκα, πώς είναι δυνατόν να διαδόθηκαν αυτά τα επικουρικά διαμέσω των αιώνων, αν ο ίδιος ο εμπνευστής τους είχε μείνει στην αφάνεια; Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις, που λένε. Εκτός κι αν κάτι άλλο εννοούσε με το "λάθε βιώσας".

Να είδες; Ο Επίκουρος είναι ένα τρανό παράδειγμα που παρά το μότο του "λάθε βιώσας" δεν κατάφερε να μείνει στην αφάνεια. Ήταν αρκετά δημοφιλής και στην εποχή του αλλά και μεταγενέστερα. Δεν είναι κάτι που μπορείς να το ελέγξεις, όσο και να επιδιώκεις το αντίθετο.
Ίσως και αυτός να ένιωθε τα ίδια με αυτά που σου λέω εγώ και για αυτό κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα.

Και άλλωστε πώς μπορείς να κάνεις αυτό που πρέπει να γίνει, αν δεν ηγείσαι, που λέει κι ο Lou.

Να σου πω κάτι;
Αν είναι να χάσεις την ψυχική σου ηρεμία ... ε ας μη γίνει αυτό που πρέπει να γίνει στην τελική.

[bizeli]

Στην σημερινη εποχη η ηδονιστικη και ατομιστικη ηθικη του Επικουρου ισως φαινεται τετριμενη αλλα αν αναλογιστουμε τις συνθηκες της εποχης που εζησε και το πως εχουν τοποθετηθει στα ιδια ζητηματα οι αλλοι φιλοσοφοι τοτε μιλαμε για εναν πολυ πρωτοποριακο φιλοσοφο.

Εγώ δεν τον βρίσκω καθόλου τετριμμένο. Ίσα ίσα που η φιλοσοφία του βρίσκει εφαρμογή σήμερα όσο ποτέ.
Η άποψή του να είσαι ευχαριστημένος με τα λίγα για να είσαι ευτυχισμένος, είναι επίκαιρη όσο ποτέ.

Πάντως πράγματι ήταν πρωτοποριακός φιλόσοφος, γιατί η εποχή που έζησε δε θα λέγαμε ότι ήταν και τόσο material world (όπως είναι σήμερα) για να έχει τέτοιες ανησυχίες.

[micro]

Να είδες; Ο Επίκουρος είναι ένα τρανό παράδειγμα που παρά το μότο του "λάθε βιώσας" δεν κατάφερε να μείνει στην αφάνεια. Ήταν αρκετά δημοφιλής και στην εποχή του αλλά και μεταγενέστερα. Δεν είναι κάτι που μπορείς να το ελέγξεις, όσο και να επιδιώκεις το αντίθετο.
Ίσως και αυτός να ένιωθε τα ίδια με αυτά που σου λέω εγώ και για αυτό κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα.

Και άλλωστε πώς μπορείς να κάνεις αυτό που πρέπει να γίνει, αν δεν ηγείσαι, που λέει κι ο Lou.

Να σου πω κάτι;
Αν είναι να χάσεις την ψυχική σου ηρεμία ... ε ας μη γίνει αυτό που πρέπει να γίνει στην τελική.

Με το "λάθε βιώσας" ο Επίκουρος αναφερόταν στην πολιτική ζωή του τόπου, συμβούλευε τον κόσμο να μην ασχολείται με τα πολιτικά. Για αυτόν τον λόγο ο επικουρισμός έρχεται, ή μάλλον τον φέρνουν, σε αντιδιαστολή με τον αριστοτελισμό.

Αριστοτέλης: ο άνθρωπος είναι πολιτικό ον
Επίκουρος: λάθε βιώσας (αποχή από τα πολιτικά)

Ο πρώτος πίστευε πως ο άνθρωπος ευτυχεί και γίνεται ηθικός με την ενασχόλησή του με την πολιτική ζωή του τόπου, ενώ ο δεύτερος έλεγε πως για να ευτυχήσει κάποιος τότε καλά θα κάνει να κρατηθεί μακριά από τα πολιτικά. Χε, εντελώς διαφορετικές αντιλήψεις!

Το "λάθε βιώσας", εκτός από την αποχή από τα κοινά της πόλης, αναφέρεται κυρίως σε μια ζωή με αυτάρκεια, να μην επιδιώκεις τη φήμη και τα πλούτη, να αρκείσαι στα λίγα. Και αν είναι να ηγηθείς, να μην κάνεις την ηγεσία αυτοσκοπό.

[micro]

Και για να συμπληρώσω, στην αρχαία ελλάδα, η μη ενασχόληση με τα κοινά θεωρούνταν κάτι το μεμπτό. Όπως γράφει εδώ, στο αγγλικό λήμμα του "ηλιθίου":

https://en.wikipedia.org/wiki/Idiot

Thucydides quotes Pericles' Funeral Oration as saying: "[we] regard... him who takes no part in these [public] duties not as unambitious but as useless" (τόν τε μηδὲν τῶν δε μετέχοντα οὐκ ἀπράγμονα, ἀλλ᾽ ἀχρεῖον νομίζομεν).

(θεωρούμε αυτόν που δε μετέχει σε αυτά τα κοινά, όχι απράγμονα/μη φιλόδοξο, αλλά άχρηστο).

Άχρηστος δηλαδή για την πόλη αυτός που δεν ασχολείται με τα της πόλης. Είναι ο ιδιώτης, αυτός που ιδιωτεύει. Αργότερα τον είπανε και idiot, για άλλους λόγους όμως.

Τέλος πάντων, οπότε σε μια τέτοια εποχή απαξίωσης για τους μη-πολιτικά-συσχετιζόμενους, να σου έρχεται κάποιος σαν τον Επίκουρο και να σου λέει "λάθε βιώσας", μην ασχολείσαι με τα κοινά της πόλης γιατί θα μπλέξεις άσχημα και δε θα επιτύχεις τον στόχο σου, που είναι και στόχος κάθε ανθρώπου, δηλαδή την αταραξία και την ευτυχία, θα πρέπει να ήταν σαν μελωδία στα αυτιά των πολλών, σε αυτό και μόνο νομίζω πως μπορούμε να αποδώσουμε τη δημοφιλία του. Πάλι καλά που ο Αριστοτέλης είχε πεθάνει, κι έτσι δεν πρόλαβε να ακούσει τον Επίκουρο, θα είχανε πιαστεί στα χέρια, σίγουρα!

[Λαχουρένιος]

Ειναι θεμα διαφορετικων συνθηκων. Ο Επικουρος εζησε σε μια εποχη που η πολη-κρατος ειχε παρακμασει και μαζι της η πολιτικη ζωη στον ελλαδικο χωρο. Η πολιτικη εγινε μια ασχολια που αφορουσε μονο τους βασιλιαδες και τους αξιωματουχους ενω ο πολιτης εγινε υπηκοος.

Νομιζω ο Επικουρος εξεφραζε τα περισσοτερο ευπορα στρωματα του πληθυσμου που ειχαν λυμενα τα βιοτικα τους προβληματα οποτε η ενασχοληση με τα κοινα και οι διαφορες περιπετειες μονο μπελαδες θα τους εφερναν. Αντιθετα πιστευω πως οι στωικοι εξεφραζαν τα φτωχοτερα στρωματα για αυτο σε εκεινους η παραιτηση απο τα κοινα συνδιαζεται με την μοιρολατρεια.

[Λαχουρένιος]

Εγώ δεν τον βρίσκω καθόλου τετριμμένο. Ίσα ίσα που η φιλοσοφία του βρίσκει εφαρμογή σήμερα όσο ποτέ.
Η άποψή του να είσαι ευχαριστημένος με τα λίγα για να είσαι ευτυχισμένος, είναι επίκαιρη όσο ποτέ.

Πάντως πράγματι ήταν πρωτοποριακός φιλόσοφος, γιατί η εποχή που έζησε δε θα λέγαμε ότι ήταν και τόσο material world (όπως είναι σήμερα) για να έχει τέτοιες ανησυχίες.

Ειναι απο τους λιγους φιλοσοφους ακομα και σημερα που μιλαει ανοιχτα και χωρις περιστροφες για την ευτυχια ως σκοπο της ζωης του ανθρωπου χωρις να ηθικολογει ή να παραπεμπει την ευτυχια σε μια επομενη ζωη. Και αυτο χωρις να γινεται ενας πεζος ηδονιστης ή υπερφιλοδοξος.

[Ραν ταν πλαν]

Καλά δεν υπάρχει κάποιος φιλόσοφος που να είπε απλά ''ζήσε''; Όλοι έλεγαν ζήσε έτσι ή ζήσε αλλιώς;
Προκάτ ζωή δλδ σύμφωνα με τα δικά τους γούστα;

[bizeli]

Με το "λάθε βιώσας" ο Επίκουρος αναφερόταν στην πολιτική ζωή του τόπου, συμβούλευε τον κόσμο να μην ασχολείται με τα πολιτικά. Για αυτόν τον λόγο ο επικουρισμός έρχεται, ή μάλλον τον φέρνουν, σε αντιδιαστολή με τον αριστοτελισμό.

Αριστοτέλης: ο άνθρωπος είναι πολιτικό ον
Επίκουρος: λάθε βιώσας (αποχή από τα πολιτικά)

Ο πρώτος πίστευε πως ο άνθρωπος ευτυχεί και γίνεται ηθικός με την ενασχόλησή του με την πολιτική ζωή του τόπου, ενώ ο δεύτερος έλεγε πως για να ευτυχήσει κάποιος τότε καλά θα κάνει να κρατηθεί μακριά από τα πολιτικά. Χε, εντελώς διαφορετικές αντιλήψεις!

Το "λάθε βιώσας", εκτός από την αποχή από τα κοινά της πόλης, αναφέρεται κυρίως σε μια ζωή με αυτάρκεια, να μην επιδιώκεις τη φήμη και τα πλούτη, να αρκείσαι στα λίγα. Και αν είναι να ηγηθείς, να μην κάνεις την ηγεσία αυτοσκοπό.

Ναι, το ξέρω ότι με το "λάθε βιώσας" αναφερόταν στην αποχή από τα πολιτικά αλλά το νόημα μπορεί να έχει εφαρμογή και σε άλλες εκφάνσεις της ζωής μας με την προϋπόθεση ότι ο σκοπός της ζωής σου είναι η αταραξία της ψυχής, η ευδαιμονία και να αισθάνεσαι ελεύθερος από υλικές δεσμεύσεις. Για αυτό έλεγε ότι όσα λιγότερα επιθυμεί κάποιος τόσο πιο πλούσιος είναι.
Αν δεν είναι αυτός ο σκοπός σου τότε ο επίκουρος δεν είναι ένας φιλόσοφος που σε εκφράζει.

Σχετικά με τη φιλοσοφική σύγκρουση Αριστοτέλη και Επίκουρου πράγματι ισχύει και να σου πω και την αλήθεια και μένα με πετυχαίνει σε μια σύγχυση αυτή η διάσταση απόψεων γιατί συμφωνώ και με τους δύο.
Σήμερα η έννοια "πολιτικό ον" δεν σημαίνει απαραίτητα ενασχόληση με την πολιτική αλλά υπό μια ευρύτερη έννοια σημαίνει μια κοινωνία ενεργών πολιτών. Οπότε πώς θα μπορούσε να με βρίσκει αντίθετη αυτή η άποψη;
Αλλά και από την άλλη η φιλοσοφία του Επίκουρου επίσης μπορεί να έχει εφαρμογή στη ζωή μας. Δεν ξέρω... μια μέση λύση.
Αν κι εγώ αυτό το διάστημα, σου είπα, ψηφίζω επίκουρο, γιατί με εκφράζει περισσότερο σε αυτή τη φάση.
Και δεν εννοώ αποχή από τα κοινά, αλλά να περνάω απαρατήρητη όσο γίνεται.

[Ραν ταν πλαν]

Και δεν εννοώ αποχή από τα κοινά, αλλά να περνάω απαρατήρητη όσο γίνεται.

Κακώς. Για ένα ''φαίνεσθαι'' ζούμε.