hades έγραψε:Εσύ λες ότι ο Στάλιν ήθελε δεύτερο μέτωπο και σου ανέφερα ότι του το άνοιξαν από το 42 στην Αφρική με την απόβαση Αμερικάνων και το 43 στην Ιταλία.
Κανένα από αυτά δεν ήταν δεύτερο μέτωπο επειδή κανένα δεν τράβηξε ιδιαίτερα την προσοχή του Χίτλερ και σημαντικούς στρατιωτικούς πόρους. Η προέλαση στην Αφρική ήταν για τον Χίτλερ το Plan B. Το κύριο πλάνο ήταν η κατάληψη της Σοβ. Ένωσης, και φυσικά οι πηγές του Καυκάσου. Αν έπεφτε η Σοβ. Ένωση, μεταξύ των άλλων η Γερμανία θα έφτανε μέχρι και την Κίνα-Ιαπωνία, ανοιχτή γραμμή με τους συμμάχους τους. Η Σοβ. Ένωση ήταν αυτό που χώριζε τη συμμαχία. Από την άλλη η Γερμανία είχε ήδη ενωθεί με την Ιταλία.
Και ξεχνάς ότι για να στηθεί μα επιχείρηση όπως ο Επικυρίαρχος ήθελε χρόνο και πόρους. Δεν είναι κάτι απλό.
Όχι απλά δεν ήταν απλό. Ήταν αδύνατο χωρίς την ήττα του Χίτλερ στη Σοβ. Ένωση.
Για αυτό όλα έγιναν βήμα βήμα Πρώτον έπρεπε να εξασφαλιστεί ο Ατλαντικός (που εσύ νομίζεις ότι είναι παιχνίδι).
Δεν ήταν καθόλου παιχνίδι. Απλά δεν ήταν ...πόλεμος. Ήταν μία διαρκής φθορά ανεφοδιασμών της Μ. Βρετανίας η οποία ήταν στα όρια της λιμοκτονίας από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς.
Για να καταλάβεις τί εννοώ, σου εξηγώ ότι η Βρετανία κόντεψε να αφανιστεί ΜΟΝΟ από την αεροπορία της Γερμανίας. Η Σοβ. Ένωση δέχτηκε το ΣΥΝΟΛΟ της στρατιωτικής ισχύος της Γερμανίας. Αεροπορία, ναυτικό, πεζικό, άρματα, πυροβολικό κ.ο.κ. Κι άντεξε στο ...τσακ.
Δεύτερον να ξεκαθαρίσει η Μεσόγειος από τους Γερμανούς που έγινε το 43 και το 44 άνοιξε και στην Γαλλία το μέτωπο.
Όπως σου έγραψα και σε προηγούμενο ποστ, οι Σύμμαχοι δεν μπορούσαν να τα βάλουν με 17 άρματα Tiger στη Σικελία (δύσβατη περιοχή), την ώρα που η Σοβ. Ένωση αντιμετώπιζε το σύνολο των αρμάτων μάχης της Γερμανίας στο Κουρσκ. Και είναι γνωστό ότι τα άρματα είναι δύσχρηστα σε δύσβατες περιοχές καθώς είναι φτιαγμένα για προέλαση σε μεγάλες "αλάνες".
Αν τα 2500 άρματα Πάνθηρας και Τίγρης έφευγαν από τη Σοβ. Ένωση και πήγαιναν στην Ιταλία ή την Γαλλία, οι Σύμμαχοι ακόμα θα μελετούσαν πώς θα ανεφοδιαστούν για αν επιβιώσουν.
Όσο και να θέλουμε να κολακεύσουμε τους Σύμμαχους, δεν ξεχνάμε ότι όρμηξαν στην πιο αδύναμη περιοχή της Γαλλίας, με φευγάτο το μεγαλύτερο μέρος του στρατού των Γερμανών, με τις τηλεπικοινωνίες δικές τους κι όμως έγιναν κομμάτια στις ακτές. Κοκκίνησε η παραλία! Για να καταλάβεις τί σήμαινε πραγματικά γερμανικός στρατός τότε...
Ο Χίτλερ ήταν βέβαιος ότι αν νικούσε την Σοβ. Ένωση, κανένας συμμαχικός στρατός δεν θα μπορούσε να αντισταθεί στην προέλαση των αρμάτων του, που φυσικά θα κινούνταν πλέον προς τα σημεία των αποβάσεων. Με άλλα λόγια, για το στρατό του Χίτλερ οι αποβάσεις ήταν ...παιχνιδάκι. Μόνον εφόσον τα άρματά του τσακίστηκαν στο Κουρσκ, οι Σύμμαχοι είχαν ελπίδες στην Ευρώπη.
Φυσικά, δεν μηδενίζεται η προσπάθεια των Συμμάχων. Κάθε άλλο. Προσπάθησαν με τα πενιχρά μέσα που διέθεταν να ανταπεξέλθουν, και μάλιστα προς τιμήν της Βρετανίας μπήκε σε έναν πόλεμο πολύ πριν εκείνος εκδηλώσει τα δόντια του.
Δλδ εσένα με όλα αυτά σου φαίνεται ότι οι Δυτικοί σύμμαχοι έπιναν τσάι όταν συγχρόνως πολεμούσαν και τους Ιάπωνες όταν είχαν να εξοπλίσουν εκτός από τους εαυτούς τους και τους Σοβιετικούς και όλους όσους πολεμούσαν μαζί τους(Πολωνούς Γάλλους Έλληνες κτλ )
Σχετικά με το 2ο μέτωπο, θα παραθέσω κάποια κείμενα:
ΣΤΑΛΙΝ
"Κατόπιν ανταλλαγής απόψεων γενομένης εις την Μόσχαν την 12 Αυγούστου ε.ε. διεπίστωσα ότι ο Πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας κ. Τσόρτσιλ θεωρεί αδύνατον την οργάνωσιν του δεύτερου μετώπου εις την Ευρώπην κατά το 1942. Ως γνωστόν, η οργάνωσις του δεύτερου μετώπου εις την Ευρώπην κατά το 1942 είχε αποφασιστεί κατά την διάρκειαν της επισκέψεως του Μολότωφ εις Λονδίνον και είχε περιληφθεί εις το κοινόν αγγλο- σοβιετικόν ανακοινωθέν, που εδημοσιεύθη την 12 Ιουνίου ε.ε… Είναι εντελώς ευνόητον ότι η Σοβιετική Διοίκησις εξεπόνησε σχέδια διά τας θερινάς και φθινοπωρινάς επιχειρήσεις της, υπολογίζουσα εις την δημιουργίαν δευτέρου μετώπου εις την Ευρώπην εντός του 1942. Είναι εύκολον να αντιληφθή κανείς ότι η άρνησις της κυβερνήσεως της Μεγάλης Βρετανίας να δημιουργήση το δεύτερον μέτωπον εις την Ευρώπην εντός του 1942 καταφέρει ηθικόν πλήγμα εναντίον ολοκλήρου της σοβιετικής κοινής γνώμης, που εβασίζετο εις την δημιουργίαν του δεύτερου μετώπου, δυσχεραίνει την θέσιν του Ερυθρού Στρατού εις το μέτωπον και προξενεί ζημίαν εις τα σχέδια της Σοβιετικής Διοικήσεως… Εγώ και οι συνάδελφοί μου νομίζομεν ότι το έτος 1942 παρέχει τους πλέον ευνοϊκούς όρους διά την δημιουργίαν δευτέρου μετώπου εις την Ευρώπην, δεδομένου ότι όλαι αι δυνάμεις των γερμανικών στρατευμάτων, και μάλιστα αι καλύτεραι, είναι απησχολημέναι εις το ανατολικόν μέτωπον, ενώ εις την Ευρώπη έχουν απομείνει ασήμαντοι δυνάμεις, και μάλιστα αι χειρότεραι. Είναι άγνωστον αν το έτος 1943 θα παρέχη τους ιδίους ευνοϊκούς όρους διά την δημιουργίαν δευτέρου μετώπου, όπως το 1942… Αλλά δυστυχώς εγώ δεν κατόρθωσα να πείσω επ’ αυτού τον κύριον Πρωθυπουργόν της Μεγάλης Βρετανίας, ενώ ο κ. Χάριμαν, αντιπρόσωπος του Προέδρου των ΗΠΑ, κατά τις διαπραγματεύσεις εις Μόσχαν, υπεστήριξε απολύτως τον κύριον Πρωθυπουργόν» («Ο Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος – Η αλληλογραφία Στάλιν – Τσόρτσιλ – Ρούσβελτ – Τρούμαν», εκδόσεις «Μέλισσα», τόμος Α΄, σελ. 72-73)."ΤΣΟΡΤΣΙΛ
"
Σκεπτόμουν την αποστολή που με έφερνε στο θλιβερό αυτό μπολσεβίκικο κράτος. Αλλοτε, είχα προσπαθήσει με όλες τις δυνάμεις μου, να το στραγγαλίσω στη γέννησή του και ως την εμφάνιση του Χίτλερ το θεωρούσα θανάσιμο εχθρό της ελευθερίας και του πολιτισμού. Ποιο ήταν τώρα το καθήκον μου; Ο στρατηγός Ουέιβελ που είχε φιλολογική διάθεση τα ανακεφαλαίωσε όλα σε ένα ποίημα με πολλές στροφές, που τελείωνε με τις λέξεις: «Οχι δεύτερο μέτωπο το 1942″» (
Ουίν. Τσόρτσιλ: «2ος Παγκόσμιος Πόλεμος», εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΟΡΦΩΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ, τόμος Δ΄, σελ. 320 – 321)."
Μη μου γράφεις λοιπόν για 2α μέτωπα... Τα μέτωπα άνοιξαν όταν πλέον ο Σοβ. Στρατός υπερίσχυσε των Γερμανών και βρήκαν οι Σύμμαχοι την ευκαρία να διεκδικήσουν τις δάφνες της ευρωπαϊκής απελευθέρωσης.
