Μεταμόσχευση κεφαλιού - Υπέρ ή κατά;

[bizeli]

Το κύριο ethical concern είναι πως ο άνθρωπος που θα υποβληθεί στην επέμβαση δεν έχει πιθανότητες να ζήσει και μάλλον θα πάει αδιάβαστος. Αν ζήσει, είναι αμφίβολο σε τι κατάσταση θα βρεθεί και πως θα είναι η ψυχολογία του.

Ποιος λέει ότι δεν έχει πιθανότητες να ζήσει; Άλλο δεν έχει πολλές και άλλο δεν έχει καμία. Τώρα μπορεί να είναι μικρές οι πιθανότητες επιβίωσης αλλά αν στο μέλλον επιτευχθεί κάτι τέτοιο πάει και αυτή η ένσταση.
Επίσης, δεν μιλάμε να κάνεις μεταμόσχευση από ένα υγιές σώμα σε ένα άλλο και να πάρεις τέτοιο ρίσκο χωρίς λόγο. Μιλάμε για περιπτώσεις ανθρώπων που πάσχουν από εκφυλιστικές νόσους που έχουν περιορισμένο προσδόκιμο ζωής και βέβαιη κατάληξη το θάνατο.
Ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε μια τέτοια κατάσταση και έχει να επιλέξει ανάμεσα σε δυο επιλογές α)100% βέβαιος θάνατος β) 1% επιβίωση ή παράταση ζωής ποιο από τα δύο λες να επιλέξει;
Έτσι κι αλλιώς και για αφαίρεση αμυγδαλών να πας πάλι παίρνεις ένα ρίσκο να πας αδιάβαστος. Δε θα πάρει το ρίσκο λες ένας άνθρωπος που είναι a priori καταδικασμένος έτσι κι αλλιώς;
Από κει και πέρα αν καταφέρει και βγει ζωντανός από το χειρουργείο σε πρώτη φάση οι εντάσεις που ακούστηκαν είναι ότι θα βιώσει αφόρητους πόνους, δεν θα μπορεί να αναπνεύσει κτλ.
Οκ δεκτό. Αλλά ξέρεις εσύ καμιά επέμβαση που στο αναρρωτικό στάδιο να μην βιώνεις αφόρητους πόνους και να είναι δύσκολη και χρονοβόρα η αποθεραπεία; Θέλω να πω αυτό το επιχείρημα δεν μπορεί να σταθεί αποθαρρυντικό για ένα τόσο μεγάλο βήμα.
Το θέμα είναι το τελικό αποτέλεσμα που θα προκύψει να είναι κάτι βιώσιμο και με διάρκεια ποιοτικής ζωής. Ότι θα έχει αφόρητους πόνους μετά από ένα τέτοιο χειρουργείο δεν μου φαίνεται ισχυρό επιχείρημα για κάποιον που βιώνει ήδη αφόρητους πόνους όντας χρόνιος ασθενής.
Το ψυχολογικό κομμάτι θα είναι το ίδιο όπως σε κάθε ασθενή που βιώνει οποιοδήποτε σοβαρό πρόβλημα υγείας και υποβάλλεται σε επίπονες θεραπευτικές διαδικασίες.

Επίσης, μαζί με το κορμί του δότη, θα πάρει και το αναπαραγωγικό σύστημά του με ό,τι ηθικές και νομικές περιπλοκές μπορεί να έχει αυτό (πιθανή αιμομιξία, κληρονόμοι, κτλπ).

Εντάξει τώρα πολύ το τέντωσες. Τι πιθανότητες έχει να συμβεί κάτι τέτοιο; Αξίζει να σταθεί αυτό ως εμπόδιο;
Άλλωστε τυχαίνει δότες και λήπτες να είναι από τελείως διαφορετικά μέρη και είναι εξαιρετικά σπάνιο να συμβεί αυτό.
7 δισεκατομμύρια κόσμος υπάρχει. Θα πέσεις πάνω σε συγγενή του δότη σου;

Και κάτσε λίγο. Τι κληρονόμοι να προκύψουν και νομικές περιπλοκές;
Δεν θα αλλάξει ταυτότητα το άτομο. Σώμα θα αλλάξει.


Ωωωω κάτσε τώρα το σκέφτηκα καλύτερα αυτό που λες. Λέμε στο ακραίο σενάριο που το άτομο αυτό κάνει και παιδιά ... στην ουσία δεν θα είναι παιδιά του αλλά παιδιά του δότη;
Όχι ρε φίλε.
Σωστά. Αυτό έχει κάποια βάση που λες.

[stavmanr]

Ρε φίλε το practical concerns να το καταλάβω.
Τα ethical concerns ποια διάολο είναι;
Δεν μπορεί κάποιος να κάνει τον δικηγόρο του διαβόλου και να τα αναφέρει;
Γιατί εμένα δεν πάει πουθενά το μυαλό μου και είμαι πολύ περίεργη να ακούσω ποια ηθικά εμπόδια εγείρονται.
Μέχρι στιγμής δεν έχω διαβάσει τίποτα πάνω σε αυτό.
Δεν έχω βρει κάτι.

Το κύριο ethical concern είναι πως ο άνθρωπος που θα υποβληθεί στην επέμβαση δεν έχει πιθανότητες να ζήσει και μάλλον θα πάει αδιάβαστος. Αν ζήσει, είναι αμφίβολο σε τι κατάσταση θα βρεθεί και πως θα είναι η ψυχολογία του.

Επίσης, μαζί με το κορμί του δότη, θα πάρει και το αναπαραγωγικό σύστημά του με ό,τι ηθικές και νομικές περιπλοκές μπορεί να έχει αυτό (πιθανή αιμομιξία, κληρονόμοι, κτλπ).

Το κυριότερο ethical concern γενικά στις μεταμοσχεύσεις είναι κάτι που συμβαίνει κατά κόρον:
ο δότης είναι σπάνια δότης, κι ο δέκτης είναι κυρίως αποσπάς.
Δηλαδή, ο έχων βρίσκει τον τρόπο να αποσπάσει το ζωτικό από τον μη έχοντα.
Δείτε την κιν. ταινία "The island" για μία πιο "ζωντανή" περιγραφή του φαινομένου.

[bizeli]

Τότε αν είναι έτσι δεν θα πρέπει να επιτρέπονται και μεταμοσχεύσεις πεών και ωοθηκών, δανειστές σπέρματος, παρένθετων μητέρων και οτιδήποτε άλλο κουβαλάει ξένο DNA.
Εκεί δεν προκύπτουν νομικές περιπλοκές;

[bizeli]

Πάντως να σας πω κάτι;
Μεταμοσχεύσεις προσώπου έχουν γίνει και μάλιστα πολλές. Εμένα αυτό μου φαίνεται πιο φρικιαστικό να φοράς πρόσωπο άλλου και οι συγγενείς του δότη να βλέπουν τη φάτσα του νεκρού τους σε άλλον άνθρωπο.
Αυτό δεν είναι πιο creepy;

[itteithe]

Το κυριότερο ethical concern γενικά στις μεταμοσχεύσεις είναι κάτι που συμβαίνει κατά κόρον:
ο δότης είναι σπάνια δότης, κι ο δέκτης είναι κυρίως αποσπάς.
Δηλαδή, ο έχων βρίσκει τον τρόπο να αποσπάσει το ζωτικό από τον μη έχοντα.
Δείτε την κιν. ταινία "The island" για μία πιο "ζωντανή" περιγραφή του φαινομένου.

Δυστυχώς έχω προσωπική εμπειρία με τον αδερφό της μητέρας μου, όταν κλήθηκε η οικογένεια της μητέρας μου να αποφασίσει αν θα δωρίσουν τα όργανά του έπειτα εγκεφαλικό θάνατο που το προκάλεσε ένα ανεύρυσμα. Δυστυχώς δεν τα δώρισαν, αλλά τους καταλαβαίνω. Ήταν νέος άνθρωπος και η απόφαση είναι εξαιρετικά δύσκολη. Μπορούμε να το εξετάζουμε φιλοσοφικά το ζήτημα, αλλά αν δεν βρεθείς ποτέ σε τέτοια θέση, δεν μπορείς να καταλάβεις το μέγεθος και τον αντίκτυπο αυτού του διλήμματος.

[bizeli]

Δυστυχώς έχω προσωπική εμπειρία με τον αδερφό της μητέρας μου, όταν κλήθηκε η οικογένεια της μητέρας μου να αποφασίσει αν θα δωρίσουν τα όργανά του έπειτα εγκεφαλικό θάνατο που το προκάλεσε ένα ανεύρυσμα. Δυστυχώς δεν τα δώρισαν, αλλά τους καταλαβαίνω. Ήταν νέος άνθρωπος και η απόφαση είναι εξαιρετικά δύσκολη. Μπορούμε να το εξετάζουμε φιλοσοφικά το ζήτημα, αλλά αν δεν βρεθείς ποτέ σε τέτοια θέση, δεν μπορείς να καταλάβεις το μέγεθος και τον αντίκτυπο αυτού του διλήμματος.

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί κάποιοι αρνούνται να δωρίσουν τα όργανα του συγγενή τους.
Έτσι κι αλλιώς ο συγγενής είναι νεκρός δεύτερον θα συνεχίσει να ζει μέσα από άλλους ανθρώπους και τρίτον και κυριότερο σώζεις ζωές.
Μόνο θετικά έχει.
Τι σχέση έχει αν είναι κάποιος είναι εξαιρετικά νέος όταν είναι νεκρός;

[Nandros]

Ναι όπως γίνεται σε όλες τις μεταμοσχεύσεις.
Από κάποιον νεκρό παίρνουν τα όργανα.

Εδω δεν μιλάμε για "όργανα" όμως, μιλάμε για ολόκληρο νεκρό του οποίου θα του βγάλουν το κεφάλι για να μπει το δικό μου....
Ήμαρτον κύριε!..........ούτε ο Δρ. Φρανκενστάιν δεν έκανε τέτοια!

Έχουμε την πρώτη χριστιανική αντίρρηση για την ώρα!
.

[BaKXOS_Lysios]

Εδω δεν μιλάμε για "όργανα" όμως, μιλάμε για ολόκληρο νεκρό του οποίου θα του βγάλουν το κεφάλι για να μπει το δικό μου....
Ήμαρτον κύριε!..........ούτε ο Δρ. Φρανκενστάιν δεν έκανε τέτοια!

Έχουμε την πρώτη χριστιανική αντίρρηση για την ώρα!
.

Α να χαθείς! Με ξεσκέπασες λοιπόν!....

[itteithe]

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί κάποιοι αρνούνται να δωρίσουν τα όργανα του συγγενή τους.
Έτσι κι αλλιώς ο συγγενής είναι νεκρός δεύτερον θα συνεχίσει να ζει μέσα από άλλους ανθρώπους και τρίτον και κυριότερο σώζεις ζωές.
Μόνο θετικά έχει.
Τι σχέση έχει αν είναι κάποιος είναι εξαιρετικά νέος όταν είναι νεκρός;

Γιατί μετά τη δωρεά, θα σου επιστρέψουν μια κλειστή κάσα. Κι εγώ είμαι της ίδιας γνώμης με σένα, μάλιστα και η μάνα μου πρόσφατα μου είπε πως μετάνιωσε που συμφώνησε να μην δώσουν τα όργανά του, αλλά δυστυχώς σε τέτοιες καταστάσεις το συναίσθημα και το να δεις έστω για τελευταία φορά τον άνθρωπό σου και να τον αποχαιρετίσεις υπερτερεί της λογικής. Θα μου επιτρέψεις να μην συνεχίσω όμως άλλο μ' αυτό το θέμα, γιατί μπορεί να πέρασαν 15 χρόνια από τότε, αλλά ακόμη με φορτίζει συναισθηματικά το εν λόγω περιστατικό (κακώς το ανέφερα).

[BaKXOS_Lysios]

Πάντως να σας πω κάτι;
Μεταμοσχεύσεις προσώπου έχουν γίνει και μάλιστα πολλές. Εμένα αυτό μου φαίνεται πιο φρικιαστικό να φοράς πρόσωπο άλλου και οι συγγενείς του δότη να βλέπουν τη φάτσα του νεκρού τους σε άλλον άνθρωπο.
Αυτό δεν είναι πιο creepy;

Όταν λέμε "μεταμόσχευση προσώπου" εννοούμε μάλλον το εξωτερικό δέρμα ενος άλλου δότη. Αυτό δεν αλλάζει το πρόσωπο του δέκτη, εφόσον το σχήμα του προσώπου δεν το δίνει το δέρμα (όλα τα δέρματα τα "ίδια" είναι) αλλά η υποβόσκουσα ανατομία των οστών και οι αναλογίες τους.
Anyway το θέμα μου Bizeli δεν είναι τόσο οι "ηθικές" προεκτάσεις. Οι πρακτικές πιο πολύ. Απο ιατρικής άποψης πολύ μεγάλη μερίδα ασθενών παραμένουν παράλυτοι λόγω εγκεφαλικής βλάβης (κάτι που δεν αλλάζει με την μεταμόσχευση κεφαλής). Φαντάζομαι ότι το βάρος σε μια τέτοια έρευνα θα επικεντρωθεί στο αν είναι δυνατόν να "κατασκευάσουμε" ένα είδος "αθανασίας" κάτι που θεωρώ απίθανο και ανόητο (και ελιτίστικο) γιατί όπως ξέρουμε ο εγκέφαλος (όσα σώματα και να του αλλάξουμε) συνεχίζει να γερνάει όπως και το υπόλοιπο σώμα. Στην τελική μπορεί κάποια στιγμή η επιστήμη να φτάσει να μπορεί να κατασκευάσει ολάκερο "τεχνητό σώμα" -όπως σήμερα κατασκευάζει τεχνητά μηχανικά μέλη για τους ανάπηρους. Δεν ξέρω αν ο άνθρωπος που θα εμφυτευθεί σε ένα τέτοιο μηχανικό σώμα (ή σε σώμα δωρητή) θα είναι και θα αισθάνεται τελικά ο "ίδιος" για τον ίδιο και για τους γύρω του. Παράταση ζωής σίγουρα θα πάρει.
Όσον αφορά το άλλο που λέγαμε: Όχι, δεν θα έκανα γνωστό στην ανθρωπότητα ότι υπάρχει θεραπεία για τον καρκίνο αλλά το κόστος δεν επιτρέπει να εφαρμοστεί παρά μόνο σε ελάχιστους δισεκατομμυριούχους. Σκέφτομαι πως θα αισθάνονται οι άνθρωποι που πρόκειται να πεθάνουν (και οι δικοί τους) επειδή θα γνωρίζουν ότι αν είχαν μερικά δισεκατομμύρια θα μπορούσαν να παραμείνουν στην ζωή. Φρικτό και ακόμα πιο λυπηρό κι απο τον θάνατο....