μίστερ μαξ έγραψε:stavmanr έγραψε:
Σάμπως η δημοκρατία τί είναι; Στατική;
Εννοώ ότι οι άνθρωποι συχνά μπερδεύονται νομίζοντας ότι επειδή ο τίτλος του πολιτεύματος είναι "Δημοκρατία" το πετύχαμε κι όλας!
Όλα τα πολιτεύματα και οι φιλοσοφίες ή και οι επιστήμες είναι ιδεατά. Αυτό που μετρά είναι ο διαρκής αγώνας προς το σκοπό.
Ναι μεν, αλλά πχ λέμε οτι η Ελλάδα είναι Δημοκρατία (το έχει στο επίσημο ονομα του κράτους), αρα αφήνεται να νοηθεί πως η κατάσταση που ζούμε, είναι μια μορφή δημοκρατίας.
"Μορφή δημοκρατίας".
Χμμμ...
Μήπως είναι ταυτόχρονα και μορφή απολυταρχίας, μορφή ολιγαρχίας, μορφή στρατοκρατίας κλπ.; Μήπως προσεγγίζει και λίγο την τυραννίδα κατά την οποία οι πολίτες κομματικοποιούνται σε ομάδες συμφερόντων;
Στην καθημερινή εφαρμογή του, το πολίτευμα δεν είναι αμιγώς δημοκρατικό. Έχει λίγο από όλα, με την πρόθεση / το σκοπό να εκδημοκρατιστει συμφωνα με το ιδεατό πρότυπο της δημοκρατίας.
Σε αυτήν ακριβως την κατάσταση "πατούν" διάφορες παραφυάδες που τείνουν προς άλλα πολιτεύματα, και σε στριμώχνουν στη γωνία θυμίζοντάς σου όλα τα αντιδημοκρατικά φαινόμενα της δημοκρατικής κατά τα άλλα καθημερινότητάς σου. Από τις εκλογές, τα μίντια, τις εξουσίες, τις οικογενειοκρατίες, μέχρι την οικονομική ελίτ και τον καπιταλισμό/ελεύθερη αγορά. Σου λέει ο "χουντικός" : 'ορίστε που οδηγεί η δημοκρατία'. Απαντας "μπα! αυτά που περιγράφεις είναι ολιγαρχικές συμπεριφορές που αρρωσταίνουν τη δημοκρατία. Αυτά έπρεπε να πολεμάς κι όχι τη δημοκρατία καθαυτή, αφού αυτά σε πειράζουν".
Η μη κατανόηση της πραγματικής φύσης του πολιτεύματος είναι που παράγει το πρόβλημα στις κοινωνίες μας. Όταν είναι κάποιος ειλικρινής με τον εαυτό του μπορεί να βελτιώσει την καθημερινότητά του κοιτάζοντας στο ιδεατό μοντέλο του πολιτεύματος. Όταν από την άλλη κάποιος πιστεύει ότι ζει την δημοκρατία κανονικά, "αρρωσταίνει" κι απογοητεύεται με κάθε ανττιδημοκρατικό φαινόμενο που συναντά.
Το αντίστοιχο είναι στο νήμα μας η αναρχία:
υπάρχουν αναρχικές ιδεοληψιες, κι αναρχικές φιλοσοφίες και στάσεις. Οι ιδεοληψίες είναι καταστροφικές επειδή είναι ουτοπικές και εξωπραγματικές. Οι φιλοσοφίες είναι πρότυπα τα οποία προσπαθεί να ακολουθήσει κάποιος στη ζωή του. Πιστεύοντας ότι η απόλυτη αναρχία είναι εφικτή, κάποιος κάνει μόνο κακό στον εαυτό του και στους γύρω του. Πιστεύοντας ότι η πορεία προς την αναρχία είναι το σημαντικό, η προσπαθεια, η βελτίωση των συνθηκών ελευθερίας και βούλησης του ατόμου είναι εφικτά, επιτυγχάνεται ο κορμός της αναρχίας, ακόμη και μέσα σε αλλα πολιτεύματα.
Αντιστοιχα φαινομενα έχουμε στο χριστιανισμό:
ο χριστιανός που πιστεύει ότι υπερέχει του άθεου ή αλλόθρησκου, επειδή δήθεν ασπάστηκε την απόλυτη αλήθεια, είναι αυτοκαταστροφικός. Σκοπός του χριστιανισμού δεν ειναι να ασπαστείς την αλήθεια αλλά να την εφαρμόσεις. Η χριστιανική ιδεοληψία είναι μία μορφή βαρβαρότητας, σε αντίθεση με την χριστιανική στάση ζωής που είναι απελευθερωτική.
