Όταν το Πρόγραμμα F-16V… προσπαθεί να βρει «δρόμο»…ΑΝΑΝΕΩΣΗ
Τελικά το ταξίδι του υπουργού Εθνικής Άμυνας στις ΗΠΑ, χωρίς ποτέ να έχει ανακοινωθεί επίσημα, ματαιώθηκε με επίσημη ανακοίνωση! Αναφερόμενη αιτία; Η ακύρωση της πτήσης Αθήνα-Νέα Υόρκη λόγω κακοκαιρίας στον τελικό προορισμό.
————————————————————————–
Κάποιοι πηχυαίοι τίτλοι χθες, μετά τη συνάντηση του πρωθυπουργού και του υπουργού Εθνικής Άμυνας, ανέφεραν για «κλείσιμο της συμφωνίας για τα F-16V» και άλλα τέτοια που έρχονται να προστεθούν στα πολλά που γράφηκαν τον τελευταίο μήνα σχετικά με το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των μαχητικών της ΠΑ.
Το τι «έκλεισε» βέβαια (χωρίς τον… «ξενοδόχο» δηλαδή της ΗΠΑ) αλλά κυρίως το τι έγινε από την τελευταία φορά που αναφερθήκαμε στο θέμα (στο τέλος Φεβρουαρίου, όταν τότε αναμενόταν η αμερικανική αντιπροσωπία») δεν έχει και μεγάλη σχέση με την παραφιλολογία που έχει αναπτυχθεί, κυρίως σε κάποιους Διαδικτυακούς τόπους, αλλά και σε «παραδοσιακά» έντυπα ή ηλεκτρονικά ΜΜΕ (στα οποία ενέσκηψε τεράστιο ενδιαφέρον για τα εξοπλιστικά μετά από πολλά χρόνια πλήρους αδιαφορίας).
Το να πούμε ότι οι Αμερικανοί (και αναφερόμαστε στην αντιπροσωπία που αφίχθει στην Ελλάδα την τελευταία εβδομάδα του Φεβρουαρίου) «ήλθαν, είδαν και… απήλθαν» δεν απέχει καθόλου από την πραγματικότητα. Το να πούμε επίσης ότι το μήνυμα που άφησαν ήταν ότι «δεν θα ξαναγυρίσουν αν δεν υπάρξουν πρώτα κάποιες σοβαρές αποφάσεις από την ελληνική πλευρά» ίσως είναι… λίγο υπερβολικό αλλά και πάλι βρίσκεται πολύ κοντά στην αλήθεια. Τα αναφέρουμε αυτά για υπογραμμίσουμε ότι τα όσα έγραψαν κάποιοι ισχυριζόμενοι διάφορα απέχουν παρασάγγας από τα όσα συνέβησαν.
Οι συνομιλίες ανάμεσα σε υπηρεσιακούς παράγοντες ολοκληρώθηκαν με κάποιες προσεγγίσεις αλλά και σημαντικές διαφορές των δυο μερών που δεν μπορούν να λυθούν παρά σε ανώτερο, πολιτικό επίπεδο.
Συνομιλίες σε πολιτικό επίπεδο επίσης υπήρξαν (αφού η αμερικανική αντιπροσωπία περιλάμβανε και κάποια πολιτικά στελέχη) αλλά η ατμόσφαιρα ήταν περίεργη. Πιο συγκεκριμένα αναφέρεται ότι η ελληνική πλευρά αντί να μπει στην ουσία κάποιων πραγμάτων, μετά από τόσους γύρους διαπραγματεύσεων, ξαναγύριζε στο «σημείο μηδέν» («…να ξαναδούμε τα F-35», «…υπάρχουν και άλλες προτάσεις στο τραπέζι [F-15;] και άλλα τέτοια). Ανεξάρτητη πηγή περιγράφει την γενικότερη ατμόσφαιρα ως παρελκυστική τακτική ή κάτι ως άγαρμπο ανατολίτικο παζάρι, που όμως στη φάση που βρίσκονται πλέον οι διαπραγματεύσεις δεν είχε ούτε σημασία ούτε θέση.
Το γιατί συνέβη αυτό έχει πολλές πιθανές εξηγήσεις.
Μια θα μπορούσε να είναι ότι ο γύρος αυτός των συνομιλιών συνέπεσε με την αλλαγή φρουράς στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας και την …υπουργική αμηχανία , που κανονικά δεν θα έπρεπε να έχει τέτοιες επιπτώσεις. Όπως βέβαια αποδείχθηκε εκ των υστέρων η τοποθέτηση του νέου αναπληρωτή υπουργού είχε πολύ ευρύτερες πολιτικές σκοπιμότητες, οπότε το να «μπλέχθηκε» η υπόθεση των F-16 στην ενδοκυβερνητική ανακατάταξη ισορροπιών ανάμεσα στους δυο κυβερνητικούς εταίρους δεν είναι καθόλου (μα καθόλου) απίθανο! Το αντίθετο μάλιστα! Το να «ριχθεί η μπάλα στις εξέδρες» ίσως εξυπηρετούσε και κάποιους κυβερνητικούς σχεδιασμούς που φημολογούνται ότι θέλουν να καθυστερήσουν την υπογραφή του προγράμματος για το καλοκαίρι ή και αργότερα.
Μια άλλη εξήγηση είναι ο ρόλος που έχει φανεί διαχρονικά ότι θέλει να παίξει στο θέμα ο υπουργός Εθνικής Άμυνας. Μια «προσωπική επιτυχία» είναι κάτι που ουδείς πολιτικός δεν προσπερνά, πολύ σε περισσότερο ο συγκεκριμένος θα έκαναν το παν για να την καρπωθεί. Το ζήτημα ίσως εμπλέκεται και με τις ισορροπίες που προαναφέραμε. Βάλτε τα επιμέρους στοιχεία σε ένα κάδρο και σύντομα η μεγάλη εικόνα σχηματίζεται εύκολα. Αυτό βέβαια που ειλικρινά απευχόμαστε είναι σε αυτό το πλαίσιο να μην είχε ρόλο το ίδιο υπουργικό περιβάλλον που στο παρελθόν έκανε ασκήσεις επί χάρτου και «πουλούσε NH90 σε αραβική χώρα» ή ονειρευόταν «Μοίρες ναυτικής αεροπορίας με F-15».
Υπάρχει βέβαια και η εξήγηση ότι οι Αμερικανοί ήλθαν… υπεραισιόδοξοι ότι η συμφωνία θα έκλεινε με τη συνάντηση του Φεβρουαρίου, και όταν αυτό δεν έγινε απογοητεύτηκαν και διαμήνυσαν τα όσα προαναφέραμε. Υπήρξαν και οι συναντήσεις του Αμερικανού πρέσβη με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και την ηγεσία του ΓΕΕΘΑ, που κάποιοι ισχυρίζονται ότι έγιναν για να προωθήσουν την υπόθεση, αλλά υπό το πρίσμα των άλλων εξελίξεων, το θέμα των F-16V δεν ήταν το υψηλότερο στην ατζέντα.
Διαλέγετε και παίρνετε!
Το αποτέλεσμα βέβαια παραμένει το ίδιο: οι δυο πλευρές απέχουν από την επίτευξη συμφωνίας και το πρόγραμμα των F-16V συνεχίζει να αναζητά… δρόμο.
Μοναδική εξέλιξη είναι η ικανοποίηση του ελληνικού αιτήματος για παράταση της LOA πάνω στην οποία γίνεται η διαπραγμάτευση με δεδομένο ότι έληγε και αυτό σημαίνει –τουλάχιστον θεωρητικά- ότι η αμερικανική πλευρά δεν θα μπορούσε πλέον να εγγυηθεί τις τιμές (αλλά και άλλες παραμέτρους όπως διαθεσιμότητα) που είχαν δοθεί σε αυτή.
Θα αναρωτιέστε ίσως γιατί αυτή η μακρά ανασκόπηση του… παρελθόντος.
Μα φυσικά διότι εξηγεί το παρόν, το τι συνέβη χθες και –κυρίως- το τι θα συμβεί στο άμεσο μέλλον.
Η χθεσινή συνάντηση πρωθυπουργού-υπουργού Εθνικής Άμυνας είχε ένα έντονο πολιτικό παρασκήνιο «επιβεβαίωσης των δεσμών» των κυβερνητικών εταίρων, που όμως ξεπερνά το ενδιαφέρον μας. Υπάρχει όμως μια πτυχή που μας ενδιαφέρει πάρα πολύ, εάν τελικά επιβεβαιωθεί. Κατά τα φαινόμενα ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, ενόψει την επίσκεψής του στην Ουάσιγκτον όπου θα εκπροσωπήσει την κυβέρνηση στον επίσημο τιμητικό εορτασμό της εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου που γίνεται παραδοσιακά στον Λευκό Οίκο, πήρε το «χρίσμα» για πολιτική διαπραγμάτευση του θέματος του προγράμματος εκσυγχρονισμού των F-16. Εάν πράγματι συμβαίνει αυτό, τότε ικανοποιείται η υπουργική επιδίωξη που προαναφέρθηκε (διότι η εντύπωση ότι το θέμα του εκσυγχρονισμού είναι υπόθεση του ΥΕΘΑ είναι λανθασμένη αφού τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο έχει ο υπουργός Οικονομικών). Από την άλλη «επαναβεβαιώνεται» με ένα ακόμη στοιχείο και η στερεότητα του κυβερνητικού συνασπισμού.
Έτσι όλοι μένουν ευχαριστημένοι. Ας ελπίσουμε ότι και η Πολεμική Αεροπορία θα πάρει αυτό που διακαώς επιθυμεί και χρειάζεται!
Τώρα τι είδους πολιτική διαπραγμάτευση μπορεί να γίνει μένει να το δούμε τις επόμενες εβδομάδες, διότι τα πράγματα στην Ουάσιγκτον δεν δουλεύουν με τον ίδιο τρόπο που λειτουργούν στην Αθήνα.
Με την ευκαιρία να επισημάνουμε επίσης ότι για κάποιους (γνωστούς και μη εξαιρετέους και άλλους λιγότερο γνωστούς) η πρωταπριλιά ήλθε και πάλι νωρίς και μάλιστα είναι διαρκείας. Και αναφερόμαστε σε όσους… ξαναφέρουν F-35 στον Άραξο και μάλιστα μέχρι το 2020 (θα πάρουμε τα… τούρκικα) ή προσμετρούν σε δυο Μοίρες Rafale που χαρίζουν οι Γάλλοι.
