bizeli έγραψε:Προσωπικά από δυο περιπτώσεις καρκινοπαθών τελικού σταδίου που ήξερα στον κοινωνικό μου περίγυρο και οι δύο πέθαναν στο σπίτι τους. Ο ένας μάλιστα είχε γίνει πέτσα και κόκαλα.
Όταν ρώτησα τους συγγενείς γιατί δεν ήταν στο νοσοκομείο σε μια τόσο κρίσιμη κατάσταση μου είπαν ότι δεν είχε κανένα νόημα.
And I was like
"Are you fucking serious bro?"
Κάποιος άνθρωπος πεθαίνει. Αυτή είναι η δουλειά των νοσοκομείων. Να προσπαθήσουν να σε κρατήσουν στη ζωή είτε πάσχεις από καρκίνο, είτε σε τσίμπησε οχιά είτε είσαι από τροχαίο..
Ειναι γνωστο σε οσους εχουν ζησει τετοιες καταστασεις πως ολοι μα ολοι οι ανθρωποι που προκειται να πεθανουν προτιμουν να πεθανουν σπιτι τους περιτριγυρισμενοι απο τα αγαπημενα τους προσωπα
Και στην συντριπτικη τους πλειοψηφια δινουν και διαφορες παραγγελιες οπως"αν μεινω φυτο μην με κρατησετε ετσι" κτλ κτλ
Το μονο που τους φοβιζει ειναι το αν θα υποφερουν.Αν τους διασφαλισεις οτι δεν θα υποφερουν τοτε η επιλογη ειναι 100% σπιτι
Αν ομως εισαι ατομο που δεν εχεις ζησει τετοιες καταστασεις η ατομο που δεν αντεχει να δει τον δικο του ανθρωπο να πεθαινει αλλα θελει να ειναι απων τοτε απλα λες "Are you fucking serious bro?"