Είπαμε, στη Ρωσία κυρίαρχο πολιτικο-οικονομικό σύστημα εδώ και τριάντα χρόνια είναι ο ακραίος ληστρικός καπιταλισμός και το πώς ζουν οι Ρώσοι σήμερα είναι αποτέλεσμα της προ τριακονταετίας επιλογής τους.
Είναι ηλιθιότητα η προσπάθεια σύνδεσης του σοσιαλιστικού παρελθόντος της με το καπιταλιστικό της παρόν απλά και μόνο επειδή ήταν Ρωσία επί σοσιαλισμού και Ρωσία επί καπιταλισμού.
Πρόκειται για ανόμοιες και εκ διαμέτρου αντίθετες κοινωνικές πραγματικότητες που αποκλείουν εκ των πραγμάτων τη μεταξύ τους σύγκριση.
Η σύγκριση της σημερινής Ρωσίας μπορεί να γίνει μόνο με καπιταλιστικές χώρες, καθυστερημένες
ή προηγμένες, με τις οποίες δεν έχει απολύτως καμιά διαφορά σε ό,τι αφορά τον τρόπο που λειτουργεί η αγορά και η παραγωγή.
Το ότι η Ρωσία έχει αυταρχικό καθεστώς αυτό δεν αλλάζει το χαρακτήρα της ως χώρα στην οποία ο καπιταλισμός έχει εδραιωθεί από τη βάση ως το εποικοδόμημα παρά το ότι υπολείπεται σε ''δημοκρατικότητα'' από τις δυτικές καπιταλιστικές χώρες.
Το αποτέλεσμα ή με αντιδημοκρατικό αυταρχισμό ή με αστική δημοκρατία παραμένει το ίδιο αφού εξυπηρετεί άριστα το συγκεκριμένο τρόπο άναρχης παραγωγής και λειτουργίας της ελεύθερης αγοράς τόσο στη σημερινή Ρωσία όσο και σε όλες τις δημοκρατικά ευαίσθητες δυτικές δημοκρατίες.
Οπότε ο σημερινός ανταγωνισμός μεταξύ Δύσης και Ρωσίας δεν έχει να κάνει με την αντιπαλότητα μεταξύ διαφορετικών πολιτικο-οικονομικών συστημάτων αλλά πρόκειται για ενδοϊμπεριαλιστικό ανταγωνισμό για τον έλεγχο των αγορών και των πηγών πλούτου που ελέγχει η Ρωσία και απαγορεύει την πρόσβαση σε αυτές στα δυτικά μονοπώλια.
Εν κατακλείδι, το ερώτημα για το πώς ζουν οι Ρώσοι σήμερα δεν απαντάται με όρους του σοσιαλιστικού παρελθόντος τους αλλά με την προσπάθεια απάντησης στο ερώτημα γιατί ο καπιταλισμός στη Ρωσία ακολούθησε ''στρεβλό'' και αυταρχικό δρόμο ανάπτυξης (παρά το τεράστιο βιομηχανικό και τεχνολογικό υπόβαθρο που κληρονόμησε από τη σοσιαλιστική Ρωσία), κατά την άποψη της φιλελεύθερης Δύσης
και σε σχέση με την ανάπτυξη του δυτικού καπιταλισμού, που την έφερε σε πλήρη αντιπαλότητα με την αδελφή καπιταλιστική Δύση.
Ή αλλιώς αν εξαϋλωθεί ο Πούτιν και το αυταρχικό καθεστώς του ο Ρωσικός καπιταλισμός θα γίνει αποδεκτός από τα δυτικά εξ αίματος αδέρφια του και οι Ρώσοι θα ζήσουν καλά κι εμείς καλύτερα;
