Diego έγραψε:parapxorum slayer έγραψε:H φορολογία δεν παίζει κανένα ρόλο στις επιχειρήσεις ενός μεγέθους και πάνω που είναι ολιγοπώλια ή έχουν καλές θέσεις στην αγορά γιατί μπορούν πάντα να την ενσωματώνουν στις τιμές χωρίς απώλειες στους τζίρους και τα κέρδη.
Δεν το πιστεύω. Ακόμα και ένα ολιγοπώλιο όπως η coca cola, αν ενσωματώσει την φορολογία στις τιμές της, θα δει τον τζίρο της(και τα κέρδη της) να μειώνονται λόγω της μειωμένης κατανάλωσης.parapxorum slayer έγραψε:Τα supply side economics με το κλαψούρισμα για ΧΑΜΗΛΌΤΕΡΟΥς φόρους για να γίνουν προσλήψεις και αύξηση της παραγωγής είναι νεοφιλ μπούρδες και προπαγάνδα του κεφαλαίου , που τη μασάνε και οι μικροί ασήμαντοι παίκτες και έχει τελειώσει ως αποτελεσματική από το τέλος της εποχής ρηγκανοθατσερισμού.
Εσύ ο ίδιος παραπάνω λες πως στους μικρούς, η φορολογία πάιζει ρόλο.Πως τότε, αφού παίζει ρόλο, δεν εμποδίζει τις προσλήψεις; Στον τεράστιο αριθμό μικρών επιχειρήσεων που υπάρχουν στην χώρα, αν προστεθεί κατα μέσο όρο άλλο ένα άτομο, έχεις κάπου στο μισό εκατομμύριο νέους εργαζόμενους.
Δεν παίζει ρόλο η φορολογία στους μεγάλους γιατί απλώς θα απορροφήσουν περισσότερα εισοδήματα από τους καταναλωτές εις βάρος άλλων αγαθών "μη ανταγωνιστικών" που παράγουν μικροί παίκτες (πχ δεν θα αγοράσεις ρούχα ή δεν θα φωνάξεις μάστορα για επισκευές στο σπίτι αλλά θα πληρώνεις αγγόγυστα ακριβότερα τον γερμανικό πια ΟΤΕ για τηλ και ιντερνετ και θα πίνεις το πιο ακριβό γάλα των καρτελ) επίσης επειδή οι εταιρείες αυτές έχουν ιδιαίτερη σχέση με το κράτος μπορούν να τα πάρουν από αλλού με κρατικές επιδοτήσεις ή συμμετοχή στις επενδύσεις τους από το κράτος. ΣΤην Ελλάδα έτσι παίζεται το παιχνίδι ξεκάθαρα και σε μικρότερο ή και μεγαλύτερο βαθμό (πχ Κίνα) το ίδιο και αλλού. Τα φορολογικά κόλπα με τις οφ σορ κτλ αφορούν περισσότερο το άυλο κομμάτι της οικονομίας ώστε να επενδύονται κέρδη από τις παραγωγικές δσραστηριότητες σε άυλα χρηματοιοκονομικά προιόντα που έχουν πολύ υψηλότερες αποδόσεις.
Δεν υπάρχουν πια πολλές μικρές επιχειρήσεις στην Ελλάδα αλλά και όταν υπήρχαν τυπικά ήταν ευννοημένες με χαμηλότερα ποσοστά φορολογίας προ κρίσης αλλά ουσιαστικά με την αποδεκτή διαδεδομένη φοροαποφυγή. Ούτως ή άλλως και τότε στην ουσία ήταν φορολογία που αφορούσε την εργασία επικεντρωμένη στο ΦΠΑ και σε φόρους στην πηγή και όχι στο τελικό εισόδημα. Μιλάμε καθαρά για φόρους των εταιρικών κερδών ΑΕ που είναι οι αληθινοί φόροι στο κεφάλαιο, οι ΕΕ στην ουσία είναι μια άλλη μορφή εργασίας στην οικονομία και δεν μετέχουν στο κεφάλαιο ως παράγοντες παραγωγής


