Λαχουρένιος έγραψε:Highlander έγραψε:Το κεμαλικό κόμμα ειδικά αυτή τη στιγμή είναι σημαντικά προοδευτικό και συσπειρώνει σύγχρονων αντιλήψεων Τούρκους. Και τα εθνικιστικά του στοιχεία έχουν μειωθεί με την πάροδο του χρόνου, ειδικά η πτέρυγα ιμαμογλου είναι ελπιδοφόρα.
Άμα γινόταν να επικρατήσει ο ιμαμογλου του Ερντογάν θα ήταν πολύ καλή εξέλιξη.
Τι προοδευτικοι? Αυτοι ειναι το ιδιο εθνικια με τον Ερντογαν. Ακροδεξιοι ειναι με τα ευρωπαικα δεδομενα.
Δεν είναι ακριβώς έτσι.
Στην Τουρκία υπάρχουν αφηγήματα και εμμονές, όπως και στην Ελλάδα αλλά σε μεγαλύτερο βαθμό. Πχ σκίζουν τα βρακιά τους για κάτι βραχονησίδες, οι οποίες πράγματι δεν αναφέρονται ρητά σε συμφωνίες και θεωρούν ότι τους τις έκλεψε το ελληνικό κράτος, περίπου όμως μας έκλεψαν κι εμάς την ταυτότητα οι βορειομακεδονες και έπρεπε ντε και καλά να τους βάλουμε να αλλάξουν το όνομα του κράτους τους. Πρακτικά, όταν και ο ΣΥΡΙΖΑ βάζει ένα γειτονικό κράτος να αλλάξει το όνομα του, δε θα τον χαρακτήριζες εθνικιστικό;
Η αλήθεια είναι ότι το κεμαλικό κόμμα αυτή τη στιγμή συγκεντρώνει τους περισσότερο εκσυγχρονισμένους Τούρκους, οι οποίοι ζουν σε μεγάλες πόλεις και στα παραλια και θέλουν την διασφάλιση του δυτικού τρόπου ζωής και βασικά τη διασφάλιση της αξίας της ζωής
Τα τελευταία χρόνια η τουρκική κοινωνία, παρά τις προσπάθειες προς το αντίθετο του Ερντογάν έχει φιλελευθεροποιηθει σημαντικά με επίκεντρο τα μεγάλα αστικά κεντρα και όχι μόνο.
Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι η γεννητικότητα το 1960 ήταν 6,37 παιδιά, το 2017 ήταν 2,07 και το 2019 ήταν μόλις 1,88 (εάν αφαιρέσεις τις κουρδικές περιοχές το νούμερο θα ήταν ακόμα μικροτερο, ουσιαστικά στη δυτική Τουρκία υπάρχει μείωση του πληθυσμού, στην κεντρική σταθεροποίηση και στην ανατολική μόνο αύξηση (κυρίως στις κουρδικές περιοχές).
Αντίστοιχα, η αποδοχή των ομοφυλοφίλων το 2013 ήταν στο 8% και το 2020 στο 25%.
Αλλες έρευνες δείχνουν ότι το θρησκευτικό στοιχείο πλεον ατονεί ανάμεσα στις νεότερες ηλικίες.
Ε όλη αυτή η τάση πάει να εκπροσωπηθεί από τον ιμαμογλου ειδικά και από το κεμαλικό κόμμα γενικα, με την υποστήριξη του HDP.
Μια τάση που θέλει να αυξήσει τη σημασία της ζωής στην Τουρκία (κάτι που σημαίνει ότι πιο δύσκολα αποφασίζονται πόλεμοι), να τη φιλελευθεροποιησει και τέλος να την οδηγήσει στην υιοθέτηση ενός σοβαρού ευρωπαϊκού προφίλ... Ακόμα δηλαδή και να κάνουν θόρυβο οι αδωνοβοριδηδες, ο Μητσοτάκης θα υιοθετήσει την πιο σοβαρή στάση που είναι συμβατη με τα ευρωπαϊκά δεδομένα.
Δεν ισχύει το ίδιο με τον Ερντογάν, ο οποίος τους έχει γράψει όλους στα παλιά του τα παπούτσια και έχει παντρέψει πλέον τον συντηρητικό ισλαμισμό με τον ακραίο εθνικισμό του MHP (γκρίζων λύκων).
