Άνταμ Σμιθ – Η «ξύλινη» γλώσσα ενός «κρυφοκομμουνιστή»!

[stavmanr]

Μακάρι να είναι έτσι όπως τα λες και εμπιστεύομαι τον λόγο σου. Για την ακρίβεια, θέλω να εμπιστευτώ τον λόγο σου γιατί είμαι από την φύση μου απαισιόδοξος άνθρωπος και αυτά που βλέπω γύρω μου με εμποδίζουν από τον να εμπιστευτώ τον λόγο σου.

Aν ζουσες στην Κινα θα φωναζες σημερα «Τι υπεροχο πραγμα ειναι ο φιλελευθερος καπιταλισμος»...

Αν ζούσες στην Ταϊλάνδη θα φώναζες "ζήτω ο κομμουνισμός" με όλα αυτά τα καπιταλιστικά που συμβαίνουν εκεί...
Τί σημαίνει αυτο;

[pan]

Ο καπιταλισμός όπως και κάθε κυρίαρχο σύστημα έχουν αντοχές και όρια, τα οποία φυσικά δεν μπορεί να είναι προσδιορισμένα από τα πριν.
Ο Μαρξ έδωσε μία γενική κατεύθυνση ότι τα κοινωνικά συστήματα μετασχηματίζονται όταν έχουν ολοκληρώσει τις προοδευτικές αλλαγές που έφεραν όταν εγκαθιδρύθηκαν κι έχουν μετατραπεί σε έναν καθαρά αντιδραστικό μηχανισμό ενάντια σε κάθε κοινωνική εξέλιξη.

Δηλαδή σύμφωνα με το μαρξισμό τα συστήματα δεν πέφτουν όταν το αποφασίσουν κάποιες ηγεσίες, αλλά όταν οι εγγενείς αντιθέσεις του συστήματος πλήττουν τόσο πολύ τον κόσμο που η ζωή του γίνεται ανυπόφορη. Αυτό το σχήμα στον καπιταλισμό έχει και αντικειμενική αναφορά, οικονομικά μέτρα, και υποκειμενική, ασκούμενες πολιτικές.

Σε τελική ανάλυση όμως ο κόσμος βάζει τη σφραγίδα του στην ιστορία, οπότε η μέρα του "ως εδώ και μη παρέκει" θα αποφασιστεί την ίδια μέρα, και οι λαοί θα καταλάβουν τι έγινε μετά από πολλά χρόνια, όπως αντίστοιχα με τη γαλλική επανάσταση. Απλά αυτή η διαδικασία οφείλεται εν πολλοίς σε αντικειμενικά κριτήρια κι όχι στην αυτόβουλη κρίση των επαναστατών.

[stavmanr]

Νομίζω ότι τα "συστήματα" είναι μία ...οφθαλμαπάτη.
Χάος έχουμε είτε με μαρξισμό είτε με καπιταλισμό. Χαοτική είναι η ίδια φύση του ανθρώπου.
Είναι τόσο μικρός σε ένα τόσο αχανές κοσμικό τσουνάμι, που δεν μπορεί να τιθασεύσει τις επιρροές και τις προκλήσεις.

Όλα αποτυγχάνουν, κι αποτυγχάνουν οικτρά στο τέλος. Και πάντοτε καταλήγουν στο αίμα, την εκμετάλλευση και τον πόνο. Μέχρι να χορτάσουν αίμα και πόνο, και να προσπαθήσουν να εξασφαλίσουν τα κεκτημένα από κοινού. Και ξανά από την αρχή.

Ο καπιταλισμός είναι η λογική του Χαιλάντερ: μόνο ένας μπορεί να κυριαρχήσει. Ο δυνατός δυναμώνει περισσότερο μέχρι που τρώει τις σάρκες του.
Ο σοσιαλισμός ειναι το αρνητικό της λογικης του Χαιλάντερ: η πλειοψηφία αρχίζει να περιθωριοποιεί τις μειοψηφίες μέχρι που στο τέλος μένουν λίγοι και αλληλοτρώγονται.
Τα ίδια συστήματα διδάσκονται υπό την απόλυτη ιδεοληπτική τους πλευρά: απευθύνονται σε όντα που μπορούν και θέλουν να συμμορφωθούν στο κοινό καλό. Όντα που έχουν συνείδηση και συναίσθηση. Κάνουν λάθος.

Όχι επειδή τα συστήματα είναι λάθος, αλλά επειδή τα αντιλαμβάνεται και τα εφαρμόζει ένα χαοτικό ον: εγώ, εσύ, ο δίπλα, ο απέναντι.

[break]

Έχουμε όντως γνήσιο καπιταλισμό;
Ή μήπως έχουμε ένα περίεργο σύστημα που κινείται μόνιμα μεταξύ σοσιαλισμού, καπιταλισμού, στρατοκρατίας κλπ;
Σάμπως, ο "καπιταλισμός" δεν θα κατέρρεε αν δεν παρενέβαιναν κάθε τόσο οι πολιτικές επιλογές να προσφέρουν "ανάσες";

Γνήσιο φουλ καπιταλισμό έχουμε. Ο καπιταλισμός με το κράτος να παρεμβαίνει, να ελέγχει και να προσφέρει "ανάσες" είναι ο μοναδικός καπιταλισμός που υπήρξε ποτε και ο μοναδικός που θα υπάρξει.

Το κράτος είναι αναπόσταστο μέρος του καπιταλιστικού συστήματος. Αν ο Μαρξ δεν προέβλεψε ότι το κράτος θα παρεμβαίνει και θα σώζει την κατάσταση τότε δεν προέβλεψε τίποτα. Οι προβλέψεις δεν είναι το είχα προβλέψει "μόνο που". Αν υπάρχει "μόνο που" τότε δεν προέβλεψες τίποτα.

Δεν ηρθε; Πιστεύεις πραγματικά ότι η "κριση" του 2008-09 ήταν κατι αλλο;
Κάνουμε πως δεν το βλέπουμε επειδή το επαναφέρουμε με ενέσεις σοσιαλισμού...

Το ότι κάποτε θα γίνει κρίση δεν είναι πρόβλεψη. Απλή παρατήρηση είναι. Πάντα υπήρχαν κρίσεις στο παρελθόν άρα λογικά θα υπάρχουν και στο μέλλον.

[Λαχουρένιος]

Ο καπιταλισμος ειναι φρεσκο συστημα. Οι προβλεψεις του Μαρξ και των σοβιετικων γυρω απο την καταρρευση του καπιταλισμου ηταν υπεραισιοδοξες για να μην πω ανεδαφικες εντελως.

Πιθανον να ανατραπει πιο γρηγορα απ'οτι ανατραπηκε η φεουδαρχια ή το δουλοκτητικο συστημα, γιατι οπως αναπτυσσεται γρηγορα ισως ''γερναει'' και γρηγορα. Αλλα σιγουρα δεν ειναι κατι που θα συμβει αμεσα.

[Οργισμένος]

Ο καπιταλισμος ειναι φρεσκο συστημα. Οι προβλεψεις του Μαρξ και των σοβιετικων γυρω απο την καταρρευση του καπιταλισμου ηταν υπεραισιοδοξες για να μην πω ανεδαφικες εντελως.

Πιθανον να ανατραπει πιο γρηγορα απ'οτι ανατραπηκε η φεουδαρχια ή το δουλοκτητικο συστημα, γιατι οπως αναπτυσσεται γρηγορα ισως ''γερναει'' και γρηγορα. Αλλα σιγουρα δεν ειναι κατι που θα συμβει αμεσα.

Ακουστε τον Οργισμενο:
Αλλαγη στο συστημα θα υπαρξει οταν αλλαξει καποιος δομικος συντελεστης παραγωγης:
Πχ εκμηδενισμος της ζητησης εργασιας λογω ρομποτ.
ή εκμηδενισμος σπανιοτητας πρωτων υλων-γης κτλ λογω επικοισης πλανητων
κοκ κοκ.
Πιστευω πως σε 200-300 χρονια η ζητηση εργασιας θα εχει πλησιασει το μηδεν και αυτο θα πυροδοτησει μια αλλαγη προς ενα νεο συστημα που θα θυμιζει μαρξισμο αλλα διχως εργατικη ταξη!!! Οι ανθρωποι θα εργαζονται μονο σε οργανωτικου-πνευματικου επιπεδου λειτουργιες.

[Λαχουρένιος]

Aυτο που περιγραφεις Οργι ειναι φουλ κομμουνισμος. Σε γενικες γραμμες η λογικη σου ειναι σωστη και οσο και αν δεν το πιστευεις κοντα σε αυτην του μαρξισμου.

Παρ'ολα αυτα, ακομα και σημερα θα μπορουσε να υπαρξει σοσιαλισμος (δηλαδη ανωριμος κομμουνισμος). Το βλεπουμε σε Κουβα και ΒΚ, δεν ειναι καμια ουτοπια. Και η ΕΣΣΔ θα μπορουσε να υπαρχει σημερα αν δεν λαμβανονταν καποιες συγκεκριμενες πολιτικες αποφασεις.

[Οργισμένος]

Τι υπηρχε στη δουλοκτησια; Αφθονα και μηδενικου κοστους εργατικα χερια.
Τι υπηρχε στον πρωτογονο κομμουνισμο; Δεν υπηρχαν εργατες ουτε κεφαλαιο.
Τι συνεβαινε στον φεουδαλισμο; Μεγαλη σπανιοτητα κεφαλαιουχικου εξοπλισμου, πολλοι εργατες.
Τι συμβαινει στον καπιταλισμο; Αφθονο κεφαλαιο.

Ο Οργισμενος λεει πως τα κοινωνικοοικονομικα συστηματα αλλαζουν μονο οταν αλλαζουν δομικα οι κοινωνιες σε τομεις που προανεφερα.

[Λαχουρένιος]

Αυτο λεει και ο μαρξισμος περιπου: οταν αλλαζουν οι παραγωγικες δυναμεις αλλαζουν και οι παραγωγικες σχεσεις.

[Οργισμένος]

Aυτο που περιγραφεις Οργι ειναι φουλ κομμουνισμος. Σε γενικες γραμμες η λογικη σου ειναι σωστη και οσο και αν δεν το πιστευεις κοντα σε αυτην του μαρξισμου.

Παρ'ολα αυτα, ακομα και σημερα θα μπορουσε να υπαρξει σοσιαλισμος (δηλαδη ανωριμος κομμουνισμος). Το βλεπουμε σε Κουβα και ΒΚ, δεν ειναι καμια ουτοπια. Και η ΕΣΣΔ θα μπορουσε να υπαρχει σημερα αν δεν λαμβανονταν καποιες συγκεκριμενες πολιτικες αποφασεις.

Οι θεωρητικοι του κομμουνισμου παντως κατακεραυνωνουν μια τετοια προοπτικη (μηδενισμο εργατικης ταξης καθως ΔΙΑΛΥΕΙ ολο το μαρξιστικο οικοδομημα).

Δεν με απασχολει αν ειναι κομμουνιστικο αυτο που περιγραφω αλλα θεωρω πως δεν ειναι καθως θεμελιος λιθος του μαρξισμου ειναι οι εργατικη ταξη η οποια σε μια υποτιθεμενη κοινωνια ρομποτικης παραγωγης ΜΗΔΕΝΙΖΕΤΑΙ απο το κεφαλαιο. Αυτη η προοπτικη λοιπον ,την οποια θεωρω ισχυρη (ρομποτικη παραγωγη) ΔΕΙΧΝΕΙ την κενοτητα του Μαρξισμου καθως το κεφαλαιο μηδενιζει την εργατικη ταξη κι ετσι οδηγουμαστε σε μια κοινωνια κοντα σε αυτη που περιεγραφε ο Καρολος(!!!).

ΑΠο κει και περα ιστορικα , δεν χρειαζεται καν να το συζητησουμε , ο Μαρξισμος απετυχε ΤΡΑΓΙΚΑ οπου κι αν εφαρμοστηκε κι αυτο ειναι μια αναποδραστη αληθεια. Ως φιλοσοφικο ρευμα ο Μαρξισμος με ελκυει αλλα ως κοινωνικοοικονομικο συστημα μου προκαλει εμετο καθως δεν λαμβανει υποψη του το κυριο δομικο στοιχειο των κοινωνιων δλδ τον ανθρωπο ΚΑΙ ΑΡΑ ειναι καταδικασμενος να αποτυχει.