ΕΟΚ και ΝΑΤΟ
το ίδιο συνδικάτο
Δεν είχαμε την ατυχία να μας κυβερνάει κάποιος Ζελένσκι, αλλά αν είχαμε υπακούσει στο παραπάνω λαϊκό σύνθημα, που πρόφεραν μακρυμάλληδες αξύριστοι ή γενειοφόροι με ομοιόμορφα πανώ και πλακάτ, με σημαιάκια κόκκινα τα οποία αναστρεφόμενα γίνονταν ρόπαλα, ποιος ξέρει τι μοίρα θα είχαμε που δεν έχουμε ούτε 45 εκατ πληθυσμό ούτε ψυχραιμία στις κρίσεις και στην πολιτική προστασία και παλλαϊκή άμυνα που δείχνουν οι Ουκρανοί σήμερα (εμείς δώσαμε μάχες υπέρ βωμών και εστιών να μη φοράμε μάσκες ή να τις φοράμε κάτω από τη μύτη ή το πηγούνι).
Χωρίς την Ευρωπαϊκή Ένωση θα είχαμε τύπους σαν τον Βαρουφάκη να μας λένε ότι θα πείσουμε τους δανειστές ότι δεν θα πάρουν τίποτα από τα χρέη ή θα πάρουν άϋλους τίτλους, δεν θα είχαμε ρευστό να αγοράσουμε φρεγάτες ή αεροσκάφη, θα μας έλεγε η Πυθία να οχυρωθούμε σε ξύλινα τείχη ή να φτιάξουμε ξύλινα πολεμικά αεροπλάνα ή ξύλινα drones, θα καταντούσαμε χώρα ζητιάνων.
Και φυσικά χωρίς συμμαχίες, παρά μόνο συμμαχίες με τους αδριάντες του Λένιν τους οποίους γυαλίζουν κάποιοι τύποι στον Περισσό που στη συνέχεια γίνονται συντονιστές, και πάντα θα υπήρχε ένας μουσάτος να μας εξηγεί τι εννοεί το πνεύμα του Λένιν, οι Τούρκοι θα είχαν φτάσει μέχρι την Πάτρα, την Αμαλιάδα και την Ιθάκη.
Για εκπαίδευση και εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων, ούτε λόγος, θα μοιράζαμε φωτοτυπημένα βιβλιαράκια επιχειρήσεων του Ζούκωφ του Β' Παγκοσμίου Πολέμου όπως αυτά που διάβαζε ο Ζαχαριάδης, τιμώμενος από κομμουνιστές φορουμίστες συντονιστές ή μη συντονιστές, με μούσι ή χωρίς μούσι, τα οποία εφάρμοσε ο Ζαχαριάδης στη μάχη της Κόνιτσας, όπου σοφά ποιών, σύμφωνα με τους κομμουνιστές γενειοφόρους και μακρυμάλληδες με ροπαλοσημαίες, παράτησε την εργατιά που θα ξεσηκωνόταν στο αντάρτικο το 1947 για να τους μαζέψουν στη Μακρόννησο επειδή δεν θα συντελούσαν στρατηγικά στην κατάληψη της Κόνιτσας σε μάχη εκ παρατάξεως, με σάλπιγγα, μηχανοκίνητες μεραρχίες και πυραύλους "Κατιούσα". Το 0,2% των Κομμουνιστών το κατάλαβε αυτό εκτιμώντας τι εννοούσε το βιβλίο "Το Κιβώτιο", οι υπόλοιποι, το 99,8% που δεν κατάλαβε τίποτα, διαδήλωνε κατά του ομώνυμου θεατρικού έργου που παιζόταν στο θέατρο θεωρώντας ότι ο Άρης Αλεξάνδρου ήταν όργανο των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της ΕΟΚ και του ΝΑΤΟ.
Κάτι τέτοιο θα μας περίμενε εμάς που θα είχαμε επιλέξει την αγαπητή απεξάρτηση από ΝΑΤΟ-ΕΕ αν πιστεύαμε τους κατ έτος συνωστιζόμενους στην επέτειο του Πολυτεχνείου εμφανώς στενοχωρημένους που δεν έχουν τίποτα πλέον να καταστρέψουν μέσα στο Πολυτεχνείο όπως κατέστρεφαν για δεκαετίες αφού μεταφέρθηκε η Σχολή στην Πανεπιστημιούπολη.
