Η τραγική ιστορία ενός ανθρώπου...

[bizeli]

Καταρχήν εμένα γενικά μια ζωή έπαιζε το long distance relationship, καθώς μια ζωή η μαμά πατρίδα με έστελνε να υπηρετώ σε κατσικοχώρια και δεν είχα ποτέ σταθερή βάση.
Ο δικός μου ήταν Θεσσαλονίκη κι εγώ ταξίδευα σε όλη την Ελλάδα.

Φέτος για πρώτη φορά μένουμε μαζί.

[vallon]

Δεν έχει να κάνει με φωτοστέφανο,
έχει να κάνει με το ότι κάποιος που έχει μικρό αριθμό σχέσεων μπορεί να μπει στη διαδικασία να φτιάξει μια ουσιαστική σχέση,
σήμερα μου έκανε ένα στενό μαρκάρισμα η τωρινή να μείνουμε μαζί..
λεω δεν είμαστε καλά
ασε καλύτερα..
όπως συνηθίσεις είναι

Δε συμφωνώ απόλυτα αλλά οκ.
Προσωπικά οι ερωτικές σχέσεις δεν ήταν ποτέ προτεραιότητα στη ζωή μου. Μια ζωή ήμουν απορροφημένη από άλλα θέματα και προβλήματα.
Εγώ δεν επέλεγα ποτέ κάποιον. Πάντα οι άλλοι με επέλεγαν.
Αν ήταν στο χέρι μου δε θα έμπλεκα ποτέ σε σχέσεις ή θα είχα κάτι περιστασιακό.
Ούτε καταλάβαινα κι εγώ πότε έμπλεκα σε σχέση.
Δε με απασχολούσε κιόλας, whatever. Το ένα έφερνε το άλλο και ήμουν μια ζωή σε σχέση.
Δεν έχω υπάρξει ποτέ ελεύθερη γκαντ ντάμετ.
Sad but true.

Τώρα αυτό με προβλημάτισε..
Πως γίνεται κάποιος ή κάποια να μην έχει προτεραιότητα το με ποιόν θα είναι; ποια θα είναι η κινητήριος δύναμη στη ζωή; ποια θα μοιράζεται σκέψεις συναισθήματα εμπειρίες και τελικά μια ζωή;
Γιατί αν δεν υπάρχει ενδιαφέρον για να μοιράζεσαι τότε δεν έχει ανάγκη για σχέση, απλά για να λες στους άλλους και ίσως στον εαυτό σου ότι έχεις κάποια σχέση.
Ο μακαρίτης ο πατέρας μου μου άφησε κληρονομιά ένα χαρτί α4 με τα γνωμικά του, τις συμβουλές του.
ένα απο αυτά έγραφε..

η τέχνη είναι μαγική , σε απελευθερώνει , μα τι πιο σημαντικό από το να έχεις έναν άνθρωπο δίπλα σου να ζεις μαζί του και να ακούς τη φωνή του;
Τώρα δηλ είναι σα να λέμε ότι δεν έχεις φτιάξει μέσα σου ένα σκαρίφημα του πως θέλεις να είναι ο άλλος τι θέλεις σαν προτεραιότητες , ποια είναι τα θέλω σου που πρέπει να στα ικανοποιεί οπωσδήποτε και απλά συνυπάρχεις και προσαρμόζεσαι με ότι σου ζητήσει ο καθένας. Κάτσε ρε φιλαράκι ,δεν μου κολλάει αυτό..
Κάτι δεν καταλαβαίνω έτσι όπως το έγραψες, δεν μπορεί...

[vallon]

σύντροφε πολύ φοβάσαι τις γυνακες ...

Όποιος τις ξέρει τις ''φοβάται''.
Και μετά από ένα εύλογο διάστημα στενής συναναστροφής με αρκετές από το είδος φτάνει στο σημείο να τις σιχαίνεται.

ρε συ
κάτι δεν μας λες καλά
τρολλάρεις πολυ και φαίνεται
κόψε κάτι

[Λαχουρένιος]

Ο μακαρίτης ο πατέρας μου μου άφησε κληρονομιά ένα χαρτί α4 με τα γνωμικά του, τις συμβουλές του.
ένα απο αυτά έγραφε..

η τέχνη είναι μαγική , σε απελευθερώνει , μα τι πιο σημαντικό από το να έχεις έναν άνθρωπο δίπλα σου να ζεις μαζί του και να ακούς τη φωνή του;

Ξερουμε σε ποιον εμοιασες...

Όποιος τις ξέρει τις ''φοβάται''.
Και μετά από ένα εύλογο διάστημα στενής συναναστροφής με αρκετές από το είδος φτάνει στο σημείο να τις σιχαίνεται.

Ειδικα τις ξυνισμενες κωλαθρες τους?

Ούτε καταλάβαινα κι εγώ πότε έμπλεκα σε σχέση.
Δε με απασχολούσε κιόλας, whatever. Το ένα έφερνε το άλλο και ήμουν μια ζωή σε σχέση.
Δεν έχω υπάρξει ποτέ ελεύθερη γκαντ ντάμετ.
Sad but true.

Φαντασου να σε απασχολουσε

[bizeli]

Τώρα αυτό με προβλημάτισε..
Πως γίνεται κάποιος ή κάποια να μην έχει προτεραιότητα το με ποιόν θα είναι; ποια θα είναι η κινητήριος δύναμη στη ζωή; ποια θα μοιράζεται σκέψεις συναισθήματα εμπειρίες και τελικά μια ζωή;
Γιατί αν δεν υπάρχει ενδιαφέρον για να μοιράζεσαι τότε δεν έχει ανάγκη για σχέση, απλά για να λες στους άλλους και ίσως στον εαυτό σου ότι έχεις κάποια σχέση.
.

Γιατί σου φαίνεται περίεργο ρε βάλλον;
Προσωπικά πάντα ήμουν ανεξάρτητο και αυτόνομο άτομο και ποτέ δεν ένιωθα την ανάγκη να εμπλακώ σε μια σχέση (άσχετα αν το έκανα). Αλλά δεν ήταν επιλογή μου.
Ποτέ δεν έλεγα ούτε ψαχνόμουν να κάνω σχέση ως αυτοσκοπός αλλά όπως είπα το ένα έφερνε το άλλο και εξελισσόταν σε σχέση. Στη ζωή μου έχω γνωρίσει πάρα πολλούς ανθρώπους, μα πάρα πολλούς.
Αναπόφευκτα με κάποιους από αυτούς, λόγω καταστάσεων, προχωράς πιο πέρα. Δε γίνεται να βάλεις φρένο. Σε πάει η ζωή κάπως από μόνη της.
Όσο και να αντιστέκεσαι στη μοναχικότητά σου.
Σου λέω αν ήταν στο χέρι μου θα ήμουν κλεισμένη σε μια σπηλιά να μην με ήξερε κανείς.

Αλλά και στις σχέσεις που έκανα, δεν ήμουν η νορμάλ τύπου σχέση που θα ήθελαν οι περισσότεροι άντρες. Ήθελα πάντα τον χώρο μου και την ανεξαρτησία μου και το γεγονός ότι λόγω καταστάσεων οι σχέσεις μου ήταν long distance με "βόλευε" κάπως, δεν σου κρύβω.

Την ανάγκη να μοιραστώ κάποια πράγματα μπορώ να το κάνω με τον καθένα. Δεν είναι ανάγκη να είμαι αποκλειστικά σε σχέση.

Δεν ξέρω πώς να το πω αλλιώς. Οι σχέσεις για μένα είναι κομμάτι της ζωής μου, όχι η ίδια μου η ζωή. Ζωή έχω δικιά μου.

[bizeli]

Φαντασου να σε απασχολουσε

Ε δε λένε όσο πιο πολύ προσπαθείς να αποφύγεις κάτι, τόσο πιο πολύ αυτό σε κυνηγάει;


Εντάξει γενικά όπως σας είπα πιστεύω ότι οι άνθρωποι πρέπει να είναι ελεύθερα πνεύματα. Δε λέω, όμως, ότι και να έχεις ένα συνοδοιπόρο στη ζωή δεν είναι ωραία φάση αλλά συνοδεύεται και με άλλα κουλά το πακέτο σχέση.

[vallon]

Τώρα αυτό με προβλημάτισε..
Πως γίνεται κάποιος ή κάποια να μην έχει προτεραιότητα το με ποιόν θα είναι; ποια θα είναι η κινητήριος δύναμη στη ζωή; ποια θα μοιράζεται σκέψεις συναισθήματα εμπειρίες και τελικά μια ζωή;
Γιατί αν δεν υπάρχει ενδιαφέρον για να μοιράζεσαι τότε δεν έχει ανάγκη για σχέση, απλά για να λες στους άλλους και ίσως στον εαυτό σου ότι έχεις κάποια σχέση.
.

Γιατί σου φαίνεται περίεργο ρε βάλλον;
Προσωπικά πάντα ήμουν ανεξάρτητο και αυτόνομο άτομο και ποτέ δεν ένιωθα την ανάγκη να εμπλακώ σε μια σχέση (άσχετα αν το έκανα). Αλλά δεν ήταν επιλογή μου.
Ποτέ δεν έλεγα ούτε ψαχνόμουν να κάνω σχέση ως αυτοσκοπός αλλά όπως είπα το ένα έφερνε το άλλο και εξελισσόταν σε σχέση. Στη ζωή μου έχω γνωρίσει πάρα πολλούς ανθρώπους, μα πάρα πολλούς.
Αναπόφευκτα με κάποιους από αυτούς, λόγω καταστάσεων, προχωράς πιο πέρα. Δε γίνεται να βάλεις φρένο. Σε πάει η ζωή κάπως από μόνη της.
Όσο και να αντιστέκεσαι στη μοναχικότητά σου.
Σου λέω αν ήταν στο χέρι μου θα ήμουν κλεισμένη σε μια σπηλιά να μην με ήξερε κανείς.

Αλλά και στις σχέσεις που έκανα, δεν ήμουν η νορμάλ τύπου σχέση που θα ήθελαν οι περισσότεροι άντρες. Ήθελα πάντα τον χώρο μου και την ανεξαρτησία μου και το γεγονός ότι λόγω καταστάσεων οι σχέσεις μου ήταν long distance με "βόλευε" κάπως, δεν σου κρύβω.

Την ανάγκη να μοιραστώ κάποια πράγματα μπορώ να το κάνω με τον καθένα. Δεν είναι ανάγκη να είμαι αποκλειστικά σε σχέση.

Δεν ξέρω πώς να το πω αλλιώς. Οι σχέσεις για μένα είναι κομμάτι της ζωής μου, όχι η ίδια μου η ζωή. Ζωή έχω δικιά μου.

Το να έχεις την ανεξαρτησία σου είναι θεμιτό και λογικό, όμως ποτέ δεν έτυχε να θέλεις εκούσια να παραδώσεις αυτή την ανεξαρτησία σου γιατί σε είχε συνεπάρει κάποιος;
με άλλα λόγια σχέση υφίσταται όταν συμβαίνει εκούσια παραχώρηση της ελευθερίας του ατόμου
αλλιώς είναι απλά μια συναναστροφή όπου ο καθένας ζει την προσωπική του ζωή..

κι εμένα για να είμαι ειλικρινής δεν μου συμβαίνει πάντα να νιώθω έτσι, όταν όμως δεν καταλαβαίνω ότι δεν μου πάει αυτή η σχέση και την αφήνω

τι λέω τώρα ε;
αυτό λοιπόν ονομάζεται έρωτας..
έρωτας είναι όταν δεν μπορείς να περάσουν πέντε λεπτά χωρίς να ακουμπάς και να μυρίζεις την άλλη.
γι αυτό λέω και σε αυτο αναφέρομαι

[bizeli]

Το να έχεις την ανεξαρτησία σου είναι θεμιτό και λογικό, όμως ποτέ δεν έτυχε να θέλεις εκούσια να παραδώσεις αυτή την ανεξαρτησία σου γιατί σε είχε συνεπάρει κάποιος;

Και ναι και όχι.
Όχι, γιατί πάντα είχα κρισιμότερα πράγματα να ασχοληθώ, που απαιτούσαν όλη μου την προσοχή εκεί.
Ναι, όσες φορές μου έτυχε να παραδώσω εκούσια την ανεξαρτησία μου την παρέδιδα αλλά μετά κατέληγε σε σχέση. Αυτό σου λέω. Εγώ δεν είχα στόχο να εξελιχθεί απαραιτήτως σε κάτι σοβαρό.
Δε λέω ότι το έκανα με το ζόρι και ότι δεν ήθελα αλλά δεν ήλεγχα μετά την εξέλιξη. Το άφηνα να κυλήσει μόνο του.
Δε λέω ότι περνούσα άσχημα ή ότι περνάω τώρα άσχημα αλλά και ελεύθερη να ήμουν δε θα με χαλούσε.
Καταλαβαίνετε τι λέω;

αλλιώς είναι απλά μια συναναστροφή όπου ο καθένας ζει την προσωπική του ζωή..

Ναι. Και αυτού του είδους η σχέση βιώσιμη είναι. Δεν είναι κακό.
Ούτε και η 100% εμπλοκή με τον άλλον είναι κάτι κακό.
Όποιος και να είναι ο τύπος σχέσης στο φινάλε ο στόχος είναι να περνάνε καλά ο ένας με τον άλλον.

[vallon]

νομίζω, χωρίς να θέλω να εκφέρω κρίσεις
ότι δεν έχεις αφήσει τον εαυτό σου να ζήσει κάτι έντονο και σημαντικό,
πως το λένε.,... να πέσεις στα πατώματα που έλεγε μια καλή μου φίλη...
με συγχωρείς αλλά άλλη αίσθηση έχω για το τι είναι έρωτας και το τι είναι ζωή..

ζωή χωρίς έρωτα είναι μισή ζωή

[nemo]

νομίζω, χωρίς να θέλω να εκφέρω κρίσεις
ότι δεν έχεις αφήσει τον εαυτό σου να ζήσει κάτι έντονο και σημαντικό,
πως το λένε.,... να πέσεις στα πατώματα που έλεγε μια καλή μου φίλη...
με συγχωρείς αλλά άλλη αίσθηση έχω για το τι είναι έρωτας και το τι είναι ζωή..

ζωή χωρίς έρωτα είναι μισή ζωή

που και που ξεχνας οτι εισαι ενας δημοσιος κηφήνας και πετας και ενα σωστο
ισως χωρις ερωτα δεν ζουμε καν