itteithe έγραψε:Προγραμματιστής!
Και θες και έξτρα μπόνους; Προγραμματιστής που δουλεύει από το σπίτι
Όχι μόνο την κουβαλάς στο σπίτι, αλλά οπουδήποτε κινείσαι. Και δυστυχώς γίνεσαι πιο παραγωγικός όταν δεν δουλεύεις. Ξέρεις πόσες φορές χάνομαι στις σκέψεις μου που σχετίζονται με την δουλειά όταν περπατάω, πάω στο σούπερ μάρκετ, πριν πέσω για ύπνο, όταν κοιμάμαι, όταν είμαι στο μπάνιο; Διάολε, πρόσφατα έλυσα ένα πρόβλημα που είχα καθώς οδηγούσα. Αλλά πέρα από το να προγραμματίζεις στο κεφάλι σου, το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς είναι να διαβάζεις, γιατί το υλικό είναι υπερβολικά ευμετάβλητο. Νέες γλώσσες προγραμματισμού ξεπηδούν σε πολύ μικρό σχετικό διάστημα (οι ίδιες οι γλώσσες προγραμματισμού αλλάζουν είτε για λόγους βελτίωσης, είτε για λόγους ασφαλείας), νέες τεχνικές, νέες αρχιτεκτονικές, νέες πλατφόρμες. Και μέσα σ' αυτό το συνεχόμενα ευμετάβλητο περιβάλλον, έχεις να αντιμετωπίσεις το άγχος σου και τα ψυχολογικά προβλήματα που προκύπτουν από τις φοβίες σου οτι αν μείνεις πιο πίσω στις εξελίξεις θα χάσεις τη δουλειά σου. Ή ακόμη χειρότερα, όταν προσπαθείς να υλοποιήσεις δύσκολα πράγματα και τα βρίσκεις σκούρα, χάνεις το κουράγιο σου και πιστεύεις πως δεν κάνεις γι αυτή τη δουλειά και απογοητεύεσαι με τον εαυτό σου. Και αφιερώνεις ακόμη πιο πολύ από τον ελεύθερό σου χρόνο στη δουλειά και αμελείς άλλες υποχρεώσεις σου, κοινωνικές και οικογενειακές, αλλά και αγαπημένα πρόσωπα.
Καλώς ήρθατε στην TEDx ομιλία μου.
Σε νιώθω αδερφέ.
Μπορεί το αντικείμενο εργασίας μου να είναι διαφορετικό αλλά κι εγώ έχω το άγχος να είμαι αποδοτική στη δουλειά μου.
Πολλές φορές κι εγώ καθώς περπατώ ή οδηγώ σκέφτομαι ένα σωρό θέματα που αφορούν τη δουλειά μου. Το αυτοκίνητο ειδικά είναι το "δεύτερο γραφείο" μου. Είναι ο χώρος που με εμπνέει περισσότερο.
Κάτι άλλο που επίσης κάνω (και δε νομίζω να διορθωθώ ποτέ) είναι που μεταφέρω τα προβλήματα της δουλειάς στο σπίτι. Αν συμβεί κάτι αρνητικό στη δουλειά μου, θα με χαλάσει πολύ άσχημα για όλη την υπόλοιπη μέρα και θα παραλύσω. Δε θα έχω όρεξη για τίποτα.
Επίσης, κι εγώ πρέπει πολύ συχνά να ανανεώνω το υλικό μου και να αναπροσαρμόζω τις μεθόδους διδασκαλίας μου και να είμαι μέσα στις εξελίξεις.
Αλλιώς διδάσκαμε πριν 10 - 15 χρόνια και αλλιώς τώρα. Κοιτάω το υλικό που έφτιαχνα όταν πρωτοξεκίνησα τη δουλειά και λέω "ο χριστός κι η παναγία".
Κάθε χρόνος εμπειρίας που προστίθεται στην πλάτη σου όλο και κάτι μαθαίνεις και αναθεωρείς και αναπροσαρμόζεις.
Κάθε σχολική χρονιά είναι μια νέα χρονιά. Καινούριοι μαθητές, διαφορετικές ανάγκες, διαφορετικός τρόπος διδασκαλίας.
Διορθώνεις λάθη, εφαρμόζεις νέες τεχνικές, φτιάχνεις από την αρχή νέο υλικό, έχεις νέες ιδέες. Δεν εφησυχάζεις ποτέ.
