οι θεωρίες πρότυπης κοινωνικής οργάνωσης πυξίδες για τα μελλοντικά κοινωνικά κινήματα
Αλλά ας δούμε τι άλλο μας λέει ο Γ.Οικονόμου στο επίμαχο επί της ουσίας της διακυβέρνησης Κεφάλαιο (στο Κεφ. 4 , ΜΕΡΟΣ IV ) του πονήματός του <ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΞΑΝΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ >>…
«Οι συνελεύσεις είναι η κύρια πηγή των ουσιαστικών αποφάσεων και ο μοναδικός φορέας της εξουσίας . Το σχήμα αυτό γίνεται πιο κατανοητό εάν το σκεφτούμε με τη μορφή των περιφερειών , οργανωμένων όπως λχ οι σημερινοί νομοί με δήμους λχ των 100.000 κατοίκων , που θα έχουν στο πρώτο επίπεδο τις συνελεύσεις και τα συμβούλια τους , στο δεύτερο επίπεδο τον συντονισμό τους , ενώ στο τρίτο επίπεδο μια μορφή συνομοσπονδίας
Το σύστημα των Συνελεύσεων και των Συμβουλίων προέρχεται όχι από θεωρίες κι από μοντέλα διανοούμενων αλλά από την ιστορική κοινωνικο--πολιτική δραστηριότητα συλλογικοτήτων , επαναστάσεων και εξεγέρσεων . Το σύστημα αυτό ανέδειξαν οι επαναστάσεις του 18ου αιώνα , αλλά κι οι μετέπειτα εξεγέρσεις , όπως η Κομμούνα του 1871, τα Σοβιέτ των εργατών , αγροτών και στρατιωτών το 1905 και το 1917 στη Ρωσία ( πριν τα εξουδετερώσουν ο Λένιν, οι μπολσεβίκοι και το κομμουνιστικό κόμμα), η Κροστάνδη το 1921, τα συμβούλια στη Γερμανία το 1918-’19, στην Ισπανία το 1936-’37 και στην Ουγγρική εξέγερση το 1956.»
...αλλά γιατί η θεωρία να στιγματίζεται ως «κακή» γιατί η προτυποποίηση ως επικίνδυνη εκ προοιμίου ..μήπως η προτυποποίηση δεν λειτουργεί ήδη σε τόσους και τόσους τομείς γνώσης και εφαρμογών βοηθώντας μας να προσπελάσουμε δύσκολα αδιάγνωστα πεδία;…
..έτσι και με την κοινωνική και πολιτική θεωρία είναι κάτι σαν πυξίδα μεσα στο χάος των ερμηνεία των αιτιάσεων και το δεοντολογιών …έναν χάρτη σε ένα αχανές τοπίο που μας δείχνει την κατεύθυνση γιατί να τον φοβηθούμε ;…αν μάλιστα έχουμε κατά νου να προλάβουμε τις κακοτροπιάσεις της θεωρίας, τις προσκολήσεις τις παθολογικές που γεννούν οπαδισμούς, αρχηγισμούς κι άγονους ανταγωνισμούς και τελικά εγκλωβισμό πνευματικό και αδυναμία να παραχθεί κάτι ουσιαστικό και σταθερό στην πράξη, γιατι να φοβόμαστε τις πρότυπες κοινωνικοπολιτικές θεωρίες ;
Το ότι οι επαναστάσεις που μνημονεύονται δεν οδήγησαν σε ουσιαστικά πρακτικά αποτελέσματα και στη δημιουργία ενός άλλου συστήματος διακυβέρνησης ( παρά ηταν ατμομηχανές ανάπτυξης του καπιταλισμού ) γιαυτό μήπως τελικά φταίει η έλλειψη προτυποποίησης άρα θεωριών που θα έδιναν τον μπούσουλα για το πώς μπορεί να οργανωθεί μια άλλη κοινωνία…..
...επαναστατικές θεωρίες σύγκρουσης με τον καπιταλισμό και βίαιης κατάληψης της εξουσίας είχαμε…αλλά θεωρίες για την οργάνωση μιας ιδανικής κοινωνίας δικαίου όχι ….
η έλλειψη αυτή τελικά έδωσε στο διαιωνόβιο καπιταλισμό την ευκαιρεία να προσαρμοστεί, οικειοποιούμενος τα αιτήματα των κινημάτων, να μασκαρευτεί κατάλληλα ώστε να κατευνάσει τα κινήματα και να τα ενσωματώσει ..οι επαναστατικές συγκρουσιακές θεωρίες δεν πτόησαν τον καπιταλισμό ούτε τον φόβησαν ..ιστορικά ο καπιταλισμος κατάφερε να διαφθείρει και να αποπροσανατολίσει τους επαναστάτες που δεν είχαν στέρεα φιλοσοφική και αξιακή πυξίδα .. οι πρότυπες όμως κοινωνικοπολιτικές θεωρίες οργάνωσης μιας κοινωνίας δικαίου ναι αυτές θα μπορούσαν να γίνουν ο εφιάλτης του καπιταλισμού …
....και συνεχίζουμε ..>>>>
, την πνευματική ισότητα και τι πνευματικές ομοιογένειες 
