Πεθανε ο Στιβεν Χογκινγκ

[nrg]

Οι γαλαξίες δεν αλλάζουν θέση πάνω στο χωροχρόνο (υποθέτουμε ότι σε ένα στατικό σύμπαν θα ήταν ακίνητοι). Ο χωροχρόνος είναι που διαστέλλεται και τους παρασέρνει.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι χωροχρόνος και κίνηση (παραγωγή γεγονότων) είναι το αυτό φαινόμενο. Δεν υφίσταται κίνηση μέσα στο χωροχρόνο.

Στην αρχή με προβλημάτισε αυτό που γράφεις, αλλά νομίζω ότι είναι 2 διαφορετικά πράγματα, έτσι όπως τα φαντάζομαι.

Ας πάρουμε για παράδειγμα 2 γαλαξίες που πλησιάζουν μεταξύ τους: τον δικό μας και την Ανδρομέδα. Πώς γίνεται αυτό, αφού την ίδια στιγμή όμως ο χωροχρόνος διαστέλλεται;

Οι κινήσεις των γαλαξιών που κινούνται (πλησιάζουν) μέσα στον χωροχρόνο, είναι γρηγορότερη από την διαστολή του ίδιου. Άρα προκύπτει μία "συνισταμένη" κίνηση, με τελικό αποτέλεσμα οι γαλαξίες να πλησιάζουν.
Άρα κινούνται μέσα στον χωροχρόνο, σαν σώματα, όπως και η Γη γύρω από τον ήλιο.

Αν η ταχύτητα διαστολής του χωροχρόνου, ήταν ίση με την ταχύτητα που πλησίαζαν λόγω έλξης (δηλαδή της κίνησής τους μέσα στον χωροχρόνο), τότε οι γαλαξίες θα ήταν ακίνητοι ο ένας ως προς το άλλο.

Αν η ταχύτητα διαστολής ήταν ακόμα μεγαλύτερη, τότε οι γαλαξίες θα απομακρύνονταν.


Το τρελό είναι ότι η ταχύτητα του φωτός, οφείλει να είναι ανεξάρτητη από την διαστολή του χωροχρόνου. Επειδή λόγω διαστολής μεγαλώνει η διαδρομή, για αυτό στο φως αλλάζει το μήκος κύματος και "φαίνεται" σαν να επιβραδύνεται. Στην πράξη όμως το φως με την ταχύτητα c προσπαθεί να καλύψει την ολοένα και αυξανόμενη (λόγω διαστολής) απόσταση.

[nrg]

Καθώς το σύμπαν διαστέλλεται με επιτάχυνση, οι γαλαξίες κάποια στιγμή θα απομακρύνονται με ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτήν του φωτός. Τότε δεν θα μπορούμε να δούμε τους άλλους γαλαξίες.

Πρόσεξε το "παράδοξο". Σύμφωνα με τη σχετικότητα κανένα υλικό σώμα (μάζα) δεν μπορεί να φτάσει την ταχύτητα του φωτός που αποτελεί απώτατο όριο. Αυτό με τη σειρά του σημαίνει ότι τα ισχυρά αυξανόμενα επιταγχυνόμενα σώματα κάποια στιγμή θα "φρενάρουν" απότομα, τόσο απότομα, που θα κατεβάσουν την επιτάχυνσή τους από το ... +άπειρο στο 0, ώστε να διατηρήσουν σταθερή ταχύτητα c.

Διαβλέπεις σε αυτό που γράφω το παράδοξο της υπόθεσης της "αυξανόμενης επιτάχυνσης" η οποία προβληματίζει το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας;

Η υπόθεση εργασίας, που λύνει το προβληματάκι , είναι να δεχτούμε ότι η ταχύτητα του φωτός είναι όριο στην ταχύτητα των σωμάτων που κινούνται μέσα στον χωροχρόνο και όχι στην κίνηση του ίδιου του χωροχρόνου.
Δηλαδή το μπαλόνι, όταν φουσκώνει μπορεί να ξεπεράσει την ταχύτητα του φωτός. Τότε δύο πχ αντιδιαμετρικοί γαλαξίες θα απομακρύνονται με ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτήν του φωτός. Κανένα πρόβλημα. Όλα καλά!
Πάνω όμως στο μπαλόνι, τα σώματα αναγκαστικά κινούνται με ταχύτητα μικρότερη του φωτός.
Δηλαδή ένα μυρμήγκι που προσπαθεί να πάει από τον έναν γαλαξία στον άλλο, δεν μπορεί να τρέξει γρηγορότερα από το φώς, παρά το γεγονός ότι η επιφάνεια πάνω στην οποία κινείται, διαστέλλεται γρηγορότερα από το φως.

Δηλαδή η κίνηση των γαλαξιών (και των άλλων σωμάτων) λόγω διαστολής του χωροχρόνου είναι "παθητική" και δεν έχει όριο την ταχύτητα του φωτός.
Μέσα όμως στον χωροχρόνο, τα σώματα δεν μπορούν να κινηθούν γρηγορότερα από το φως.

[Ελληγεννής]

4) Η κίνηση του ανθρώπου στην επιφάνεια της Γης είναι τριδιάστατη κι απεικονίζεται σε δύο χάρτες διδιάστατους (κάτοψη βόρειου και νότιου ημισφαιρίου).

Εδώ είναι το λάθος. Η κίνηση του ανθρώπου στην επιφάνεια της σφαίρας είναι δισδιάστατη. Δεν υπάρχει τρίτη διάσταση.

[Γύπας]

Ρε παλουκάρια προτείνω ένα σχήμα.

Κανένας χώρος δεν καμπυλώνεται. Κανένας χώρος όπως τον καταλαβαίνουν οι αισθήσεις μας. Δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο ο χώρος εκτός από τον τρισδιάστατο χώρο. Αυτός πάλι δεν μπορεί παρά να είναι άπειρος και να βλέπουμε τιμές χαραγμένες στους νοητούς άξονές τους όπου πάνω τους προβάλλονται οι θέσεις και οι κινήσεις των σωμάτων. Αυτά λοιπόν τα σώματα απλά απομακρύνονται.
Αν οι ταχύτητες τους δεν μπορούν να προβλεφθούν σωστά με τις ευκλείδειες πράξεις, ας χρησιμοποιηθεί Ο Ρίμαν και ο Μιγκόφσκι (πως διάλο λέγεται δεν θυμάμαι). Εκεί μια χαρά καμπυλώνεται ότι γουστάρεις. Μαθηματικά είναι έχουν τα ούμπαλα να κάνουν μαγκιές.
Αλλά καμπυλώνεται υπολογιστικά ο χώρος. Μιλάμε για 4η διάσταση που μαθηματικά είναι εργαλείο. Αλλά για την αντίληψή μας είναι άχρηστη αφού αυτή πρέπει να αισθητοποιήσει κάτι πρώτα για να το δουλέψει. Οπότε τι παπαριές καθόμαστε και υπολογίζουμε;

[stavmanr]

4) Η κίνηση του ανθρώπου στην επιφάνεια της Γης είναι τριδιάστατη κι απεικονίζεται σε δύο χάρτες διδιάστατους (κάτοψη βόρειου και νότιου ημισφαιρίου).

Εδώ είναι το λάθος. Η κίνηση του ανθρώπου στην επιφάνεια της σφαίρας είναι δισδιάστατη. Δεν υπάρχει τρίτη διάσταση.

"Μήκος, πλάτος, χρόνος" της καμπύλης κίνησης.

Στο τετραδιάστατο σύμπαν είναι "Μήκος, ύψος, πλάτος, χρόνος".

Επάνω στο χάρτη είναι "Μήκος, χρόνος".

[Γύπας]

Εδώ είναι το λάθος. Η κίνηση του ανθρώπου στην επιφάνεια της σφαίρας είναι δισδιάστατη. Δεν υπάρχει τρίτη διάσταση.

"Μήκος, πλάτος, χρόνος" της καμπύλης κίνησης.

Στο τετραδιάστατο σύμπαν είναι "Μήκος, ύψος, πλάτος, χρόνος".

Επάνω στο χάρτη είναι "Μήκος, χρόνος".

Αυτό θα μπορούσε να είναι και εργαλείο επεξεργασίας γυναικείων θεμάτων. π.χ.

Από μήκος καλό είναι. Αλλά από χρόνο... έχεις ακούσει αυτό που λένε ντε τε; Άστα φιλενάδα!

[Ελληγεννής]

Εδώ είναι το λάθος. Η κίνηση του ανθρώπου στην επιφάνεια της σφαίρας είναι δισδιάστατη. Δεν υπάρχει τρίτη διάσταση.

"Μήκος, πλάτος, χρόνος" της καμπύλης κίνησης.

Στο τετραδιάστατο σύμπαν είναι "Μήκος, ύψος, πλάτος, χρόνος".

Επάνω στο χάρτη είναι "Μήκος, χρόνος".

Δεν υπάρχει τρισδιάστατο αντικείμενο που έχει μήκος, πλάτος και χρόνο σαν διαστάσεις. Αυτή είναι μια λαθροχειρία για να κάνεις αναγωγές που δεν γίνονται. Σε κάθε περίπτωση, αν προβείς σ' αυτήν την ματσακονιά, θα πρέπει να συμπεριλάβεις τον χρόνο και στην κυκλική απεικόνιση. Αν έχεις κίνηση μήκους, πλάτους, χρόνου στην επιφάνεια της σφαίρας, έχεις κίνηση μήκους, πλάτους χρόνου στην επιφάνεια των κύκλων που αναπαριστούν τις κατόψεις των δυο ημισφαιρίων.

Άρα τζίφος και πάλι. Προσπάθησε ξανά.

[Spiros252]

Τα παραπάνω για να συμβούν, όπως τα προβλέπουν οι θεωρίες, προϋποθέτουν ότι η διαστολή του σύμπαντος, παρασύρει αναγκαστικά όλα τα σώματα.
Αν η απόσταση του πυρήνα με τα ηλεκτρόνια δεν αυξάνει, λόγω της διαστολής, τότε το άτομο δεν θα διασπαστεί ποτέ.

Αν αρχίσεις και τραβάς μία νταλίκα δεν θα την παρασύρεις με τίποτα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν την τραβάς. Νομίζω καταλαβαίνεις τη διαφορά.

[stavmanr]

"Μήκος, πλάτος, χρόνος" της καμπύλης κίνησης.

Στο τετραδιάστατο σύμπαν είναι "Μήκος, ύψος, πλάτος, χρόνος".

Επάνω στο χάρτη είναι "Μήκος, χρόνος".

Δεν υπάρχει τρισδιάστατο αντικείμενο που έχει μήκος, πλάτος και χρόνο σαν διαστάσεις. Αυτή είναι μια λαθροχειρία για να κάνεις αναγωγές που δεν γίνονται. Σε κάθε περίπτωση, αν προβείς σ' αυτήν την ματσακονιά, θα πρέπει να συμπεριλάβεις τον χρόνο και στην κυκλική απεικόνιση. Αν έχεις κίνηση μήκους, πλάτους, χρόνου στην επιφάνεια της σφαίρας, έχεις κίνηση μήκους, πλάτους χρόνου στην επιφάνεια των κύκλων που αναπαριστούν τις κατόψεις των δυο ημισφαιρίων.

Ακόμα δεν έχεις καταλάβει ότι οι τέσσερις διαστάσεις είναι απλά αλγεβρικές και γεωμετρικές παραστάσεις; Ή ότι ο χρόνος δεν είναι αυτό που μετρά το ρολόι μας παρά μία ακόμα γεωμετρική διάσταση;

Αυτό που μελετάμε στη Φυσική είναι οι προβολές των διαστάσεων σε άξονες. Και στα μαθηματικά χρησιμοποιούμε τους άξονες κατά βούληση, δηλαδή επιλέγουμε κάθε φορά ποια προβολή θέλουμε εμείς να μελετήσουμε.
Ένας χάρτης που δεν περιλαμβάνει κίνηση έχει άξονες χ και ψ. Ένας χάρτης ο οποίος περιλαμβάνει κίνηση έχει άξονες χ,ψ,t, με το t να παριστάνει επί της ουσίας τις μεταβολές του χάρτη στο χρόνο. Όχι επειδή "έτσι γουστάρουν" αλλά επειδή z=0 και t=0 στην πρώτη περίπτωση, και z=0 στη δεύτερη.
Τα βελάκια που βάζει ο Δανέζης στο διδιάστατο χάρτη συμβολίζουν την κίνηση του ατόμου στο t, όπως προβάλλεται επάνω στους άξονες x και ψ. Η "κανονική προβολή" θα ήταν να σχεδιάσει τον ίδιο χάρτη σε μία σειρά φύλλων με διαφορετική θέση του ανθρώπου στο καθένα από εκείνα, και να τρέξει τα φύλλα σαν κινηματογραφική ταινιά (όπως κάναμε παιδιά στις άκρες των βιβλίων). Η κίνηση που θα παράγονταν συνοψίζεται και συμβολίζεται στο διδιάστατο χάρτη με μία συγκεντρωτική προβολή -που παράγεται από την διάσταση του χρόνου- ως βέλος.

Δες πώς σειρά από διδιάστατες εικόνες παράγουν απομίμηση (προβολή) τριδιάστατου αποτελέσματος x,y,t,

Επομένως, τριδιάστατο δεν σημαίνει μόνο "ογκώδες". Τριδιάστατες είναι και οι προβολές κίνησης σε επίπεδη επιφάνεια, όταν η μία από τις υπόλοιπες 4 διαστάσεις είναι z=0 (ή x=0 ή ψ=0 ή t=0). Απλά, συνηθίσαμε να ταξινομούμε τις διαστάσεις με τη σειρά χ,ψ,z,t και νομίζουμε -τις πρισσότερες φορές- ότι αυτή είναι μία "αναγκαστική σειρά". Στα μαθηματικά δεν υπάρχει "αναγκαστική σειρά" παραγόντων.

[nrg]

Τα παραπάνω για να συμβούν, όπως τα προβλέπουν οι θεωρίες, προϋποθέτουν ότι η διαστολή του σύμπαντος, παρασύρει αναγκαστικά όλα τα σώματα.
Αν η απόσταση του πυρήνα με τα ηλεκτρόνια δεν αυξάνει, λόγω της διαστολής, τότε το άτομο δεν θα διασπαστεί ποτέ.

Αν αρχίσεις και τραβάς μία νταλίκα δεν θα την παρασύρεις με τίποτα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν την τραβάς. Νομίζω καταλαβαίνεις τη διαφορά.

Αν το "τράβηγμα" είναι λόγω διαστολής του χωροχρόνου, τίποτα δεν μπορεί να το σταματήσει.
Η τοπική, μη διαστολή, που παρατηρούμε πάνω στην Γη, οφείλεται στις βαρυτικές δυνάμεις του γαλαξία.

Επειδή όμως η διαστολή επιταχύνεται και δεν έχει όριο ούτε την ταχύτητα του φωτός, τότε κανένα σώμα δεν θα μπορέσει να ξεφύγει όσο ισχυρά και να είναι συνδεδεμένο με ένα άλλο.

Παράδειγμα:
Η δικός γαλαξίας, έλκει έναν δορυφόρο του (το Μέγα νέφος του Μαγγελάνου) με δύναμη 10³⁰ Ν. Και όμως, αυτό οι 2 γαλαξίες, παρά την τεράστια ελκτική δύναμη, θα απομακρυνθούν ο ένας από τον άλλο, λόγω διαστολής του χωροχρόνου.