Πεθανε ο Στιβεν Χογκινγκ

[Ελληγεννής]

Δεν ξέρουμε αν είναι άπειρη η καμπυλότητα. Για την ακρίβεια υπάρχει ισχυρή υποψία ότι δεν είναι, ότι κάποια κβαντική επίδραση αποτρέπει την άπειρη κατάρρευση. Αλλά χρειαζόμαστε κβαντική θεωρία της βαρύτητας γι' αυτό.

[nrg]

Nrg, οι γαλαξίες απομακρύνονται ο ένας απ' τον άλλον, άσχετα από ποιον γαλαξία παρατηρείς. Επίσης τίποτα δεν ξεχειλώνει. Το ξεχείλωμα προϋποθέτει ένταση και αποθήκευση ενέργειας και ανάλογα την ελαστικότητα του υλικού θα υπάρχει μερική ή μόνιμη παραμόρφωση όταν αφαιρεθεί η ενέργεια που συντηρεί το ξεχείλωμα. Αν αφαιρέσεις την σκοτεινή ενέργεια, τίποτα στο σύμπαν δεν θα επανέλθει στην προηγούμενη θέση του, σε αντίθεση με οποιοδήποτε άλλο υλικό.

Ένας άλλος τρόπος να το δεις, είναι να φανταστείς το σύμπαν σαν ταχυδακτυλουργικό κόλπο. Έχεις δει ποτέ ταχυδακτυλουργό να φαίνεται πως κρατάει μια κάρτα και μετά να εμφανίζει κι άλλες από κάτω; Δεν εννοώ ότι είναι κόλπο, φυσικά, αλλά ότι δεν ξεχειλώνει ούτε προστίθεται κάτι. Απλά αυξάνονται τρόπον τινά τα πλαίσια αναφοράς. Αυτή η αύξηση συμβαίνει ή όχι ανάλογα με το αν η παρούσα διαστολική «δύναμη» είναι ισχυρότερη των τοπικών δυνάμεων συνοχής. Προς το παρόν είναι μικρότερη ακόμα κι από την βαρυτική επίδραση, που είναι η μικρότερη από τις δυνάμεις.

Σωστή η παρατήρηση.
Φαίνεται ότι μαζί το σύμπαν, ξεχείλωσα και την έννοια της λέξης.

Όπου "ξεχείλωμα", εννοώ την διαστολή του σώματος, λόγω της διαστολής του σύμπαντος.
Δεν εννοώ ελαστικές δυνάμεις παραμόρφωσης.

Συμφωνώ με το υπογραμμισμένο, αλλά ο λόγος που το παρατηρούμε αυτό είναι διότι επί της ουσίας, το σύμπαν διαστέλλεται (μάλλον με τον ίδιο τρόπο) προς όλες τις κατευθύνσεις.

Στο παρακάτω σχήμα το σύμπαν από την κόκκινη κατάσταση (με το κόκκινο περίγραμμα) πήγε στην πράσινη (με το πράσινο περίγραμμα). Η διαστολή είναι ίση προς όλες τις κατευθύνσεις και κάθε βούλα παριστάνει έναν γαλαξία.

2018-03-22_143601.jpg

2018-03-22_143617.jpg

Αν υπερθέσουμε τις 2 καταστάσεις την μία πάνω στην άλλη, έτσι ώστε ο πράσινος γαλαξίας να συμπίπτει στις 2 εικόνες, τότε παρατηρούμε ότι:
α. η πράσινη βούλα, πχ ο δικός μας γαλαξίας, μένει ακίνητος.
β. όλοι οι γαλαξίες απομακρύνονται από εμάς, σαν να είμαστε το κέντρο της διαστολής.
γ. ο κόκκινος γαλαξίας που είναι κοντά μας, απομακρύνεται με μικρή ταχύτητα, ενώ ο μπλε γαλαξίας που είναι μακριά μας, απομακρύνεται με μεγάλη ταχύτητα.

2018-03-22_143738.jpg

Το αντίστοιχο θα συμβεί αν η υπέρθεση γίνει στον κόκκινο γαλαξία, όπως φαίνεται εδώ:

2018-03-22_143758.jpg

[nrg]

Αυτό που υποστηρίζω είναι ότι ο αστροναύτης (αλλά και κάθε σώμα) που είναι ανάμεσα σε 2 γαλαξίες, αναγκαστικά, θα διασταλεί το σώμα του, μαζί με τον χωροχρόνο, όπως αναγκαστικά αλλάζει η απόσταση των γαλαξιών, από ιδία διαστολή του χωροχρόνου. (Θεωρώ ότι σε ένα στατικό σύμπαν, οι αποστάσεις μεταξύ των γαλαξιών θα ήταν σταθερές)

Και αυτό διότι, οι βαρυτικές δυνάμεις ανάμεσα στα σωματίδια του αστροναύτη, είναι πολύ μικρές, για να συγκρατήσουν τοπικά, την διαστολή του σώματός του.
Από την άλλη, οι βαρυτικές δυνάμεις ανάμεσα στα αστέρια ενός γαλαξία είναι μεγάλες και συγκρατούν τοπικά, την διαστολή του χωροχρόνου και για αυτό... οι γαλαξίες που παρατηρούμε δεν διαστέλλονται.


Νομίζω τώρα, ότι η διατύπωση είναι πιο σωστή.

[stavmanr]

Βέβαια, το μεγάλο ερώτημα είναι
όντως διαστέλλεται το σύμπαν ή πρόκειται για ψευδαίσθηση που μας κρύβει ότι εκείνο στην πραγματικότητα συστέλλεται επιταγχυνόμενα, όπως θα περιμέναμε πραγματικά από ένα βαρυτικό σύστημα;

Το βίντεο αρχίζει στο 30' όπου αναλύεται η έννοια της χαρτογράφησης.

Χαρτογράφηση 4διάστατου σύμπαντος.
Μ. Δανέζης.

[Ελληγεννής]

Αυτά που λέει ο Δανέζης δεν βγάζουν πολύ νόημα. Δεν θα κάτσω να δω τώρα 3 ώρες φιλοσοφίες, αλλά η ακτινοβολία υποβάθρου έρχεται από παντού γιατί ήταν παντού στο σύμπαν.

[Leporello]

Αυτά που λέει ο Δανέζης δεν βγάζουν πολύ νόημα. Δεν θα κάτσω να δω τώρα 3 ώρες φιλοσοφίες, αλλά η ακτινοβολία υποβάθρου έρχεται από παντού γιατί ήταν παντού στο σύμπαν.

Oύτε εγώ είδα το βίντεο. Θυμάμαι όμως ότι και ο Fred Hoyle έχει εκφράσει την θεωρία ότι δεν απομακρύνονται οι γαλαξίες, τα άτομα καταρρέουν και δημιουργούν το red shift.

[stavmanr]

Δεν θα κάτσω να δω τώρα 3 ώρες φιλοσοφίες

Επιστήμη είναι. Αστροφυσική ονομάζεται. Η παρουσίαση κρατά λιγότερη από μισή ώρα. Το υπόλοιπο είναι ερωταπαντήσεις με το κοινό.
Ο Δανέζης ήταν καθηγητής πανεπιστημίου στο συγκεκριμένο τομέα. Κι εξηγεί πώς η τέταρτη διάσταση, που αποδεικνύεται με τη σύγχρονη Γεωμετρία, αποτελεί ψευδαίσθηση για την ανθρώπινη παρατήρηση, η οποία έχει μάθει να διακρίνει μέχρι τριδιάστατες δομές.

Το γενικότερο νόημα έχει ως εξής:
ο ορίζοντας γεγονότων "δείχνει" ένα παρελθόν του σύμπαντος διαστελλόμενο ("παρελθόν) κι ένα μέλλον του σύμπαντος συστελλόμενο ("μέλλον").
Διαστολή και συστολή είναι επί της ουσίας το αυτό χωροχρονικό φαινόμενο. Απλά εκτελείται σε διάσταση που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε άμεσα.
Έτσι, αντιλαμβανόμαστε το σύμπαν μέσα από μία "παραδοξότητα", ως ισχυρά επιταχυνόμενο. Κάτι που είναι τελείως παλαβό για τη σύγχρονη αστροφυσική.
Καταρχήν, θα απαιτούνταν σχεδόν άπειρα ποσά ενέργειας σε κάθε μάζα του σύμπαντος για να συμβαίνει πραγματικά αυτό το παράδοξο. Και κατά δεύτερον, δεν υπάρχει αυτοτελής "χώρος" έξω από το σύμπαν, αφού τότε θα αποτελούσε ήδη ένα ακόμη κενό κομμάτι του σύμπαντος.

Μεταφερόμαστε τώρα σε ένα κυκλικό στίβο ενός Ολυμπιακού σταδίου. Εγώ κι ο Ελληγεννής στεκόμαστε πλάι-πλάι, στην γραμμή της αφετηρίας κάνοντας διατάσεις, έτοιμοι να διαγωνιστούμε. Κριτές του αγώνα είναι οι επιστήμονες ΦονΦον και Νάνδρος. Ο αφέτης nrg δίνει το σύνθημα πυροβολώντας στον αέρα , ο Ελληγεννής πετάγεται σαν ελατήριο κι αρχίζει να τρέχει . Εγώ, από την άλλη, επειδή προφανώς βαριέμαι, βγάζω ένα φραπεδάκι από την τσέπη, κάθομαι στο ταρτάν και παρακολουθώ τον Ελληγεννή να ιδρωκοπά καθώς διασχίζει το στίβο.
Το ερώτημα είναι: ο Ελληγεννής στην πραγματικότητα φεύγει από εμένα (απομακρύνεται) ή επιστρέφει (πλησιάζει) σε εμένα;
Η απάντηση είναι ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ! Όσο περισσότερο απομακρύνεται, τόσο περισσότερο πλησιάζει εμένα, αφού πρόκειται για κύκλο! Όσο απομακρύνεται από εμένα κατά χ μέτρα, τόσο πλησιάζει εμένα κατά 400-χ μέτρα. Ως φυσικό συμπέρασμα, θα διατυπώναμε ότι κατάφερε, διανύοντας 400 μέτρα, τελικά, να βρεθεί δίπλα σε εμένα που κάθομαι και πίνω το φραπέ μου! Κινήθηκε στο διδιάστατο ταρτάν, για 400 ολόκληρα μέτρα και κατέληξε στο ίδιο ακριβώς σημείο από το οποίο ξεκίνησε!

Με παρόμοιο τρόπο, στον κυκλικό ορίζοντα των γεγονότων του τετραδιάστατου σύμπαντος, το απώτατο "παρελθόν" και το απώτερο "μέλλον" του σύμπαντος είναι ...το ίδιο σημείο.

[Ελληγεννής]

Αυτά που λέει ο Δανέζης δεν βγάζουν πολύ νόημα. Δεν θα κάτσω να δω τώρα 3 ώρες φιλοσοφίες, αλλά η ακτινοβολία υποβάθρου έρχεται από παντού γιατί ήταν παντού στο σύμπαν.

Oύτε εγώ είδα το βίντεο. Θυμάμαι όμως ότι και ο Fred Hoyle έχει εκφράσει την θεωρία ότι δεν απομακρύνονται οι γαλαξίες, τα άτομα καταρρέουν και δημιουργούν το red shift.

Ναι, όμως στην περίπτωση του Χόιλ, ήταν καθαρός εγωισμός. Η υπόθεσή του μια φορά και έναν καιρό στεκόταν ως εναλλακτική, αλλά τα παρατηρησιακά δεδομένα έπεισαν όλους τους κοσμολόγους να αποδεχτούν το μοντέλο της Μεγάλης Έκρηξης, γιατί μόνο αυτό ταίριαζε στις παρατηρήσεις. Ο Χόιλ δεν το αποδέχτηκε ποτέ, καταφανώς για ψυχολογικούς λόγους. Υποστήριζε για τόσες δεκαετίες την αντίθετη άποψη που του ήταν πλέον αδύνατον να αποδεχτεί ότι έκανε λάθος μια ζωή. Έχει όνομα αυτό στην ψυχολογία, αλλά δεν το θυμάμαι.

Πέραν αυτού, ο Φρεντ Χόιλ είχε προσπαθήσει να δομήσει ένα μοντέλο συμβατό με τις τότε παρατηρήσεις. Ο Δανέζης χρησιμοποιεί φυσική δημοτικού και την συνδέει επαγωγικά με άσχετα πράγματα.

[Spiros252]

1. Δεν ταξιδεύουν. Ξεχειλώνει ο χωροχρόνος, πάνω στον οποίο ρεμβάζουν... (θεωρώντας ότι σε ένα στατικό σύμπαν, θα ήταν ακίνητοι ο ένας προς τον άλλο).

ΟΚ, δεν ταξιδεύουν, το είπα και νωρίτερα στο παράδειγμα με το σταφιδόψωμο. Ας πούμε μετατίθενται σε διαφορετικό σημείο του χωρόχρονου.

2. Δεν θα διασπαστεί, διότι δεν "γνωρίζει" ότι ξεχείλωσε.

Δεν έχει σημασία το πόσο ισχυρή είναι η δύναμη.
Σημασία έχει αν παρασύρεται από την διαστολή του χωροχρόνου.

Στο άτομο του ηλίου, οι βαρυτικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ πυρήνα και ηλεκτρονίων είναι ελάχιστες. Η καμπύλωση που δημιουργούν πολύ μικρή, οπότε ο χωροχρόνος παρασύρει το άτομα. Το ξεχειλώνει, όπως φαίνεται στην εικόνα.



Αν στην θέση του ατόμου, βάλουμε έναν γαλαξία, τότε οι "εσωτερικές" βαρυτικές δυνάμεις, είναι πολύ ισχυρές και δεν παρασύρεται από την διαστολή, όπως φαίνεται εδώ:



Όταν όμως στο μέλλον η διαστολή γίνει πολύ μεγαλύτερη, τότε θα παρασυρθεί και ο γαλαξίας και θα ξεχειλώσει.

Η απόσταση μεταξύ ηλεκτρονίων και πυρήνα έχει αυξηθεί λες λοιπόν, αλλά επειδή έχει αυξηθεί και το μέτρο (που λέει ο stav) δεν παίρνουμε χαμπάρι τίποτα;

Μάλιστα. Θεωρείς λοιπόν ότι εφόσον οι βαρυτικές δυνάμεις στο άτομο του ηλίου είναι αμελητέες, και εξ αυτού δεν καμπυλώνεται ο χωρόχρονος εκεί αρκετά, η «διαστολική δύναμη» υπερνικά την ισχυρή πυρηνική και διαστέλλει τον πυρήνα. Έτσι;

Η υπόθεση αυτή που κάνεις έχει πολλά προβλήματα.
Πρώτον, στην καθομιλουμένη, όταν λέμε «παρασύρονται», εννοούμε ότι μετακινούνται ή μετατίθενται επειδή δεν συγκρατούνται με κάποιο τρόπο. Όταν συγκρατείται κάτι δεν παρασύρεται.
Δεύτερον, οι πυρηνικές δυνάμεις δεν θα δρούσαν γιατί αυξάνεται η απόσταση μεταξύ των σωματιδίων. Οι πυρήνες και τα άτομα θα διαλύονταν.
Τρίτον, και σημαντικότερο, θεωρείς λανθασμένα ότι οι άλλες δυνάμεις δεν είναι παραμορφώσεις του χωρόχρονου. Είναι κι αυτές και μάλιστα πολύ ισχυρότερες και πολυπλοκότερες παραμορφώσεις του χωροχρονικού συνεχούς σε άλλες διαστάσεις.
Τέταρτον, δεν έχουμε κάποιο σοβαρό λόγο να κάνουμε τέτοια υπόθεση. Κόβεται από το ξυράφι του Όκαμ.

[Γύπας]

Kαλά το "Στήβεν", το καταλάβαμε. Αυτός ο Χογκινς ποιός να είναι; Mπας κι'είναι αυτός;
https://en.wikipedia.org/wiki/Christiaan_Huygens
Μπαα, γιά δύο λόγους:
1. Λεγόταν Χρίστιαν και όχι Στήβεν
2. Είναι ήδη πεθαμένος εδώ και 300 χρόνια.

Κοντά πέφτεις πάντως. Χόιγκενς ήταν εκείνος -κατά τους αγγλόφωνους, τουλάχιστον. Κατά τους Έλληνες είναι Χόιχενς, ενώ το αυθεντικό ολλανδικό είναι Χάουχενς (με σκληρό δεύτερο [χ]).

Έγω νόμιζα ότι προφέρεται Χιούγκενς όπως το είδα.
Και η μνήμη μου μου φέρνει αμυδρά τώρα κάτι που σχετίζεται με τις σημειακές πηγές των κυμάτων. Ότι δηλαδή δεν χρειάζεται να ξέρεις την σημειακή πηγή του κύματος για να το μελετήσεις. Αρκεί να παρατηρήσεις τι κάνεις από το ένα μέρος μέχρι το άλλο.
Αστοκαλό, τώρα θυμάμαι ότι αυτό μας το έλεγαν για κάτι στοιβάδες του ατόμου. Γάμα το δεν θυμάμαι.