Ο νεοφιλελευθερισμός οδηγεί στη φτώχεια, την εξορία και τον πρόωρο θάνατο

[Εθνικοκοινωνιστης]

Στάμο δε φταίει η παγκοσμιοποίηση που η ψωροσυνταξη του ΟΓΑ δε σου φτανει

Φταίει που δεν πληρωνες εισφορές

ναι λες και αν πληρωνε εισφορες θα σταματουσε η κατρακυλα

απλως στις υπολοιπες χωρες η καταρρευση θα ερθει με καποια χρονια καθυστερηση

[asevastos]

αλλα οχι λιγοτερο παπαρια απο το οτι δεν θα περναγε ουτε το 1/10 των μετρων επειδη εσσδ. εφοσον ο δυτικος πολιτης με τα οποια μετρα, παλι θα ηταν αρκετα σκαλια πανω απο τον πολιτη εσσδ, η υπαρξη της δεν ειναι λογος για λιγοτερα μετρα

Μιλαμε για την Ελλαδα, και η Ελλαδα σημερα οχι απλα δεν ειναι αρκετα σκαλια πανω απο την ΕΣΣΔ, αλλα ειναι χειροτερα απο Αλβανια και Μ. Ανατολη

Ουτε ηταν ποτε πανω απο την ΕΣΣΔ, απλως ζησαμε 2 δεκαετιες με δανεικο χρημα και νομιζαμε οτι γιναμε Ελβετια

ο ελληνας πολιτης, ηταν, οταν υπηρχε εσσδ, σε πολυ καλυτερη μοιρα, και φυσικα και τωρα ειναι. αν και δεν μπορει να υπαρξει συγκριση ελλειψη εσσδ.

σε καθε περιπτωση, ακομη κι αν ειναι οπως τα λες, δεν προκυπτει απο πουθενα οτι η κυβερνηση θα ζοριζοταν να περασει μετρα, απο την υπαρξη της εσσδ. οσο δε ζοριζεται απο την υπαρξη της βενεζουελας.

[Λαχουρένιος]

Ιστορικα φανηκε οτι δεν περνουσαν τετοια μετρα οσο υπηρχε το ανατολικο μπλοκ

Δεν συζηταω θεωριες, διατυπωνω γεγονοτα

[break]

Το αρχικό άρθρο κάνει ένα τεράστιο λογικό άλμα αποδίδοντας την πτώση του βιωτικού επιπέδου στον Δυτικό κόσμο στον νεοφιλελευθερισμό. Οταν έχεις δύο πράγματα που συμβαίνουν ταυτόχρονα, στην συγκεκριμένη περίπτωση την άνοδο της φιλοσοφίας του νεοφιλελευθερισμού και την πτώση του βιωτικού επιπέδου δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι συσχετίζονται. Μπορεί κάλιστα να συμβαίνουν ταυτόχρονα είτε να οφείλονται και τα δύο σε ένα τρίτο παράγοντα. Correlation does not imply causation που λένε και οι Αμερικάνοι.

Θα ήθελα λοιπόν να παραθέσω το exhibit A το οποίο κατα την γνώμη μου είναι ο τρίτος παράγωντας που φταίει για την μείωση του βιωτικού επιπέδου στην Δύση:

640px-1_AD_to_2008_AD_trends_in_%_GDP_contribution_by_major_economies_of_the_world.png

Η οικονομική άνοδος της Κίνας. Τόσο απλά. Από την μία με την επιθετική πολιτική εμπορικών πλεονασμάτων (αντίστοιχη της Γερμανίας στην Ευρώπη) και από την άλλη με την αύξηση της ζήτησης στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου ασκεί αφόρητη πίεση στις οικονομίες της Δύσης.

Το άρθρο κατηγορεί τα πάντα στον νεοφιλελευθερισμό αλλά δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι με πιο σοσιαλιστικές πολιτικές θα ήταν τα πράγματα σήμερα καλύτερα για την Δύση. Από την άλλη δεν είναι καν αληθές ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές έχουν και τόση μεγάλη πέραση. Στην Ευρώπη έχουν σίγουρα μεγάλη απήχηση ειδικά στην Γερμανία αλλά η Αμερική έχει το πετάλι της ποσοτικής χαλάρωσης στο τέρμα προσπαθώντας να δημιουργήσει ζήτηση και το κράτος βγάζει συνεχόμενα ελλείμματα. Αυτό δεν είναι νεοφιλελευθερισμός αλλά φουλ Κευνσιανισμός.

[vallon]

@berak
Μου αρέσει που πραγματικά εξετάζεις την συσχέτιση δύο μεγεθών όμως,
θέλω να επισημάνω όμως ότι χρησιμοποιείς to αεπ για να εξετάσεις το βιοτικό επίπεδο. Εδώ έχουμε μια διαφωνία. Το αεπ εξετάζει το οικονομικό επίπεδο και όχι συνολικά την ευημερία ενός τόπου.
Άρα κρίνεις με βάση ένα λάθος στοιχείο.
Η πραγματικότητα είναι ότι το μααστριχ εδραίωσε την αρχή της εφαρμογής του νεοφιλ μοντέλου στην ευρώπη και όσα ακολούθησαν όλα έγιναν στο όνομά του.

[break]

@berak
θέλω να επισημάνω όμως ότι χρησιμοποιείς to αεπ για να εξετάσεις το βιοτικό επίπεδο. Εδώ έχουμε μια διαφωνία. Το αεπ εξετάζει το οικονομικό επίπεδο και όχι συνολικά την ευημερία ενός τόπου.
Άρα κρίνεις με βάση ένα λάθος στοιχείο.

Το αεπ το έβαλα για να δείξω που πάνε τα πράγματα. Δηλαδή από δύση προς ανατολή. Η οικονομία της Αμερικής δεν γίνεται να γυρίσει στις χρυσές εποχές του 60 όπου ένας μισθός έφτανε για να συντηρεί πλουσιοπάροχα μία οικογένεια ότι πολιτική και να εφαρμόσεις. Τότε το πετρέλαιο ήταν τσάμπα η Αμερική παρήγαγε τα πάντα και η Κίνα δεν παρήγαγε τίποτα. Τώρα το πετρέλαιο δεν φτάνει για όλους (και αν δεν είχαν βρεθεί και τα shale oils θα την είχαμε βάψει) η Κίνα παράγει τα πάντα και αντί να τα διοχετεύει στην εσωτερική της αγορά τα σπρώχνει στην Αμερική αγοράζοντας Αμερικάνικο χρέος. Ότι συνέβαινε μεταξύ Γερμανίας/Ελλάδας δηλαδή. Η Κίνα έχει τώρα πάνω από ένα τρις Αμερικάνικο χρέος στα χέρια της με το οποίο συντηρεί το ελλειμματικό ισοζύγιο μεταξύ των δύο χωρών.

Αυτή είναι η δυναμική που δημιουργεί την "φτώχεια" στην Αμερική και όχι ο Μινώταυρος του Νεοφιλελευθερισμού. Και Σοσιαλισμό να εφαρμόσεις αν δεν βρεις τρόπο να σταματήσεις την επιθετική εμπορική πολιτική της Κίνας τίποτα δεν θα αλλάξει.

[vallon]

Υπάρχουν πάλι δύο σημεία που μπορεί κάποιος να αναλύσει, το εάν η πτώση της αμερικάνικης οικονομίας βασίστηκε στην άνοδο της Κίνας και το γιατί. Το εάν οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν και που ο τραμπ έρχεται να τις ανατρέψει με όλους τους τρόπους και το ποιοι τις εφάρμοσαν , από που ξεκίνησαν και ποια η σχέση τους με την κοιτίδα του νεοφιλελευθερισμού την σχολή του Σικάγο.
Βεβαίως αυτό που υποστηρίζω είναι ότι οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν έφεραν αυτό το αποτέλεσμα γιατί εάν η Αμερική δεν εφάρμοζε την παγκοσμιοποίηση πρώτη απ όλους δεν θα έπεφτε έξω η οικονομία της.

Σχετικά με το αεπ θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις ένα δείκτη που να περιλαμβάνει και άλλους παράγοντες εκτός του οικονομικού, γιατί από μόνος του δεν δείχνει που πάνε τα πράγματα. Υπάρχει ο δείκτης της prosperity από το Legatum Institute , ένα θίνκ τανκ αμερικάνικο που ασχολείται με την ποιότητα της ζωής ανά τις χώρες.
Εκεί μπορείς να βρεις την έκθεση του και να αναζητήσεις τους επιμέρους δείκτες αυτού που μετράει την ευημερία. Οι δείκτες αυτοί βρίσκονται στο σχήμα που ακολουθεί.
Εάν εξετάσεις την επίδραση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής σε όλους αυτούς μπορείς μόνος του να εξαγάγεις συμπεράσματα, αρκεί να ακολουθήσεις το ορθολογιστικό μοντέλο σκέψης.
Από το report αυτό σε επισυνάπτω μόνο ένα για την διακυβέρνηση και την επίδραση της στην ευημερία.

Lessons for prosperity: what matters for good Governance?
This year’s Prosperity Index again finds that countries with the
highest prosperity scores generally perform well in all areas
of Governance. The countries described display a number of
strengths and weaknesses relating to how their governments’
function. But the core difference between good and bad
governance is how the rights of citizens are respected. Where
they are not respected, there is poor representation and
government does not constrain itself to the law. But where rights
are respected, citizens are represented appropriately, their lives
and property are protected, and government does not over-reach
into their lives. This is the relationship between people and those
who lead them that leads to greater prosperity.

Ας αφήσουμε λοιπόν το ποιος φταίει και ας ασχοληθούμε με το εάν ο νεοφιλελευθερισμός ωφελεί και πως όλους αυτούς τους παράγοντες, αλλά είπαμε... ορθολογιστική σκέψη...!!!!!

[Πάνας]

Στάμο δε φταίει η παγκοσμιοποίηση που η ψωροσυνταξη του ΟΓΑ δε σου φτανει

Φταίει που δεν πληρωνες εισφορές

ναι λες και αν πληρωνε εισφορες θα σταματουσε η κατρακυλα

απλως στις υπολοιπες χωρες η καταρρευση θα ερθει με καποια χρονια καθυστερηση

Αυτό τ έχει πει ο Δανέζης με άλλα λόγια. "Όταν στην Ευρώπη θα αιματοκυλιούνται εμείς θα έχουμε λύσει το πρόβλημα".


Και εγώ συμπληρώνω: "διότι θα έχουν δοκιμάσει σε εμάς την συνταγή πρώτα". Εκτός και αν δεν φουσκώσει το γλυκό.

[Inconsequent]

Το πρόβλημα δεν είναι κανένας -ισμος αλλά η αποδυνάμωση των κοινοτήτων.

[Εθνικοκοινωνιστης]

@berak
θέλω να επισημάνω όμως ότι χρησιμοποιείς to αεπ για να εξετάσεις το βιοτικό επίπεδο. Εδώ έχουμε μια διαφωνία. Το αεπ εξετάζει το οικονομικό επίπεδο και όχι συνολικά την ευημερία ενός τόπου.
Άρα κρίνεις με βάση ένα λάθος στοιχείο.

Το αεπ το έβαλα για να δείξω που πάνε τα πράγματα. Δηλαδή από δύση προς ανατολή. Η οικονομία της Αμερικής δεν γίνεται να γυρίσει στις χρυσές εποχές του 60 όπου ένας μισθός έφτανε για να συντηρεί πλουσιοπάροχα μία οικογένεια ότι πολιτική και να εφαρμόσεις. Τότε το πετρέλαιο ήταν τσάμπα η Αμερική παρήγαγε τα πάντα και η Κίνα δεν παρήγαγε τίποτα. Τώρα το πετρέλαιο δεν φτάνει για όλους (και αν δεν είχαν βρεθεί και τα shale oils θα την είχαμε βάψει) η Κίνα παράγει τα πάντα και αντί να τα διοχετεύει στην εσωτερική της αγορά τα σπρώχνει στην Αμερική αγοράζοντας Αμερικάνικο χρέος. Ότι συνέβαινε μεταξύ Γερμανίας/Ελλάδας δηλαδή. Η Κίνα έχει τώρα πάνω από ένα τρις Αμερικάνικο χρέος στα χέρια της με το οποίο συντηρεί το ελλειμματικό ισοζύγιο μεταξύ των δύο χωρών.

Αυτή είναι η δυναμική που δημιουργεί την "φτώχεια" στην Αμερική και όχι ο Μινώταυρος του Νεοφιλελευθερισμού. Και Σοσιαλισμό να εφαρμόσεις αν δεν βρεις τρόπο να σταματήσεις την επιθετική εμπορική πολιτική της Κίνας τίποτα δεν θα αλλάξει.

μα ακριβως η λογικη των ελευθερων αγορων ειναι που καθιστα τα αντικειμενικα συγκριτικα πλεονεκτηματα χωρων μη μαχητα μεσα στο πλαισιο της απολυτης ελευθεριας της αγορας

μονο με λογικες ακραιου προστατευτισμου μπορει να επιβιωσει μια χωρα που εχει να αντιμετωπισει αντικειμενικα συγκριτικα πλεονεκτηματα αλλων χωρων

εκτος αν πιστευει καποιος οτι ο μεσος εξειδικευμενος αμερικανος εργατης να δουλευει με ορους αφρικανου προκειμενου να ισορροπησει την παραγωγικοτητα 4 κινεζων που του αντιστοιχουν