ksmyrn έγραψε:Αυτος ο πολεμος με προκαλει καποια ερωτηματα. Ειναι εντυπωσιακη η διαφορα νεκρων και τραυμνατιων. Λογικα πρεπει να επαιξε και κατι αλλο περα του συμβατικου πολεμου. Γιατι, ενταξη, η Ισραηλινη αεροπορια ειχε επικρατησει και αυτο ειναι πολυ σημαντικο σ εναν συγχρονο πολεμο, αλλα 6 ημερες; Πολυ λιγες για εναν που ειναι περικυκλωμενος απο τρεις. Εκτος τι να πω, οι Αραβες καναν ντου με φυσοκαλαμα και οι αλλοι ειχαν πολυβολα. 11.000 νεκροι και τραυματιες καθε ημερα. Οι Ισραηλινοι 540. Εμενα μου φαινονται απιστευτα τα νουμερα.
Πολύ απλά,οι Ισραηλινοί δράσανε πρώτοι και δίχως οίκτο. Ξέρανε ότι ο Νάσερ και οι Άραβες θα κάνανε σύντομα ντου,μιας και ο Αιγύπτιος Πρόεδρος χρειαζόταν μία γερή νίκη για να εδραιωθεί ως ο απόλυτος ηγέτης των Αράβων και δεν καθίσανε να περιμένουν.
Μεγάλος παράγοντας ήταν και η ποιότητα του Ισραηλινού στρατού έναντι των Αράβων. Οι αξιωματικοί και το ηθικό των Ισραηλινών(που πολεμάγανε για να να διατηρήσουν την κρατική τους ύπαρξη) ήταν σε καλά επίπεδα. Οι Άραβες, παρά την τεράστια εξοπλιστική βοήθεια από τους Σοβιετικούς, δεν είχαν το κατάλληλο ηθικό(ειδικά στα δύσκολα) και οι αξιωματικοί των περισσοτέρων αραβικών χωρών ήταν επιλεγμένοι με βάση την πίστη τους στις κυβερνήσεις και όχι με γνώμονα τον επαγγελματισμό τους. Μόνο η Ιορδανία έδειξε καλύτερη απόδοση και ζόρισε κάπως τους Ισραηλινούς, άλλα αυτό ωφείλεται στα κατάλοιπα της βρετανικής επιρροής και στο γεγονός ότι ο Ιορδανός μονάρχης δεν φοβότανε τον στρατό,οπότε οι αξιωματικοί δεν ήταν επιλεγμένοι με πολιτικά κριτήρια όπως σε Αίγυπτο και Συρία.
